Θα καταθέσω τη δική μου εμπειρία έτσι όπως την βίωσα από τις επισκέψεις μου στο Ισραήλ κι όχι από επιλεκτικές "αναλύσεις", προπαγάνδες, διαδόσεις, κ.α του ιδίου φυράματος. Όταν επισκέφθηκα τη χώρα πριν περίπου 40 χρόνια για πρώτη φορά, οι παλαιστινιακοί οικισμοί και τα χωριά απλώνονταν σε ολόκληρη την επικράτειά της και κατελάμβανε το μεγαλύτερο μέρος αυτής. Σταδιακά κι έπειτα από τις τρομοκρατικές μεθόδους των ακροδεξιών Εποίκων σε βάρος γυναικοπαίδων και γερόντων συνήθως, που επέφεραν τις αναγκαστικές απαντήσεις των παλαιστινίων (Ιντιφάντα) φτάσαμε να μειωθεί η παρουσία των τελευταίων στο 1/15 σε σχέση με το παρελθόν.Τελευταία φορά πήγα εκεί το 2023 και είδα μια κατάσταση που με παρέπεμπε στο καθεστώς Απαρτχάιντ της Ν.Αφρικής, με τα χωριά και τους οικισμούς περιτοιχισμένα (κανονικά στρτόπεδα) με ντουβάρια από μπετόν 10 μέτρα ύψος και στην κορυφή τους ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα με εισόδους ελεγχόμενες από μικτά κλιμάκια Ισραηλινού στρατού για κάθε μετακίνηση από και προς αυτά. Αυτήν την φρίκη κανένας λογικός άνθρωπος δεν την αποδέχεται, Έλληνας, Παλαιστινιος, Ισραηλινός, αδιάφορο...
Παρασκευή 27 Μαρτίου 2026
Σχολείο: Από το κακό στο χειρότερο…
Από τις γραφίδες και τα στόματα των κάθε λογής ειδικών γράφονται και ακούγονται κατά καιρούς κάθε λογής ερμηνείες των φαινομένων της βίας, της παραβατικότητας και της προκλητικής συμπεριφοράς των εφήβων και των νέων. Τίθεται συχνά το ερώτημα: Ποιος φταίει για την αυξανόμενη τάση παραβατικότητας των νέων; «Μα βέβαια», η οικογένεια («που δεν έχει τον καιρό να ασχοληθεί και να βάλει κάποια όρια στα παραμελημένα παιδιά της»). «Μα βέβαια» τα ΜΜΕ και η τεχνολογία (τα κινητά, οι οθόνες, τα βιντεοπαιχνίδια που «εθίζουν τα παιδιά στο θέαμα της βίας»). «Μα βέβαια», το σχολείο «οι ανήμποροι να αντιδράσουν ή οι αδιάφοροι εκπαιδευτικοί, που αδυνατούν να συνδέσουν την εκπαίδευση με μια ευρύτερη παιδεία». «Μα βέβαια», η ευρύτερη κοινωνία των ενηλίκων ή των συνομηλίκων (που ανέχεται τα πάντα και έχει χάσει την όρεξη και τη δυνατότητα να επιβάλλει κάποιον έλεγχο στις ατομικές παρεκτροπές). «Μα βέβαια» το κράτος, πιο ευγενικά «η πολιτεία», που δεν ξέρει τίποτα άλλο παρά την εκ των υστέρων καταστολή, (η οποία, όταν δήθεν λαμβάνει χώρα εκ των προτέρων, κατ’ ευφημισμόν ονομάζεται και πρόληψη)... Τέτοιες μισές αλήθειες που είναι χειρότερες από τα χειρότερα ψεύδη, συντελούν στην αποσπασματική, αλλά αληθοφανή αποδόμηση της πραγματικότητας με κούφιες δηλώσεις και επιστημονοφανείς αερολογίες.
Πέμπτη 26 Μαρτίου 2026
Υποκλοπές: Η αποκάλυψη του βαθέος κράτους
Ξημερώματα της 17ης Ιουνίου 1972, στα κεντρικά γραφεία του Δημοκρατικού Κόμματος στην Ουάσινγκτον, που στεγάζονταν στο κτιριακό συγκρότημα Γουότεργκεϊτ, συλλαμβάνονται πέντε διαρρήκτες τη στιγμή που τοποθετούσαν κοριούς στις τηλεφωνικές γραμμές και φωτογράφιζαν έγγραφα. Οι συλληφθέντες, που επτά μήνες αργότερα θα καταδικαστούν από ομοσπονδιακό δικαστήριο, αποδείχτηκε τελικά ότι ενεργούσαν για λογαριασμό της Επιτροπής Επανεκλογής του Προέδρου Νίξον, στο πλαίσιο του προεκλογικού αγώνα για τις εκλογές του Νοεμβρίου της ίδιας χρονιάς.για περισσότερα
