Πνέει τα λοίσθια η ΔΗΜΑΡ σε κλίμα «αλληλοεξόντωσης».

Του Γιώργου Δελαστίκ

Πένθιμη είναι πλέον η μουσική που ακούγεται στα γραφεία της ΔΗΜΑΡ. Παίζονται οι τελευταίες πράξεις του πολιτικού κωμειδυλλίου της αποσύνθεσής της. Δεν διαλύεται η ΔΗΜΑΡ επειδή ο Φώτης Κουβέλης θέλει να την οδηγήσει προς τον ΣΥΡΙΖΑ και ο Σπύρος Λυκούδης αντιθέτως επιμένει να συμπλεύσουν με το ΠΑΣΟΚ. Η ΔΗΜΑΡ καλπάζει προς την

κοινοβουλευτική της εξαφάνιση, επειδή το ελληνικό εκλογικό σώμα έστειλε στις ευρωεκλογές το μήνυμα προς τη ΔΗΜΑΡ ότι δεν έχει λόγο ύπαρξης.

Δεν υπάρχει καμία διαφορετική ανάγνωση της καταβαράθρωσης ενός κόμματος από το 6,25% που είχε πάρει η ΔΗΜΑΡ τον Ιούνιο του 2012 στο 1,2% που πήρε στις ευρωεκλογές του Μαΐου. Ενα κόμμα που χάνει το... 80% και πλέον του ποσοστού του από τη μια εκλογική αναμέτρηση στην άλλη, μέσα σε δύο χρόνια, είναι προφανές ότι δεν έχει λόγο ύπαρξης. Τον Ιούνιο του 2012 η ΔΗΜΑΡ είχε πάρει 384.986 ψήφους και τον περασμένο μήνα πήρε πάνω από.... 315.000 λιγότερες, για την ακρίβεια 68.695 ψήφους - 82% λιγότερες!!! Τι να συζητήσει κανείς; Είναι εξόφθαλμο ότι οι ψηφοφόροι έκριναν πως ως αυτοτελές κόμμα η ΔΗΜΑΡ δεν έχει πλέον κανέναν δικό της ρόλο να παίξει στο πολιτικό σκηνικό.

Οι βουλευτές και κάποια στελέχη της οφείλουν να προσκολληθούν είτε στον ΣΥΡΙΖΑ είτε στο ΠΑΣΟΚ και στο Ποτάμι, όπου ήδη μετακόμισαν οι περισσότεροι από τους ψηφοφόρους της, αν θέλουν φυσικά να συνεχίσουν την πολιτική τους καριέρα. Αυτό δεν αποκλείει βεβαίως την πιθανότητα να κατέχουν κάποιοι τη σφραγίδα της ΔΗΜΑΡ, ανεξαρτήτως του αν αυτή έχει ή όχι πολιτική αξία.

Υπό το πρίσμα αυτό πρέπει να δει κανείς και την απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής της ΔΗΜΑΡ το Σάββατο να κάνει συνέδριο τον Σεπτέμβριο, εκλέγοντας μάλιστα επιτροπή θέσεων, επιτροπή για τα οργανωτικά θέματα και επιτροπή καταστατικού. Ενα συνέδριο όμως στο οποίο δήλωσε από τώρα η φιλοπασοκική μειοψηφία ότι δεν θα συμμετάσχει ούτε τυπικά. «Δεν είμαι διατεθειμένος να πάρω μέρος σ' ένα συνέδριο ηττημένων μηχανισμών» δήλωσε ο αρχηγός της τάσης αυτής, ο Σπύρος Λυκούδης. «Ο μόνος δρόμος για να βγει η ΔΗΜΑΡ από τον μικρόκοσμό της είναι να αναλάβει πρωτοβουλίες για τη συγκρότηση της Κεντροαριστεράς» πρόσθεσε στην ομιλία του. Επιπροσθέτως, αυτός και άλλοι 25 ομοϊδεάτες του, 26 δηλαδή μέλη της ΚΕ της ΔΗΜΑΡ, είχαν υποβάλει κείμενο στη συνεδρίαση. Με αυτό αφενός διαφωνούσαν ρητά στη διεξαγωγή συνεδρίου της ΔΗΜΑΡ τον Σεπτέμβριο και αφετέρου υποστήριζαν ευθέως «η Ελιά, το Ποτάμι και η ΔΗΜΑΡ να συγκροτήσουν μια επιτροπή» με στόχο τη συγκρότηση της Κεντροαριστεράς. Με τη σύγκληση συνεδρίου διαφώνησαν για τον απλούστατο λόγο ότι γνωρίζουν εκ των προτέρων πως θα το χάσουν πανηγυρικά.

Οσο για την «επιτροπή διαλόγου» περί Κεντροαριστεράς, είναι το φύλλο συκής που αναζητούν για να επιστρέψουν στην κυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ. Γι' αυτό και ο Φώτης Κουβέλης, ο οποίος έχει κάνει την επιλογή της συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ, απέρριψε κατηγορηματικά τις πολιτικές θέσεις τους, κάνοντας λόγο για τη διαμόρφωση μιας «εναλλακτικής προοδευτικής πρότασης εξουσίας» την οποία θα υλοποιήσει μια «νέα πολιτική συμπαράταξη», όπως τη χαρακτήρισε, διευκρινίζοντας τι εννοεί: «Σε αυτή τη νέα συμπαράταξη, η γνώμη μου είναι πως έχουν θέση όλες οι προοδευτικές πολιτικές δυνάμεις, εκτός από τη ΝΔ» τόνισε με ιδιαίτερη έμφαση, κλείνοντας έτσι ερμητικά τον δρόμο σε συνεργασία με την κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου. «Η χώρα χρειάζεται μια προοδευτική συμμαχία της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς. Της Αριστεράς που θα είναι απαλλαγμένη από τον λαϊκισμό και της Κεντροαριστεράς που θα είναι απεξαρτημένη από τη στρατηγική σύμπλευση με τη ΝΔ» πρόσθεσε.

Αναφερόμενος δε στον διάλογο για την Κεντροαριστερά, τόνισε ότι «ο διάλογος αυτός δεν πρέπει και δεν μπορεί να γίνει σε κενό πολιτικής... Δεν μπορεί παρά να εξασφαλίζει την αυτονομία της Κεντροαριστεράς από τη συντηρητική παράταξη και τις συντηρητικές επιλογές». Ωραία είναι όλα αυτά, αλλά εύκολα μπορεί κανείς να αντιληφθεί ότι γίνονται προς το θεαθήναι. Αυτό που θα γίνει στην πράξη -μιλώντας σχηματικά και όχι αριθμητικά, το υπογραμμίζουμε- είναι ότι οι μισοί και παραπάνω βουλευτές της ΔΗΜΑΡ υπό τον Φώτη Κουβέλη θα προσκολληθούν στον ΣΥΡΙΖΑ και οι άλλοι μισοί ή κάπως λιγότεροι θα τραβήξουν κατά το ΠΑΣΟΚ, το Ποτάμι και οποιοδήποτε άλλο κεντροαριστερό μόρφωμα δημιουργηθεί αυτοτελώς ή ως υβρίδιο των παραπάνω, μήπως και κατορθώσουν να επανεκλεγούν, να διοριστούν σε κάποια θέση αν ξανανικήσει η ΝΔ και όλα τα σχετικά. Τελεία και παύλα.

Πηγή: ethnos.gr

Το ΚΚΕ στα δίχτυα των illuminati

Δύσκολα ξεφεύγει κάποιος από τα δίχτυα

“ Τα μέλη και οι φίλοι του ΚΚΕ προσβλήθηκαν, λέει, από την πρόσκληση για συνεργασία των δυνάμεων της Αριστεράς. Από τη διακυβέρνηση της Δεξιάς με την Ακροδεξιά δεν προσβάλλονται τα μέλη και οι φίλοι του ΚΚΕ; Που τους πατάνε χάμω κάθε μέρα, τους παίρνουν τους μισθούς, τις δουλειές, τα δάση, το νερό, το ρεύμα, τις παραλίες. Από αυτά δεν προσβάλλονται τα μέλη και οι φίλοι του ΚΚΕ;  ”

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη

«Μόνο ως προσβολή και θράσος αντιμετωπίζουν πλέον τα μέλη και οι φίλοι του ΚΚΕ τέτοιες προσχηματικές προτάσεις». Έτσι απάντησε η ηγεσία του ΚΚΕ στην πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για πολιτικό διάλογο. Ωραία απάντηση, ευγενική, μετριοπαθής, διαλλακτική, χωρίς υπεροψία και έπαρση. Θα μου πεις, μπροστά σε όσα έχουν σούρει κατά καιρούς, τα περί προσβολής είναι χάδι με πούπουλο χήνας που έχει τραφεί αποκλειστικά με άνθη κερασιάς.

Εδώ κατηγορούν τους συριζαίους ότι προωθούν συνειδητά τη ναρκοκουλτούρα, ότι ρίχνουν δηλαδή τον κοσμάκη στην πρέζα για να θολώνει η κρίση του και να μην ψηφίζει το Κόμμα. Σιγά μη διστάσουν να μιλήσουν για προσβολές. Η φοβερή και τρομερή ηγεσία του ΚΚΕ, το ιερατείο που κάθεται στο όρος Αραράτ και συνομιλεί απευθείας με τον Θεό του Κομμουνισμού, που, κοίτα να δεις φίλε μου, είναι φτυστός ο Κουτσούμπας. Οι σύγχρονοι illuminati, οι πεφωτισμένοι που φυλάνε την Κιβωτό με τις Δέκα Εντολές, «Αγάπα τον Ιωσήφ σου ως εαυτόν», «Έξι ημέρες να συνεδριάζεις, την δε ημέρα την εβδόμη να εκλέγεις την ηγεσία με 99,4%», «Πούλα τη συχνότητα που σου έδωσε το κράτος στους δεξιούς» κ.ο.κ.

Όταν είσαι ιερατείο για πολύ καιρό, κάποια στιγμή ζαλίζεσαι και νομίζεις ότι είσαι ιερός. Κάτι σαν τον Γιαχβέ, που μόλις τον πιάσεις στο στόμα σου, πέφτει φωτιά από ψηλά κι αν δεν πέσει φωτιά από ψηλά, πέφτει πέτρα από χαμηλά, τι να κάνει κι ο Θεός, δεν προλαβαίνει να τσουρουφλίσει όλους τους βλάσφημους. Ζαλίστηκε το ιερατείο του ΚΚΕ, πίστεψε το παραμύθι που έχει πλάσει για τους άλλους, δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του το ιερατείο, δεν δέχεται κριτική και αμφισβήτηση. Τρώνε πέτρα οι βλάσφημοι με τα καντάρια κι όταν δεν προλαβαίνει η ηγεσία, αναλαμβάνουν οι πρόθυμοι του Διαδικτύου, απύθμενο το κουκουεδίστικο μίσος στο Διαδίκτυο, σε πονάει η ψυχή σου από το μίσος.

Τα μέλη και οι φίλοι του ΚΚΕ προσβλήθηκαν, λέει, από την πρόσκληση για συνεργασία των δυνάμεων της Αριστεράς. Από τη διακυβέρνηση της Δεξιάς με την Ακροδεξιά δεν προσβάλλονται τα μέλη και οι φίλοι του ΚΚΕ; Που τους πατάνε χάμω κάθε μέρα, τους παίρνουν τους μισθούς, τις δουλειές, τα δάση, το νερό, το ρεύμα, τις παραλίες. Από αυτά δεν προσβάλλονται τα μέλη και οι φίλοι του ΚΚΕ; Από την ηγεσία του κόμματος που λέει «όλοι ίδιοι είναι, τίποτα δεν αλλάζει». Ε, αφού δεν αλλάζει τίποτα και όλοι ίδιοι είναι, ας μείνουν κι άλλο στην εξουσία οι Σαμαράδες και οι Βενιζέλοι. Από αυτήν τη στάση δεν προσβάλλονται τα μέλη και οι φίλοι του ΚΚΕ;

Προσβάλλονται τα μέγιστα, γι' αυτό το ΚΚΕ πήρε 9% στις περιφερειακές και 6% στις ευρωεκλογές. Το κόμμα έχασε το ένα τρίτο της δύναμής του μέσα σε μία εβδομάδα κι οι illuminati της ηγεσίας δεν είδαν τίποτα. Παρέμειναν τυφλωμένοι από το Θαβώρειο φως της αρχέγονης αλήθειας που φυλάνε στις κρύπτες τους.

ΠΗΓΗ: avgi.gr

You might also like

Ανακοίνωση Συρμαλένιου για το ξεπούλημα

«Με τη δημοσίευση στο ΦΕΚ της 5ης Ιουνίου συνεχίζεται το έγκλημα της κυβέρνησης και του ΤΑΙΠΕΔ για το ξεπούλημα ολόκληρων περιοχών των νησιών μας και ανάμεσά τους περιοχών εξαίρετου φυσικού κάλλους και περιοχών Natura.
Μέχρι σήμερα βγαίνουν στο σφυρί στη Νάξο (ΑΓΕΡΣΑΝΙ – ΛΙΜΝΗ ΑΛΥΚΗΣ 1.090 στρ., ΑΓΙΟΣ ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ − ΑΓ. ΑΝΝΑ 161 στρ., ΑΓ.ΑΡΣΕΝΙΟΣ – ΒΙΒΛΟΣ 99,7 στρ., ΚΑΛΑΝΤΟΣ 50,4 στρ.), στην Ηρακλειά (ΘΕΣΗ ΛΙΒΑΔΙ 7,2 στρ.), στην Πάρο (ΑΛΥΚΗ ΠΑΡΟΥ 66,2 στρ., ΑΛΥΚΗ ΠΑΡΟΥ 13,2 στρ., ΑΛΥΚΗ ΠΑΡΟΥ 37,7στρ.), στην Αντίπαρο (ΠΑΝΑΓΙΑ 20 στρ.), στη Σύρο (ΠΑΡΑΛΙΑ ΓΑΛΗΣΣΑ 27,9 στρ.), στη Μύκονο (ΚΑΦΕ ΚΑΒΟΣ 13,4 στρ., ΚΑΦΕ ΚΑΒΟΣ 14.6 στρ.), στην Άνδρο (ΑΡΝΗ – ΑΤΕΝΙ ΥΔΡΟΥΣΑΣ 26,5 στρ.), στη Μήλο (ΧΕΙΒΑΔΟΛΙΜΝΗ 63.8 στρ.), στην Τήνο (ΑΓ. ΙΩΑΝΝΗΣ , ΠΟΡΤΟ 55 στρ.), στην Κύθνο («Ξενία και Ιαματική Πηγή Κύθνου», Λουτρά 7,2 στρ.), Σαντορίνη (Καμάρι 5 στρ., Καμάρι 5,6 στρ.)
Το πρόσχημα αυτής της εκποίησης δεν είναι τίποτα άλλο παρά η «αξιοποίηση» λιμνάζουσας δημόσιας περιουσίας, η δημιουργία και η δυνατότητα είσπραξης εσόδων και η ανάπτυξη των περιοχών από τις νέες ιδιωτικές ιδιοκτησίες μέσω των επενδύσεων και της υποτιθέμενης απασχόλησης που θα επιφέρουν. Παράλληλα τα κυβερνητικά σχέδια για άλωση των παραλιών και του αιγιαλού από τα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα, ολοκληρώνουν την εικόνα περιβαλλοντικής καταστροφής και αποκλεισμού της κοινωνίας από τα δημόσια αγαθά.

Αποσιωπάται έτσι η μεταβίβαση δημόσιας περιουσίας σε εξευτελιστικές τιμές, αποσιωπάται η απαγόρευση χρήσης και αξιοποίησης από τις τοπικές κοινωνίες και την Τοπική Αυτοδιοίκηση, αποσιωπάται το άνοιγμα σε αλλαγές χρήσεων γης και καταστροφής του τοπίου και του περιβάλλοντος. Αποσιωπάται ότι η ανάπτυξη που μας επιφυλάσσουν πέραν από την καταστροφή των μοναδικών συγκριτικών μας πλεονεκτημάτων (πολιτισμός, περιβάλλον), σε τελευταία ανάλυση καταστρέφει και την τουριστική και οικονομική ανάπτυξη των νησιών. Το πολύ-πολύ αυτό που μας επιφυλάσσεται είναι ένα μοντέλο ανάπτυξης φθηνής εργασίας και απόλυτης κερδοφορίας για τους αγοραστές, χωρίς κανένα ουσιαστικό όφελος για τις τοπικές κοινωνίες.
Απέναντι σ´ αυτή την κατάσταση κανείς δεν δικαιούται να παραμένει θεατής, απαιτείται η πιο πλατιά συσπείρωση πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων, με στόχο την οργάνωση της αντίστασης και την αποτροπή του ξεπουλήματος.
Καλούμε τις τοπικές κοινωνίες να αντιδράσουν, καλούμε την τοπική αυτοδιοίκηση α´ και β´ βαθμού να πρωτοστατήσουν για τη ματαίωση αυτού του εγκλήματος».

