Κύθηρα, Σεπτέμβριος 2020
Η κρίση του κορωνοϊού στο πλαίσιο της γενικής κρίσης
ΕΙΣΑΓΩΓΉ
Κατά τη διάρκεια της αλματώδους ανάπτυξης της παγκόσμιας κρίσης του
2008, που έπληξε με τον πιο απάνθρωπο και δόλιο τρόπο την Ελλάδα το
2010, εμφανίστηκε η ευρείας γεωγραφικής έκτασης λαίλαπα της επιδημίας
του covid19, που έπληξε κυρίως τις χώρες του...
Έχω πολλές φορές θίξει το μέγα θέμα της απαράδεκτης και αδικαιολόγητης ακρίβειας που παρατηρείται στις τιμές των καυσίμων στην Πάρο.
Θα μου πείτε πως το πρόβλημα δεν είναι αποκλειστικά παριανό και θα συμφωνήσω.
Ωστόσο για το νησί μας υποτίθεται πως υφίσταται (με βάση τις αμπελοφιλοσοφίες της "οικονομίας της αγοράς") ένας -επιπλέον- λόγος που λογικά θα εμπόδιζε την αισχροκέρδεια:
ο ανταγωνισμός!!
Ο ανταγωνισμός είπα;
Α, μάλιστα!
Δεν θέλω να στενοχωρήσω εκείνους που συνηθίζουν να ξεσπαθώνουν ενάντια σε "μεγάλα συμφέροντα", αλλά στο νησί μας στον τομέα της διάθεσης καυσίμων πλέον έχουμε καθεστώς ολιγοπωλίου, αφού γνωστός -γνωστότατος- όμιλος έχει εξαγοράσει ή δημιουργήσει τα μισά σχεδόν πρατήρια που λειτουργούν στο νησί.
Δεν γνωρίζω τους λόγους που αυτού του είδους τα "μεγάλα συμφέροντα" απουσιάζουν από το οπτικό πεδίο των δικαίως αντιδρώντων σε άλλα παρόμοια, όπως π.χ. εκείνα των ανεμογεννητριών, αλλά μου κάνει φοβερή εντύπωση η πλήρης αδράνεια.
Σαν να είναι αόρατα...
για περισσότερα εδώ: Ακρίτα: Η αυθάδεια της κοινωνικής και ψυχολογικής διαστροφής
Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, που συνήλθε την περασμένη Πέμπτη και συζήτησε, μεταξύ άλλων τα ευρωτουρκικά, πρόσφερε κάλυψη στην κατοχική Τουρκία.
Η Άγκυρα μετά τη σύνοδο αυτή, την έκδοση των συμπερασμάτων, δεν έχει κανένα λόγο να εγκαταλείψει την επιθετική, επεκτατική της πολιτική καθώς δεν έχει κανένα κόστος. Ο Ερντογάν, που διαθέτει ως φαίνεται μεγαλύτερη δύναμη από κράτη-μέλη της Ένωσης, όπως η Ελλάδα και η Κύπρος, δεν έχει κανένα λόγο να προσέλθει σε διάλογο με άλλους όρους εκτός από τους δικούς του. Κι αυτό θα αφορά και το Κυπριακό, τις οποίες έθεσε ήδη αλλά κάποιοι στην Κύπρο κάνουν ότι δεν ακούνε.
Η τακτική της Λευκωσίας μέχρι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ήταν η διασύνδεση των κυρώσεων για τη Λευκορωσία με εκείνες για την Τουρκία.
Οι πιέσεις, που σαφώς ασκήθηκαν δεν είναι άλλοθι. Γιατί είναι δύσκολο ο Πρόεδρος να πείσει ότι τελικά… πείσθηκε στη μεθοδολογία της Γερμανίας, που έδινε χρόνο, όχι στη διπλωματία, αλλά στην Άγκυρα. Ο Πρόεδρος είχε διεξόδους. Και μια ήταν να μην δεχθεί τις διατυπώσεις για την Τουρκία. Να μπλοκάρει τα συμπεράσματα σε σχέση με τα ευρωτουρκικά.
