«Αλυτρωτισμός»

Προσπαθούμε να λύσουμε ένα πρόβλημα χρησιμοποιώντας λάθος ορολογία! (Η λάθος προσέγγιση είναι συνήθως για τις κυβερνήσεις μας κάτι το αυτονόητο. Η λάθος ορολογία όμως;).

Ομιλούμε για «αλυτρωτισμό» της FYROM. Τι ακριβώς προτίθεται να λυτρώσει αυτή η διττή κατά τις εθνότητες χώρα; Τους 3.000 έως 6.000 ψηφοφόρους του Ουράνιου Τόξου στα πέριξ των Λιμνών;

Διότι, παρά τη βιαιότητα (τη βλακώδη βιαιότητα) με την οποία αντιμετώπισε σε συγκεκριμένες ιστορικές περιόδους το ελληνικό κράτος τους «ντόπιους», καθώς αυτοαποκαλούνται οι (και) σλαβόφωνοι, η συντριπτική πλειονότητα των εκεί αδελφών μας είναι, αισθάνονται και δηλώνουν Έλληνες.

Συνεπώς η στρατηγική των Σκοπίων δεν έχει να κάνει με κανενός είδους «αλυτρωτισμό», αλλά με καθαρό, πεντακάθαρο επεκτατισμό. Θα αναρωτηθεί αμέσως κανείς: τι είδους επεκτατισμό μπορεί να υποστηρίξει ένα τόσο μικρό κράτος; Το ίδιο, κανέναν! Αλλά όσοι υποστηρίζουν αυτό το κράτος θα μπορούσαν να το χρησιμοποιήσουν – ή μήπως στις σκακιέρες δεν πέφτει ο ίππος από το πιόνι; 

 Στις ιμπεριαλιστικές σκακιέρες, εύκολα τα πιόνια που υποστηρίζονται από πύργους ή βασίλισσες ή όποια άλλα βαριά κομμάτια «ρίχνουν» όποιο αντίπαλο κομμάτι βρίσκουν αδύναμο ή το ξεμοναχιάζουν ανυποστήριχτο.

 Σε αυτήν την περίοδο, και απ’ ό,τι φαίνεται στο εγγύς μέλλον, ποια άλλη δύναμη υποστηρίζει την Ελλάδα στη σκακιέρα της περιοχής μας;

 Για να έχει συμμάχους η Ελλάδα, πρέπει να στηρίζεται στις δικές της δυνάμεις (που δεν έχει) – κι αυτό όχι μόνον λόγω των μνημονίων…

Εδώ είναι (όντως) Βαλκάνια

Οι φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις που κυβέρνησαν την Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες δεν έκαναν την πατρίδα μας μια Ευρωπαϊκή χώρα, αλλά μια Βαλκανική περιοχή.

Οι ευρωπαϊστές απεδείχθησαν εν τέλει απλώς ευρωλιγούρηδες. Η Ελλάδα με τα Μνημόνια έπεσε κατηγορία. Για παράδειγμα, ο Μακεδόνας, κατά Μέρκελ, πρωθυπουργός Ζάεφαντιμετωπίζεται από τα Δυτικά Διευθυντήρια στην ίδια μοίρα με τον Έλληνα Πρωθυπουργό.

Στον ευρωπαϊκό χάρτη (αλλά και στην ευρωπαϊκή γεωπολιτική) η Ελλάδα ήταν, ήδη από την ένταξή της στην ΕΟΚ, μια μακρινή σκωληκοειδείς απόφυση. Μια «παρείσακτη» και συχνά «παράξενη» χώρα, ώσπου έγινε αντιληπτό ότι εύκολα θα μπορούσε να μετατραπεί σε προτεκτοράτο. Και να λεηλατηθεί.

Τώρα, με την ελαύνουσα ένταξη των Δυτικών Βαλκανίων στην Ένωση, η μακρινή σκωληκοειδείς απόφυση θα μπορεί να ενταχθεί στον φυσικό της χώρο, τα Βαλκάνια. Πάντα ως προτεκτοράτο, εν μέσω όμορων ζωνών επιρροής και ομοειδών «ζωτικών χώρων».

 Ίσως, θα έλεγε κανείς, «κάλλιο πρώτος στο χωριό (στα Βαλκάνια), παρά δεύτερος στην πόλη (στην Ευρώπη)».

Ίσως να είναι (ή να γίνει) έτσι. Το βέβαιον όμως είναι ότι η Ελλάδα έχει φύγει από τη χώρα μας και κατοικεί αλλού, στα μυαλά και τις καρδιές των μορφωμένων ανθρώπων σ’ όλον τον υπόλοιπο κόσμο. Απ’ αυτήν την οικουμενική Ελλάδα, στον δικό μας τόπο, λίγα έχουν απομείνει: Ικανά να κάνουν το θαύμα ή όχι – θα δείξει… 

Στάθης Σταυρόπουλος

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΑΠΟΤΡΕΠΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ...

Καλόγριες χαστουκίζουν δημοσιογράφους!

Από το "PRESS-GR"
Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας

«Ελευθέρωσε μας Κύριε από τον πόλεμο...

κι ελευθέρωσε μας από τα κακά ΜΜΕ…»

Αυξάνονται και πληθύνονται οι παρά-ανησυχούντες "φιλάνθρωποι αντιεθνικιστές" για τη Γκούτα. Ακόμη κι η Σύγκλητος του Αριστοτέλειου Παναπιστημίου της Θεσσαλονίκης ένιωσε βαθιά τον πόνο για τα παιδάκια που ο "αιμοσταγής δικτάτορας Άσαντ" δολοφονεί στην Γκούτα και έκανε ειδική εκδήλωση! [Σχετικό: Σύγκλητος ΑΠΘ ή Νατοϊκή οργάνωση;]
Αν είμαστε θρησκευόμενοι θα πρέπει να αναφωνήσουμε: «Θοῦ, Κύριε, φυλακὴν τῷ στόµατί µου καὶ θύραν περιοχῆς περὶ τὰ χείλη µου»!
Επισημαίναμε στις 25 Φλεβάρη: Πριν κλάψεις για την Γκούτα..., για η δημοσιογραφία που μαζί με την ιμπεριαλιστική "αριστερά" είναι τα άγρια σκυλιά του υπερεθνικού κεφαλαίου. Σκυλιά-φρουροί του συστήματος, που αναλόγως των περιπτώσεων και περιστάσεων επιλέγουν απλώς μόνον το μήκος του λουριού τους. Επίσης για την προσπάθεια της "μεγάλης δημοκρατικής ευρωπαϊκής οικογένειας" να μας θωρακίσει απέναντι στη διάδοση "ψευδών ειδήσεων": "Ψευδείς ειδήσεις" (fake news)... όταν μια είδηση δεν είναι αρεστή στο υπερεθνικό κεφάλαιο

Σήμερα μια ανοιχτή επιστολή από τις μοναχές ενός Μοναστηριού Τραπιστών* κοντά στο χωριό Mashta Azar, 800 περίπου κατοίκων στην πλειοψηφία τους Ελληνορθόδοξοι, όπου κυριολεκτικά χαστουκίζουν τη δημοσιογραφική πορνεία με ένα μνημειώδες κείμενο που συγκλονίζει! (A letter from Trappist nuns in Syria: “Blood fills our streets, our eyes, our hearts”).

...όταν κάνετε κάποιο χιλιόμετρο με αυτοκίνητο, το κάνετε επειδή κάποιος δολοφονήθηκε κι από τον οποίο έκλεψαν το πετρέλαιο του

Την παραδίνουμε ασχολίαστη, ζητώντας κατανόηση για την...

Διαβάστε περισσότερα »

Άξιοι άθλιας μοίρας

Γραμμή της κυβέρνησης, όταν είδε το χαμό με τα συλλαλητήρια για το Σκοπιανό, ήταν να αλλάξει την ατζέντα και να βάλει τα οικονομικά στην πρώτη γραμμή. Επειδή το εθνικό θέμα ενώνει και κινητοποιεί ενώ η Οικονομία, με τα ταξίματα, διαιρεί και καθηλώνει, προσμένοντας καλύτερες μέρες. Το πέτυχε, εν μέρει, αλλά είναι δύσκολο να δει κανείς σε τι την ωφέλησε. Υποσχέθηκαν πχ ότι θα βελτιωθεί ο κατώτερος μισθός. Όχι τώρα αλλά αργότερα, όταν θα βγούμε από τα Μνημόνια. Πλην όμως χάλασε την εικόνα ο Ντράγκι. Που είπε στον Τσακαλώτο ορθά-κοφτά ότι πρώτα να βγουν στον πλειστηριασμό τα σπίτια και μετά θα γίνει η αξιολόγηση. Μπορείς να κάνεις εκλογές και να πετάς τους ανθρώπους στο δρόμο; Δεν μπορείς! Το ανέκδοτο «εκλογές το 2019», τη χρονιά που κόβονται κι άλλο οι συντάξεις όπως έχει υπογράψει η κυβέρνηση, είναι για γέλια. Αλλά όχι για κάλπες.

