Όταν αναφερόμαστε στα πολιτικά μας πράγματα, συνηθίζουμε να χρησιμοποιούμε τον όρο πολιτική σκηνή.
Όρος εύστοχος, εφόσον αναφέρεται σε κανονική πολιτική πραγματικότητα, κι όχι σε μια εκδοχή της πολιτικής που μάλλον συνιστά καρικατούρα της.
Όπως θα έχετε παρατηρήσει τους τελευταίους μήνες, με το "καλημέρα" κιόλας της ανακοίνωσης του κόμματος Τσίπρα, σε όλα σχεδόν τα τηλεοπτικά πολιτικά τραπέζια υπάρχει προσκεκλημένος εκπρόσωπος του εν λόγω υπό δημιουργία κόμματος, από κοινού με τους αντίστοιχους της Ν.Δ. και του ΠΑ.ΣΟ.Κ.
Την ίδια ώρα που το κόμμα-φάντασμα του Τσίπρα απολαμβάνει τέτοιο προνόμιο, άλλα κόμματα με κοινοβουλευτική παρουσία εκτός των άλλων (οργανώσεις, στελέχη σε Τ.Α., συνδικαλισμό κ.ο.κ.), είναι σε καθεστώς καραντίνας, από ΟΛΑ τα συστημικά Μ.Μ.Ε.
Θέλει η πουτάνα η διαπλοκή να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει, προβάλλοντας αχυρανθρώπους πρόθυμα όργανα-μαριονέτες στο Θέατρο σκιών που οι ίδιοι έχουν στήσει και διαχειρίζονται αριστοτεχνικά, αθέατοι πάντοτε, όπως ο αείμνηστος Σπαθάρης.
Κι εμείς να φαντασιωνόμαστε πως είμαστε "ο κυρίαρχος λαός" ο οποίος αποφασίζει δια των εκλογών ποιος θα κυβερνήσει και με ποια προτάγματα τον τόπο!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου