Την απάντηση στο ερώτημα αυτό θα μπορούσε να την δώσει χωρίς πολλές-πολλές περιστροφές μια απλή περιήγηση του νησιού..
Μια περιήγηση που θα μας δείξει πόσο αδιέξοδη είναι η αντίληψη να τρέχουμε πίσω από τα προβλήματα και να προχωράμε σε αποφάσεις για υποδομές, οι οποίες αντί να τα επιλύουν, είτε τα περιπλέκουν, είτε αποτελούν τη βάση πάνω στην οποία χτίζεται ολόκληρο οικοδόμημα παρανοήσεων, ενίοτε δε και ψευδαισθήσεων.
Μία από τις περιπτώσεις όπου η πραγματικότητα απέχει πολύ από τις διακηρύξεις και τις επιθυμίες μας, είναι τα δίκτυα αποχέτευσης (και οι ΒΙΟ.ΚΑ.), τα οποία καλύπτουν ένα πολύ μικρό ποσοστό των παραγόμενων λυμάτων, μιας και η ανάπτυξη κατοικιών (και άλλων οικοδομών) πέραν των οργανωμένων οικισμών είναι πλέον ανεξέλεγκτη και καλύπτει όλη την ακτογραμμή του νησιού σε βάθος έως και τρία χιλιόμετρα σε ορισμένες περιοχές.
Δεδομένου πως οι όποιες δυνητικέ επεκτάσεις μπορούν να καλύψουν ένα μικρό ποσοστό των μη συνδεδεμένων ακινήτων, αυτό έχει σαν συνέπεια και με δεδομένη την ανυπαρξία στεγανών βόθρων, να καταλήγει ο μεγαλύτερος όγκος λυμάτων στο υπέδαφος, με ότι συνεπάγεται αυτό για τον υδροφόρο ορίζοντα, αλλά και την παράκτια υποθαλάσσια ζώνη...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου