Τα υπόθετα του Άδωνι.

 

 

TO KEIMENO AYTO ΑΦΙΕΡΩΝΕΤΑΙ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΣΤΟΝ

"ΣΥΝΤΡΟΦΟ" ΓΙΩΡΓΟ ΠΑΤΣΙΩΤΗ ΤΙΜΗΣ ΕΝΕΚΕΝ ΓΙΑ

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΤΟΥ ΠΟΝΗΜΑ-ΥΜΝΟ ΣΤΟΝ

 ΤΗΛΕΣΑΧΛΑΜΑΡΑ  ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕ Η "ΠΑΡΙΑΝΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ"!

Του Κώστα Βαξεβάνη
Θα μπορούσε κάποιος χαριτολογώντας να πει πως ο Άδωνις Γεωργιάδης, πέρα από κάθε αμφισβήτηση, είναι ο βασικότερος αβανταδόρος της φαρμακοβιομηχανίας, αφού σε λίγο καιρό, αν συνεχίσει την πολιτική του, γιατροί, νοσηλευτές, παραΪατρικό προσωπικό και σίγουρα ασθενείς, θα πρέπει να πάρουν χάπια για να τον αντέξουν. Αλλά και να μην έχεις σχέση με όλα αυτά, αρκεί να τον ακούσεις σε κάποια από τις δεκάδες τηλεοπτικές του εμφανίσεις, για να αποκτήσεις σχέση με σκευάσματα, τουλάχιστον αυτά που αφορούν την πίεση.
Αλλά ας αφήσουμε τα χαριτολογήματα και ας πάμε στην ουσία. Ο υπουργός Υγείας (ναι είναι υπουργός και μάλιστα Υγείας, δεν είναι απλώς «Άδωνις»), ανήγγειλε πως θα κάνει πιο φτηνά 6.000 φάρμακα. Όποιος διαφώνησε μαζί του, δέχθηκε την επίθεση ότι δεν θέλει φτηνό φάρμακο για το λαό, αλλά εξυπηρετεί συμφέροντα φαρμακοβιομηχανιών. Είναι όμως η φτήνια του κυρίου Γεωργιάδη, χτύπημα στα συμφέροντα;
Όσοι σχετίζονται με τη δημοσιογραφική πιάτσα θυμούνται εκείνο το παλιό κόλπο, όταν η Αστυνομία έβρισκε πλοίο με 300 κιλά χασίς. Υποψιαζόμασταν όλοι πως κάποιος το είχε καρφώσει για να έχει η Αστυνομία την επιτυχία της, όσο από πίσω πέρναγε άλλο πλοίο με 5 τόννους κόκα. Έτσι ακριβώς κάνει ο Άδωνις Γεωργιάδης. Εμφανίζει την επιτυχία του «φτηνού φαρμάκου» την ώρα που περνά το πλοίο με χρήμα για τις πολυεθνικές φαρμακοβιομηχανίες.
Ας δούμε τα πράγματα συγκεκριμένα. Ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν φτηναίνει όλα τα φάρμακα, αλλά τα εκτός πατέντας και τα γενόσημα. Τα ακριβά φάρμακα τα οποία παράγουν οι πολυεθνικές δεν τα αγγίζει. Αντιθέτως, ανεβάζει την συμμετοχή του ασφαλισμένου σε αυτά.
Αν γίνει πιο φτηνό το γενόσημο για παράδειγμα, αυτό πρακτικά σημαίνει πως δεν θα μπορεί να παράξει καμιά από τις ελληνικές βιομηχανίες, γιατί δεν μπορεί να είναι ανταγωνιστική του φτηνού γενόσημου που παράγεται στο Μπαγκλαντές και το Πακιστάν και που δεν πληροί τους κανόνες ασφαλείας. Έτσι, ή τα φάρμακα που έχουν φτηνύνει δεν θα παραχθούν καθόλου, άρα θα παίρνουμε μόνο τα ακριβά, ή θα καταναλώνουμε αμφίβολο φάρμακο.
Το βασικό όμως είναι πως η Ελλάδα αποτελεί χώρα αναφοράς στο φάρμακο. Δηλαδή είναι από τις χώρες εκείνες που καθορίζουν την τιμή του φαρμάκου πανευρωπαϊκά, η οποία βγαίνει ως μέσος όρος των κατώτατων τιμών. Άρα το φάρμακο των πολυεθνικών, το οποίο θα παραμείνει ακριβό, σημαίνει κέρδη για τις πολυθενικές φαρμάκου και εκτός Ελλάδας. Συνεπώς, η προσφορά του Άδωνι Γεωργιάδη είναι ανεκτίμητη.
Μπαίνει επίσης ένα θέμα γενικότερο για τον Άδωνι Γεωργιάδη. Αφού η πολιτική του στον τομέα της Υγείας τον φέρνει αντιμέτωπο με το σύνολο των σχετιζόμενων με την Υγεία, από τον νοσοκόμο και τον ασθενή έως το γιατρό και ίσως τις ελληνικές εταιρείες φαρμάκου, τότε ποιος είναι αυτός που συμφωνεί με την πολιτική την οποία εφαρμόζει; Ποιος πρέπει να επικροτήσει την πολιτική ενός υπουργού Υγείας, αν όχι οι σχετιζόμενοι με την Υγεία;
Ως τώρα λοιπόν, όσα κάνει ο Άδωνις Γεωργιάδης στην Υγεία φαίνεται να ευνοούν ιδιωτικά νοσοκομεία και πολυεθνικές. Όχι τους ασθενείς που πεθαίνουν στα ράντζα, όχι τους γιατρούς που πεθαίνουν στην κούραση για να μην πεθαίνουν οι ασθενείς τους. Ας πεταχτεί ο τηλεϋπουργός ως τα αντικαρκινικά νοσοκομεία και ας πει αυτά περί συμφερόντων στους ανθρώπους που δεν έχουν τα φάρμακά τους. Ας το πει στους γονείς του παιδιού που πέθανε πριν κλείσει τα τρία του χρόνια, επειδή δεν πρόλαβε να χειρουργηθεί.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης χρησιμοποίησε για μια ακόμη φορά το βήμα της Βουλής όχι για να ασκήσει πολιτική ή να απαντήσει σε ερωτήσεις αλλά ως τηλεπαράθυρο. Κατηγόρησε την «Αυγή» και το «Κόκκινο», πως τον πολεμούν γιατί έχουν διαφήμιση φαρμακοβιομηχανίας. Ο Άδωνις κατά την προσφιλή του τακτική, χρησιμοποιεί μια αλήθεια για να χτίσει πάνω του ένα βολικό ψέμα. Είναι, για παράδειγμα, σαν να ισχυριστεί κάποιος πως η πρόσφατη επίσκεψή του στην Ισραηλινή Πρεσβεία που είναι ένα αληθινό γεγονός, έγινε για να πάρει 500.000 ευρώ προκειμένου να εξυπηρετήσει την ισραηλινή φαρμακοβιομηχανία. Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά.
Η Ελλάδα πεθαίνει μεταφορικά και κυριολεκτικά και ανάμεσα σε όλα τα άλλα πρέπει να υποστεί τη θεραπεία ενός τύπου που χαράσσει πολιτική Υγείας σαν να πουλάει σίτες και βιβλία από τηλεοράσεως. Θεραπεία υπόθετου.
ΠΗΓΗ ΚΟΥΤΙ ΤΗΣ ΠΑΝΔΩΡΑΣ

Χουντής: Χτυπήσαμε καμπανάκι κινδύνου για κούρεμα καταθέσεων

Ως καμπανάκι κινδύνου παρουσίασε την ερώτησή του προς τον αντιπρόεδρο της Κομισιόν, Χοακίν Αλμούνια, σχετικά με την πιθανότητα "κουρέματος" καταθέσεων κάτω των 100.000 ευρώ στην Ευρώπη ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Χουντής, μιλώντας στο Hot Doc Radio και τον Κώστα Βαξεβάνη.
Όπως επεσήμανε ο κ. Χουντής, η απάνηση του Χοακίν Αλμούνια ήταν ότι το κάθε κράτος-μέλος έχει την ευχέρια να αποφασίσει για τυχόν επιπλέον μέτρα διάσωσης προβληματικών τραπεζών, και άρα πρακτικά δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να μπει "χέρι" και στις καταθέσεις που θεωρούνται εγγυημένες στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ο ίδιος σημείωσε πως σε συζητήσεις με συναδέλφους του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διακρίνει μία ανησυχία και μία ανασφάλεια για το θέμα αυτό, λόγω και του προηγούμενου που δημιούργησε η περίπτωση της Κύπρου.
Σχολίασε ακόμα το γεγονός ότι το κράτος έχει δανειστεί 50 δισ. ευρώ για την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών, χωρίς όμως να έχει πάρει το "ΟΚ" από τα stress tests ότι αυτές είναι υγιείς, σημειώνοντας ότι δε δόθηκε ποτέ στη δημοσιότητα το πόρισμα της BlackRock.

Αρνούνται πλέον το ευρώ ακόμα και οι υποστηρικτές του. "Να διαλυθεί" ζητεί ο νομπελίστας Πισσαρίδης.

 

Τη διάλυση του ευρώ θα προτείνει την Πέμπτη ένας εκ των βασικών του υποστηρικτών, λέγοντας ότι "δημιούργησε νέα γενιά ανέργων".

Σύμφωνα με τις βρετανικές εφημερίδες Telegraph και Daily Mail, ο νομπελίστας οικονομολόγος του London School of Economics, Κύπριος, Χριστόφορος Πισσαρίδης αναμένεται την Πέμπτη σε ομιλία του να κατηγορήσει το ευρώ ότι "διχάζει την Ευρώπη" και πως "χρειάζεται δουλειά για να αποκατασταθεί η αξιοπιστία του στις διεθνείς αγορές και η εμπιστοσύνη που είχαν κάποτε μεταξύ τους τα κράτη της Ευρώπης".

Παράλληλα, σύμφωνα πάντα με τις δύο αγγλικές εφημερίδες, ο Σερ Πισσαρίδης αναμένεται να δηλώσει τα ακόλουθα: "Το ευρώ θα πρέπει είτε να διαλυθεί με έναν ελεγχόμενο τρόπο ή τα κύρια μέλη του θα πρέπει να κάνουν τα αναγκαία το συντομότερο δυνατό, ώστε να το καταστήσουν φιλικό προς την ανάπτυξη και την απασχόληση. Δεν θα πάμε πουθενά εάν συνεχίσουμε με την τρέχουσα γραμμή μιας ad-hoc χάραξης πολιτικής και με ασυνεπείς πολιτικές ελάφρυνσης χρέους. Οι τακτικές που εφαρμόζονται τώρα για να σταθεροποιηθεί το ευρώ κοστίζουν στην Ευρώπη θέσεις εργασίας και δημιουργούν μια χαμένη γενιά μορφωμένων νέων ανθρώπων. Δεν είναι αυτό που μας υποσχέθηκαν οι ιδρυτικοί πατέρες".

Γαμώ την καλοσύνη μας

 

του Κασσιανού Τζέλη

Η ελληνική κυβέρνηση θεσμοθετεί την φιλανθρωπία. Δηλώνει αποφασισμένη να μην αφήσει κανέναν χωρίς ρεύμα και θα το κάνει αυτό επιβάλλοντας στους υπόλοιπους την ελεημοσύνη. Μισό ευρώ από τον καθένα, μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ, για τους... φτωχούς. Το ανακοίνωσε από τηλεοράσεως ο Γιάννης Μανιάτης, υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής της κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.

Είναι η ίδια κυβέρνηση που επιτρέπει στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας να χρωστάει μισό εκατομμύριο ευρώ στην ΔΕΗ άλλα ουδέποτε κανείς αποπειράθηκε να σκεφτεί να κόψει το ρεύμα στα γραφεία της Συγγρού.

Μάλιστα, ο σταρ της συγκυβέρνησης, Άδωνης Γεωργιάδης δήλωσε ότι "τσάμπα δεν υπάρχει. Πρέπει να καλυφθούν οι ανάγκες των φτωχών και θα το πληρώσουν οι υπόλοιποι".

Το μείζον ζήτημα δεν είναι οι ζωές των ανθρώπων άλλα να μην βγάλει έλλειμμα η ΔΕΗ. Η οποία θα πρέπει κάποια στιγμή να πωληθεί. Και οι ιδιώτες επενδυτές δεν θα θελαν να επιβαρυνθούν μελλοντικά με το κόστος της "φιλανθρωπίας".

Ίσως στο μέλλον ζητηθεί από τους "υπολοίπους" να δώσουν ελεημοσύνη και για άλλες ανάγκες των "φτωχών". Ποιοι είναι οι "υπόλοιποι" και ποιοι οι "φτωχοί", το πως μετριούνται και πως ξεχωρίζουν, είναι βέβαια ένα θολό ζήτημα ακόμα.

Στον αντίποδα, η "λαϊκίστικη" αξιωματική αντιπολίτευση προτείνει να καταργηθεί η επιδότηση ύψους 400 εκ. ευρώ που δίνει κάθε χρόνο το κράτος σε 5 μεγάλους έλληνες επιχειρηματίες που παράγουν ρεύμα από φυσικό αέριο και να δοθεί έτσι δωρεάν ρεύμα στα νοικοκυριά που βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχιας και φτηνό ρεύμα στις βιομηχανίες και την χαλυβουργία που φεύγουν από τη χώρα λόγω του δυσβάσταχτου κόστους του ρεύματος.

Το νέο ελληνικό κράτος όμως αφήνει πίσω το... λαϊκίστικο πρότυπο του κοινωνικού κράτους και μπαίνει πλέον, με "μεταρρυθμιστικά γκάζια" στην νέα εποχή, απαξιωμένο πλήρως ηθικά. Γιατί κάθε τι δημόσιο στη νέα εποχή ισούται με τον διάολο. Και κάθε τι ιδιωτικό είναι θεάρεστο.

Ιδιωτική είναι και η φιλανθρωπία. Άρα θεάρεστη. Άρα πρέπει να θεσμοθετηθεί. Γιατί ο λαός θα πρέπει να πειστεί ότι δεν έχει να περιμένει τίποτα από το κράτος, όπως άλλωστε το είπε γλαφυρά και ο Μιχαήλ Ταμήλος. "Δεν έχουμε κομμουνιστικό καθεστώς για να είμαστε υποχρεωμένοι να δώσουμε ένα πιάτο φαί σε όλους".

Έχουμε νέο-φιλελεύθερο καθεστώς. Και φαί και ρεύμα θα έχει όποιος προλάβει. Όποιος είναι πιο γρήγορος. Πιο καπάτσος. Πιο πονηρός. Ποιο... μάγκας. Είναι άλλωστε ο νόμος που ισχύει στην φύση. Στη ζούγκλα. Ο δυνατότερος και ο πιο τυχερός επιβιώνει. Οι υπόλοιποι την πάτησαν.

Εδώ πλέον έχουμε την κοινωνία των αρίστων. Και άριστοι είναι αυτοί που πρόκοψαν. Όσοι δεν έχουν χρήματα να πληρώσουν το ρεύμα, απλώς είναι άχρηστοι. Ήταν ανίκανοι να μορφωθούν, να αδράξουν τις ευκαιρίες, να κάνουν καλό lobbying και καλό networking. Κι οι υπόλοιποι που είναι ικανοί, έχουν και μεγάλη ψυχή ώστε να τους δώσουν μια μικρή ελεημοσύνη για να ζήσουν κι αυτοί. Αλλά μέχρις εκεί.

Ο φυσιολογικός Σαμαράς

Του Θανάση Καρτερού

Σφόδρα ταράχτηκαν πολλοί στην αντιπολίτευση με τη δήλωση του Αντώνη Σαμαρά ότι γινόμαστε μια φυσιολογική χώρα. Με αποτέλεσμα να επιτεθούν στον πρωθυπουργό με τα συνήθη επιχειρήματα: Πώς μιλάει για φυσιολογική χώρα με τόση ανεργία, τόση φτώχεια, τόσο διαλυμένες κοινωνικές δομές, τόσο σμπαραλιασμένες εργασιακές σχέσεις, τόση κρατική αναλγησία, τόσους νεκρούς από απελπισία, τόσες καθημερινές τραγωδίες;
Τις βρίσκετε ασφαλώς απολύτως σωστές τις επικρίσεις. Πιθανόν να ρίχνετε μάλιστα νέες μούντζες προς το Μαξίμου - εντελώς φυσιολογικές κι αυτές. Ας σκεφτούμε όμως ψύχραιμα: Ο Σαμαράς ούτε τυφλός είναι, ούτε κουφός. Βλέπει το δράμα και ακούει τη βοή του. Ξέρει συνεπώς ποια χώρα κυβερνάει. Κάτι περισσότερο: Ξέρει πώς γίνεται κάθε μέρα αυτή η χώρα με την πολιτική του. Άρα, το συμπέρασμα είναι απλό και άκρως πολιτικό. Δεν είναι θέμα άγνοιας. Αυτή ακριβώς τη χώρα θεωρεί φυσιολογική.
Αν δηλαδή εσείς θεωρείτε αφύσικο να πεθαίνει ένα παιδί επειδή απαγορεύτηκε η θέρμανση στους φτωχούς, ο Σαμαράς το θεωρεί φυσιολογικό. Αν εσείς θεωρείτε αφύσικο να αμείβεται κάποιος με 400 ευρώ και να είναι στο έλεος του αφεντικού, ο Σαμαράς το θεωρεί φυσιολογικό. Αν εσείς θεωρείτε αφύσικο να είναι η Ελλάδα βυθισμένη στην ανεργία και τη φτώχεια, ο Σαμαράς το θεωρεί φυσιολογικό. Αν εσείς θεωρείτε αφύσικο να βρίσκεται η υγεία στα χέρια του Άδωνι, ο Σαμαράς το θεωρεί φυσιολογικό. Αν εσείς θεωρείτε αφύσικο να ρίχνονται στον Καιάδα οι συνταξιούχοι, ο Σαμαράς το θεωρεί φυσιολογικό.
Δεν μιλάμε εδώ για κάποια διαφορά αντιλήψεων, όπως καταλαβαίνετε. Ούτε για ο αν ο πρωθυπουργός καταλαβαίνει αυτό που καταλαβαίνει κι ο τελευταίος πολίτης. Μιλάμε για μια θεμελιακή διαφορά στο τι θεωρεί ο καθένας φυσιολογικό. Και όσον αφορά τον Σαμαρά, μιλάμε για ψυχρή αγριότητα με ιδεολογικό μανδύα, η οποία τείνει να θεωρεί φυσιολογική την εμπορία των πάντων - της υγείας, της παιδείας, των ανθρώπων. Για την απόλυτη ανηθικότητα, που αποκαλείται ρεαλισμός της αγοράς. Η δυστυχία εκατομμυρίων ανθρώπων, ακόμα και ο θάνατος κάποιων είναι απολύτως φυσιολογικά - αυτό περιγράφει τον φυσιολογικό Σαμαρά.
Συνεπώς, πρέπει να τον συγχαρούμε αντί να τον βρίζουμε. Την αλήθεια είπε - αυτή που ζούμε είναι η δική του φυσιολογική Ελλάδα. Αν θέλουμε άλλη, το φυσιολογικό είναι να απαλλαγούμε από τον ίδιο, την κυβέρνησή του και την πολιτική του...
πηγή: avgi.gr

Πιθανό το κούρεμα και κάτω από τα 100.000 ευρώ, παραδέχτηκε ο Αλμούνια

 

 

