Η αλαζονεία της παρανομίας

Γράφει ο Κώστας Καίσαρης στο sport24
Σαράφης στα Τρίκαλα, Σαράφης στη Νέα Υόρκη. Ρέμος στη Μύκονο, Κιάμος στη Χαλκδική, Πλούταρχος στην Αλεξανδρούπολη.
Μύκονος – Χαλκιδική, 1-1. Σημειώσατε Χ. Σιγά δηλαδή που η περήφανη Βόρεια Ελλάδα, θα καθότανε με σταυρωμένα τα χέρια.
Να της πάρουν τα σώβρακα η Μύκονος και οι Κυκλάδες. Ισοφάρισαν, λοιπόν και την σώσανε και την παρτίδα και την αξιοπρέπεια τους.
Αν στη Ψαρρού ανοίγουνε σαμπάνιες, στη Χαλκιδική ανοίγουνε νταηλίκι τα μπουζουξίδικα. Στα παπάρια τους, τα γράφουνε το ΣΔΟΕ. Τη μια μέρα τους σφραγίζουνε με βουλοκέρια και την άλλη ανοίγουνε και δουλεύουνε και δεν τρέχει κάστανο. Ο λαός τραγούδι θέλει, όπως λέει ο Στράτος. Ποια είσαι εσύ κυρία Εφορία, που θα του κλείσεις το μαγαζί, ντάλα καλοκαίρι στο φόρτε των διακοπών του;
Και που πάει μετά να βρει γούστα; Ισοπαλία επίσης 1-1, Ρέμος – Κιάμος. Δεν είναι μόνο ο Αντώνης ο μάγκας κι ο νταής που μπινελικιάζει φόρα παρτίδα αυτόν τον κούτσαυλο τον Σόιμπλε κι αυτήν την γκιόσα τη Μέρκελ. Άντρακλας με τα όλα του κι ο Κιάμος. Χαμπάρι δεν παίρνει, αν στο μαγαζί έχει μπει λουκέτο. Αυτός και θα ανέβει στην πίστα και θα τραγουδήσει.
Είναι ποτέ δυνατόν να εγκαταλείψει το κοινό του; Να αφήσει ρέστους τους θαυμαστές του; Με τι μούτρα μετά θα γύριζε στην Αθήνα; Κωλώνουν ρε τα παλικάρια του ΣΔΟΕ; Να μιλήσουμε όμως σοβαρά.
Γνωστή και δεδομένη είναι η αλαζονεία της εξουσίας. Από τον Υπουργό μέχρι τον τελευταίο υπάλληλο. Από τον Άδωνι Γεωργιάδη που σου κουνάει το δάχτυλο και σου λέει με τον τρόπο του, ότι σου κάνει και χάρη, που ασχολείται μαζί σου, μέχρι τον τελευταίο υπαλληλάκο πίσω από το γκισέ, που θα σου βγάλει το λάδι, αντί να σε εξυπηρετήσει.
Κι όταν έχεις την εξουσία και ειδικά στην Ελλάδα, που δεν δίνεις σε κανέναν λογαριασμό, εύλογο είναι να είσαι αλαζόνας. Ποιος να σε κουνήσει; Ο λακαμάς ο ψηφοφόρος, που θα σε ψηφίζει μέχρι να πεθάνεις; Στη συνέχεια τα παιδιά σου και μετά τα εγγόνια σου; Σε λίγο, έρχεται η ώρα να ασχοληθούνε με τη πολιτική και τα δισέγγονα του Μητσοτάκη. Τώρα κάτι κόνξες τους κάνουνε οι δικαστές, αλλά μπόρα είναι και θα περάσει. Εύλογα, λοιπόν δημιουργείται η αλαζονεία της εξουσίας που λέγαμε.
Στην Ελλάδα, όμως υπάρχει και η εξής παγκόσμια πρωτοτυπία: Η αλαζονεία της παρανομίας. Παντού σε όλο τον κόσμο ο παράνομος φροντίζει να είναι προσεκτικός. Να μην δίνει αφορμές και δικαιώματα. Περιπτώσεις σαν τον Εσκομπάρ είναι η εξαίρεση. Όχι ο κανόνας. Στην Ελλάδα, όμως αυτή η διαρκείας και για δεκαετίες ασυδοσία, έχει αποθρασύνει τους πάντες. Από τους άλφα διαλογής απατεώνες που δίνανε τραπεζικά δάνεια στον εαυτό τους, μέχρι τον τελευταίο φτωχοδιάβολο.
Ποιος να φοβηθεί την τάξη και τον Νόμο; Ποιον να φοβηθεί ο παράνομος στην Ελλάδα; Τον Δήμαρχο της περιοχής; Στο μεροκάματο τον έχει. Τον Έφορα; Αυτόν τον έχει στο μερτικό. Τον διοικητή του αστυνομικού τμήματος; Αυτός είναι με ποσοστά. Αυτοί που κάνουνε περιπολία ή έλεγχο είναι στο κέρασμα κι όλα καλά κι όλα ωραία. Κανέναν δεν έχει να φοβηθεί ο παράνομος στην Ελλάδα. Είτε μιλάμε για γκράντε λαμόγιο, είτε για φτωχοδιάβολο που λαμογιάρει για τον επιούσιο.
Η παρανομία, στην όποια μορφή της είναι στην Ελλάδα τρόπος ζωής. Έτσι, έχει μάθει είτε να ζει, είτε να επιβιώνει, είτε να κονομάει, είτε να χοντροκονομάει ο Έλληνας. Με την παρανομία. Με το να παίρνει μαϊμού επιδόματα και μαϊμού συντάξεις. Να ανοίγει μαγαζί χωρίς άδεια. Κι όταν το ανοίξει να μη χτυπάει αποδείξεις.
Έτσι, λοιπόν δημιουργείται η αλαζονεία της παρανομίας. Θυμάμαι την εποχή της παράγκας. Μίλαγες με κάποιον νταραβεριτζή και του έλεγες, αυτό που μου λες ότι θα κάνετε είναι χοντρό. Η απάντηση ήταν κάθε φορά η ίδια: «Γράψτους στα αρχ-δια σου». Αυτό κυριαρχεί στην Ελλάδα. Και τα παλιά καλά χρόνια που του δένανε τα σκυλιά με τα λουκάνικα και τώρα έχει πέσει πείνα με το Μνημόνιο; «Ας σφραγίσανε το μαγαζί. Γράψτους στα αρχ-δια σου. Εμείς αύριο θα ανοίξουμε». Κι έτσι ακριβώς γίνεται. Και τους γράφουνε στα αρχ-δια τους και ανοίγουνε και δουλεύουνε. Η αλαζονεία της παρανομίας στην Ελλάδα είναι καθεστώς.
Επί του πιεστηρίου: Πάρτι φοροδιαφυγής σε συναυλία του Πλούταρχου στην Αλεξανδρούπολη. Στα 2.500 εισιτήρια, τα χίλια ήταν μαϊμού. Τρυπημένα με πιρούνι. Όχι τίποτε άλλο, δηλαδή, αλλά να μη νομίζουν ορισμένοι ότι εκεί στην ακριτική Ελλάδα δεν ξέρουν να φυλάνε τις Θερμοπύλες.

