Όταν εγκαινιάστηκε το "αλιευτικό καταφύγιο" της Αλυκής ήμουν ίσως ο μοναδικός από όσους αρθρώνουν δημόσιο λόγο που αντιμετώπισα το γεγονός με σκεπτικισμό και επιφυλάξεις.
Κι αυτό, διότι, όπως είχα τότε επισημάνει, θεωρούσα πως ήταν ζήτημα χρόνου η "επιδρομή" των "επιχειρηματιών" του θαλάσσιου τουρισμού και η υποκατάσταση ή καλύτερα ο εκτοπισμός των αλιευτικών σκαφών από τα διάφορα αντίστοιχα δικά τους σκάφη.
Η στάση μου αυτή ενόχλησε πολλούς, τόσο στον λόφο της Αγ.Άννας, όσο και στις τάξεις των καταληψιών του καταφυγίου, το οποίο θυμίζω αποτελούσε όραμα και επιδίωξη όλων των ψαράδων της περιοχής για πάνω από 50 χρόνια.
Δυστυχώς, από τη μια η μοιρολατρία και η παθητικότητα, από την άλλη η μικροπολιτική όλων ανεξαιρέτως των παρατάξεων, επέτρεψαν να θεριέψει το φαινόμενο του παραγκωνισμού των ψαράδων από τους σφετεριστές του λιμανιού, με αποτέλεσμα να φτάσουμε στο μη παρέκει για να ξεσηκωθούν οι ψαράδες και να διεκδικήσουν το δικαίωμα στη ζωή.
Τώρα, δυστυχώς, που έφτασε ο κόμπος στο χτένι!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου