Δευτέρα 20 Νοεμβρίου 2017
Οι υποκριτές και τα "δικαιώματα των παιδιών"!
20 Νοέμβρη... Ποια "παγκόσμια γιορτή";
Γιατί δεν το λέτε στα 600 ανήλικα μικρά παιδιά Παλαιστινίων που
σαπίζουν στις βρώμικες φυλακές του σιωνιστικού-ναζιστικού κατοχικού
καθεστώτος;
...στα παιδιά της Συρίας, της Υεμένης, του Αφγανιστάν, του Ιράκ
που δολοφονούνται από τις "δημοκρατικές" βόμβες της "πολιτισμένης"
δύσης;
...στα παιδιά της Αφρικής που "εργάζονται" σκλαβάκια στα τοξικά ορυχεία των "πολιτισμένων" δυτικών πολυεθνικών;
Το λέτε στα δικά μας παιδιά με το...
ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΚΑΙ ΦΕΤΟΣ ΟΙ "ΔΡΟΜΟΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ" ΣΤΗΝ ΑΛΥΚΗ
Μεγάλη και φέτος η συμμετοχή παιδιών και γονέων (ίσως η μεγαλύτερη από ποτέ) στην αθλητική διοργάνωση προς τιμήν των αγωνιστών του Πολυτεχνείου που έχει καθιερωθεί πλέον ως θεσμός από το 1999, οπότε και ξεκίνησε.
Πολλά συγχαρητήρια στους ακούραστους διοργανωτές, σε όλους τους συντελεστές της εκδήλωσης που κάθε χρόνο αυξάνονται.
Ένα ιδιαίτερο μπράβο στον ανεξάντλητο δάσκαλο και φίλο Γιώργο, την ψυχή του αθλητικού γίγνεσθαι της περιοχής.
ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ!!!
(το φωτογραφικό υλικό είναι από τον παριανό τύπο)
Κυριακή 19 Νοεμβρίου 2017
Εικονογραφημένη ομοφυλοφιλία για μικρά παιδιά…
Τώρα η ομοφυλοφιλία διδάσκεται και στα μικρά παιδιά, μέσω παραμυθιών εικονογραφημένων!!!
Με τη χρηματοδότηση του κράτους και της Ευρωπαϊκής Ένωσης προωθείται η κουλτούρα των γκέι (το σύγχρονο ιδεολόγημα της πλανητικής χρηματιστηριακής μαφίας), στα μικρά παιδιά, μέσω της καταλυτικής δύναμης της εικόνας.
Είναι η κατοχική κυβέρνηση των «αριστερών» ανδρεικέλων που προωθεί και χρηματοδοτεί την ομοφυλοφιλική εκπαίδευση και την εδραίωση
Σάββατο 18 Νοεμβρίου 2017
ΡΕΜΑΛΙΑ!!
Αν υπήρχε τρόπος να μετρηθούν οι ώρες που έχουν αφιερώσει τα "βοθροκάναλα και οι κωλοφυλλάδες της διαπλοκής" στην προσπάθειά τους να μας πείσουν πως η καταστροφή (μνημόνια και σια) προκλήθηκε για το καλό μας (!!!), τότε η αιωνιότητα θα αποκτούσε άλλη φιλοσοφική αξία.
Άλλωστε για όλα τα κακά που μας βρήκαν, έφταιγε ο μέσος Έλληνας που δεν πλήρωνε φόρους! Έτσι δεν ισχυρίζονται;
Βέβαια το γεγονός πως το σύνολο σχεδόν καναλαρχών/εκδοτών μοστράρουν πρώτες μούρες στους καταλόγους των φορολογικών παραδείσων, είναι προιόν συμπτώσεων και ουδόλως σχετίζεται με την υποδούλωση της χώρας.
Οι αδίστακτοι αυτοί φοροφυγάδες, την ίδια ώρα που καλούσαν και καλούν δια των ψευδοεπιστημόνων-παπαγαλακίων και των δημοσιογραφικών πουτανακίων τους Έλληνες πολίτες να εκπληρώσουν τις "υποχρεώσεις" τους απέναντι στο κράτος (ποιο κράτος;) έσπρωχναν και εξακολουθούν να σπρώχνουν τα πολύτιμα λεφτουδάκια τους στο εξωτερικό, αναγνωρίζοντας στους ίδιους το απόλυτο δικαίωμα στη φοροδιαφυγή.
Αποκαλύπτεται και στον πλέον αφελή, καλοπροαίρετο, ή και μπιτ μαλάκα που τους πιστεύει, το πόσο χαμένα κορμιά και αδίστακτα ρεμάλια είναι, παρά την καλογυαλισμένη και απαστράπτουσα βιτρίνα τους.
ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΑΚΟΜΗ ΤΟΥΣ ΑΝΕΧΟΜΑΣΤΕ!!!
Άλλωστε για όλα τα κακά που μας βρήκαν, έφταιγε ο μέσος Έλληνας που δεν πλήρωνε φόρους! Έτσι δεν ισχυρίζονται;
Βέβαια το γεγονός πως το σύνολο σχεδόν καναλαρχών/εκδοτών μοστράρουν πρώτες μούρες στους καταλόγους των φορολογικών παραδείσων, είναι προιόν συμπτώσεων και ουδόλως σχετίζεται με την υποδούλωση της χώρας.
Οι αδίστακτοι αυτοί φοροφυγάδες, την ίδια ώρα που καλούσαν και καλούν δια των ψευδοεπιστημόνων-παπαγαλακίων και των δημοσιογραφικών πουτανακίων τους Έλληνες πολίτες να εκπληρώσουν τις "υποχρεώσεις" τους απέναντι στο κράτος (ποιο κράτος;) έσπρωχναν και εξακολουθούν να σπρώχνουν τα πολύτιμα λεφτουδάκια τους στο εξωτερικό, αναγνωρίζοντας στους ίδιους το απόλυτο δικαίωμα στη φοροδιαφυγή.
Αποκαλύπτεται και στον πλέον αφελή, καλοπροαίρετο, ή και μπιτ μαλάκα που τους πιστεύει, το πόσο χαμένα κορμιά και αδίστακτα ρεμάλια είναι, παρά την καλογυαλισμένη και απαστράπτουσα βιτρίνα τους.
ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΑΚΟΜΗ ΤΟΥΣ ΑΝΕΧΟΜΑΣΤΕ!!!
Και συ Δούρου;
Φίλος της στήλης που πληροφορήθηκε την είδηση μας έλεγε με κακεντρέχεια ότι τα μόνα πράγματα που δεν έχουν όρια σε αυτήν την χώρα είναι η δημαγωγία, ο φτηνός αντιπερισπασμός και η υπεκφυγή.
Πάντως θα ήταν πολύ ενδιαφέρον αν η κυρία Περιφερειάρχης μας έλεγε τι θα έπρεπε να γίνει, ειδικά σε αντιπλημμυρικά έργα, στις περιοχές της Μάνδρας και της Ν. Περάμου, από ποιους και από ποιες αρχές και γιατί δεν έγινε.
Θα ήταν ενδιαφέρον, επίσης, να μας πει η κυρία Περιφερειάρχης πως προέκυψε κατά την πρόσφατη Συνεδρίαση του Συντονιστικού οργάνου Πολιτικής Προστασίας Περιφερειακής Ενότητας Δυτικής Αττικής, στις 6/11, πως “όλοι οι συμμετέχοντες φορείς, ενόψει της αντιπλημμυρικής και αποχιονιστικής περιόδου βρίσκονται σε ετοιμότητα” και ότι “οι υπηρεσίες της Περιφερειακής Ενότητας Δυτικής Αττικής είναι έτοιμες να ανταποκριθούν στις επερχόμενες συνθήκες της χειμερινής περιόδου”.
Τέλος, θα ήταν καλό να δούμε, αν υπάρχει, κρατικό (Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων) αυτοδιοικητικό σχέδιο των αναγκαίων αντιπλημμυρικών έργων στο Λεκανοπέδιο Αττικής και ειδικά στη Δυτική Αττική καθώς και τον κατάλογο των σχετικών έργων που πραγματοποιήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια ή πραγματοποιούνται αυτήν την περίοδο.