Γράμμα προς τους κυβερνώντες

Γράφει η Βάσω Βουργία, εκπαιδευτικός
ΑΚΟΥ ΑΝΘΡΩΠΑΚΟ! Είμαι μια γυναίκα 50 χρόνων, εκπαιδευτικός στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και τρίτεκνη. Μέχρι πριν από λίγα χρόνια είχα το σπιτάκι μου, τη δουλίτσα μου, τα παιδάκια μου και πήγαινα διακοπές δυο εβδομάδες το χρόνο. Τα είχα όλα έτσι μικρά και λίγα όπως σας τα περιγράφω.
Πλήρωνα τους φόρους μου και τις καθημερινές μου υποχρεώσεις. Ήμουν ευτυχισμένη. Δεν χρειαζόμουν περισσότερα. Έστειλα τα παιδιά μου στα φροντιστήρια για να αποκτήσουν ξενόγλωσσα πτυχία και να μπουν στα πανεπιστήμια. Το όνειρό μου ήταν να τα δω κι αυτά να έχουν το σπιτάκι τους, τη δουλίτσα τους, τα παιδάκια τους. Αυτή θα ήταν η αμοιβή μου για τον αγώνα που έκανα τόσα χρόνια.
Τώρα περιμένω την απόλυσή μου. Το όνειρό μου ξέφτισε. Η ζωή μου άλλαξε. Ψάχνω να βρω τι έκανα λάθος στις επιλογές μου. Δεν βρίσκω υπερβολές. Ήταν όλα με μέτρο και σύνεση. Η ευθύνη είναι δική μου ή δική σας;
Ο Σόλων είχε δώσει τον ορισμό του ευτυχισμένου ανθρώπου όταν ρωτήθηκε από τον Κροίσο. Ευτυχισμένος είναι ο άνθρωπος που θάβει τους γονείς του με τιμές, που ζει σε μια πατρίδα που ευτυχεί και μέσα σ΄αυτήν κάνει παιδιά που κάνουν άλλα παιδιά και ζουν όλα. Που έχει ένδοξο θάνατο και μια καλή υστεροφημία. Εσείς φροντίσατε οι πολίτες αυτής της χώρας να μη ζουν σε μια πατρίδα που ευτυχεί, να μη μπορούν να φροντίσουν τους γονείς τους όπως τους αρμόζει, να μεταναστεύουν τα παιδιά τους για να βρουν δουλειά.
Οι πολίτες πληρώνουν δυσβάστακτους φόρους, χάνουν τις δουλειές τους, τις περιουσίες τους , την αξιοπρέπειά τους. Η χώρα έχει μια αφόρητη δυσοσμία από τη δυστυχία και τη μιζέρια. Η ανασφάλεια, η αβεβαιότητα , ο φόβος μαγαρίζουν τον αέρα. Όλα τούτα είναι δικά σας έργα.
Φροντίσατε να δυστυχήσει ένας ολόκληρος λαός. Αν όλα αυτά τα βλέπετε και είστε ευχαριστημένος σας λυπούμαι. Στην Ιστορία θα γραφτείτε στις μελανότερες σελίδες. Έχετε σκεφτεί τι θα κληροδοτήσετε στα παιδιά σας; Τα έργα σας θα τα ακολουθούν μια ολόκληρη ζωή. Θα τα στιγματίσουν!
Κι αυτό θα είναι η αμοιβή σας για τα πεπραγμένα σας. Η υστεροφημία σας χτίζεται με το αίμα ενός λαού!

ΗΠΑ, ξείπα

Του Κώστα Βαξεβάνη
Ο Αντώνης Σαμαράς, συμφώνησε τελικώς με τον Μπάρακ Ομπάμα, ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ τα έβαλε με την πολιτική λιτότητας της Μέρκελ, την οποία ο Σαμαράς όχι μόνο εφαρμόζει, αλλά κατηγορεί και όσους είναι αντίθετοι. Αυτό αναμφίβολα είναι ένα success story στη Διεθνή πολιτική, αλλά είναι και μια θέση που πρέπει να απασχολεί ψυχίατρους και όχι πολιτικούς.
Το Μαξίμου σπεύδει να μεταφράσει τις θέσεις Ομπάμα ως μήνυμα υπέρ της Ελλάδας και πραγματικά μπορεί να είναι μήνυμα με αποδέκτη την γερμανική καγκελαρία, αλλά γιατί είναι ένα μήνυμα υπέρ του Σαμαρά;
Να θυμίσω πως όσοι έλληνες οικονομολόγοι διεθνούς φήμης (πχ Βαρουφάκης) έβαλαν με οικονομικούς όρους το θέμα της αδιέξοδης πολιτικής της Γερμανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, χαρακτηρίστηκαν γραφικοί. Όσοι έλληνες δημοσιογράφοι ή δημοσιολόγοι πήραν θέση πως η πολιτική λιτότητας δεν φτιάχνει μια σύγχρονη ισχυρή Ευρώπη αλλά μια σχέση εξάρτησης με τη Γερμανία χαρακτηρίστηκαν υποκινούμενοι. Και όσα κόμματα υποστήριξαν πως απαιτείται ένα «όχι» σε όσα γίνονται και όχι πολλά «ναι», παρομοιάστηκαν με τον Χότζα και τον Κιμ Ιλ Σουγκ.
Όλοι αυτοί οι χαρακτηρισμοί, αποδόθηκαν από τον Σαμαρά, ο οποίος επέμενε πως η λιτότητα είναι ο μόνος τρόπος για να εξασφαλιστεί η Ευρωπαϊκή προοπτική της Ελλάδας και ο σωτήριος δρόμος του ευρώ.
Ήταν ο Σαμαράς που επαναλάμβανε όσα έλεγε η Μέρκελ πως η λιτότητα και η ανεργία στη χώρα είναι η σωτηρία της. Είναι αυτός που σε πρόσφατη φωτογράφηση κλήθηκε από την ίδια τη Μέρκελ να φωτογραφηθεί δίπλα της ως ο πιο πιστός οπαδός αυτής της λογικής.
Ο Αντώνης Σαμαράς, έχει μία φωτογραφία δίπλα σε κάθε έγχρωμο ταγέρ-Μέρκελ, για κάθε δήλωση λιτότητας με την οποία συμφωνούσε.
Δεν υπήρξε ποτέ κανένα δημόσιο «όχι» (ούτε και κατ ιδίαν πιστέψτε με), για οποιοδήποτε μέτρο αποφάσιζαν κάποιοι εκτός Ελλάδας για την Ελλάδα.
Οι ΗΠΑ για τους δικούς τους γεωστρατηγικούς λόγους, δεν έχουν κανένα λόγο να επενδύσουν σε μια Ευρώπη αστάθειας και κινητικότητας. Η επερχόμενη διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξαιτίας των επιλογών της Μέρκελ, δημιουργεί αστάθεια και γιγαντώνει για τις ΗΠΑ τις πιθανότητες η Ρωσική Ομοσπονδία ή άλλος λιγότερο φιλικός παράγοντας να επιβάλει δικούς του όρους στο ευρωπαϊκό παιχνίδι. Έτσι λοιπόν, ο Ομπάμα, έστειλε το δικό του μήνυμα, που κατά την προσφιλή τακτική όσων θεωρούν τη χώρα οικόπεδο κάποιου, μεταφράζεται ως ένα θετικό και δημιουργικό νταβατζιλίκι προστασίας.
Ο Ομπάμα φαντάζομαι πως δεν είναι ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι ο Αντώνης Σαμαράς πρέπει να ξεκαθαρίσει δύο πράγματα:
Πρώτον, πώς θα αποκαλεί κάποιον ο οποίος θα τα βάζει με την καταστροφική λιτότητα; Συριζαίο ή Ομπαμικό; Και δεύτερον, όταν θα τελειώσει ο ρόλος του Ζήκου (της γνωστής ελληνικής ταινίας) δίπλα στον Ομπάμα και η ολιγόλεπτη ευφορία, τι θα πει όταν θα ξαναβρεθεί απέναντι σε κάποιο από τα χρωματιστά ταγέρ Μέρκελ; Μήπως «πολύ ωραίο το ταγέρ σας μεγαλειοτάτη";

Μπας και τον Μένανδρο τον λέγαν΄ Μαίανδρο;