Ιδού ο Μακεδών έρχεται! Αναφώνησε η Μέρκελ, έτοιμη να σφάξει για το χατίρι του Ζάεφ το μόσχο τον σιτευτό, την Ελλάδα. Σάμπως δικός της είναι; Από κοντά ο Γιούνγκερ, που δεν τον πειράζει να κάνει, σαν παραγιός, όλες τις δουλειές, πήγε στα Σκόπια, ώστε να πιέσει την Αθήνα δημιουργώντας την εντύπωση πως για το ευρωιερατείο η «δουλειά» είναι τελειωμένη: έχουμε Μακεδονία. Ο Γιούνγκερ έδειξε απόλυτη περιφρόνηση προς την κυβέρνηση που, υποτίθεται, διαπραγματεύεται ακόμα. Δεν ήρθα να σας πω την ημερομηνία ένταξης στην ΕΕ, είπε στους Σκοπιανούς, αυτός ο και (αυτό)αποκαλούμενος «καλύτερος φίλος της Αθήνας». Ο Γιούνγκερ δεν είναι χοντροκομμένος Γερμανός να φωνάζει « γεια σου Μακεδόνα παλικάρι μου», όπως έκανε αγενώς η «Μαντάμ Μέρκελ». Είπε τα λογάκια του, ήπιε το ουισκάκι του, φαρμάκωσε την Αθήνα, απήλθε, και όλοι κατάλαβαν. Τις λεπτομέρειες, το όνομα και τα λοιπά, άφησε να τα πει ο Κοτζιάς, το κώνειο ο φίλος το προσφέρει δωρεάν. Αλλά έτσι πώς να ξεχαστεί το Σκοπιανό; Το μόνο κέρδος είναι ότι, τουλάχιστον, η κυβέρνηση έπαψε να ισχυρίζεται ότι διαπραγματεύεται σε επίπεδο Κορυφής. Το είπε μια, το είπε δυο, κατάλαβε ότι άρχισαν να την παίρνουν στο ψιλό και το απέσυρε.
Με τις επισκέψεις τους και τις αγκαλίτσες στους Σκοπιανούς, οι μεγαλόσχημοι της Ευρώπης λένε ξεκάθαρα πόσο λογαριάζουν την κυβέρνηση και την Ελλάδα, μια χώρα που τις τρυπάει τα καράβια της ο γείτονας και μόνο που δεν ζητάει συγνώμη για την ενόχληση. Και που ο Υπουργός Εξωτερικών είναι πανευτυχής επειδή, είπε, δεν έχει ξαναδεί καλύτερη δήλωση όπως αυτή που έβγαλε η ΕΕ για τις τουρκικές προκλήσεις. Μόνο που ένας Υπουργός Εξωτερικών δεν είναι συλλέκτης δηλώσεων. Ούτε επιτρέπεται να αποκοιμίζει τον κόσμο αφήνοντας να εννοηθεί ότι οι Ευρωπαίοι μας υποστηρίζουν. Η αλήθεια είναι ότι η Γερμανία υποστηρίζει, αναφανδόν, την Τουρκία και όπου μπορεί υπονομεύει απροσχημάτιστα την Ελλάδα. Όταν πχ γερμανικό πλοίο (του Παν/μίου του Αμβούργου) ζητάει άδεια από την Τουρκία για να κάνει έρευνες στην περιοχή της Κρήτης ή, προ μηνών, στην περιοχή της Λήμνου. Η ΕΕ δεν υπερασπίζεται ούτε Αρχές ούτε Εταίρους. Πάει με αυτόν που θεωρεί ισχυρότερο. Ο Καμένος λέει ότι θα νικήσουμε όποιον μας επιτεθεί. Ο εμβολισμός πλοίου είναι ένδειξη φιλίας;
Η υποτίθεται «υψηλή» ανάλυση θα μιλούσε για διεθνείς συσχετισμούς και λοιπά ηχηρά. Αλλά αυτά είναι σάλτσες. Η ουσία είναι ότι όταν μια χώρα δεν υπερασπίζεται την αξιοπρέπειά της, αργά ή γρήγορα χάνει την υπόστασή της. Ο Ερντογάν, πρέπει επιτέλους να το καταλάβουμε, δεν έχει κάνει ούτε μια κίνηση χωρίς να πάρει άδεια από τις ΗΠΑ ή τη Ρωσία ή και από τις δυο. Όσοι τον παρουσιάζουν, στην Αθήνα ή στην Ευρώπη, ως δήθεν απρόβλεπτο το κάνουν επειδή θέλουν να ακολουθήσουν πολιτική κατευνασμού απέναντι στην Τουρκία. Οι Ευρωπαίοι θέλουν να γκρεμίσουν τον Άσαντ και να αρπάξουν κάτι ο καθένας από τα κομμάτια της Μ. Ανατολής, αν αφήσουν ψίχουλα οι Αμερικάνοι. Και ποντάρουν στον Ερντογάν να βγάλει (για λογαριασμό τους) τα κάστανα από τη φωτιά ή, αν χάσει, να αρπάξουν κομμάτια από το ψοφίμι της Τουρκίας. Έτσι έκαναν με την Οθωμανική Αυτοκρατορία στα τελευταία της, έτσι και με το Βυζάντιο στην παρακμή του. Η Τουρκία θυμάται τη σχετικά πρόσφατη ιστορία των Οθωμανών, (αντίθετα με μας που μας επέβαλλαν τη λήθη, ειδικά για το Βυζάντιο), και γι’ αυτό ο Ερντογάν συμπεριφέρεται περιφρονητικά και «προκλητικά». Ξέρει ότι αν χάσει δεν θα έχει έλεος, όπως ο Καντάφι, και αν κερδίσει θα την γλύφουν. Υπάρχει διαχρονικά το ερώτημα γιατί ο εκάστοτε Μεγάλος μας Σύμμαχος υποστηρίζει τους γείτονες, ακόμα και τα μικροσκοπικά Σκόπια, σε βάρος της χώρας μας. Ούτε ο Κοτζιάς ούτε άλλος πριν από αυτόν το έχουν απαντήσει. Αντ’ αυτού ακολουθούν ο ένας πίσω από τον άλλο, «σε μια αράδα σκοτεινή», την πεπατημένη της πρόθυμης υπακοής, για να το διατυπώσω ευγενικά, και νομίζουν ότι το συγκαλύπτουν με πομφόλυγες του συρμού.
Η Τουρκία, εφ’ όσον τρέφει αυτοκρατορικές φιλοδοξίες, δεν θα ενταχθεί στην ΕΕ. Η ΕΕ δεν μπορεί να γίνει τρικέφαλο τέρας με τη Γερμανία, τη Γαλλία και την Τουρκία, ποιο στόμα έχει τα πιο μυτερά δόντια και τις πιο γερές μασέλες. Η Τουρκία μόνο αν διαμελιστεί μπορεί, ίσως, κάποιο κομμάτι της, να ενταχθεί στην ΕΕ. Αλλά αυτό τώρα είναι μαντεία.
Όλα αυτά για την Τουρκία τα λέω επειδή με φούμαρα, σαχλαμάρες και αυταπάτες δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί κανένας αντίπαλος, ούτε καν ένα κρατίδιο όπως τα Σκόπια. Είμαστε καταδικασμένοι αν συνεχίσουμε αυτό τον κατήφορο, Ακόμα και αν κανείς δεν απειλούσε την εδαφική ακεραιότητα της χώρας θα είμαστε του κλώτσου και του μπάτσου από τον καθένα. Άξιοι μιας άθλιας μοίρας. Αυτό θέλουμε;
Αποστόλης Αποστολόπουλος

ΑΚΥΒΕΡΝΗΤΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ...

*Tα κρούσματα διαρρήξεων και κλοπών στο νησί συνεχίζονται ανεμπόδιστα από το καλοκαίρι.
Αν πάρω ως αντιπροσωπευτικό δείγμα τα όσα συνέβησαν στην ευρύτερη "γειτονιά" μου, τότε μιλάμε για μάστιγα.
Η κατάσταση φαίνεται να μην απασχολεί τους εντόπιους δημοσιολογούντες, αφού τα ενδιαφέροντά τους, τα προτάγματά τους κινούνται σε άλλο μήκος και πλάτος...

*Αλήθεια σε ποια οργανωμένη πολιτεία, σε ποιο σοβαρό και σύγχρονο κράτος επιτρέπεται να σουλατσάρουν ανέλεγκτοι διάφοροι περίεργοι τύποι, των οποίων κανείς δεν γνωρίζει "από που κρατά η σκούφια τους", πως βιοπορίζονται και "τι καπνό φουμάρουν" και οι αρχές να τους αντιμετωπίζουν ως ατραξιόν;
Θα αντείπει κάποιος πως εδώ υπάρχει ρατσιστικός υπαινιγμός (είναι της μόδας ο "αντιρατσισμός" άλλωστε...), εφόσον μάλιστα κανείς δεν γνωρίζει την ταυτότητα των δραστών, οι οποίοι θα μπορούσαν κάλλιστα να είναι παριανοί.
Γιατί κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει κανένα ενδεχόμενο.
Καμία αντίρρηση!
Αυτή η παραδοχή όμως δεν αλλάζει την ουσία των πραγμάτων.
Ο τόπος μας, η Χώρα ολόκληρη έχουν γίνει ξέφραγο αμπέλι.