Θα ήταν καλύτερα να μην υπήρχε αναφορά, παρά αυτή που υιοθετήθηκε και η οποία αφήνει την Άγκυρα στο απυρόβλητο και στέλνει στις ελληνικές καλένδες τις κυρώσεις. Οι «σκληρές» διατυπώσεις για την Τουρκία λίγη σημασία έχουν όταν δεν συνοδεύονται από μέτρα. Κόστος μηδέν για το δικτατορικό καθεστώς Ερντογάν. Κόστος μηδέν για την επεκτατική, ιμπεριαλιστική, Τουρκία. Και όχι μόνο αυτό, αλλά η Άγκυρα πήρε και διαβεβαιώσεις για νέα δώρα υπό κάποιες προϋποθέσεις που δεν είναι μετρήσιμες.
Η τακτική της Μέρκελ και της ελεγχόμενης από αυτήν Κομισιόν, είχε βρετανικά αποτυπώματα. Τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την πατέντα της τακτικής.
Στο πρώτο προσχέδιο συμπερασμάτων επιχείρησαν να… τρομοκρατήσουν τη Λευκωσία. Υιοθετήθηκαν αναφορές που δεν θα μπορούσαν να γίνουν αποδεκτές από την Κυπριακή Δημοκρατία, όπως το ζήτημα του διαμοιρασμού του φυσικού πλούτου ( από πού ως που η Ε.Ε. εμπλέκεται σε αυτό;). Η Κυπριακή Δημοκρατία δέχθηκε την προειδοποιητική βολή και επιχειρήσει να απαλλαγεί από τις κακοτοπιές του κειμένου.
Οι εκτιμήσεις πως αφήνει η Ε.Ε. «ανοικτό παράθυρο» για κυρώσεις αργότερα, σαφώς και δεν ισχύει, είναι παραμύθια. Το «Γιαβούζ» και το «Μπαρμπαρός» είναι στην κυπριακή ΑΟΖ. Τι άλλο περιμένουν; Να βρουν φυσικό αέριο; Σε δυο μήνες πολλά μπορούν να γίνουν ως προς την επιβολή τετελεσμένων.
Μια σοβαρή και σημαντική παράμετρος είναι ότι η Ε.Ε. συνδέει τις παράνομες ενέργειες της στην κυπριακή ΑΟΖ με το Κυπριακό ενώ η τουρκικής έμπνευσης πολυπεριφερειακή διάσκεψη, που προωθεί ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβούλιο, έχει ατζέντα, που περιέχει παγίδες. Για παράδειγμα, το θέμα της συμμετοχής, το οποίο αφήνει ανοικτό, αντί να καλέσει τα κράτη της περιοχής.
Η πλήρως ελεγχόμενη από την κ. Μέρκελ Ε.Ε. προσφέρει πεδίο στον Ερντογάν να κάνει τα παιχνίδια του στην Ανατολική Μεσόγειο, σε βάρος της Κύπρου και της Ελλάδος.
Βεβαίως, η ελληνική κυβέρνηση πανηγυρίζει με τα αποτελέσματα, ασχολούμενη μόνο με το εσωτερικό της μέτωπο. Ικανοποίηση εξέφρασε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, που από τις Βρυξέλλες επιχείρησε να τετραγωνίσει τον κύκλο. Θα πρέπει, πάντως, να απαντήσει: Όταν κατηγορούσε την πολιτική του κατευνασμού τι εννοούσε; Αυτήν που προσυπέγραψε;
Στη μη καταγραφή των περιβαλλοντικών δεδομένων αποδίδει ο φίλος Χ.Γεωργούσης την γενεσιουργό αιτία της διαρκώς επιδεινούμενης κατάστασης σε θέματα οικο-προστασίας στο νησί.
Δυστυχώς φίλε μου καλέ, μακάρι να είχαν τα πράγματα έτσι.
Ακόμα κι οι υγρότοποι τους οποίους μεταξύ άλλων επικαλείσαι είναι εξαντλητικά καταγεγραμμένοι, με λεπτομερή στοιχεία και πλήθος αναφορών.
Σου θυμίζω, μάλιστα, πως για χάρη τους στον "Αρχίλοχο" πριν τρία περίπου χρόνια έγινε θεματική ημερίδα όπου απαξάπαντες οι οικολογούντες (μηδέ του δημάρχου μας εξαιρουμένου) προσήλθαμε, τα είπαμε, κλάψαμε, σκουπιστήκαμε κι έπειτα πήγαμε στα σπίτια μας.
Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι η μη καταγραφή, αλλά η ΜΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ!!
Άλλο ένα επεισόδιο στο σήριαλ Αρχαία Λατομεία Μαραθίου ήρθε να προστεθεί, σύμφωνα με δελτίο τύπου του δήμου και σχετικό φωτογραφικό υλικό.
Να θυμίσω τις αποφάσεις του συνεδρίου για την Παρία Λίθο, που όλο "ανασύρονται" και όλο πιο βαθειά καταχωνιάζονται;
Να θυμίσω τις προεκλογικές μπουρμπουλήθρες δημ. παρατάξεων που διοίκησαν περί αξιοποίησης του "μνημείου" κ.α. πομπώδη της ιδίας συνομοταξίας;
Όχι τίποτα άλλο, αλλά ο φίλος μου ο Σπύρος Μητρογιάννης θα έχει να δείχνει στα εγγόνια του πλήθος αναμνηστικών φωτογραφιών από ανάλογες "επισκέψεις"...
Μέχρι και ειδικοί επιστρατεύτηκαν στην προσπάθεια να πειστούμε για την αναγκαιότητα να ανελκυθεί το ναυάγιο του ΣΑΜΙΝΑ!
Σ' έναν τόπο όπου σε καθημερινή βάση πέφτουν στη θάλασσα δεκάδες λίτρα από υφαλοχρώματα (μουράβιες) και κανείς μα κανείς δεν συγκινείται και δεν παίρνει την πρωτοβουλία να βάλει επιτέλους ένα τέλος σε τέτοιου είδους εγκληματικές συμπεριφορές, μας έχει πιάσει κωλοπιλάλα με τα υφαλοχρώματα του ΣΑΜΙΝΑ.
Να το εκλάβω ως σοβαρή παρέμβαση δεν μπορώ.
Μάλλον για κακόγουστη πλάκα το κόβω...
Το ΝΑΤΟ ανακοίνωσε στην ιστοσελίδα του τη δημιουργία στρατιωτικού μηχανισμού αποτροπής σύγκρουσης ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία.
Σύμφωνα με όσα αναφέρονται, μετά από μια σειρά τεχνικών συναντήσεων μεταξύ των Στρατιωτικών Αντιπροσώπων της Ελλάδας και της Τουρκίας στα κεντρικά γραφεία του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, ιδρύθηκε την Πέμπτη (1 Οκτωβρίου 2020) ένας διμερής στρατιωτικός μηχανισμός αποσυμπίεσης.
Ο Γενς Στόλτενμπεργκ, Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ ανακοίνωσε ότι οι τεχνικές συνομιλίες Ελλάδας-Τουρκίας, ολοκληρώθηκαν με επιτυχία και επετεύχθη συμφωνία για δημιουργία μηχανισμού αποκλιμάκωσης.
Ο μηχανισμός έχει σχεδιαστεί για τη μείωση του κινδύνου συμβάντων και ατυχημάτων στην Ανατολική Μεσόγειο. Περιλαμβάνει τη δημιουργία μιας ανοιχτής γραμμής μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, για τη διευκόλυνση της μη σύγκρουσης στη θάλασσα ή στον αέρα.
Οι τεχνικές συνομιλίες αποκλιμάκωσης που ξεκίνησαν από τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ στις αρχές Σεπτεμβρίου, μετά από υψηλού επιπέδου επαφές με την Ελλάδα και την Τουρκία.
Ο κ. Στόλτενμπεργκ είπε: «Χαιρετίζω τη δημιουργία ενός στρατιωτικού μηχανισμού αποσυμπίεσης, που επιτυγχάνεται μέσω της εποικοδομητικής δέσμευσης της Ελλάδας και της Τουρκίας, που εκτιμούν και οι δύο Σύμμαχοι του ΝΑΤΟ. Αυτός ο μηχανισμός ασφάλειας μπορεί να συμβάλει στη δημιουργία του χώρου για διπλωματικές προσπάθειες για την αντιμετώπιση της υποκείμενης διαφοράς και είμαστε έτοιμοι να την αναπτύξουμε περαιτέρω. Θα παραμείνω σε στενή επαφή και με τους δύο συμμάχους».
Η στρατιωτική αποκλιμάκωση μεταξύ των συμμάχων είναι ένας ρόλος που το ΝΑΤΟ είχε αναλάβει και στο παρελθόν. Στη δεκαετία του 1990, το ΝΑΤΟ βοήθησε στη δημιουργία ενός παρόμοιου μηχανισμού στην περιοχή, ο οποίος ήταν αποτελεσματικός στη μείωση των εντάσεων και στην παροχή ευρύτερων διπλωματικών συνομιλιών, όπως αναφέρει στην ιστοσελίδα του.
iskra
Αποτελεί κοινό μυστικό στα δημοσιογραφικά γραφεία πως αν μια διεθνής συνάντηση είναι αδιάφορη ή και επιζήμια για μια χώρα, οι φιλοκυβερνητικοί συντάκτες θα εστιάσουν σε ασήμαντες λεπτομέρειες, όπως το τι φορούσαν ή τι έφαγαν οι παρευρισκόμενοι.
Τη δεκαετία του ’90, με το τέλος του Ψυχρού πολέμου και την ολοκληρωτική πρόσδεση της Ελλάδας στη σφαίρα επιρροής των ΗΠΑ, διαβάζαμε για τα γιουβαρλάκια που μαγείρευε η σύζυγος του τότε πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη στον Τζορτζ Μπους τον πρεσβύτερο. Στην πρόσφατη επίσκεψη του Μάικ Πομπέο, στο ίδιο σπίτι της οικογένειας Μητσοτάκη στην Κρήτη, μάθαμε για άλλη μια υπέρκομψη εμφάνιση της Μαρέβας και το λεμοντσέλο που δοκίμασε στην Ιερά Μονή του Τιμίου Προδρόμου.
Η επίσκεψη Πομπέο, βέβαια μόνο ως αδιάφορη ή αποτυχημένη δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Τουλάχιστον όχι για τις ΗΠΑ, οι οποίες κατάφεραν για άλλη μια φορά να ικανοποιήσουν το σύνολο των στρατιωτικών και εμπορικών τους επιδιώξεων χωρίς να προσφέρουν ούτε ένα τυπικό νεύμα συγκατάβασης για τα ελληνικά αιτήματα. Γιατί φυσικά οι δηλώσεις του Πομπέο ότι στηρίζει την (ήδη συμφωνημένη) έναρξη συνομιλιών Ελλάδας-Τουρκίας για την εξεύρεση ειρηνικής λύσης στη βάση του διεθνούς δικαίου, είναι δήλωση ίσων αποστάσεων και όχι στήριξης της Ελλάδας.
Ο Πομπέο είχε μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να ασκήσει πίεση στον Ερντογάν, με δεδομένη την επιδείνωση που έχουν παρουσιάσει οι σχέσεις των χωρών τους τα τελευταία χρόνια, αλλά προτίμησε να σιωπήσει. Και αυτή η σιωπή «φωνάζει» στη συγκεκριμένη φάση. Είναι προφανές ότι στον βαθμό που η αντιπαράθεση Άγκυρας – Αθήνας δεν επηρεάζει τα συμφέροντα των αμερικανικών εταιρειών πετρελαίου, η Ουάσιγκτον δεν έχει κανένα λόγο να παρέμβει ουσιαστικά.
Πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών φαίνεται πως είχε η επιβεβαίωση από την Ελλάδα και συγκεκριμένα από την Cosmote, ότι έχει εγκαταλείψει κάθε σχέδιο χρήσης του κινεζικού συστήματος 5G, που προωθεί η Huawei και θα χρησιμοποιηθεί η τεχνολογία της Ericsson. Παρά το γεγονός ότι το συγκεκριμένο θέμα δεν απασχόλησε τα ελληνικά ΜΜΕ, ήταν ψηλά στην ατζέντα που είχε παρουσιάσει το Στέιτ Ντιπάρτμεντ πριν από την επίσκεψη. Προφανώς η απόφαση να εγκαταλείψουμε το πολύ πιο προηγμένο σύστημα της Huawei δεν γίνεται με κριτήρια κόστους και αξιοπιστίας αλλά με το όπλο της αμερικανικής διπλωματίας τον κρόταφο. Οι ΗΠΑ καταφέρνουν για άλλη μια φορά να αποκλείουν τους εμπορικούς αντιπάλους τους με απειλές και εκβιασμούς (φτάνοντας ακόμη και στην σύλληψη της αντιπροέδρου της εταιρείας) σε μια πιο εξελιγμένη μορφή της «διπλωματίας της κανονιοφόρου που εφάρμοζαν προηγούμενες αυτοκρατορίες.
Μιλώντας φυσικά για «κανονιοφόρους» η σημαντικότερη επιτυχία του Πομπέο αφορά την επικύρωση της αναβάθμισης της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ελλάδα, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τον μόνιμο ελλιμενισμό του πολεμικού πλοίου USS Hershel «Woody» Williams στη Σούδα. Άλλωστε το γεγονός ότι οι κοινές δηλώσεις Πομπέο – Μητσοτάκη έγιναν στην νατοϊκή βάση της Σούδας και όχι στο μέγαρο Μαξίμου δείχνει το πραγματικό υπόβαθρο της συνάντησης των δυο ανδρών: Δεν επισκέφθηκε ο Πομπέο την Ελλάδα, ο Μητσοτάκης επισκέφθηκε μια «αμερικανική» βάση.
Μαζί με τη συμφωνία εκσυγχρονισμού 84 μαχητικών F-16, o Πομπέο μπορεί να γυρίσει στη χώρα του έχοντας προσφέρει σημαντικά δώρα για την πολεμική βιομηχανία και συγκεκριμένες εταιρείες όπως η Lockheed Martin και φυσικά να αντισταθμίσει τη σχετική πρόοδο που σημείωσαν και οι Γάλλοι έμποροι όπλων χάρη στην παρέμβαση του Μακρόν.
Πλούσια όμως είναι τα ελέη και για τα αμερικανικά επενδυτικά ιδρύματα, όπως το Black Summit Financial Group, από την ιδιωτικοποίηση των λιμανιών Καβάλας και Αλεξανδρούπολης, την οποία ανακοίνωσε ο Μητσοτάκης. Ο Πομπέο ήταν εκεί για να επιδιώξει για άλλη μια φορά τον αποκλεισμό του κινεζικού παράγοντα και να εξασφαλίσει την αμερικανική παρουσία στην περιοχή.
Από τα γιουβαρλάκια της Μαρίκας, πριν από τρεις δεκαετίες, μέχρι τα λεμοντσέλο της Μαρέβας Μαρέβας οι υποστηρικτές της κυβερνητικής πολιτικής δεν έχουν να παρουσιάσουν σημαντικά επιτεύγματα από τις επισκέψεις Αμερικανών αξιωματούχων. Μένει μόνο αυτή η γενικόλογη διαπίστωση ότι «είμαστε στην πλευρά των ισχυρών». Από το να βρίσκεσαι όμως στην πλευρά των ισχυρών μέχρι το να είσαι ο υπηρέτης των ισχυρών υπάρχει τεράστια διαφορά.
Άρης Χατζηστεφάνου