Του ΣΤΑΘΗ
Στη χθεσινή στήλη δημοσιεύθηκε σκίτσο με τη Σφίγγα. Ευρέθη αναγνώστης ο οποίος με έψεξε διότι, κατά τη γνώμη του, απέφυγα να ζωγραφίσω μαιάνδρους στο βάθρο του αγάλματος κι αντ’ αυτών σχεδίασα κάτι ζιγκ ζαγκ.
Άκου λοιπόν, Χρυσαυγίτη, άκου, αμόρφωτε άνθρωπε: ποιος σου είπε ότι σε όλα τα βάθρα των αγαλμάτων -θεών, ανθρώπων και τεράτων- οι αρχαίοι χάραζαν ή ζωγράφιζαν μαιάνδρους; Αντιθέτως. Συνήθως τον μαίανδρο ως διακοσμητικό και μόνον στοιχείο τον βρίσκουμε στα κιονόκρανα (στην επικρανίτιδα ζωγραφική) ή κάτω απ’ τη ζωοφόρο.
Ο μαίανδρος δεν έχει κανένα νόημα, ιδεολογικό ή θρησκευτικό ή κοινωνικό, αποτελεί μόνον τη γεωμετρική αποτύπωση (για διακοσμητικούς λόγους) της βουστροφηδόν ροής του ποταμού Μαιάνδρου παρά την Πέργαμο.
Λέει ο Στράβων: «Ρέει δ’ ο Μαίανδρος προς δυσμάς διά καμπών ελικοειδών, αίτινες παροιμιώδεις κατέστησαν, ώστε και εν ελικοειδές αρχιτεκτονικόν κόσμημα κατ’ αυτόν ωνομάσθη».
Μόνον κουφιοκεφαλάκηδες και βαθειά αμόρφωτοι περί τα ελληνικά γράμματα και πράγματα θα έπαιρναν ένα διακοσμητικό μοτίβο για να το κάνουν ιδεολογικό(!) σύμβολο ή έμβλημα ταυτότητας ή επί-σημον.
Μόνον βλάκες, μιμητές (μάλιστα ιμιτασιόν) των ναζί, που αναζητούσαν κι εκείνοι μυστικιστικούς συμβολισμούς στη σβάστικα (ένα απλό σύμβολο καλής τύχης και ευημερίας που απαντάται στις Ινδίες, στην Περσία και στην Ελλάδα της αρχαιότητας), θα προσπαθούσαν σήμερα να μιμηθούν το αποτρόπαιο σύμβολο, έτσι όπως έγινε ο αγκυλωτός σταυρός ως ναζιστικό σκιάχτρο, με ένα κακέκτυπο α-νόητο, άνευ νοήματος έμβλημα. Μόνον αδαείς που προφέρουν οι περισσότεροι και γράφουν σβάστιγκα αντί σβάστικα, θα έβρισκαν στον μαίανδρο κάτι περισσότερο από ένα διακοσμητικό του στυλ Βερσάτσε.
Τα γράφω αυτά διότι πλέον μας έχει πνίξει η αγραμματοσύνη των ανελλήνιστων Ελληναράδων, εθνικοφρόνων κι εθνικιστών, καθώς και το θράσος αυτής της αγραμματοσύνης.
Άκου λοιπόν, πρώην πελάτη του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. (διότι αυτούς κυρίως ψήφιζες): ό,τι ανθρώπινο πιάνεις στο στόμα σου το μαγαρίζεις – άσε την πατρίδα στην άκρη, πατριδοκάπηλος είσαι, γρυ δεν γνωρίζεις απ’ τον ελληνικό πολιτισμό και τις οικουμενικές του διαστάσεις. Αν ελληνικά γνώριζες, φασίστας δεν θα ήσουν.
Απλώς τώρα, πρώην πελάτη του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ., που με την ψήφο σου συνέβαλες κι εσύ στην καταστροφή της Ελλάδας προς ίδιον μάλιστα όφελος (ρουσφετάκια, διορισμούληδες) – απλώς τώρα, λοιπόν, προσπαθείς να τιμωρήσεις αυτούς που σε πούλησαν, υποστηρίζοντας το υποχθόνιο εργαλείο τους, τη Χρυσή Αυγή. Τόσο σου κόβει! Οσο σου κόβει για τον μαίανδρο. Έκαψες μια φορά την πατρίδα και τώρα πας να την ξανακάψεις. Ελαφρά τη καρδία, πάλι κάνοντας λάθος. Πότε η Χρυσή Αυγή αγωνίσθηκε για το μεροκάματό σου; Κάθεσαι και βρίζεις την Αριστερά λες και σε κυβερνούσε αυτή για να ανακουφίσεις τις ενοχές σου – που τα έκανες μαντάρα και τώρα πας να τα ξανακάνεις.
Σε πρόδωσε ο δικομματισμός και βάζεις τα τσιράκια του να τον… τιμωρήσουν. Τόσο σου κόβει – δεν βλέπεις ότι η επιστροφή της Ελλάδας στο 1950 από πλευράς εργασίας και τρόπου ζωής χρειάζεται την εμφυλιοπολεμική επιχειρηματολογία που είχαν ξεχάσει ακόμα και οι βρυκόλακες; Ο Γράμμος και το Βίτσι σε μάραναν; τα «ορφανά του Στάλιν» σου έκαναν το μεροκάματο κουπόνι; αν θα γιορτάσει τη φασιστική επέτειο της 4ης Αυγούστου η Χρυσή Αυγή είναι το πρόβλημα ή ότι αύριο θα σου κατασχέσουν το σπίτι χωρίς η Χρυσή Αυγή να κουνήσει ούτε το δαχτυλάκι της, παρά μόνον βγάζοντας ανώδυνες ανακοινώσεις για τους «τοκογλύφους» – στάχτη στα μάτια του κόσμου. Καταναλώνεις τις μπούρδες της προπαγάνδας για «ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς κατά τη μεταπολίτευση» και νομίζεις ότι σκέφθηκες κάτι δικό σου, ότι προσδιόρισες την αιτία των προβλημάτων σου.
Δεν σε προβληματίζουν τα «μυστικά» (γιατί μυστικά; απλώς στημένα) γκάλοπ που διοχετεύουν δεξιά έντυπα και νεοδημοκρατικά παράκεντρα εμφανίζοντας την ακροδεξιά στο 20%;! Ποιος χρειάζεται ένα τέτοιο ποσοστό στα δεξιά του για να αντιμετωπίσει τη διαμαρτυρία απ’ τα αριστερά του; Η δεξιά; Σωστός! Και με ποιον συγκυβερνάει η δεξιά; Με το ΠΑΣΟΚ. Πάλι τα ίδια δηλαδή. Αυτοί (οι ίδιοι) που ψήφιζες χρειάζονται τώρα την ψήφο σου στα δεξιά τους για να συνεχίσουν να κυβερνάνε. Εξυπνη η ψήφος σου στη Χρυσή Αυγή, δεν λέω.
Και αν η δεξιά κυβερνά αισχρά, η ακροδεξιά δεν θα κυβερνούσε αισχρότερα; Ξέρω, ξέρεις ότι αυτά που σου λέω σου τα λέει ένα «ορφανό του Στάλιν», ένας θολοκουλτουριάρης, πιθανόν και αδερφή, ένας βολεμένος. Οταν εγώ, φίλε μου, και πολλοί άλλοι όπως εγώ αγωνιζόμασταν απ’ το 1981 κατά του δικομματισμού, εσύ τον ψήφιζες. Οταν η ταπεινότης μου έκανε τη διαδρομή της στη δημοσιογραφία με το σπαθί της (μόνον τις απολύσεις να υπολογίσεις), εσύ είχες άκρες και κονέ, όταν εγώ αγωνιζόμουνα για πάρτη σου, λέγοντας απ’ το 1990 ό,τι λέω και τώρα, εσύ με έλεγες γραφικόν. Τώρα λοιπόν πας να μου κάνεις και χρηστομάθεια, μάλιστα αγράμματη. Αντί να βάλεις κάτω το κεφάλι σου να σκεφθείς ποιος και τι φταίει για όσα σε βασανίζουν, βάζεις πάλι τις φωνές, μόνον που αυτήν τη φορά δεν είναι ιαχές δοξαστικές για τους δημαγωγούς, αλλά κραυγές υπέρ των εμπρηστών. Κραυγές οργής, δεν λέω. Αλλά πού σπαταλάς την οργή σου; Πού πας φεύγοντας απ’ τους δημαγωγούς; στους εμπρηστές;
Ποιο πρόβλημα θα σου λύσει η «blut und ehre», η «αίμα και τιμή» Χρυσή Αυγή; Ασε το μεροκάματο, άσε το ξεπάτωμα όσης δημοκρατίας σού απέμεινε. Ποιο πρόβλημα θα σου λύσει; το μεταναστευτικό; πώς; με αίμα; με πογκρόμ; με ξενηλασία (για να αναφερθώ πάλι στα ελληνικά γράμματα που τόσο ατιμάζεις) ή με κρυπτεία; Σαν αυτή που ήδη γίνεται, να βγαίνουν δηλαδή νύχτα οι Αριοι και να τρώει το σκοτάδι δυο-τρία παιδιά κατώτερων θεών κάθε δεύτερο-τρίτο βράδυ. Και ποιοι είναι οι Αριοι; αυτοί που μουγκανίζουν αντί να μιλάνε; οι μπράβοι της νύχτας; – εξπέρ στον Αριστοτέλη και τους μαιάνδρους, δεν λέω.
Το μεταναστευτικό είναι μεγάλο πρόβλημα, άπτεται της εθνικής υπόστασης της χώρας και δεν λύνεται με κραυγές, στα τυφλά – απαιτεί αναδιάταξη των διακρατικών σχέσεων της χώρας, αναθεώρηση συνθηκών, ισχυρή έννομη τάξη στο εσωτερικό – αλλιώς θα σφαγούμε στους δρόμους! Αυτό θέλεις; να παίζουμε την τυφλόμυγα με τα δίκαννα με τους ξένους και μεταξύ μας;
Ξέρω ότι σε ενοχλούν ορισμένοι κουφιοκεφαλάκηδες της Αριστεράς. Αυτοί που μιλούν την ίδια εμφυλιοπολεμική γλώσσα με τη δική σου, όταν λένε «τότε στον Μελιγαλά έγινε μισή δουλειά» ή «ΕΑΜ – ΕΛΑΣ – Μελιγαλάς» ή «Γρήγορα ξεχάσατε τον Μελιγαλά, φασίστες, τα κεφάλια σας δεν στέκονται καλά». Τροφοδοτούν και αυτοί με αυτά που λένε τη θεωρία των δύο άκρων. Τι να κάνουμε; έχει και η αριστερά τους βλάκες της, τους αριστεριστές της ή τους προβοκάτορες. Ομως αυτό είναι το πρόβλημα σήμερα; οι μαίανδροι και ο Μελιγαλάς;
Η Ελλάδα, φίλε μου, καίγεται και εσύ χτενίζεσαι – όχι όπως οι αρχαίοι Ελληνες πριν από τη μάχη, αλλά όπως ο κ. Κασιδιάρης όταν βαράει γυναίκες. Αυτό είναι το ήθος σου; Αυτό είναι το ήθος που χρειάζεται η χώρα για να ανακτήσει το ηθικό της;
Ο ελληνισμός είναι προίκα, δεν είναι χρεώγραφο. Δεν μπορείς να δηλώνεις Ελληνας και να σου πληρώνει η οικουμένη διόδια, πρέπει να δίνεις δώρα για να παίρνεις αντίδωρα. Δεν σώζουν οι μαίανδροι (και τα λοιπά διακοσμητικά) την Ελλάδα, που την έχουν πάρει λάφυρο οι Δυνατοί, Ελληνες (εξίσου με εσένα) και ξένοι. Μόνον που αυτοί οι ξένοι δεν είναι φτωχαδάκια απ’ αυτά που θέλει να τους ρίχνει καρπαζιές η Χρυσή Αυγή κάνοντας τον τζάμπα μάγκα, αλλά ξένοι ισχυροί, λεφτάδες, βιομήχανοι και τραπεζίτες από κείνους που ρίχνουν καρπαζιές σε σένα, σε μένα, στη μάνα σου, στο παιδί μου και τα πακιστανά, όπως αποκαλείς τους Πακιστανούς, ενώ διαμαρτύρεσαι όταν αποκαλούν εσένα με ανάλογες παραφθορές του ονόματός σου εκείνοι που σου πίνουν το αίμα.
Τα ξέρεις όλα αυτά, το ξέρω ότι τα ξέρεις, άσε λοιπόν τον Μαίανδρο να κυλάει ήσυχος τα νερά του ποτίζοντας τα χωράφια των Τούρκων αδερφών σου και σκέψου πώς θα οργανώσεις την οργή σου υπέρ σου και υπέρ των συντρόφων σου, υπέρ των οικείων σου κι όχι εναντίον τους, υποστηρίζοντας μισάνθρωπα νεοναζιστικά κνώδαλα που κολακεύουν τα κόμπλεξ των ανθρώπων για να προσπορίζονται απ’ την πικρία και την απελπισία που σκορπίζουν τα αφεντικά τους, στρατό ακριβώς για τα αφεντικά τους…
ΥΓ.: ΡΑΝΤΕΒΟΥ τον Σεπτέμβρη. Εως τότε η στήλη εύχεται σε όλες και όλους όλην την ηδύτητα που μπορεί το θέρος να μας προσφέρει (και) σε δύσκολους καιρούς όπως οι τωρινοί. Με αγάπη, συντρόφισσες και σύντροφοι, κυρίες και κύριοι, «η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει»…
Πηγή: enikos.gr