*Το χειρότερο πάντως είδος ρατσισμού, είναι χωρίς αμφιβολία αυτό που στρέφεται κατά των πολιτών ενός τόπου από ...συντοπίτες τους!
Πάνε αρκετά χρόνια από εκείνη τη βραδιά, οπότε έμεινα εμβρόντητος στο άκουσμα απαράδεκτων χαρακτηρισμών σε βάρος φίλου παριανού, ο οποίος -άκουσον άκουσον- εξέφρασε τον προβληματισμό του για το καθεστώς ασυδοσίας που διέπει/προστατεύει τους αλλοδαπούς, σε αντίθεση με το "ξεσκόνισμα" που υφίσταται με ποικίλα μέσα και διαδικασίες κάθε έντιμος και νομοταγής πολίτης, από όλους τους κρατικούς μηχανισμούς και τις υπηρεσίες και αφορά σε κάθε πτυχή του ιδιωτικού του βίου.
Φασίστας και ρατσιστής χαρακτηρίστηκε αβασάνιστα ο φίλος και να σκεφθεί κανείς πως υπήρξε από τους ελάχιστους στο νησί με αντιδικτατορικό μητρώο και φυσικά δημοκρατική στράτευση τα πέτρινα χρόνια.
Αργότερα -ειδικά μετά το 1981- μας προέκυψαν με τη σέσουλα οι δημοκράτες και οι αγωνιστές...

*Επί του θέματος απούσα και η τοπική διοίκηση ή αυτοδιοίκηση αν προτιμάτε.
Φαιά ουσία προς κατανάλωση υπάρχει μόνο για "πιασάρικα" θέματα που εμπνέουν και συγκινούν το πόπολο, ιδιαίτερα αυτά που σχετίζονται με την αυτοκαταστροφική "ανάπτυξη", μιας και απαξάπαντες προσβλέπουν αφελώς στα χρυσά κουταλοπήρουνά της...
Και πολύ περισσότερο χαρτί και μελάνι για ανακοινώσεις και δελτία τύπου... 

«Τα δύσκολα εύγε»