Αλήθεια, γιατί αυτή η εκκωφαντική σιωπή στο νησί μας;
Εμείς, που πέρυσι πρώτοι αναδείξαμε το θέμα και παρά τις επανειλημμένες προτροπές και εκκλήσεις προς κάθε κατεύθυνση, να αναλάβουμε δράση και να εμποδίσουμε την καταστροφική εξέλιξη που είναι προ των πυλών, εκφράζουμε την λύπη και την οργή μας για την μακαριότητα και αδιαφορία, πρώτων και καλύτερων εκείνων που ένα μόλις μήνα πριν βρέθηκαν υποψήφιοι αιρετοί (είτε εκλέχθηκαν είτε όχι, αδιάφορο), με την οποία μας αντιμετώπισαν, κάτι που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
Για προεκλογικά λογύδρια είμαστε όλοι καλοί.΄Οταν έρχεται η ώρα της δράσης χαλάει η σούπα...

Παιχνίδια στην άμμο και κολυμβητικοί αγώνες

Η Εθελοντική Ομάδα Δράσης Μάρπησσας διοργανώνει για παιδιά και εφήβους ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ ΚΑΙ ΚΟΛΥΜΒΗΤΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ από 1 έως 4 Ιουλίου 2014 στον Λογαρά και Πίσω Λιβάδι σε συνεργασία με

• Ναυτικό Όμιλο Δρυού «Τα Δελφίνια»

• Σύλλογο Γυναικών Μάρπησσας

• Α.Μ.Ε.Σ. Μαρπησσαϊκό

• Δημοτική Κοινότητα Μάρπησσας

• Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων Δημοτικού Σχολείου Αρχιλόχου Μάρπησσας

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Τρίτη 1 Ιουλίου 2014 - Παραλία Λογαρά 17.30 - 20.30

Έναρξη - Καλωσόρισμα

Τσουβαλοδρομίες

Δεμένα Πόδια

Γιαουρτοφαγία

Τετάρτη 2 Ιουλίου 2014 - Παραλία Λογαρά 17.30 - 20.30

Νερουλοδρομίες

Σκυταλοδρομίες

Μήλα και βόλτες

Πέμπτη 3 Ιουλίου 2014 - Παραλία Λογαρά 17.30 - 20.30

Αυγουλοδρομίες

Σχοινάκι

Ψυχαγωγικό Πρόγραμμα

Παρασκευή 4 Ιουλίου - Πίσω Λιβάδι 17.30

Κολυμβητικοί αγώνες

Βραβεύσεις με αναμνηστικά

Παιδικά Χορευτικά Συγκροτήματα

Μουσική βραδιά

Δηλώσεις συμμετοχής στα εξής τηλ. νούμερα:

6937118606, 6970034222, 6945186978, 2284041141

"Ντρέπομαι να λέω πως είμαι δημοσιογράφος κι όχι από σεμνότητα"...