ΔΙΑΞΙΦΙΣΜΟΙ ΚΚΕ -ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΥ ΑΘ.

Λαϊκισμός και αντικομμουνιστική υστερία,

δεν θα μολύνουν την Παριανή κοινωνία

 

Απευθυνόμενος στον δημοτικό σύμβουλο της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Κ.Ροκονίδα  είπε:«Εσείς  επιδιώκετε την εξαθλίωση του κόσμου για να κερδίσετε ψήφους. Αυτό θέλετε εσείς. Σας ξέρουμε...» Και εννοούσε φυσικά το ΚΚΕ.

Κι’ όμως, εν έτει 2013, τα παραπάνω λόγια ακούστηκαν και καταγράφηκαν στην προτελευταία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της 23/7/2013 από συμπολίτη μας ( ή από τον εκπρόσωπο της παράταξης «Πάρος-Αξία» όπως κάποια δημοσιεύματα τον αναφέρουν;).

Όσο κι’ αν κάποιος είναι εκνευρισμένος, όσο κι’ αν έχει χάσει την ψυχραιμία του, όσο κι’ αν αισθάνεται ότι «πολιτικά είναι στριμωγμένος» και δεν έχει επιχειρήματα για να αντιπαρατεθεί στην άλλη άποψη, αυτά δεν λέγονται και μάλιστα με την έμφαση, την ένταση και το μένος που ειπώθηκαν.

Είναι λόγια που στάζουν μαύρη χολή και μας παραπέμπουν σε άλλες μαύρες εποχές. Σταματάμε εδώ.

Ποτέ δεν αρνηθήκαμε την πολιτική αντιπαράθεση, την πολιτική κριτική, πάντα την επιδιώκαμε και την επιδιώκουμε. Φτάνει να είναι τεκμηριωμένη. Να πατάει γερά στα πόδια της.

Άλλο όμως αυτό και άλλο πράγμα να λαϊκίζεις με αισχρό τρόπο, να επιτίθεσαι «πετώντας» και «μοιράζοντας» ψέματα, αφορισμούς, ανακρίβειες, διαστρεβλώσεις και χυδαιότητες, απέναντι σε μια ιδεολογία που έχεις όλο το δικαίωμα να διαφωνείς.

Αυτό κατά τη γνώμη μας λέγεται αντικομμουνισμός. Και κάτι τέτοιο δεν θα επιτρέψουμε, με όλες μας τις δυνάμεις, να δηλητηριάσει την Παριανή κοινωνία. Ο «πολιτικός πολιτισμός», που όλοι πίνουν νερό στο όνομά του, αποδεικνύεται στην καθημερινότητα και ιδιαίτερα όταν οι καταστάσεις «ζορίζουν και παραζορίζουν».

Το ηθικό κύρος του ΚΚΕ, η τιμιότητα και η αυτοθυσία των μελών και των στελεχών του, η καθαρότητα και τα σταράτα του λόγια, αναγνωρίζονται ακόμα και από τους πλέον φανατικούς του εχθρούς. Και στα παραπάνω δεν χωράνε «εκπτώσεις» και κανενός είδους «συναισθηματισμοί».

Αν το παραπάνω γεγονός, στη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, είναι... «τυχαίο» ή από... «σύμπτωση» θα το αποδείξει ο χρόνος και μάλιστα πολύ σύντομα.

Εμείς αισθανόμαστε την υποχρέωση να ενημερώσουμε τους συμπολίτες μας, με λόγια καθαρά και ξάστερα, λέγοντάς τους την αλήθεια ωμή.

 Απομένει στον συμπολίτης μας ( ή στον εκπρόσωπο της παράταξης «Πάρος-Αξία» όπως κάποια δημοσιεύματα τον αναφέρουν;) κ.Θανάση Μαρινόπουλο να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει το γεγονός. Αν έγινε έτσι ή αλλιώς. Και ο κόσμος ας βγάλει τα συμπεράσματά του.

 

 

AΠΑΝΤΗΣΗ ΑΘ. ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΥ

  

 Είχα  αποφασίσει  να  δημοσιεύσω  την  παρακάτω  επιστολή  με  την  αφαιρετική-περιληπτική  αναφορά  των  γεγονότων (μη  ρίχνοντας  άλλο  λάδι  στην  φωτιά) με  σκοπό  να  σταματήσει  αυτή  η  αντιπαράθεση  που  ξεκίνησε  μετά  την  συνεδρίαση  του  δημοτικού  συμβουλίου  στις 23/7  και  ενέπλεξε  παρατάξεις  και ΜΜΕ της  Πάρου.

          «Πήρα  τον  λόγο  όπως  δικαιούται  κάθε  πολίτης  για  να  τοποθετηθώ  σε  ένα  συγκεκριμένο  θέμα.

Κατά  την  διάρκεια  της  τοποθέτησης  μου  υπήρξαν  αντεγκλήσεις με  τον  κ. Ροκονίδα  που  κατέληξαν  σε  έντονη  λογομαχία.

Αυτά  συνέβησαν  αυθορμήτως   και  τα  υπόλοιπα  περί  συντονισμένων  επιθέσεων  , μελών  και  εκπροσώπων  παρατάξεων  δεν  ανταποκρίνονται  στην  πραγματικότητα.

 Δυστυχώς  μετά  την  νέα  ανακοίνωση  Κ.Ο.Β. ΠΑΡΟΥ ΤΟΥ ΚΚΕ  πρέπει  να  αναφέρω  και  τα  εξής :

   Από  την  πρώτη  μου  πρόταση  ο  κ. Ροκονίδας   με  διέκοπτε  συνεχώς.

Εκνευρίστηκα (κακώς-κάκιστα) και  του  απάντησα  σε  έντονο  ύφος.

  Εκεί  πάνω  είπα  και  την  περίφημη  φράση  «Εσείς  επιδιώκετε  την  εξαθλίωση  του  κόσμου  προκείμενου  να  κάνετε  την  επανάσταση  σας.»

  Αμέσως  μετά  όμως  ζήτησα  συγγνώμη  και  είπα  ότι  σέβομαι  τους  αγώνες  και  τις  θυσίες  των  ανθρώπων  που  αγωνίστηκαν  για  τα  πιστεύω  τους.(Αυτό  γιατί  δεν  το  γράφετε  στην  ανακοίνωση  σας.)

Και  δεν  θα  μπορούσε  να  είναι  αλλιώς  αν  ξέρατε  έστω  και  λίγο  την  ιστορία  των  αγώνων  της  οικογενείας  μου  για  την  αριστερά  και  την  δημοκρατία.

Μπορεί  να  βρεθεί  κάποιος  και  να  πει : Καλά  ρε  παιδί μου  πως  και  ξεστόμισες  μια  τόσο  βαριά  κουβέντα.

Η  απάντηση  είναι  απλή : Ο  αναμάρτητος  πρώτος  τον  λίθο  βαλέτω. (Εκνευρισμός γαρ)

 Συνοψίζοντας  :

 Α- Μίλησα  ως  πολίτης  και  όχι  ως  μέλος  παράταξης

Β-Το  περιστατικό  ήταν  τυχαίο  και  όχι  προσχεδιασμένο

Γ-  Οι  συνεχείς  διακοπές  προκαλούν « εκρήξεις».

Δ- Ουδείς  αναμάρτητος.
Ε-Πιστεύω  εκεί  στην  Κ.Ο.Β. ΠΑΡΟΥ ΤΟΥ ΚΚΕ  να  έχετε  χιούμορ.                     

  Απορίες :  Γιατί  για  ένα  μεμονωμένο  και  (άποψη  μου) ασήμαντο  τυχαίο   γεγονός  βγάλατε  μια  ανακοίνωση  για  λαϊκισμούς, ψέματα, αφορισμούς, ανακρίβειες, διαστρεβλώσεις , χυδαιότητες ,  αντικομμουνιστές και  δηλητηρίαση  της Παριανής  κοινωνίας .

 Εγώ  τα  κάνω  όλα  αυτά ;

Διακρίνω  μια  ανασφάλεια  πίσω  από  όλα  αυτά.
Εν  κατακλείδι : Όλοι  μαζί  να  ασχοληθούμε  με  τα  προβλήματα  του  νησιού  και  να  αφήσουμε  τις  ατέρμονες  αντιπαραθέσεις.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ  ΜΑΡΙΝΟΠΟΥΛΟΣ

 

"ΑΓΡΟΝ ΗΓΟΡΑΣΑΝ"...

Η αποκάλυψη για το ξεπούλημα των δυο υδροβιότοπων στην Αλυκή φαίνεται να μην συγκινεί κανέναν.
Έτσι μέχρι σήμερα καμία αντίδραση από τους φορείς της περιοχής δεν σημειώθηκε...
Καμία αντίδραση από την τοπική κοινότητα!
Καμία αντίδραση από το δημοτικό συμβούλιο!
Καμία αντίδραση από τις δημοτικές παρατάξεις, οι οποίες στα λόγια και στις διακηρύξεις σκίζονται για το περιβάλλον!
Σιγή ασυρμάτου στον τοπικό τύπο, ενώ θα έπρεπε να έχει γίνει χαμός!
Άφαντο το WWF που λίγες εβδομάδες πριν μετείχε σε εκδήλωση για την παρουσίαση των υγροτόπων στους ιθαγενείς...
Άφαντη και η περιβόητη "κοινωνία των πολιτών" που έχει πάει "για βρούβες".
Άντε και καλά οικολογικά μνημόσυνα πατριώτες!!!!
 

Μακάρι να έσκιζε στα έσοδα η Ρόδος και όχι με ρεκόρ στην τουριστική κίνηση!

του Άγγελου Πάττα

 

 Είναι γεγονός, η Ρόδος λέει σκίζει από τουριστική κίνηση. Καρφίτσα λένε δεν
πέφτει από... τα ξενοδοχεία της Ρόδου κι ότι θα είναι η καλύτερη χρονιά όλων των εποχών για τον τουρισμό του νησιού.

Το ακούμε πολύ τακτικά εμείς οι Ροδίτες και όσοι γενικά κατοικούν στο νησί .

Ε και τι έγινε θα σας πω εγώ. Και τι έγινε θα μου πείτε?

Ναι και τι έγινε σας λέω. Γιατί; Για πείτε μου εσείς.

Γιατί εφόσον πολλά ξενοδοχεία είναι φουλ εδώ και αρκετό καιρό ή έστω σχεδόν φουλ, το προσωπικό η πλειοψηφία των ξενοδόχων το αφήνει απλήρωτο?

Γιατί εφόσον σύμφωνα με τα στατιστικά ενώ υπάρχει πιο πολύς τουρισμός από άλλη χρονιά, τα έσοδα είναι πολύ λιγότερα από άλλες χρονιές?