Σε ανύποπτο χρόνο, δηλαδή αμέσως μόλις ελέχθη για πρώτη φορά – το περί «ηθικού πλεονεκτήματος» – ο υπογράφων τη στήλη εξανέστη. Κατ’ αρχάς το ηθικό πλεονέκτημα απονέμεται από τους άλλους σε εκείνον που κοσμεί και δεν διακηρύσσεται από εκείνον που το απονέμει στον εαυτό του (είτε σαν γάιδαρος που γκαρίζει είτε σαν σιγανοπαπαδιά που ακκίζεται). Το να διακηρύσσει
     κανείς ότι κατέχει το ηθικό πλεονέκτημα δείχνει άνθρωπο ανόητο και αφιλοσόφητο. Επίσης αλαζόνα. Κι εν τέλει ρατσιστή. Που ορίζει ποιοι είναι οι ανώτεροι και ποιοι οι κατώτεροι – δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα: όλοι κρίνονται.
     Το «ηθικό πλεονέκτημα» είναι η altera pars του αντιθέτου του! Δηλαδή του «όλοι ίδιοι είμαστε». Δεν είμαστε όλοι ίδιοι – όλοι κρίνονται. Δεν έχουν κάποιοι εξ ημών το «ηθικό πλεονέκτημα» – όλοι κρίνονται.
     Είναι άλλο πράγμα το ήθος που διακρίνει την Αριστερά στους αγώνες της για το δίκιο κι άλλο να διακηρύσσουν οι αριστεροί το «ηθικό τους πλεονέκτημα» έναντι άλλων που μπορεί να είναι το ίδιο ηθικοί (ή όχι, όπως άλλωστε το ίδιο αντιθέτως ανήθικοι υπήρξαν κι όσοι αριστεροί εγκολπώθηκαν σταλινισμούς ή ενσωματώθηκαν σε νεοφιλελευθερισμούς).
     Όταν λοιπόν ο Τσίπρας επικαλείται την ηθική τι ακριβώς επικαλείται; τους πλειστηριασμούς; Ή μήπως οι κουτοπονηριές με τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς αποτελούν το απαύγασμα της ηθικής κατά Μαρξ, Ιησού Χριστό και Αριστοτέλη; Ουαί υμίν, υποκριτές
θα έλεγε ο Χριστός, άει σιχτίρ θα έλεγε η θεία μου η Φωτούλα – μην πούμε τι θα έλεγε ο Κάρολος, διότι ήταν και οξύθυμη η γλώσσα του.
     Επικαλείται ο Τσίπρας την ηθική του ανωτερότητα όταν συμψηφίζει την ηθική απαξία της κυρίας Αντωνοπούλου με τις αναπόδεικτες ακόμα κατηγορίες εναντίον πολιτικών του αντιπάλων. Εξαιρετικό! Θα πρέπει να διδάσκεται στις νομικές σχολές του σοσιαλιστικού μας μέλλοντος.
     Αλήθεια, τι ηθικό πλεονέκτημα έχει η υποταγή στην Τρόικα με την αλλοίωση του Δημοψηφίσματος; – έχει ηθικό πλεονέκτημα η δολιότητα; Έχει ηθικό πλεονέκτημα η περικοπή επιδομάτων για παιδάκια με ειδικές ανάγκες; Είναι ηθικός ο εκμαυλισμός του αναξιοπαθούντος που του κόβεις τρείς συντάξεις κι ύστερα του δίνεις 200 ευρώ επίδομα για να σε ξαναψηφίσει
     επειδή φοβάται το χειρότερο; Είναι αυτό αριστερός σχεδιασμός για την κοινωνία;  Τι αριστερό και ηθικό έχουν τα καζίνα και η καθιέρωση της ευέλικτης εργασίας; Δεν θα πω για τους υπουργούς που ξεπουλάνε τους εθνικούς πόρους και τις εθνικές δυνατότητες, είναι αμέμπτου ηθικής! Πώς το έλεγε ο Αυλωνίτης σε ‘κείνην την ταινία; «Πνεύμα και Ηθική»! Βεβαίως! πνεύμα υποτέλειας για τα επόμενα 99 χρόνια και ηθική του είπα – ξείπα: δεν σκίζω τα Μνημόνια, αλλά σκίζω τους Έλληνες! Αυτόν τον «ετερόκλητο όχλο». Ο κυνισμός του Τσίπρα τον έχει προδώσει πολλές φορές («ή θα τους τελειώσουμε ή θα μας τελειώσουν»), και οι πτωχοπροδρομικές εκκλήσεις στην ηθική ανωτερότητα εκείνων που εφαρμόζουν τις ακροδεξιές – νεοφιλελεύθερες επιλογές της Τρόικας, μόνον την ηθική του αμοραλισμού φανερώνουν, αν μπορεί κανείς να καταφύγει σε ένα τέτοιο οξύμωρο. Και μόνον η μετονομασία
     της Τρόικας σε «θεσμούς» δείχνει το ηθικό βάθος της καταφυγής σε ευφημισμούς – κορόιδα είναι οι μαλάκηδες, ας τους πιάσουμε κώτσους.
     Ας αφήσουν λοιπόν οι υπηρέτες των Βασανιστών του λαού, των Επικυρίαρχων, τις μεγαλοστομίες περί ηθικού πλεονεκτήματος – τα «δύσκολα εύγε» τα απονέμει ο Δήμος (ο «ετερόκλητος όχλος») κι όχι ο Καρανίκας στον Καρανίκα, ο Τσίπρας στον Τσίπρα, ο Πολάκης στον Πολάκη κι ο Κατρούγκαλος στον Κατρούγκαλο.
     Έλεγε ο Αριστοτέλης: «Το μεν δίκαιον άρα το νόμιμον και το ίσον, το δ’ άδικον το παράνομο και το άνισον», ήγουν «Η μεν δικαιοσύνη είναι η νομιμότητα και η ισότητα, η δ’ αδικία η παρανομία και η ανισότητα». Παρανομία είναι η κατάλυση του Συντάγματος (εν προκειμένω χάριν των Μνημονίων) καθώς και του λαϊκού Αυτεξούσιου. Και ανισότητα είναι η διεύρυνση της φτώχιας των πολλών χάριν των Δυνατών. Αυτό δηλαδή ακριβώς που κάνει η δεξιόστροφη Αριστερά που Γονάτισε. Αν αυτό περιέχει κάποιο ηθικό πλεονέκτημα, τότε ο Μαρξ ήταν ο Αττίλας, ο Ιησούς Χριστός ήταν Φαρισαίος και ο Αριστοτέλης η Κριστίν Λαγκάρντ…
Στάθης Σταυρόπουλος
*Πηγή: topontiki.gr

Ζαλάδα

ΣΤΑΘΗΣ

 Υπάρχουν μερικά πράγματα με τα οποία δεν μπορεί να κάνεις ούτε πλάκα. Παθαίνει και η πλάκα την πλάκα της. Για σάτιρα, ούτε λόγος να γίνεται – σάτιρα δεν είναι να ξεβρακώνονται οι κλόουν.