Του vromostomou
Ντρέπομαι να λέω πως είμαι δημοσιογράφος στην Ελλάδα. Θα ντρεπόμουν λιγότερο αν έλεγα πως είμαι έμπορος ναρκωτικών ή σωματέμπορος. Οταν το κάνω, βλέπω αμέσως την αντιπάθεια στα σπάργανά της στα πρόσωπα των άλλων, οι οποίοι από μέσα τους κάνουν υπολογισμούς για το πόσα φράγκα μπορεί να τσεπώνω από τα ρεπορτάζ που βγάζω ή που δεν βγάζω στη δημοσιότητα. Το χειρότερο είναι πως δεν διαθέτω σοβαρά επιχειρήματα για να τους αντικρούω. Με ποιά παραδείγματα να τους πείθω πως δεν είναι έτσι ακριβώς τα πράγματα όταν το μεγαλύτερο κομμάτι τής δικής μου δουλειάς και πολλών άλλων συναδέλφων είναι να αναπαράγουμε κοινοποιημένες ειδήσεις ή να κάνουμε ρεπορτάζ τα οποία βολεύουν ή τουλάχιστον δεν ξεβολεύουν τους εκάστοτε εργοδότες μας; Δεν αγοράζω πλέον εφημερίδες ή περιοδικά και γενικώς δεν είμαι διατεθειμένος να πληρώνω για να αποκτώ κάποιο αντίτυπο ελληνικού μέσου ενημέρωσης. Κι έχει νομίζω τη σημασία του όταν το γράφει αυτό ένας άνθρωπος που όταν ήταν μικρός κολλούσε την εφημερίδα στη μύτη του για να τη ρουφήξει όπως ο Μικ Τζάγκερ την κοκαΐνη...
Δεν με εκπλήσσει, επομένως, η καταγγελία τού Γαβριήλ Σακελλαρίδη για το νόμο τής...Ζούγκλας στα μέσα ενημέρωσης. Πόσω μάλλον όταν φωτογραφίζει έναν...Κίτρινο Τύπο που δημιούργησε σχολή εκβιασμών από την εποχή ακόμα που κατάστρεφε μουσικές κι όχι μόνο καριέρες με τη δημοσιογραφία τής κλειδαρότρυπας, την οποία βεβαίως δεν ήταν ο ίδιος που εφηύρε αλλά που την "απογείωσε" με τακτικές που θυμίζουν περισσότερο γκάνγκστερ και λιγότερο ρεπόρτερ. Αυτήν τη στιγμή, ως επί το πλείστον τουλάχιστον, μεσουρανούν στο ελληνικό δημοσιογραφικό στερέωμα είτε εγκληματίες τού κοινού ποινικού δικαίου, κοινώς λαμόγια, είτε υποκριτές τού χειρίστου είδους, που καταγγέλλουν τα μνημόνια αλλά τα εφαρμόζουν πιστά στα δικά τους μαγαζιά, είτε γλείφτες κι ομοτράπεζοι της κάθε εξουσίας...
Κι από πίσω τους ακολουθεί μια γαλέρα φοβισμένων υποτακτικών τής νοοτροπίας "μη χάσουμε τη δουλίτσα μας" και κυρίως αγράμματων παιδαρελίων, μαλωμένων με τη γραμματική και το συντακτικό κι επιρρεπών στη γλύκα που σου δίνει ο συναγελασμός με τον αρχοντοχωριατισμό, τα οποία πιστεύουν ότι η δημοσιογραφία είναι να καλύπτεις τί χρώμα βρακί φορά η Ελ. Μενεγάκη ή να αντιγράφεις μια είδηση, που ομολογουμένως δεν έχεις το χρόνο να τσεκάρεις την ορθότητά της, από κάποια άλλη ιστοσελίδα. Ακόμα και τώρα, μεσούσης της κρίσης η οποία έχει πλήξει το δημοσιογραφικό επάγγελμα περισσότερο από πολλά άλλα, βγαίνουν από τους "φούρνους" σχολών αμφίβολης ποιότητας "δημοσιογράφοι" που θέλουν να ασχοληθούν με αυτό το επάγγελμα για να βγαίνουν στο γυαλί και να τους βλέπουν σε όλη την Ψωροκώσταινα κι όχι για την ουσία του, για να γίνουν δηλαδή το κακό σπυρί στον κώλο αυτών που μας κυβερνούν...
"Κι εσύ ρε μεγάλε είσαι καλύτερος από όλους αυτούς και γίνεσαι τιμητής των πάντων;", θα με ρωτήσετε και με το δίκιο σας. Οχι, θα σας απαντήσω με πάσα ειλικρίνεια, είμαι ο χειρότερος όλων γιατί καθημερινώς επινοώ και μια νέα δικαιολογία για τον εαυτό μου προκειμένου να μην τα παρατήσω και να ασχοληθώ με κάτι περισσότερο αξιοπρεπές, τίμιο και ηθικό. Προσπαθώ να εντοπίζω τις τρύπες τού συστήματος και να βγάζω από εκεί τα μυστικά του, καθώς και να παίρνω κουράγιο από συναδέλφους που είναι τιμή μου να έχω εργαστεί ή να εργάζομαι μαζί τους κι ακόμα περισσότερο να με θεωρούν φίλο τους. Είναι παρήγορο πως υπάρχουν ακόμα εκεί έξω δημοσιογραφικές οάσεις που δεν ασχολούνται με αυτήν τη βρομοδουλειά για να γίνουν πλούσιοι ή διάσημοι αλλά από μεράκι γι' αυτό που κάνουν, γνωρίζοντας ότι ο Σίσυφος τους κοιτά από μια γωνιά κι ακόμα κι εκείνος τους οικτίρει...
Ξέρω, ωστόσο, ότι δεν αρκεί να μην έχεις δωροδοκηθεί ή να μην έχεις λάβει ο ίδιος κρατική διαφήμιση όταν αντιλαμβάνεσαι ότι αυτό έχει γίνει με τα αφεντικά σου, τα οποία πετούν και σε σένα ένα ξεροκόμματο δίκην μισθού. Δεν είναι αρκετό να συντάσσεις ανυπόγραφα διαφημιστικά κείμενα για τους εθνικούς μας νταβατζήδες ώστε να ξεγελάς τη συνείδησή σου πως τουλάχιστον δεν λέρωσες το όνομά σου με αυτά τα σκατά. Δεν φτάνει να σιωπάς όταν θα όφειλες να φωνάζεις. Κι αυτά δεν είναι λόγια ενός μετανοημένου εγκληματία, αλλά ενός αθεράπευτου λάτρη τής δημοσιογραφίας, ο οποίος εξακολουθεί να επινοεί λόγους για να την υπηρετεί ακόμα κι αν δεν γουστάρει πολλούς συναδέλφους του, έστω κι αν συνεχίζει πολλές φορές να εξαπατά και τη δική του συνείδηση γιατί "the show must go on"...
Πηγή:

http://tripioevro.blogspot.gr/2014/06/blog-post_19.html

 

Ο Κοέλιο «συνωμότησε» για να γίνουμε φασίστες

 

Του Pitsirikou
Αν μου ζητούσαν να επιλέξω μια φράση-κλειδί που ακουγόταν πολύ στην Ελλάδα τις προηγούμενες δυο δεκαετίες, δεν θα είχα κανένα ενδοιασμό: «Δεν με ενδιαφέρει η πολιτική». Ακούστηκε πολλές φορές από χιλιάδες χείλη απλών πολιτών. Μπορεί να την είπες κι εσύ. «Δεν με ενδιαφέρει η πολιτική». Ακούστηκε, ως απάντηση, από εκατοντάδες «καλλιτέχνες» και ηθοποιούς, όταν ερωτήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια για τα όσα συνέβαιναν στη χώρα μας. Το πίστευαν; Το έλεγαν γιατί ήθελαν να τα έχουν καλά με όλους και να μη χάσουν «πελάτες»; Πάντως, το έλεγαν.
Τις προηγούμενες δεκαετίες, η πολιτική στην Ελλάδα δεν ήταν τόσο δημοφιλής όσο είναι σήμερα. Αν ξεκινούσες πολιτική συζήτηση, οι άνθρωποι δυσανασχετούσαν. Ήταν «βαρετό».
Κάτι ακόμα που δεν ήταν διόλου δημοφιλές στην Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες ήταν η γνώση και η πνευματικότητα. Ο χαρακτηρισμός «κουλτουριάρης» σου ερχόταν αμέσως σαν ταμπέλα όχι αν προσπαθούσες να πεις κάτι πολύ βαρύ και ασήκωτο αλλά αν έκανες το λάθος να ξεφύγεις λίγο από το Κλικ, το Nitro, το ποδόσφαιρο και τα τηλεοπτικά κλισέ.
Αν δεν άκουγες Βίσση, Ρέμο, Σφακιανάκη, Ρουβά και Χατζηγιάννη, ήσουν κουλτουριάρης. Κι έτσι φτάσαμε κάποια στιγμή να θεωρούνται κουλτουριάρικα τα λαϊκά τραγούδια του Τσιτσάνη και του Χατζιδάκι.
Μιλώντας με νέους ανθρώπους, συνειδητοποιείς πως δεν έχουν διαβάσει σχεδόν τίποτα. Εντάξει, δεν ήμασταν ποτέ ένας λαός βιβλιολάγνων που δεν άφηναν το βιβλίο από το χέρι αλλά οι παλαιότερες γενιές όλο και κάτι είχαν διαβάσει. Έστω, τους κλασικούς συγγραφείς. Σε κάθε περίπτωση πάντως, δεν κορόιδευαν αυτούς που αγαπούσαν το διάβασμα.
Δεν είναι τυχαία η επιτυχία του «Αλχημιστή» του Πάολο Κοέλιο στη χώρα μας. Αφενός το βιβλίο ήταν μικρό και αφετέρου περιείχε μια φράση που οι Έλληνες αποστήθισαν μαζικά: «Όταν επιθυμείς κάτι, ολόκληρο το σύμπαν συνωμοτεί για να το αποκτήσεις». Πώς; Μόνο με την επιθυμία; Χωρίς κόπο; Χωρίς πόνο; Χωρίς διάβασμα; Χωρίς γνώση; Ό,τι κι αν εννοούσε ο Κοέλιο, οι παθητικοί -και λόγω Ορθοδοξίας- Έλληνες καθησυχάστηκαν, αφέθηκαν στο σύμπαν και το περίμεναν να συνωμοτήσει υπέρ τους. Το σύμπαν δεν συνωμότησε.
Η αδιαφορία για την πολιτική και η απόλυτη αντιπνευματικότητα οδήγησαν στην χρεοκοπία. Πρώτα στην κοινωνική, ηθική και πολιτιστική χρεοκοπία και μετά στην οικονομική.
Ακόμα κι αν διαφωνεί κάποιος πως η αδιαφορία της πλειοψηφίας των πολιτών για την πολιτική και η αποστροφή τους για την γνώση οδήγησαν στην οικονομική χρεοκοπία, δεν θα διαφωνήσει στο ότι οι πολίτες καλούνται σήμερα να αντιμετωπίσουν την χρεοκοπία με τα πνευματικά εφόδια που απέκτησαν όλα αυτά τα χρόνια. Δηλαδή, με τον Σφακιανάκη, τη Μενεγάκη, τα ζώδια, τους μάγειρες, τις συνταγές και ό,τι άλλο πρόβαλε η ιδιωτική τηλεόραση.
Κοίταξε τα cd που αγόρασες όλα αυτά τα χρόνια, τα βιβλία που διάβασες (αν διάβασες), θυμήσου τις ταινίες, τις θεατρικές παραστάσεις και τις συναυλίες που παρακολούθησες (αν παρακολούθησες), γιατί είναι αυτά τα όπλα με τα οποία θα αντιμετωπίσεις την χρεοκοπία. Αυτός είσαι.
Βέβαια, ένα μεγάλος αριθμός Ελλήνων αντιμετωπίζει την χρεοκοπία με μόνο εφόδιο την αποβλάκωση που του πρόσφερε η ελληνική τηλεόραση. Και συνεχίζει να αποβλακώνεται.
Χρειάζονται εφόδια για να σκεφτείς. Και αυτά τα εφόδια δεν θα τα βρεις στην τηλεόραση.
Η τηλεόραση δεν έχει καμία σχέση με την παιδεία, την γνώση και το πνεύμα. Είναι ένα μέσο που μπορεί κάποιες φορές –και υπό προϋποθέσεις- να είναι ενδιαφέρον και ψυχαγωγικό αλλά στην Ελλάδα δεν συνέβη ούτε αυτό. Η ελληνική τηλεόραση απευθύνεται στα χαμηλά ένστικτα και –με ελάχιστες εξαιρέσεις- είναι ένας σκουπιδοτενεκές, με ξεπουλημένα λαμόγια, χαζογκόμενες, βιζιτούδες και διάφορους άλλους φελλούς.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο το ότι οι Έλληνες που σέβονται τον εαυτό τους δεν εμφανίζονται στην τηλεόραση. Ίσως, να δέχτηκαν να εμφανιστούν σε κάποια αξιοπρεπή εκπομπή της κρατικής τηλεόρασης αλλά μέχρι εκεί.
Το να μην εμφανίζεσαι στην τηλεόραση σημαίνει -μεταξύ άλλων- πως δεν πιστεύεις πως πάνω απ’ όλα είναι το κέρδος. Γιατί η τηλεόραση έχει να κάνει με πολλά χρήματα.
Όλα αυτά τα χρόνια, τα πρόσωπα της ελληνικής τηλεόρασης δεν ενδιαφέρονταν, βέβαια, για την πολιτική. Ήταν εθνικοί σταρ, οπότε ανήκαν σε όλους τους Έλληνες και δεν έπαιρναν ποτέ θέση για τίποτα. Επίσης, τα πρόσωπα της τηλεόρασης –τουλάχιστον αυτά που κυριάρχησαν- είναι βαριά αμόρφωτα.
Σε μια χώρα που μεγάλο μέρος των πολιτών δεν ενδιαφέρονταν για την πολιτική και την γνώση -και η «εκπαίδευσή» τους ήταν τηλεοπτική-, δεν θα πρέπει να κάνει σε κανέναν εντύπωση το γεγονός ότι η Χρυσή Αυγή εκφράζει σήμερα εκατοντάδες χιλιάδες συμπατριώτες μας.
Αν δεν σε ενδιέφερε ποτέ η πολιτική και, παράλληλα, έχεις την εντύπωση πως ο Καζαντζάκης είναι ποδοσφαιριστής, είναι απόλυτα λογικό –όταν χρειαστεί- να εκφραστείς πολιτικά με το απόλυτο σκοτάδι, τον φασισμό, τους ψευτοτσαμπουκάδες, τις μαγκιές, τις κλωτσιές, τα ουρλιαχτά και όλη αυτήν την κτηνωδία που εκπροσωπεί η Χρυσή Αυγή. Το κτήνος το εκφράζουν τα κτήνη.
Φυσικά, δεν είναι καθόλου τυχαία η συμπάθεια των τηλεοπτικών προσώπων για τους βουλευτές της Χρυσής Αυγής. Μαζί τους αισθάνονται πολύ άνετα, αφού πνευματικά βρίσκονται στην ίδια κατάσταση: σε αυτή του χιμπαντζή.
Η Χρυσή Αυγή δεν ήρθε τώρα. Ο νεοναζισμός δεν ήρθε τώρα. Ο φασισμός δεν ήρθε τώρα. Θα έπρεπε να τον είχες διακρίνει στον ναρκισσισμό της Ελένης, στην εγωπάθεια του Σάκη, στη ρηχότητα της Ρούλας και του Γρηγόρη, στον αδίστακτο κυνισμό του Θέμου και στην κτηνώδη βλακεία που κουβαλάνε όλα αυτά τα εγωκεντρικά ανθρωποειδή που θεοποίησαν το εύκολο κέρδος, προώθησαν την ιδιωτεία και πούλησαν τη ψυχή τους στον διάολο.
Κι αν αυτοί έβγαλαν πολλά χρήματα, αυτοί που τους παρακολουθούσαν μαγεμένοι –και τους παρακολουθούν ακόμα αφού είναι πια ανάπηροι πνευματικά- παίρνουν για τρόπαιο τη Χρυσή Αυγή.
Οι πολίτες έχουν χρέος να ασχολούνται με τα κοινά και να ενδιαφέρονται για την πολιτική.
Οι πολίτες έχουν χρέος να φροντίζουν την ψυχή τους και το μυαλό τους, να επιζητούν την γνώση και να αποφεύγουν τα σκουπίδια.
«Μας πρόδωσαν οι πολιτικοί» λένε οι πολίτες. Ναι, αλλά πολύ πριν, οι πολίτες είχαν προδώσει τους εαυτούς τους. Το πρώτο δεν θα είχε συμβεί, αν δεν είχε συμβεί το δεύτερο.
Ο φασισμός είναι εδώ. Μέσα μας.
(Στη φωτογραφία -με ελληνική φορεσιά- είναι ο Όσκαρ Ουάιλντ. Αν και τα βιβλία του Όσκαρ Ουάιλντ υπάρχουν πια παντού -και στο διαδίκτυο-, εκατομμύρια Έλληνες στη διάρκεια της ζωής τους δεν θα διαβάσουν ούτε μια φράση του επειδή το σύμπαν δεν θα συνωμοτήσει.)
Πηγή: pitsirikos.net

Ευρώ: Ο ρυθμιστής του διαλόγου για την εξουσία

Την εβδομάδα που πέρασε φάνηκε ότι ή συζήτηση για το ευρώ παραμένει κυρίαρχη στην ελληνική πολιτική ζωή και στο δημόσιο λόγο.

Από τη μια, ο νέος Υπουργός Οικονομικών, κ. Γ. Χαρδούβελης, διόρισε ως επικεφαλής του Σώματος Οικονομικών Εμπειρογνώμων τον κ. Χ. Στεφανάδη του Πανεπιστημίου Πειραιώς, ο οποίος προτιμήθηκε αντί του κ. Ε. Μαματζάκη του Πανεπιστημίου του Σάσεξ. Μέχρις εδώ πρόκειται απλώς για μια ακόμη περίπτωση συντηρητικών οικονομολόγων από σχετικά γνωστά πανεπιστήμια, οι οποίοι μοιράζονται θέσεις ευθύνης στην κρατική μηχανή. Διέρρευσε όμως ότι ο κ. Στεφανάδης είχε γράψει άρθρο στην Καθημερινή το Δεκέμβριο του 2011 λέγοντας ότι - άκουσον, άκουσον - η πολιτική της εσωτερικής υποτίμησης, αν και προτιμότερη, ήταν εξαιρετικά επισφαλής και άρα η χώρα θα έπρεπε να εξετάσει και τη συντεταγμένη επιστροφή στη δραχμή.