Γιατί κλείνουν μαγαζιά ακόμα και αυτήν την στιγμή που μιλάμε, εν μέσω καλοκαιριού, εν μέσω φουλ σαιζόν? Και δεν αναφέρομαι σε μαγαζιά που δεν δουλεύουν με τουρισμό, αν και όλες οι επιχειρήσεις σε τουριστικά μέρη εξαρτώνται από αυτόν, γιατί πολύ απλά όλα είναι αλυσίδα.

Και κλείνουν που λέτε μαγαζιά όπως καφετέριες, εστιατόρια και άλλα πολλά που έχουν άμεση σχέση με τον τον τουρισμό, και τα κλείνουν στην καλύτερη τουριστική χρονιά και δεν λένε «άσε να δούμε και τώρα με τον τουρισμό πως θα πάει το μαγαζί και αργότερα βλέπουμε». Αυτό σημαίνει ότι δεν περιμένουν απ’τον τουρισμό πολλά.

Πολλοί καταστηματάρχες νιώθουν σχεδόν καθημερινώς το Limit Down στα έσοδά τους.

Να σας πω το γιατί; Λίγο πολύ το ξέρουμε όλοι μας. Γιατί έρχονται πάμφθηνα με το γνωστό πακέτο όλα μέσα ή all exclusive ξέρετε τα γνωστά πια σε όλους μας περιβόητα βραχιολάκια.

Οι πιο πολλοί από αυτούς κουβαλάνε κανένα κατοστάρι ευρώ για κάποιο έκτακτο γεγονός και κάθονται αραχτοί και λάϊτ στα ξενοδοχεία.

Σου λέει που να πηγαίνω τώρα να ξοδεύομαι? Μια χαρά είμαι εδώ, το φαγητό μου, το ποτό μου και το μπανάκι μου . Τι άλλο θέλω? Άρχοντας.

Δεν λέω ότι φταίνε οι ανθρώποι, προς Θεού κι’εμείς αν ήμασταν στην θέση τους, ειδικά τώρα με την κρίση, ίσως το ίδιο θα κάναμε .

Ξέρουν πολύ καλά ποιοι φταίνε δεν είναι ώρα να το αναλύσουμε, πολλοί θυσιάζονται στο βωμό του χρήματος, ξέρετε συμφέροντα και ιστορίες.

Οπότε δείτε τι γίνεται τώρα. Ο κόσμος έρχεται για διακοπές στην Ελλάδα, μένει μέσα στο ξενοδοχείο, χώνουν οι ξενοδόχοι το προσωπικό υπερωρίες λόγω μειωμένου προσωπικού και αυξημένης τουριστικής κίνησης, τους λέει ότι έχει πολλούς άνεργους που ψάχνουν δουλειά και πρόσεχε μην βρεθείς στην θέση τους αν τύχει και διαμαρτυρηθούνε και όλα αυτά βέβαια χωρίς να πληρώνονται τις υπερωρίες που τους αντιστοιχούν και μένουν και απλήρωτοι μέχρι έως ώτου αποφασίσει ο εκάστοτε ξενοδόχος πότε θα δώσει κανένα φράγκο στους εργαζόμενους.

Άρακαι τι έγινε που σκίζει η Ρόδος και γενικότερα η Ελλάδα από τουρισμό?

Λίγοι ωφελούνται όπως πάντα, τουλάχιστον έτσι το βλέπω εγώ.

Αν βλέπετε εσείς κάτι το διαφορετικό, εδώ είμαστε, πείτε τα και ακούμε…

allaksogolies.gr

Ορθολογικός κανιβαλισμός

Του Κώστα Βαξεβάνη
Αν πιστέψουμε το γκάλοπ που δημοσίευσε πρόσφατα η εφημερίδα Το Βήμα, το 60% των Ελλήνων είναι υπέρ των απολύσεων στο δημόσιο. Το πρώτο θέμα που τίθεται είναι το ίδιο που τίθεται για κάθε δημοσκόπηση. Με ποιον τρόπο, δηλαδή, διατυπώνεται ένα ερώτημα ώστε να προκύψουν επιθυμητά αποτελέσματα. Γιατί να γίνει κάτι τέτοιο, είναι το επόμενο ερώτημα. Η απάντηση έχει δοθεί στην ολιγόχρονη ιστορία των δημοσκοπήσεων: Αν εμφανιστεί μια θέση ως άποψη της κοινωνίας, μπορεί στ’ αλήθεια να γίνει άποψη της κοινωνίας. Το φημολογούμενο ως αποτέλεσμα μπορεί να γίνει αποτέλεσμα.
Η φήμη, για παράδειγμα, πως χιλιάδες άνθρωποι συρρέουν στο Σύνταγμα για να δουν κάτι πρωτοφανές που συμβαίνει είναι πιθανόν να οδηγήσει χιλιάδες στο Σύνταγμα να αναζητήσουν το πρωτοφανές που δεν υπάρχει και που δεν συμβαίνει. Στην εποχή της μιντιακής δημοκρατίας, η πληροφορία και κατ’ επέκταση το γκάλοπ μπορεί να μην είναι καταγραφή, αλλά επιθυμία. Όσο για το επιχείρημα πως οι εταιρίες δημοσκοπήσεων ελέγχονται για την ακρίβειά τους, αποδείχτηκε τραγικά αδύναμο όσες φορές χρειάστηκε να συγκριθεί άμεσα η πραγματικότητα με τη δημοσκόπηση, όπως σε εκλογές. Δεν αμφισβητώ τα επιστημονικά εργαλεία και τις απεικονίσεις μιας δημοσκόπησης, αλλά αμφισβητώ τις προθέσεις κάποιων από αυτούς που τις κάνουν.
Η δημοσκόπηση που εμφανίζει την ελληνική κοινωνία να ανακουφίζεται με τις απολύσεις στο δημόσιο δημιουργεί στη συνέχεια ένα κλίμα, το οποίο πολιτικά κάποια στιγμή θα εκφραστεί με ένα ενδεχομένως προεκλογικό δίλημμα. Για παράδειγμα: «Θέλετε να προχωρήσουμε σε μεταρρυθμίσεις στο δημόσιο για να τελειώνουμε με τους τεμπέληδες; Αν ναι, δώστε μου την εντολή να το κάνω μετά τις εκλογές». Δηλαδή ο λαγός των δημοσκοπήσεων τρέχει μέσα στο δάσος των απόψεων στην ελληνική κοινωνία, δείχνοντας πού πρέπει να πέσουν οι πυροβολισμοί.
Ανεξάρτητα από τα ποσοστά (αληθινά ή όχι) που καταγράφει η δημοσκόπηση, υπάρχει μια πραγματικότητα. Τμήμα της κοινής γνώμης πιστεύει πως απαιτείται να απολυθούν δημόσιοι υπάλληλοι. Θεωρούνται συλλήβδην οι φορείς του παρασιτισμού και της τεμπελιάς. Παιδιά του πελατειακού κράτους και της κομματικής φαιδρότητας. Καταρχάς, αν η φαιδρότητα, το ρουσφέτι και η αναξιοκρατία ήταν στο στόχαστρο των κυβερνώντων, θα είχαν αυτοπυροβοληθεί. Οι ίδιοι τα δημιούργησαν, τα συντήρησαν και τα χρησιμοποίησαν. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως οι ανέντιμοι και αναξιόπιστοι δεν μπορούν να γίνουν αυτόματα το αντίθετο.
Η αναδιάρθρωση, ο εκσυγχρονισμός, το νοικοκύρεμα, ή όπως αλλιώς θέλετε να το πείτε, του ελληνικού δημοσίου είναι μια αναγκαιότητα την οποία δεν μπορούν να καλύψουν οι κυβερνώντες. Όχι μόνο γιατί, όπως αποκαλύπτεται κάθε μέρα, ζουν και λειτουργούν με το ρουσφέτι, αλλά γιατί δεν θέλουν καμία καλή λειτουργία του δημοσίου. Θέλουν το δημόσιο να υπολειτουργεί για να ευνοούνται τα συμφέροντα που τους εκλέγουν. Ιδιωτικά νοσοκομεία, σχολεία, τηλεφωνία, ενέργεια, ό,τι και αν είναι αυτό που αναπτύσσεται στον αντίποδα του κοινωνικού κράτους. Αυτό που εμφανίζεται ως ορθολογισμός είναι ένας ορθολογιστικός κανιβαλισμός. Η βάση της λογικής του είναι πως, αφού την κρίση την πληρώνει ο ιδιωτικός τομέας με απολύσεις, πρέπει να την πληρώσει με απολύσεις και ο δημόσιος. Αυτή η δικαιοσύνη της αγριότητας, η ισοτιμία της εξαθλίωσης, πρέπει να φυτρώσει στην κοινωνία για να κάνουν ό,τι θέλουν να κάνουν. Αυτοί που κάποτε φύλαγαν κατουρημένες ποδιές για μια θέση στο δημόσιο ανακάλυψαν την ανάγκη της δολοφονικής ισοτιμίας, που σκοτώνει ανθρώπους.
Με βάση την επέκταση της λογικής του ορθολογικού κανιβαλισμού, αν σε μια τράπεζα γίνει ληστεία με θύματα, πρέπει να γίνει ληστεία με θύματα και σε άλλες τράπεζες, για να επέλθει μια κάποιου είδους ισότητα. Αρνούνται να απαντήσουν πού περισσεύουν οι δημόσιοι υπάλληλοι, σε ποιες υπηρεσίες και γιατί, ώστε να γίνουν οι απολύσεις. Απλώς θέλουν να τρέξει από παντού αίμα. Αυτός ο κανιβαλισμός απευθύνεται στο ένστικτο και χρησιμοποιεί ως δικαιοσύνη τη συλλογική τιμωρία. Χρησιμοποιεί την πίκρα του αδικημένου όχι για να τον στρέψει στην ανατροπή της αδικίας, αλλά στο να απαιτήσει την αδικία απέναντι και στους άλλους. Στην εξίσωση της εξαθλίωσης. Και όταν θα ψοφήσει και η κατσίκα του γείτονα, η Ελλάδα θα είναι ένα νεκροταφείο, με την ισότητα που έχουν συνήθως τα νεκροταφεία.
Έτσι διαμορφώνονται τα «χρήσιμα» διλήμματα: «Προτιμάς να απολυθεί ο φύλακας του σχολείου ή ο καθηγητής; Ο νοσοκόμος ή ο γιατρός; Εσύ ή ο διπλανός σου;» Βέβαια εκεί ο καθένας μπορεί να απαντήσει και εκτός διλημμάτων. «Θέλω να απολυθεί ο απατεώνας που με κυβερνά!»
To άρθρο είναι το editorial στο τεύχος 33 του HOT DOC