  Με την υπουργοποίηση Κουβέλη έχει γονατίσει απ’ τα γέλια το διαδίκτυο! Κατάφερε ο Τσίπρας

Διαβάστε περισσότερα »

Δέκα κ@λοι γυρεύουν καρέκλα..

     Αθάνατη Μαλβίνα. Πολλά χρόνια πριν τα είχε πει όλα για όλους.
     " Ο Συνασπισμός δεν είναι κόμμα. Είναι δέκα κ@λοι που γυρεύουν καρέκλα ", είχε πει για τον τότε Συνασπισμό την κυριότερη συνιστώσα του σημερινού κυβερνητικού κόμματος,
     ..χωρίς όμως να εξηγήσει αν εκείνο το "κ@λοι" ήταν κυριολεκτικό ή μεταφορικό.
     Πολλά χρόνια μετά, και

Διαβάστε περισσότερα »

ΑΝΑΘΥΜΙΑΣΕΙΣ...

Η αντίδραση των πολιτών στο θέμα της ονοματοδοσίας της γειτονικής χώρας, διέγειρε όλα τα αρχέγονα ρήγματα στον ενιαίο γεωγραφικό χώρο δημοσιογραφίας-πολιτικής-ολιγαρχίας.

Η ατμόσφαιρα επιβαρύνεται επιπροσθέτως από τις αναθυμιάσεις που αναδύει το ξεπουλημένο και εθελόδουλο εξουσιαστικό σύστημα.

Αναθυμιάσεις τοξικού περιεχομένου αναδύθηκαν πριν καλά-καλά προλάβει ν' ανοίξει το καπάκι του βόθρου  Novartis.
H πλήρης εξάρτηση-υποταγή του πολιτικού συστήματος στο παιχνίδι των πολυεθνικών κολοσσών αποτελεί άραγε έκπληξη κι αν ναι για ποιους;
Για τους Φαρισαίους ή μόνο για τους ηλίθιους; 
 

Έντονη και η δυσοσμία που αναδύεται από το τοπικό βαθύ παρακράτος των ρουφιάνων, των "κολλητών" και λοιπών παρατρεχάμενων παντός καιρού τις τελευταίες μέρες.
Το ιστολόγιο αυτό είχε την εξαιρετική τιμή να μπει στο επίκεντρο των "αρωματικών εκπομπών".
Θα μου πείτε σιγά τα ωά.
Μαθημένα τα βουνά στα χιόνια.Ε; ε;

Η πραγματικότητα και η πόλωση

Εις όσα αφορούν την πόλωση που λέγαμε χθες, μένει μια τελευταία διαπίστωση, η εξής: Κατηγορώντας με αφορμή τα συλλαλητήρια τους πολίτες εν πολλοίς για εθνικιστές ή φασίστες και τον λαό για «ετερόκλητο όχλο» ο Τσίπρας κατάφερε να βάλει στην «ουρά» του ΣΥΡΙΖΑ το μέρος εκείνο των αριστερών που έχουν στον
  ίδιο παρονομαστή το έθνος με τον εθνικισμό, ή κάποιους άλλους που επωφελούνται από τέτοιες συγχύσεις – όχι αριστεροί πλέον αυτοί, αλλά ιδιοτελείς, οίτινες κάνουν μπίζνες στην «καμπούρα» της Αριστεράς.
  Όμως αυτή η ρητορική Τσίπρα να κατηγορεί ως εθνικιστές και φασίστες τους πολίτες που πήγαν στα συλλαλητήρια έχει κι ορισμένες παράπλευρες απώλειες – την εξώθηση κάποιων πολιτών προς τα δεξιά, το «χάρισμά τους» στην Ακροδεξιά.
Αυτό το φαινόμενο αποτυπώνεται και σε πρόσφατες δημοσκοπήσεις (οι οποίες προσπαθούν πάντα να λειτουργούν ως αυτοεκπληρούμενες προφητείες). Τα (ίσως φουσκωμένα, ώσπου να τελειώσει τη δουλειά) ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να ενισχύθηκαν με την πόλωση κατά μισή μονάδα, αλλά ταυτοχρόνως φαίνεται να έστειλαν πεσκέσι στη Χρυσή Αυγή δυο-τρεις ποσοστιαίες μονάδες.
Για τον Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς έχουν εξαπολύσει άγρια – ακροδεξιά – νεοφιλελεύθερη πολιτική, η πόλωση είναι χρήσιμη (ακόμα και με παράπλευρη απώλεια την ενίσχυση της Ακροδεξιάς).
Για όσους όμως αριστερούς (οι ιδιοτελείς και επαγγελματίες της ομογενοποιημένης σκέψης, δεν ενδιαφέρουν) βρέθηκαν στην ουρά του ΣΥΡΙΖΑ, μάλλον χρειάζεται να κάνουν δεύτερες σκέψεις.