Όσο για την γενναιόδωρη διαβεβαίωση της Ρένας Δούρου ότι “εάν προκύψουν δικές μου ευθύνες, θα τις αναλάβω“, μάλλον ως ειρωνεία και μόνο μπορεί να εκληφθεί.
Κ. Μ.
ISKRA
Παρασκευή 17 Νοεμβρίου 2017
Στη φυλή των κανιβάλων δεν μιλάνε για κανιβαλισμό...
Αν κάποιος δεν πρέπει να επικαλείται τον πολιτικό κανιβαλισμό, αυτός σίγουρα είναι ο περίγυρος του πάλαι ποτέ κραταιού Ηγεμόνα.
Δεν σκοπεύω -επί του παρόντος τουλάχιστον- να ανασύρω από τα συρτάρια της λήθης τα κανιβαλικά έθιμα της ανεπανάληπτης περιόδου 2002-2006 και την βορβορώδη καζούρα που εξέπεμπαν τα γνωστά κέντρα της "αντικειμενικής" και "ανεπηρέαστης" δημοσιογραφίας σε βάρος των χαμένων μετά από κάθε εκλογικό θρίαμβο του Μεγάλου.
Ούτε να "υπενθυμίσω" στοιχειοθετημένα την λυσσαλέα επίθεση εναντίον μου και την συστηματική προσπάθεια επαγγελματικής μου εξόντωσης, μόνο και μόνο γιατί ασκούσα κριτική στις απαράδεκτες συμπεριφορές της Υψηλής Πύλης.
Φυσικά, όλα αυτά τότε θεωρούνταν απολύτως φυσιολογικά και ενάρετα και κανένα ευαίσθητο αυτί αυλικού δεν ίδρωνε.
Τέλος, είναι παραδεκτό πως στην πολιτική αντιπαράθεση λίγη αυτοσυγκράτηση και λίγη συστολή ποτέ δεν έβλαψε κανέναν, πόσο μάλλον όταν η ντουλάπα του είναι γεμάτη σκελετούς.
Από "κανίβαλους";
Πολυτεχνείο: Από το «ΕΞΩ», «ΜΕΣΑ» οι Αμερικάνοι…
Για το Πολυτεχνείο δεν έχουμε να γράψουμε τίποτα. Έχουμε εξαντληθεί γράφοντας τόσα χρόνια.
Με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ο αγώνας δικαιώθηκε: Από το «ΕΞΩ οι Αμερικάνοι», φτάσαμε στο «Αμερικάνοι είναι προστάτες»!!!
Τέτοια διαστροφή και ΑΝΑΣΤΡΟΦΗ της πραγματικότητα και των εννοιών δεν έχει ιστορικό προηγούμενο…
Ο σύγχρονος φασισμός προελαύνει με νέες «αριστερές» μάσκες.
Επί τη επετείω
Στα ελληνιστικά χρόνια επικράτησε τα ονόματα των ηγεμόνων να συνοδεύονται από προσωνύμια, όπως ο Ευπάτωρ, ο Φιλάδελφος, ο Πολιορκητής, ο Σωτήρας, ο Κεραυνός, ο Μέγας(ευκολάκι) – προσωνύμια ακόμα κι ελαφρώς σατιρικά, όπως ο Δόσων ή ο Αυλητής. Αυτό
συνέβαινε αφενός διότι τα ονόματα των ηγεμόνων επαναλαμβάνονταν – Σέλευκος Σέλευκος, Πτολεμαίος Πτολεμαίος, Αντίοχος Αντίοχος, Φίλιππος Φίλιππος κ.τ.λ. – και αφετέρου διότι οι ηγεμόνες έπρεπε να φέρουν κι ορισμένα διακριτά χαρακτηριστικά που παραπέμπουν στον «θεϊκό άνδρα». Καθότι στην ελληνίζουσα κοσμοθεωρία της εποχής
η ανατολίτικη μοναρχία (ιδιαιτέρως μετά τον Μεγαλέξανδρο) θα έπρεπε να είναι ενάρετη. Αυτή η έννοια του «θεϊκού ανδρός» πέρασε στην πολιτειακή αντίληψη των Βυζαντινών με το δόγμα ότι ο μονάρχης κυβερνάει με τη φώτιση του Θεού υπέρ του λαού, ενώ στη Δύση μετουσιώθηκε στον μονάρχη ελέω Θεού.
Στην εποχή μας δεν υπάρχουν «θεϊκοί άνδρες» – τουλάχιστον όχι σε κοινή θέα. Οι ηγεμόνες της εποχής μας αποτελούν το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού, εκείνο που κατέχει το 50% του παγκόσμιου πλούτου. Αυτοί οι θεϊκοί άνδρες κατοικούν σε Ιερά Παλάτια, πολύ μακριά και πολύ πιο ψηλά από την πλέμπα, δηλαδή το 70% του παγκόσμιου οικονομικώς ενεργού πληθυσμού, που με τη σειρά του κατέχει το 2,7% του πλούτου.
Τους θεϊκούς άνδρες της εποχής μας ελάχιστα απασχολεί η ενάρετη διακυβέρνηση, καθ’ ότι κατέχοντας το 50% του παγκόσμιου πλούτου (ήτοι 140… τρισεκατομμύρια δολάρια) έχουν δημιουργήσει ένα παγκόσμιο χρέος όλων προς όλους (και ταυτοχρόνως όλων εναντίον όλων) της τάξεως των 326 τρισεκατομμυρίων δολαρίων!! Πλην όμως για αυτήν τη φάρα (σέχτα και κάστα) που αποτελεί το στέμμα της παγκόσμιας αστικής τάξης, το πρόβλημα δεν είναι ηθικό (η ηθική αφορά πάντα στην τακτοποίηση της ζωής των παρακατιανών), το πρόβλημα είναι ζήτημα λογικής. Το ερώτημα δηλαδή δεν αφορά καν σε οποιαδήποτε μορφή διακυβέρνησης (πόσω μάλλον ενάρετης), αλλά σε μια νεφελοκοκκυγία που κορυβαντιά αλλόφρων πέραν του καλού και του κακού. Πρόκειται για την ίδια την παρουσία του παράλογου εν πλήρει ισχύ και δόξη. Το παράλογο με τη σειρά του μόνον την τυχαιότητα μπορεί να απελευθερώνει, και από την τυχαιότητα χειρότερα είναι μόνον τα αποτελέσματά της.
Όμως, ας αφήσουμε τους επωνύμους των Ανωνύμων Εταιρειών – ουδείς άλλωστε επικαλείται τα ονόματά τους επί ματαίω – και ας έρθουμε στους κολαούζους τους – κάτι «καραγκιόζηδες» στους οποίους οι «θεϊκοί άνδρες» αναθέτουν την διακυβέρνηση των επαρχιών τους, κάτι τσαρλατάνους όπως ο Τραμπ κι ο Σόιμπλε, όπως ο Μακρόν και οι φασίστες στην Ουκρανία, όπως ο Πούτιν και τα υβρίδια μανδαρίνων – κομμουνιστών στο Πεκίνο.
Καθώς οι κλέφτες χρειάζονται κλεπταποδόχους έτσι και οι σαλτιμπάγκοι των θεϊκών ανδρών χρειάζονται ανθυποσαλτιμπάγκους, όπως ο Ραχόι, ο Τσίπρας, ο Μπέπε Γκρίλο και τόσοι άλλοι. Απομακρυσμένη πλέον η αστική δημοκρατία από κάθε είδους λαϊκή εντολή, μπορεί να χωνεύει τα πάντα και να τα μεταβολίζει σε μια «τροφή για θεούς». Σοσιαλδημοκράτες ψηφίζει ο Γερμανός, «μεγάλος συνασπισμός» του βγαίνει, «Όχι» ψηφίζει ο Έλληνας στο δημοψήφισμα, «ναι» του το κάνει ο Τσίπρας. Μια τρέλα που επιτρέπει στον ληστή να σε ληστέψει και ύστερα να σου δώσει πίσω, μέρισμα από τα κλοπιμαία, πέντε χάντρες (κατά την προσφυή γελοιογραφία του Ανδρέα Πετρουλάκη στην «Καθημερινή»).
Κατά την αρχαία παράδοση λοιπόν των προσωνυμίων, αν όχι οι «θεϊκοί άνδρες» αλλά τα τσιράκια τους θα μπορούσαν να έχουν κι αυτά το παρωνύμιό τους, φερ’ ειπείν Τσίπρας ο Ευεργέτης (όταν μοιράζει μέρισμα απ’ τα κλεμμένα), Τσίπρας ο Φιλάθρωπος (όταν κόβει συντάξεις και μειώνει μισθούς), Τσίπρας ο Ανασκολοπητής – κατά το Βλαντ ο Παλουκωτής – (όταν γδέρνει στην υπερφορολόγηση όλο το παραγωγικό δυναμικό των Ελλήνων), Τσίπρας ο Αταλλός (όταν παραδίδει την πατρίδα του «κληρονομιά στη Ρώμη» για έναν αιώνα), Τσίπρας ο Ευσεβής (ευφημισμός του Θεομπαίχτης), Τσίπρας ο Αριστερός (εδώ γελάνε και οι γραβάτες), Τσίπρας ο Πούλιτζερ (όταν αντικαθιστά την παλιά διαπλοκή με τη νέα δική του), Τσίπρας ο Σοφός (ο εν αλαζονεία και μέθη ευρισκόμενος), Τσίπρας ο Φιλόστοργος (όταν κόβει τα επιδόματα από τα ανάπηρα παιδάκια), Τσίπρας ο Μολών Λαβέ κι Απάνω Τούρλα…
Α, ρε Έλληνες…
Στάθης Σταυρόπουλος
*Πηγή: topontiki.gr
συνέβαινε αφενός διότι τα ονόματα των ηγεμόνων επαναλαμβάνονταν – Σέλευκος Σέλευκος, Πτολεμαίος Πτολεμαίος, Αντίοχος Αντίοχος, Φίλιππος Φίλιππος κ.τ.λ. – και αφετέρου διότι οι ηγεμόνες έπρεπε να φέρουν κι ορισμένα διακριτά χαρακτηριστικά που παραπέμπουν στον «θεϊκό άνδρα». Καθότι στην ελληνίζουσα κοσμοθεωρία της εποχής
η ανατολίτικη μοναρχία (ιδιαιτέρως μετά τον Μεγαλέξανδρο) θα έπρεπε να είναι ενάρετη. Αυτή η έννοια του «θεϊκού ανδρός» πέρασε στην πολιτειακή αντίληψη των Βυζαντινών με το δόγμα ότι ο μονάρχης κυβερνάει με τη φώτιση του Θεού υπέρ του λαού, ενώ στη Δύση μετουσιώθηκε στον μονάρχη ελέω Θεού.
Στην εποχή μας δεν υπάρχουν «θεϊκοί άνδρες» – τουλάχιστον όχι σε κοινή θέα. Οι ηγεμόνες της εποχής μας αποτελούν το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού, εκείνο που κατέχει το 50% του παγκόσμιου πλούτου. Αυτοί οι θεϊκοί άνδρες κατοικούν σε Ιερά Παλάτια, πολύ μακριά και πολύ πιο ψηλά από την πλέμπα, δηλαδή το 70% του παγκόσμιου οικονομικώς ενεργού πληθυσμού, που με τη σειρά του κατέχει το 2,7% του πλούτου.
Τους θεϊκούς άνδρες της εποχής μας ελάχιστα απασχολεί η ενάρετη διακυβέρνηση, καθ’ ότι κατέχοντας το 50% του παγκόσμιου πλούτου (ήτοι 140… τρισεκατομμύρια δολάρια) έχουν δημιουργήσει ένα παγκόσμιο χρέος όλων προς όλους (και ταυτοχρόνως όλων εναντίον όλων) της τάξεως των 326 τρισεκατομμυρίων δολαρίων!! Πλην όμως για αυτήν τη φάρα (σέχτα και κάστα) που αποτελεί το στέμμα της παγκόσμιας αστικής τάξης, το πρόβλημα δεν είναι ηθικό (η ηθική αφορά πάντα στην τακτοποίηση της ζωής των παρακατιανών), το πρόβλημα είναι ζήτημα λογικής. Το ερώτημα δηλαδή δεν αφορά καν σε οποιαδήποτε μορφή διακυβέρνησης (πόσω μάλλον ενάρετης), αλλά σε μια νεφελοκοκκυγία που κορυβαντιά αλλόφρων πέραν του καλού και του κακού. Πρόκειται για την ίδια την παρουσία του παράλογου εν πλήρει ισχύ και δόξη. Το παράλογο με τη σειρά του μόνον την τυχαιότητα μπορεί να απελευθερώνει, και από την τυχαιότητα χειρότερα είναι μόνον τα αποτελέσματά της.