"ΕΓΚΑΙΡΗ" ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ...

Το τελευταίο διάστημα εκδίδονται με καταιγιστικούς ρυθμούς ανακοινώσεις επί ανακοινώσεων, δημοσιεύονται άρθρα επί άρθρων και σχολιάζονται με ιδιαίτερα καυστικό τρόπο από πολλούς και διάφορους προβοκατόρικα -όπως χαρακτηρίζονται- κείμενα που έκαναν την εμφάνισή τους σε τοπικές εφημερίδες και παραπολιτική ιστοσελίδα.
Εμείς παρακολουθούμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τα δρώμενα, αν και ολίγον έκπληκτοι, καθότι αμέτρητες φορές στο παρελθόν καταγγείλαμε ανάλογα φαινόμενα πλην όμως ματαίως...
Κάποιοι προσποιούνταν άγνοια...

Αν ανατρέξουμε π.χ. στην προεκλογική περίοδο των δημοτικών εκλογών του 2010 τα κρούσματα ήταν και πολλά και άκρως απαράδεκτα, χωρίς ωστόσο να καταγγελθούν από τους σημερινούς καταγγέλλοντες και παθόντες, έστω και υπό μορφήν ψιθύρου...
Έτσι, εν έτει 2013 και  με καθυστέρηση μόνον τριών ετών ανακάλυψαν τα "χαλκεία" στο νησί πολίτες, δημοτικές παρατάξεις, κόμματα, μπλογκς και ΜΜΕ.

Η μικρόψυχη και αρκούντως ιδιοτελής λογική να σιωπούν προκειμένου να προσποριστούν τα όποια πολιτικά οφέλη από την συστηματική διαβολή και συκοφάντηση των πολιτικών αντιπάλων, τους έφερε σήμερα στη θέση του θύματος, αφού η ανοχή απέναντι σε τέτοια φαινόμενα όχι μόνο δεν τα περιορίζει, αντίθετα τα θρέφει και τα γιγαντώνει, σε μια κοινωνία εθισμένη στην εμετική συμπεριφορά απέναντι σε πολιτικούς οργανισμούς και πολιτικά πρόσωπα.

Το πλέον κωμικό στην όλη ιστορία είναι να παρακολουθεί κανείς το φαινόμενο να συντάσσονται με τους "αγανακτισμένους" άνθρωποι με όχι τόσο "καθαρή" από παιχνίδια και στημένα δημοσιεύματα, διαδρομή στο πρόσφατο παρελθόν.
Να ανακαλύπτουν την αξία της ψυχραιμίας και των μη διχαστικών συμπεριφορών εκείνοι οι οποίοι έτριβαν από ηδονή τα χέρια τους ολόκληρο το 2010 (ας μην αναφερθούμε σε παλαιότερες ημερομηνίες) από την σκανδαλώδη ατιμία που διεπράχθη σε βάρος της πλειοψηφούσας παράταξης και ιδιαίτερα σε βάρος ορισμένων στελεχών της.

Η συνέχεια, όσο πλησιάζει η ημερομηνία των δημοτικών εκλογών, προβλέπεται αρκούντως διασκεδαστική.
Το είχαμε άλλωστε προαναγγείλει, λίγους μήνες πριν...

Ανακοίνωση Κ.Ο. ΠΑΡΟΥ ΤΟΥ ΚΚΕ

Ιδού το «βασίλειο» της σαπίλας

          Η χυδαιότητα της συκοφαντίας, η συνειδητή διαστρέβλωση, η μικρότητα, η φτήνια, ο εκσυγχρονισμένος «αυριανισμός», η αναζήτηση πολιτικής στοίχησης μέσω της προβοκάτσιας για εξασφάλιση του «μεροκάματου», το λανσάρισμα της απρέπειας και της προσβολής σαν δήθεν «μαχητική», «ηρωϊκή», «αντιμνημονιακή» δημοσιογραφία, αλλά και η «εκτέλεση συμβολαίων» έχουν βρει πλέον τον τοπικό τους εκφραστή:

τον « παριανοΝΕΑνισμό»!!

Γέννημα- θρέμμα  του συστήματος, που επειδή σήμερα «φτύνει εκεί που έγλειφε εχτές», νομίζει ότι  ο κόσμος ξεχνά τον ρόλο του στην πρόσφατη ιστορία του νησιού.

 Πάει πολύ να ζητάει όντας  υπηρέτης του συστήματος, που με αγωνία αναζητά τα νέα πολιτικά του αφεντικά, να του απολογηθούμε, γιατί αγωνιζόμαστε σήμερα να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας και  αύριο για να αλλάξουμε το σάπιο κόσμο που αυτός υπηρετεί.

  Για μας, που σαν κόμμα φάγαμε με το κουτάλι τη λάσπη από «Κουρήδες», «Πάγκαλους» και άλλα τέτοια αστέρια του συστήματος για κότερα, βίλλες, «Γερμανό» και πάει λέγοντας, ξέρουμε τι σημαίνει «εκτέλεση συμβολαίου» από δαύτους και δεν μας φοβίζουν.

 Απομένει μόνο να μάθουμε τον εντολοδόχο του «συμβολαίου».

       Ας έχει λοιπόν το νου του ο παριανός λαός για το τι ξανασχεδιάζουν οι επίδοξοι από το παρελθόν «σωτήρες και «προστάτες» του.