***

  Πέραν όμως από τη διαθλασμένη εικόνα που δίνει στην πραγματικότητα η πόλωση, υπάρχει και η όντως πραγματικότητα. Ορισμένα θραύσματα της οποίας, έστω ατάκτως ερριμμένα ομιλούν από μόνα τους.

1. Η Ενωσιακή Δικαιοσύνη αποφάνθηκε ότι στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι δίκαιο, ηθικό και νόμιμο να απολύονται έγκυες γυναίκες σε περιπτώσεις ομαδικών απολύσεων.
2. Ο ταλαντούχος κύριος Γιούνκερ βρήκε θαυμαστή την πρόοδο που έχει σημειώσει η Αλβανία (στην καλλιέργεια χασίς, στη διακίνηση ηρωίνης, στον ρεβανσισμό, στον επεκτατισμό και στην Τουρκική Επικυριαρχία – καθώς απέδειξε η ακύρωση της οριοθέτησης ΑΟΖ ανάμεσα στην Αλβανία και την Ελλάδα). Τα κριτήρια της Ένωσης σε όλο τους το μεγαλείο.
3. Η κυρία Αχτσιόγλου, αυτή που ολοκλήρωσε εναντίον των μισθών το έργο της Δεξιάς, αυτή που έφερε τους μισθούς στα 500 ή και τα 300 ευρώ, διακηρύσσει τώρα ότι θα αγωνισθεί για την αύξηση των μισθών μετά την Εποπτεία, δηλαδή του αγίου Φούφουτου, εκεί κοντά στις ελληνικές καλένδες.
4. Η κυρία Αντωνοπούλου (η οποία ουδεμία παραίτηση υπέβαλε, αλλά απλώς ξωπετάχθηκε απ’ τον Τσίπρα, όστις κατά τα άλλα ουδέν εγνώριζε για τον «φόνο») – η κυρία Αντωνοπούλου λοιπόν μας ζήτησε λίγο πριν να τη χάσουμε, να την κρίνουμε για το έργο της, τη μείωση της ανεργίας. Η ανεργία «μειώθηκε» λόγω της ευέλικτης εργασίας. Επίσης η ανεργία «μειώθηκε» λόγω της μετανάστευσης. Και

  αφού η ανεργία «μειώθηκε» για αυτούς τους δύο λόγους, αίφνης αυξήθηκε ξανά! Κι όμως! η εν λόγω κυρία ζήτησε να την κρίνουμε απ’ το έργο της. Καμία συναίσθηση.
Δεν θα πω για τον κ. Καρανίκα (με το χέρι του γράφει ο Τσίπρας), δεν θα πω για τον κ. Πολάκη (με το στόμα του μιλάει ο Τσίπρας), δεν θα πω για τον κ. Κουρουμπλή, θα πω όμως για τον νόμο Κατρούγκαλου, τον πιο αισχρό νόμο των Μνημονίων και τον πιο θρασύδειλο. Αυτή τη βραδυφλεγή νάρκη που θα σκάσει από πρώτης πρώτου του 2019, όταν ο κ. Κατρούγκαλος θα έχει «άλλοθι» την απουσία του – για τόσο χαζούς περνάνε τους πολίτες εκείνοι τους συκοφαντούν ως «ετερόκλητο όχλο»…

***

  Είναι λοιπόν προφανές και αυταπόδεικτο ότι η πόλωση (με προοπτική τον διχασμό) χρειάζεται για «να περνά το καραβάνι», να δαγκώνουν τα σκυλιά και ο κοσμάκης να κρύβεται έντρομος στα σπίτια του.
Με κοκορομαχίες και σκυλοκαυγάδες, αν αυτό το FBI είναι δικό τους ή δικό μας, με κουκουλοφόρους (μάρτυρες) και κουκουλοφόρους (μπάχαλους) θα συνεχίζουμε στους σκαιούς βοσκότοπους της διαπλοκής και των μνημονίων σαν πρόβατα που πρέπει να διαλέγουν τον λύκο τους…
Ώς πού; Ώς πότε; Ρωτήστε την Εποπτεία. Ρωτήστε τον Τσίπρα. Ρωτήστε τους Ρότσιλντ – αριστεροί είναι κι αυτοί…Στάθης Σταυρόπουλος
*Πηγή: topontiki.gr

Συναυλία δημοτικού ωδείου

Καμία ανησυχία...