Όμως, ας αφήσουμε τους επωνύμους των Ανωνύμων Εταιρειών – ουδείς άλλωστε επικαλείται τα ονόματά τους επί ματαίω – και ας έρθουμε στους κολαούζους τους – κάτι «καραγκιόζηδες» στους οποίους οι «θεϊκοί άνδρες» αναθέτουν την διακυβέρνηση των επαρχιών τους, κάτι τσαρλατάνους όπως ο Τραμπ κι ο Σόιμπλε, όπως ο Μακρόν και οι φασίστες στην Ουκρανία, όπως ο Πούτιν και τα υβρίδια μανδαρίνων – κομμουνιστών στο Πεκίνο.
Καθώς οι κλέφτες χρειάζονται κλεπταποδόχους έτσι και οι σαλτιμπάγκοι των θεϊκών ανδρών χρειάζονται ανθυποσαλτιμπάγκους, όπως ο Ραχόι, ο Τσίπρας, ο Μπέπε Γκρίλο και τόσοι άλλοι. Απομακρυσμένη πλέον η αστική δημοκρατία από κάθε είδους λαϊκή εντολή, μπορεί να χωνεύει τα πάντα και να τα μεταβολίζει σε μια «τροφή για θεούς». Σοσιαλδημοκράτες ψηφίζει ο Γερμανός, «μεγάλος συνασπισμός» του βγαίνει, «Όχι» ψηφίζει ο Έλληνας στο δημοψήφισμα, «ναι» του το κάνει ο Τσίπρας. Μια τρέλα που επιτρέπει στον ληστή να σε ληστέψει και ύστερα να σου δώσει πίσω, μέρισμα από τα κλοπιμαία, πέντε χάντρες (κατά την προσφυή γελοιογραφία του Ανδρέα Πετρουλάκη στην «Καθημερινή»).
Κατά την αρχαία παράδοση λοιπόν των προσωνυμίων, αν όχι οι «θεϊκοί άνδρες» αλλά τα τσιράκια τους θα μπορούσαν να έχουν κι αυτά το παρωνύμιό τους, φερ’ ειπείν Τσίπρας ο Ευεργέτης (όταν μοιράζει μέρισμα απ’ τα κλεμμένα), Τσίπρας ο Φιλάθρωπος (όταν κόβει συντάξεις και μειώνει μισθούς), Τσίπρας ο Ανασκολοπητής – κατά το Βλαντ ο Παλουκωτής – (όταν γδέρνει στην υπερφορολόγηση όλο το παραγωγικό δυναμικό των Ελλήνων), Τσίπρας ο Αταλλός (όταν παραδίδει την πατρίδα του «κληρονομιά στη Ρώμη» για έναν αιώνα), Τσίπρας ο Ευσεβής (ευφημισμός του Θεομπαίχτης), Τσίπρας ο Αριστερός (εδώ γελάνε και οι γραβάτες), Τσίπρας ο Πούλιτζερ (όταν αντικαθιστά την παλιά διαπλοκή με τη νέα δική του), Τσίπρας ο Σοφός (ο εν αλαζονεία και μέθη ευρισκόμενος), Τσίπρας ο Φιλόστοργος (όταν κόβει τα επιδόματα από τα ανάπηρα παιδάκια), Τσίπρας ο Μολών Λαβέ κι Απάνω Τούρλα…
Α, ρε Έλληνες…
Στάθης Σταυρόπουλος
*Πηγή: topontiki.gr
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)