Παράθυρο για κούρεμα και κάτω του ορίου των 100.000 ευρώ στις καταθέσεις άφησε ο Χοακίν Αλμούνια.
Απαντώντας σε ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Νίκου Χουντή, σχετικά με την δυνατότητα που έχουν τα κράτη μέλη να προβούν σε πρόσθετα μέτρα όπως η καταβολή εισφοράς από κατόχους ασφαλισμένων καταθέσεων , ο Αντιπρόεδρος της Ε.Ε. απάντησε οτι "κάθε κράτος μέλος έχει την εξουσία να αποφασίσει εάν θα εφαρμόσει πρόσθετα μέτρα".
Με τον τρόπο αυτό, ο κ. Αλμούνια άφησε να εννοηθεί οτι ειναι ανοιχτό το ενδεχόμενο να υπάρξει κούρεμα για κάτω απο το όριο των 100.000 ευρώ.
Ο κ. Αλμούνια είπε οτι «τα κράτη μέλη πρέπει να εξασφαλίσουν ότι οι ζημίες καλύπτονται πρώτα από τους μετόχους, και ότι οι κάτοχοι υβριδικού κεφαλαίου και οι κάτοχοι μετοχικών τίτλων μειωμένης εξασφάλισης θα συμβάλουν στη μείωση του κεφαλαιακού ελλείμματος στο μέγιστο δυνατό βαθμό, έτσι ώστε να ελαχιστοποιηθεί το κόστος για τους φορολογούμενους».
Στη συνέχεια της απάντησής του ο ευρωπαίος Επίτροπος ξεκαθαρίζει κατηγορηματικά ότι «η Επιτροπή δεν θα απαιτεί την καταβολή εισφοράς από τους κατόχους χρεωστικών τίτλων αυξημένης εξασφάλισης (ιδίως από κατόχους ασφαλισμένων καταθέσεων, ανασφάλιστων καταθέσεων, ομολόγων και κάθε άλλου χρεωστικού τίτλου αυξημένης εξασφάλισης) ως υποχρεωτικό στοιχείο του καταμερισμού των επιβαρύνσεων» και αποκαλύπτει ότι η απόφαση αυτή βρίσκεται στα χέρια των κυβερνήσεων των κρατών μελών. Αναφέρει συγκεκριμένα ο Επίτροπος ότι «Κάθε κράτος μέλος έχει την εξουσία να αποφασίσει εάν θα εφαρμόσει πρόσθετα μέτρα καταμερισμού των επιβαρύνσεων».
Ολόκληρη η ερώτηση του Νίκου Χουντή και η απάντηση Αλμούνια
Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης E-011697/2013
προς την Επιτροπή
Nikolaos Chountis (GUE/NGL)
Θέμα:Εφαρμογή κανόνων κρατικών ενισχύσεων στις τράπεζες
Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (2013/C 216/01) για τις «κρατικές ενισχύσεις των τραπεζών», δηλώνεται με τον πλέον σαφή τρόπο ότι η «Επιτροπή δεν θα απαιτεί την καταβολή εισφοράς από τους κατόχους χρεωστικών τίτλων αυξημένης εξασφάλισης (ιδίως από κατόχους ασφαλισμένων καταθέσεων, ανασφάλιστων καταθέσεων, ομολόγων και κάθε άλλου χρεωστικού τίτλου αυξημένης εξασφάλισης) ως υποχρεωτικό στοιχείο του καταμερισμού των επιβαρύνσεων».
Με δεδομένα τα παραπάνω, ερωτάται η Επιτροπή:
– Έχει τη δυνατότητα ένα κράτος μέλος να προβεί σε πρόσθετα μέτρα, όπως η καταβολή εισφοράς (φορολογίας) από κατόχους ασφαλισμένων καταθέσεων, προς όφελος της κεφαλαιακής ενίσχυσης μιας τράπεζας, παρά το γεγονός ότι η Επιτροπή «δεν θα απαιτεί» τέτοιου είδους επιβαρύνσεις;
– Στα πλαίσια της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, ποια είναι η διαφορά, μεταξύ της εξασφαλισμένης και της μη εξασφαλισμένης κατάθεσης; Ποια είναι η διαφορά μεταξύ «ομολόγων και άλλων χρεωστικών τίτλων» αυξημένης και μη, εξασφάλισης;
Απάντηση του κ. Almunia εξ ονόματος της Επιτροπής Η ανακοίνωση της Επιτροπής (2013/C 216/01· «τραπεζική ανακοίνωση του 2013») θεσπίζει την ελάχιστη απαίτηση για τον καταμερισμό των επιβαρύνσεων. Σύμφωνα με αυτή, πριν τη χορήγηση ενίσχυσης αναδιάρθρωσης σε μια τράπεζα, τα κράτη μέλη πρέπει να εξασφαλίσουν ότι οι ζημίες καλύπτονται πρώτα από τους μετόχους, και ότι οι κάτοχοι υβριδικού κεφαλαίου και οι κάτοχοι μετοχικών τίτλων μειωμένης εξασφάλισης θα συμβάλουν στη μείωση του κεφαλαιακού ελλείμματος στο μέγιστο δυνατό βαθμό, έτσι ώστε να ελαχιστοποιηθεί το κόστος για τους φορολογούμενους.
H παράγραφος 42 της τραπεζικής ανακοίνωσης του 2013 ορίζει ότι η Επιτροπή δεν θα απαιτεί την καταβολή εισφοράς από τους κατόχους χρεωστικών τίτλων αυξημένης εξασφάλισης (ιδίως από κατόχους ασφαλισμένων καταθέσεων, ανασφάλιστων καταθέσεων, ομολόγων και κάθε άλλου χρεωστικού τίτλου αυξημένης εξασφάλισης) ως υποχρεωτικό στοιχείο του καταμερισμού των επιβαρύνσεων σύμφωνα με τους κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις είτε με μετατροπή σε κεφάλαιο, είτε με μείωση της αξίας των μέσων.
Κάθε κράτος μέλος έχει την εξουσία να αποφασίσει εάν θα εφαρμόσει πρόσθετα μέτρα καταμερισμού των επιβαρύνσεων.
Ασφαλισμένες είναι οι καταθέσεις που καλύπτονται από συστήματα εγγύησης των καταθέσεων τα οποία προβλέπει το εθνικό δίκαιο σύμφωνα με την οδηγία 94/19/EΚ, και μέχρι του ποσού που ορίζει το άρθρο 7 της οδηγίας 94/19/EΚ. Ανασφάλιστες καταθέσεις είναι εκείνες που δεν καλύπτονται από συστήματα εγγύησης των καταθέσεων σύμφωνα με τον νόμο.
Η παράγραφος 42 της τραπεζικής ανακοίνωσης του 2013 εξαιρεί από το πεδίο εφαρμογής του καταμερισμού των επιβαρύνσεων τις ασφαλισμένες καταθέσεις, τις ανασφάλιστες καταθέσεις, τα ομόλογα και κάθε άλλο χρεωστικό τίτλο αυξημένης εξασφάλισης. Η παράγραφος 42 διευκρινίζει ότι οι χρεωστικοί τίτλοι μειωμένης εξασφάλισης εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του καταμερισμού των επιβαρύνσεων που η Επιτροπή θα απαιτεί όταν τα κράτη μέλη της ζητούν να εγκρίνει ενίσχυση αναδιάρθρωσης σε τράπεζα βάσει των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις, αλλά όχι χρεωστικό τίτλο αυξημένης εξασφάλισης, οποιουδήποτε είδους κι αν είναι αυτός.
πηγή: ΚΟΥΤΙ ΤΗΣ ΠΑΝΔΩΡΑΣ

ΟΛΗ Η ΔΟΞΑ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΑΔΩΝΗ...

Επειδή δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν πως υπάρχουν περιθώρια να επιλυθούν τα προβλήματα του ΚΥ Πάρου από την κυβέρνηση των δοσίλογων, παραθέτουμε άλλη μια είδηση που σχετίζεται με "τα έργα και τις ημέρες" του ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΟΥ σε κάποια άλλη περιοχή της πατρίδας μας, την ακριτική Ξάνθη. Τα συμπεράσματα δικά σας...




 Με μια σκληρή ανακοίνωση στην
 οποία γίνεται για πολλοστή φορά μνεία στα προβλήματα που ταλανίζουν το Γενικό Νοσοκομείο Ξάνθης απαντούν στις πρόσφατες επικοινωνιακές φιέστες πολιτικών της περιοχής περί επίλυσης σοβαρών ζητημάτων που εντοπίζονται στη λειτουργία του Νοσοκομείου. 

Αναλυτικά η Ένωση Ιατρών Νοσοκομείου – Κ.Υ. Ξάνθης αναφέρει: 

Είναι δυνατόν να πανηγυρίζει κανείς για την μη προκήρυξη καμίας από τις 24 κενές θέσεις επιμελητών στο νοσοκομείο Ξάνθης (και την προκήρυξη μόνο 3 προσωρινών θέσεων επικουρικών γιατρών). Τόσο το υπουργείο όσο και οι τοπικοί άρχοντες αποφεύγουν να απαντήσουν στα καυτά ερωτήματα:

1) Αποχώρησαν ναι ή όχι την τελευταία 3ετία 25 γιατροί από το νοσοκομείο λόγω συνταξιοδότησης, θανάτου ή αναχώρησης στο εξωτερικό (παθολογική 4, καρδιολογική 3, ορθοπεδική 3, παιδιατρική 1, αναισθησιολογικό 2, μαιευτική 2, ψυχιατρική 2, οδοντιατρικό 1, Κ.Υ. Εχίνου 3, Κ.Υ. Σταυρούπολης 1, μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) 2, μικροβιολογικό 1);

2) Στο ίδιο διάστημα προσλήφθηκε μόνο 1 στην παθολογική, 2 στην ΜΕΘ, 1 στο γαστρεντερολογικό.

3) Αποχώρησαν ναι ή όχι 3 επικουρικοί χωρίς να αντικατασταθούν (αναισθησιολογικό, νευρολογικό, οφθαλμολογικό); 

4) Προσλήφθηκαν 3 μόνο επικουρικοί σε παθολογική, καρδιολογική, ορθοπεδική (εκ των οποίων σε 2 η σύμβαση λήγει σε λίγο); 

5) Αποσπάστηκαν παράτυπα από το νοσοκομείο μας προς Αθήνα, Θεσ/νίκη και Αίγιο  3 γιατροί (παιδιατρική, νευρολογικό, ακτινολογικό);

6) Σημαίνει αυτό 24 κενές θέσεις (25+3+3-4-3) ναι ή όχι;

7) Γιατί πρώτα απολύθηκε λόγω λήξης της  σύμβασης η επικουρική αναισθησιολόγος και μπορεί να ξαναπροσληφθεί  μετά από 4 μήνες, μπλοκάροντας τη διεξαγωγή προγραμματισμένων χειρουργείων;

8) Γιατί δεν διορίζεται ως επιμελητής στην ΜΕΘ ο γιατρός που εδώ και 3 περίπου χρόνια έχει επιλεγεί τελεσίδικα για τη θέση αυτή;   

9) Γιατί δεν προκηρύσσονται θέσεις επιμελητών, αλλά μόνο θέσεις επικουρικών (που σύμφωνα με τον νόμο είναι μόνο για κάλυψη εκτάκτων αναγκών: άδειες εκπαιδευτικές, γονικές, τοκετού κλπ); 

10) Έχει ναι η όχι το νοσοκομείο μας 24 κενές θέσεις γιατρών (1 ΜΕΘ, 1 παιδιατρική, 1 νευρολογικό, 3 καρδιολογική, 2 ορθοπεδική, 3 παθολογική, 2 αναισθησιολογικό, 2 ψυχιατρική, 2 οδοντιατρικό, 4 στα  Κ.Υ., 2 μαιευτική, 1 ακτινολογικό);

11) Επίκειται ναι ή όχι η αποχώρηση και άλλων γιατρών (παθολογική, παιδιατρική);

12) Υπάρχουν ναι ή όχι τμήματα που αδυνατούν να καλύψουν πλήρως τις ανάγκες (καρδιολογική, νευρολογικό, παθολογική, ψυχιατρική, αναισθησιολογικό, ακτινολογικό);   

13) Γιατί συνεχίζεται η έλλειψη υλικών (π.χ. αντιδραστηρίων για έλεγχο των ασκών αίματος, ορθοπεδικών υλικών κ.α.); Αρκεί να θυμηθούμε πρόσφατη (5/11/2013) καταγγελία ασθενούς στον τοπικό τύπο. Η μήπως η διοίκηση σκοπεύει να μηνύσει και αυτόν ως συκοφάντη όπως κατ’ επανάληψη έκανε με την ΕΙΝΟΚΥΞ στο παρελθόν;

14) Γιατί ενώ το νοσοκομείο έχει πλεόνασμα 3.000.000 ευρώ (σύμφωνα με τον υπουργό) αρνείται να καταβάλλει δεδουλευμένες αποδοχές από τον Γενάρη του 2012 (400.000 ευρώ);

Όταν αρνείσαι να απαντήσεις αυτά τα ερωτήματα, συμβάλλεις στη σκόπιμη υποβάθμιση και διάλυση του νοσοκομείου.

ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΑ ΠΑΡΙΑΝΑ

Περιπλέκεται απίστευτα το προεκλογικό κουβάρι, μετά την ανακοίνωση -μέσω δημοσιεύματος στη "Φωνή της Πάρου"- της πρόθεσης του Χ.Βλαχογιάννη να ηγηθεί -εκ νέου- ψηφοδελτίου  στις επικείμενες δημοτικές εκλογές.