Κ.Ο.Β. ΠΑΡΟΥ ΤΟΥ ΚΚΕ

Το Μητσοτακέικο μας στοιχίζει ένα εκατομμύριο ευρώ τον χρόνο

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη
“ Ο νεοφιλελευθερισμός θέλει και παραθέλει το κράτος, αρκεί να είναι στα μέτρα του. Δεν θέλει δασκάλους και γιατρούς, θέλει αστυνομικούς και στρατιωτικούς, για να τον φυλάνε από τους δασκάλους και τους γιατρούς που λιμοκτονούν.  ”
Ποιο είναι το άριστο μέγεθος του κράτους; Σελίδες επί σελίδων έχουν γραφτεί για το θέμα, εκατοντάδες μελέτες έχουνε γίνει απ” άκρου εις άκρον της Γης και όλες έχουν καταλήξει στο ίδιο συμπέρασμα: Το κράτος πρέπει να είναι τόσο μεγάλο, ώστε να μπορεί να πληρώνει τρεις μισθούς και τρεις συντάξεις στην Οικογένεια Μητσοτάκη. Έτσι απλά, έτσι όμορφα.

Πάρτε μολύβι και γράψτε.

Ο παππούς Κωνσταντίνος Μητσοτάκης λαμβάνει, όπως έχει δηλώσει ο ίδιος, τρεις συντάξεις, μία ως πρώην βουλευτής, μία ως πρώην δικηγόρος και μία που δεν ξέρουμε τι είναι. Μάλλον θα την λαμβάνει ως πρώην ζωντανός.

Η κόρη του Κ. Μητσοτάκη, η Ντόρα Μπακογιάννη, λαμβάνει μισθό βουλευτού, ο γιός του, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, λαμβάνει μισθό υπουργού και ο εγγονός του, ο Κώστας Μπακογιάννης, λαμβάνει μισθό Δημάρχου. Βάλε μισθούς, βάλε συντάξεις, βάλε ασφάλιστρα, βάλε έξοδα γραφείων και ταξιδίων, βάλε τους υπαλλήλους που τους βοηθούν και τους αστυνομικούς που τους φυλάνε, ένα εκατομμύριο τον χρόνο μας στοιχίζει η Οικογένεια, ζωή να έχει. Που σιγά μη δεν έχει, δηλαδή.

Λαϊκισμός, ξεπεσμός, αυριανισμός. Στο κάτω- κάτω, η Ντόρα, ο Κυριάκος και ο εγγονός Κώστας έχουν εκλεγεί από το λαό και ο παππούς Κώστας έχει φτύσει αίμα, για να πάρει τις τρεις συντάξεις. Το δικό μας αίμα, αλλά μην είμεθα και σχολαστικοί. Δεν ξέρω αν είναι λαϊκισμός, αλλά ακόμη κι αν είναι, το τραβάει ο οργανισμός τους. Το τραβάει ο οργανισμός του υπουργού Κυριάκου, όταν ερωτάται από το πρωινό του ΜΕΓΚΑ «δεν είναι άδικο να πετάς στο δρόμο έναν σχολικό φύλακα των 700 ευρώ;» και απαντάει «όχι δεν είναι άδικο, γιατί το ίδιο συμβαίνει και στον ιδιωτικό τομέα».

Το τραβάει ο οργανισμός του Κυριάκου, όταν αντιμετωπίζει τους εργαζόμενους και τις οικογένειές τους ως αριθμούς, όταν τους αποκαλεί «δεξαμενή». Τι δεξαμενή είναι αυτή, ποιανού χωράφια θα ποτίσει; Του αξίζει το κράξιμο του Κυριάκου, ακόμη κι όταν δηλώνει με ύφος περίλυπο ότι όλα τούτα που συμβαίνουν τον στεναχωρούν και δεν μπορεί να κοιμηθεί ήσυχος τα βράδια. Αν έχετε αϋπνίες, υπουργέ μου, μπορείτε, αντί για προβατάκια να μετράτε απολυμένους: Δύο χιλιάδες από την ΕΡΤ, τρεις χιλιάδες από τα σχολεία, τέσσερις χιλιάδες από την Δημοτική Αστυνομία, θα κοιμηθείτε σαν πουλάκι. Μαύρο πουλάκι με νύχια γαμψά.

Υπάρχουν πολλοί αστικοί μύθοι, ο μεγαλύτερος εξ αυτών είναι ότι ο νεοφιλελευθερισμός δεν θέλει το κράτος. Λάθος τρισμέγιστο. Ο νεοφιλελευθερισμός θέλει και παραθέλει το κράτος, αρκεί να είναι στα μέτρα του. Δεν θέλει δασκάλους και γιατρούς, θέλει αστυνομικούς και στρατιωτικούς, για να τον φυλάνε από τους δασκάλους και τους γιατρούς που λιμοκτονούν. Δεν θέλει «Βοήθεια στο σπίτι», θέλει χιλιάδες καλοπληρωμένους τεχνοκράτες να του κρατάνε το δικό του σπίτι καθαρό. Δεν θέλει δημόσια τηλεόραση, θέλει μυστικά κονδύλια για να τα μοιράζει στα ιδιωτικά κανάλια, ώστε να λειτουργούν ως τηλεοράσεις κρατικές.

Οι παλαιότεροι και οι παλαιότερες θα θυμόσαστε τις χαρτοσακούλες του Σαμαρά, όταν ήταν υπουργός Εξωτερικών επί Μητσοτάκη. Ωραίαι εποχαί. Ο νεοφιλελευθερισμός θέλει Μητσοτάκηδες με έξι μισθούς, για να κάνουνε τις βρώμικες δουλειές.
Πηγή avgi.gr

New York Times: Γιατί δεν λένε την αλήθεια στην Ελλάδα;

Επικριτικό κατά της πολιτικής που ακολουθείται για την έξοδο της Ελλάδας από την οικονομική κρίση, είναι το editorial των New York Times. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά η εφημερίδα είναι προφανές, εδώ και καιρό ότι το πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας δεν αποδίδει και τονίζει ότι «η χώρα βουλιάζει στην ύφεση, ενώ παράλληλα έχει επωμιστεί ένα μεγάλο, μη βιώσιμο χρέος».
Μάλιστα η εφημερίδα, αναφέρεται και στους έλληνες πολιτικούς, οι οποίοι «δεν αποδέχονται την αλήθεια», Ότι δηλαδή το πρόγραμμα δεν βγαίνει, διότι έτσι θα παραδεχτούν την αποτυχία τους.
«Λίγοι πολιτικοί είναι πρόθυμοι να αναγνωρίσουν δημόσια αυτή την αλήθεια, γιατί αν το κάνουν θα παραδεχτούν την αποτυχία τους και θα αναγκαστούν να επιλέξουν μία διαφορετική πολιτική από αυτή που ακολουθείται μέχρι σήμερα», αναφέρεται χαρακτηριστικά.
Παράλληλα, υπογραμμίζεται η άρνηση της Βραζιλίας να εγκρίνει την εκταμίευση της δόσης εκ μέρους του ΔΝΤ προς την Ελλάδα.
«Η Βραζιλία έσπασε τη σιωπή εκδίδοντας μία ασυνήθιστη και ευχάριστα ειλικρινή ανακοίνωση», γράφει ο συντάκτης.
Επίσης παρατίθεται η δήλωση του Πάουλο Νογκουέιρα Μπαρίστα, ενός εκ των 24 πρέσβεων στο ΔΣ του ΔΝΤ. “Όπως επισημαίνει ο αρθογράφος των New York Times, τα λόγια του αν και δυσάρεστα, ίσως προκαλέσουν το άνοιγμα μίας σημαντικής συζήτησης και πιθανόν να ωθήσουν και άλλους στο ΔΝΤ, ειδικά τους ηγέτες της ΕΕ και της ΕΚΤ που είναι οι βασικοί «παίκτες» στην ελληνική διάσωση, να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους ή τουλάχιστον να φανούν περισσότερο ειλικρινείς σχετικά με τις επιπτώσεις της πολιτικής τους.