Η απόφαση του Μ.Κωβαίου να ηγηθεί κι εκείνος ψηφοδελτίου, ουδόλως δείχνει να επηρεάζεται από το γεγονός αυτό, στηρίζεται μάλιστα στο επιχείρημα, ότι ξεκίνησε τις ζυμώσεις αρκετά νωρίς, όταν στον ορίζοντα δεν προέβαλε ούτε σαν πιθανότητα μια καινούργια υποψηφιότητα Χ.Βλαχογιάννη και με τις "ευλογίες" μάλιστα, του τελευταίου.

Στο χώρο της αντιπολίτευσης, η Γ.Πρωτολάτη ετοιμάζει πυρετωδώς το νέο συνδυασμό, συναντώντας όμως αυτή τη φορά, μεγαλύτερα εμπόδια και δυσκολίες στη συγκρότησή του, αφού ένα τμήμα του προηγούμενου επιτελείου της έχει πλέον κατέβει από το τρένο της "ΠΑΡΟΣ ΑΞΙΑ".

Το ΚΚΕ/"Λαϊκή συσπείρωση" σίγουρα θα επιδιώξει την αυτόνομη κάθοδο, αφού εδώ και δύο τετραετίες έχει εγκαταλείψει την παλαιά γραμμή των ευρύτατων συνεργασιών κι έχει επιλέξει το μοναχικό δρόμο της "ιδεολογικής" καθαρότητας και στην τοπική αυτοδιοίκηση.

Ο ΣΥΡΙΖΑ σαφέστατα ενισχυμένος από τις γενικότερες εξελίξεις, επιδιώκει να σχηματίσει ψηφοδέλτιο με ονόματα από ολόκληρο το ιδεολογικό φάσμα, στοχεύοντας σε ποσοστά που θα του επιτρέψουν την συμμετοχή στον "τελικό" της δεύτερης Κυριακής, αφού εκλογή από την πρώτη με το υφιστάμενο σκηνικό δεν πιθανολογείται ούτε σαν ...απωθημένη σκέψη.

Άντε και "καλό βόλι" παιδιά!!!
 

Είμαστε λαϊκιστές!

Αν η αντίσταση ενάντια στη διάλυση του συστήματος Υγείας είναι λαϊκισμός, όπως λένε τα παπαγαλάκια της κυβέρνησης, τότε ναι, είμαστε λαϊκιστές!

Αν η αντίδραση στα 25 ευρώ για ιατρικές πράξεις σε ένα λαό χειμαζόμενο είναι λαϊκισμός, όπως σκούζουν τα καρακόλια της κυβέρνησης, τότε ναι, είμαστε λαϊκιστές!
Αν η οξεία διαμαρτυρία ενάντια στα ύποπτα παιχνιδάκια με τα φάρμακα είναι λαϊκισμός, όπως διατυμπανίζουν οι τηλεοπτικοί εισαγγελείς, τότε ναι, είμαστε λαϊκιστές!
Αν η μάχη κατά της αποσάρθρωσης της Παιδείας είναι λαϊκισμός, όπως αποφαίνονται οι συστημικοί δημοσιογράφοι αντάμα με τους κυβερνητικούς προπαγανδιστές, τότε ναι, είμαστε λαϊκιστές!
Αν η βροντερή φωνή κατά των θανάτων απ’ την ανέχεια, την έλλειψη θέρμανσης, την έσχατη ένδεια είναι λαϊκισμός, όπως ισχυρίζονται τα ΜΜΕ της παρακμής αντάμα με τις κυβερνητικές βουβουζέλες, τότε ναι, είμαστε λαϊκιστές!
Αν η πάλη ενάντια στη συνέχιση του καθεστώτος της διαπλοκής είναι λαϊκισμός, όπως διατείνονται οι προπαγανδιστές των διαπλεκομένων, τότε ναι, είμαστε λαϊκιστές!
Αν η απαίτηση για διαφάνεια είναι λαϊκισμός, όπως φωνάζουν τα γιουσουφάκια του συστήματος, τότε ναι, είμαστε λαϊκιστές!
Αν η υπεράσπιση του δικαιώματος της αντίστασης ενάντια στη φτώχεια, την ανεργία, την κοινωνική περιθωριοποίηση είναι λαϊκισμός, όπως αφ’ υψηλού «διδάσκουν» οι μαθητές του «πες, πες», τότε ναι, είμαστε λαϊκιστές!
Αν το «ναι» στην αξιοπρέπεια είναι λαϊκισμός, όπως από καθέδρας δικάζουν οι μνημονιακοί δικαστές, τότε ναι, είμαστε λαϊκιστές!
Αν το πάθος για την εθνική ανεξαρτησία είναι λαϊκισμός, όπως εφιαλτικά σκούζουν οι υπερασπιστές του «ευχαριστώ την κυβέρνηση των ΗΠΑ», τότε ναι, είμαστε λαϊκιστές!
Αν η αντίσταση στη διάλυση των αξιών είναι λαϊκισμός, όπως υλακτούν οι αργυρώνητοι προπαγανδιστές, τότε ναι, είμαστε λαϊκιστές!
Αυτό είναι το ανάχωμά μας στο παραμύθι της «επιτυχίας» που σημαίνει ακόμα μεγαλύτερη φτώχεια, ακόμα περισσότερα δεσμά, ακόμα περισσότερα πλήγματα στην αξιοπρέπειά μας, ακόμα περισσότερη ισοπέδωση αξιών! 
MΑΡΚΟΠΕΔΙΟ

ΠΕΡΙ ΠΛΕΟΝΑΣΜΑΤΟΣ...

Αλήθεια, θα μας απαντήσει κάποιος, γιατί το πλεόνασμα η κυβέρνηση το αποκαλεί ΠΡΩΤΟΓΕΝΕΣ, ενώ και οι πέτρες γνωρίζουν πως είναι    Π Ρ Ω Κ Τ Ο - Γ Ε Ν Ε Σ;

Όταν η αδιαφορία καταλήγει σε ασπλαχνία

Στην εποχή της ακατάπαυστης «προόδου» οι περισσότεροι άνθρωποι φοβισμένοι και αδιάφοροι κοιτούν μόνο την δική τους υποτιθέμενη ασφάλεια, αδιαφορώντας για τον διπλανό τους. Δύο φοιτητές, μπουχτισμένοι από την συγκεκριμένη πραγματικότητα, αποφάσισαν να «σκηνοθετήσουν» μια κατάσταση εκφοβισμού εντός του κολλεγίου και μπροστά σε κόσμο, προκειμένου να διαπιστώσουν πόσοι θα αντιδράσουν.

Τα αποτελέσματα ήταν άκρως απογοητευτικά. Οι περισσότεροι προσπερνούσαν με κρύα καρδιά, αφήνοντας τον συνάνθρωπό τους στην μοίρα του. Μάλιστα μερικοί ήταν παρέα δύο και τριών ατόμων, που λογικά θα έβαζαν κάτω τον έναν, που προσποιούταν ότι απειλούσε.

Η κατάσταση θυμίζει έντονα το πραγματικό συμβάν με τον αμερικανό φοιτητή (βλέπε εδώ), ο οποίος δεχόταν ηλεκτροσόκ από αστυνομικούς, επειδή τόλμησε να ρωτήσει κάποια πράγματα τον παγκοσμιοποιητή Τζον Κέρι, με τους συμφοιτητές του να τον αφήνουν αβοήθητο.

Λίγοι αντέδρασαν, όπως θα δείτε στο βίντεο. Λίγοι έσπευσαν προς βοήθεια, όπως λίγοι στην ζωή είναι αυτοί που αγωνίζονται και κάνουν την διαφορά. Η ασπλαχνία γίνεται πλέον συνήθεια σε πολλούς. Αυτό είναι το πιο λυπηρό απ” όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας. Απογοητευμένος ο ένας από τους δύο φοιτητές ρωτάει τους υπόλοιπους, για ποιον λόγο δεν βοηθούν. Πως μπορούν να ανέχονται τέτοιες καταστάσεις μπροστά στα μάτια τους. «It’s not my business, δεν είναι δική μου δουλειά», εισπράττει ως απάντηση.

Αντιλαμβάνεστε λοιπόν, γιατί συμβαίνουν όλα τα δεινά στον πλανήτη και γιατί πετυχαίνουν παγκόσμια σχέδια υποδούλωσης της ανθρώπινης ελευθερίας. Γιατί οι περισσότεροι δεν αντιδρούν. Ακόμα και όταν η αδικία δρα ακριβώς μπροστά στα μάτια τους! Η αλήθεια πονάει…

ΠΥΓΜΗ.gr

Πηγή: http://www.logiosermis.net/2013/12/blog-post_4327.html#ixzz2muinQUVk

Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης: Το βαθύ πέος της διαπλοκής

«Ο πιο ασφαλής δρόμος προς τα μεγάλα κέρδη περνούσε μέσα από τον εκφυλισμό του πνευματικού επιπέδου...», γράφει στο «Εκδότες χωρίς εκδότες» (εκδ. Πόλις) ο Αντρέ Σίφριν, που έφυγε από τη ζωή πριν από λίγες μέρες, αναλύοντας με παραδείγματα και ονόματα την κατάσταση που διαμορφώθηκε στην Αμερική όταν οι μεγάλες επενδυτικές εταιρίες και οι «βαρόνοι» των ΜΜΕ, έβαλαν χέρι στο βιβλίο. 

Επενδυτές σαν τον Murdoch και τον Newhouse, ιδιοκτήτες -ταυτόχρονα- εφημερίδων, περιοδικών, ραδιοφώνων, τηλεοράσεων, εταιριών παραγωγής βιντεοταινιών, κινηματογραφικών στούντιο, δισκογραφικών εταιριών, βιβλιοπωλείων και εκδοτικών οίκων, οι οποίοι, μέσα από τον έλεγχο της γνώσης, της ενημέρωσης, της ψυχαγωγίας και κάθε σχετικής συζήτησης στο δημόσιο χώρο, όχι μόνο στηρίζουν τις πιο αντιλαϊκές πολιτικές και τους πιο αντιδραστικούς πολιτικούς, από την Θάτσερ και τον Μπλερ ως τον Κλίντον και τον Γκίνγκριτς, αλλά διαμορφώνουν και την κουλτούρα των πολιτών προκειμένου να αποδέχονται ως «φυσικό» και «μοναδικό» το καθεστώς διαφθοράς και να εκλέγουν ως εκπροσώπους τους αυτούς που απεργάζονται την εκμετάλλευση και ισοπέδωση τους, την καταστροφή του πολιτισμού και του περιβάλλοντος, τη φτωχοποίηση της κοινωνίας και τη διεύρυνση του χάσματος των ανισοτήτων!
Γύρω τους, ένας ολόκληρος κόσμος από δημοσιογράφους, συγγραφείς και πανεπιστημιακούς, φέρνει σε πέρας αυτή την «αποστολή», με προφανείς ιδιοτελείς σκοπούς. Στον αντίποδα, ο Σίφριν, εκδότης-μεταξύ άλλων- του Νόαμ Τσόμσκι, της Χάνα Αρεντ και του Χάουαρντ Ζιν, αναφέρει συγγραφείς που αρνήθηκαν να δώσουν τα βιβλία τους στους εκδοτικούς κολοσσούς, χάνοντας πολλά εκατομμύρια από προκαταβολές και δικαιώματα, και, επίσης, απέφυγαν να τα παρουσιάσουν στις μεγάλες αλυσίδες προτιμώντας τα μικρότερα ανεξάρτητα βιβλιοπωλεία που συμπιέζονται αφόρητα από τα τραστ.
Στην Ελλάδα, η υπερσυγκέντρωση εκδηλώθηκε στα ΜΜΕ με τον πιο παράνομο, κραυγαλέο και χυδαίο τρόπο. Δέκα «οικογένειες» υφάρπαξαν χάρη στους διεφθαρμένους πολιτικούς με τους οποίους διαπλέκονται, τις ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές συχνότητες, οι οποίες ανήκουν εξ αδιαιρέτου στον ελληνικό λαό. Οι ίδιες «οικογένειες» ελέγχουν τις περισσότερες εφημερίδες και περιοδικά πανελλαδικής κυκλοφορίας. Στις ίδιες «οικογένειες» παρέχει τις υπηρεσίες του «ένας ολόκληρος κόσμος από δημοσιογράφους, συγγραφείς και πανεπιστημιακούς», με ανταλλάγματα πάσης φύσεως: αμοιβές συνεργασίας, προώθηση βιβλίων, κοινωνική αναγνώριση και επαγγελματική ανέλιξη, μερίδιο εξουσίας και άλλες δελεαστικές προσφορές.
Οι εφημερίδες τους εκβιάζουν τους πολιτικούς και τροφοδοτούν την τηλεόραση με την οποία από κοινού απειλούν και τρομοκρατούν τους πολίτες, τα περιοδικά τους επίσης τροφοδοτούν τα κανάλια και, από κοινού, διαμορφώνουν τη μαζική κουλτούρα και ούτω καθεξής, με στόχο τη χειραγώγηση της κοινωνίας και την ανεμπόδιστη λεηλασία της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας. Καμία κοινωνία δεν θα ανεχόταν οποιαδήποτε ληστρική επιδρομή χωρίς να έχει προηγουμένως παραπλανηθεί και αποχαυνωθεί τεχνηέντως.
Πάνω από 550 εκατομμύρια χρωστούν οι δέκα «οικογένειες» στις τράπεζες για τα ΜΜΕ τους, με δάνεια που παίρνουν χωρίς εμπράγματες εγγυήσεις. Πάνω από 800 εκατ. είναι τα συνολικά τους χρέη σε ιδιώτες, στο δημόσιο, τους οργανισμούς κοινής ωφέλειας, τα ασφαλιστικά ταμεία κ.λπ.
Γιατί βγαίνει μια εφημερίδα σαν το Έθνος με καθημερινή κυκλοφορία 13 χιλιάδων φύλλων, λίγο πιο κάτω από τις πωλήσεις της Espresso;
Γιατί και πώς συνεχίζει ο Πήγασος με τραπεζικά δάνεια 170 εκατ. και συνολικά χρέη 213 εκατ. ευρώ;
Γιατί και πώς συνεχίζει να εκπέμπει ο Τηλέτυπος-Mega με χρέη στις τράπεζες 129 εκατ. και 194 εκατ. ευρώ προς κάθε κατεύθυνση;
Γιατί και πώς επιβιώνει ο ΔΟΛ με 135 εκατ. ευρώ τραπεζικό δανεισμό και συνολικές υποχρεώσεις 193 εκατ.;
Πώς ο όμιλος της Καθημερινής συνεχίζει με 92,8 εκατ. ευρώ χρέη σε τράπεζες και 144 εκατ. συνολικές υποχρεώσεις;
Πώς και με ποίων εντολές οι τράπεζες δανείζουν σε επιχειρήσεις που δεν υπάρχει ποτέ περίπτωση να επιστρέψουν τα δανεικά;
Γιατί, άραγε, οι δημοσιογράφοι τους ξεσκίζονται στην καθεστωτική προπαγάνδα;
Και ποιοι είναι αυτοί οι πανεπιστημιακοί που τους αβαντάρουν και τους τροφοδοτούν με επιχειρήματα;
Κι από πού προέκυψαν οι συγγραφείς που έχουν αναλάβει τον εξωραϊσμό τους;
Τα ξέραμε αυτά, αλλά δεν το ψάξαμε αρκετά και δεν το ψάξαμε εγκαίρως. Δεν τους ξεμπροστιάσαμε, τόσα χρόνια, για να μην σπάσουμε αυγά ή γιατί υποτιμήσαμε τους εργολάβους που ελέγχουν τα ΜΜΕ και τα φερέφωνα τους που διορίστηκαν στα πανεπιστήμια και αλωνίζουν στις καθεστωτικές εφημερίδες και τηλεοράσεις.
Η απόπειρα να ελεγχθεί και το βιβλίο από τους ολιγάρχες των ΜΜΕ και των δημοσίων έργων και προμηθειών, έγινε και συνεχίζεται. Θύματα της απόπειρας, τα «Ελληνικά Γράμματα» και οι 90 εργαζόμενοι τους, μετά από ένα σύντομο, αλλά θανατηφόρο εναγκαλισμό τους από τον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη, θύματα, επίσης, όλοι οι ανεξάρτητοι εκδοτικοί οίκοι και τα βιβλιοπωλεία που πλήττονται από τα εκατομμύρια αντίτυπα των βιβλίων που διαθέτουν σε χαμηλότατες τιμές οι κυριακάτικες εφημερίδες για να διατηρήσουν υψηλές κυκλοφορίες.
Τώρα, όμως, το βιβλίο κινδυνεύει πάρα πολύ από την τεχνητή οικονομική κρίση διαρκείας που έχει επιβληθεί στην Ελλάδα. Λιγόστεψε ο κόσμος που έμπαινε στα βιβλιοπωλεία, λιγόστεψαν οι πωλήσεις, λιγόστεψαν και οι εκδόσεις.
Ο Θέμος Αναστασιάδης που πιάστηκε να βγάζει κρυφά λεφτά στο εξωτερικό και ο Πέτρος Κωστόπουλος που φέσωσε τη «μισή Αθήνα», υιοθετήθηκαν και προστατεύθηκαν, τουλάχιστον μέχρι στιγμής, σαν μετρ της γκλαμουριάς και της αποχαύνωσης, από τους βαρόνους.
Ο ρόλος τους ήταν πολύ σημαντικός στα χρόνια της μαζικής αποβλάκωσης, που η απαλλοτρίωση και αλλοίωση των συνειδήσεων ήταν βασική προϋπόθεση για να προετοιμαστεί το κατάλληλο έδαφος για την λεηλασία της Ελλάδας, τον εξανδραποδισμό της κοινωνίας, τη μαζική φτωχοποίηση, την υποβάθμιση της δημοκρατίας και την κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας.
Τα «πέη», οι «κώλοι», τα «βυζιά», οι «βίζιτες», οι «μπράβοι», τα «γκάτζετ» και οι «ουσίες» δεν άφηναν χώρο για «πολιτική συμμετοχή», «αισθητική αναζήτηση», «κριτική σκέψη», «ποιοτικές απαιτήσεις» και «διανοητικό προβληματισμό» στους καταναλωτές του λάιφ στάιλ.
Ο νέος τύπος πολίτη έπρεπε να αποκτήσει τα μειωμένα ανακλαστικά του πρόβατου που προορίζεται για σφαγή.
Το βλέπουμε στις συμπεριφορές των ανθρώπων που μεγάλωσαν με Κλικ, Νίτρο, Κοσμοπόλιταν, Max, Athens Voice κ.α., και με τις αντίστοιχες τηλεοπτικές εκπομπές, Πάνια, Λαμπίρη, Μελέτη, Μενεγάκη, Στεφανίδου κ.λπ..
Αυτοί, οι μικρομεσαίοι θιασώτες του λάιφ στάιλ, που διαμορφώθηκαν μ' αυτές τις «προδιαγραφές», μαζί με τους φοβισμένους συνταξιούχους, αποτελούν ακόμα, παρ' όλα τα πλήγματα που δέχονται από τις μνημονιακές εφαρμογές, υποστηρίγματα, παθητικά ή ενεργητικά, του διεφθαρμένου καθεστώτος. Μπορεί το λάιφ στάιλ να ξέφτισε και να χρεοκόπησε, αλλά οι παρενέργειες του δεν εξανεμίζονται το ίδιο εύκολα.
Πηγή: Στέλιος Ελληνιάδης - "Δρόμος της Αριστεράς" , Βαθύ Κόκκινο
http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2013/12/blog-post_4330.html