Ο κ. Στεφανάδης είχε διατυπώσει με μετριοπάθεια θέσεις που δεκάδες άλλοι οικονομολόγοι, συμπεριλαμβανομένου του γράφοντος, είχαν τεκμηριώσει.  Οι μετρημένες του φράσεις του 2011 όμως, προσέκρουσαν στο ταμπού του ευρώ του 2014, σηκώθηκε μέγας πολιτικός θόρυβος και ο ίδιος αναγκάστηκε να πει δημόσια ήμαρτον.

Από την άλλη, εντάθηκε η μετεκλογική συζήτηση στο ΣΥΡΙΖΑ, πρωταγωνιστικό ρόλο στην οποία παίζει ο Ν. Παππάς, άνθρωπος-κλειδί τα τελευταία χρόνια. Σε άρθρο του στην Εφημερίδα των Συντακτών ισχυρίστηκε ότι η νίκη στις ευρωεκλογές είναι η δικαίωση της μεσομακροπρόθεσμης πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ που έχει τρεις πτυχές. Η πρώτη είναι η επιδίωξη συνεργασιών με δυνάμεις της Αριστεράς, αλλά και με δυνάμεις που 'αποδεσμεύονται' από τα Μνημόνια. Η δεύτερη είναι η αντίληψη ότι η κρίση είναι ευρωπαϊκή και όχι απλώς ελληνική, άρα το πεδίο των ταξικών και πολιτικών συγκρούσεων είναι η Ευρώπη. Η τρίτη είναι η ενεργός συμμετοχή στα κινήματα των τελευταίων χρόνων.

Είναι φυσιολογικό ένα κόμμα να θεωρεί ότι η εκλογική του επιτυχία επιβεβαιώνει την ορθότητα της πολιτικής του ανάλυσης. Το κείμενο όμως αποκτά ενδιαφέρον όταν αίφνης στρέφεται στο θέμα του ευρώ. Κατά τον συγγραφέα, όσα κόμματα έθεσαν θέμα εξόδου από το ευρώ είχαν αρνητικά εκλογικά αποτελέσματα και στην πράξη συγκάλυψαν τα πραγματικά προβλήματα της Ευρώπης. Συνεπώς πρέπει να ξανασκεφτούν τη στάση τους και να μην προβάλλουν το ευρώ ως λόγο αποφυγής της συνεργασίας με το ΣΥΡΙΖΑ. Το ταμπού του ευρώ επανεμφανίζεται ως εγγυητής των συμμαχιών, αλλά και του ριζοσπαστισμού με ευρωπαϊκό χαρακτήρα.

Το παράδοξο είναι ότι ξαφνική ενασχόληση με το ευρώ και από τις δύο παρατάξεις την εβδομάδα αυτή δεν είχε καμία πραγματική βάση. Τα πολιτικά κόμματα που επιδιώκουν την έξοδο - στα οποία δεν συμπεριλαμβάνεται το ΚΚΕ - πήγαν άσχημα στις ευρωεκλογές. Το δημοσιονομικό έλλειμμα έχει σχεδόν απαλειφθεί, οι αγορές αδιαφορούν και είναι έτοιμες να δανείσουν ξανά σχετικά μικρά ποσά στην Ελλάδα. Οι μηχανισμοί της ευρωζώνης έχουν πάψει να πιέζουν ήδη από το 2012 και μόνο ο Σόιμπλε επισείει τον κίνδυνο από καιρού εις καιρόν για να μην ξεχνιόμαστε. Εν ολίγοις, δεν υπάρχει άμεσο θέμα ευρώ για την Ελλάδα τη στιγμή αυτή.

Το ζήτημα τέθηκε αποκλειστικά με πολιτικούς όρους από τις δύο δυνάμεις που διαγκωνίζονται για την εξουσία, χωρίς όμως να υποδηλώνει αντιπαράθεση μεταξύ τους. Ο συμβολισμός είναι ξεκάθαρος: όποιος θέλει να ασκήσει, ή να πάρει, την εξουσία στην Ελλάδα πρέπει να δηλώσει ότι αποδέχεται το ευρώ. Είναι απαγορευμένη ακόμη και η απλή αναφορά στην προοπτική εξόδου.

Το ταμπού του ευρώ δημιουργήθηκε από το πλέγμα εξουσίας στη χώρα μας, το οποίο συνειδητοποίησε ότι μια αλλαγή νομίσματος θα μπορούσε να αποδειχθεί άκρως επικίνδυνη για το ίδιο γιατί ίσως άνοιγε το δρόμο για βαθιές αλλαγές υπέρ των λαϊκών στρωμάτων. Οι μνημονιακές κυβερνήσεις φρόντισαν να εκβιάσουν επανειλημμένα τον ελληνικό λαό παρουσιάζοντας τη δραχμή ως την απόλυτη καταστροφή. Παράλληλα, και δεδομένου ότι το χρήμα είναι στοιχείο ταυτότητας, ο ιδεολογικός βομβαρδισμός έκανε μεγάλο κομμάτι του ελληνικού λαού να πιστέψει ότι το ευρώ καθορίζει την ‘ευρωπαϊκή’ του ταυτότητα, ενώ το ιστορικό του νόμισμα είναι σημάδι καθυστέρησης. Το πολιτικό ταμπού βρήκε ιδεολογική αντιστοίχηση στην κοινωνία.

Συμβολή είχε όμως και το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, όπως φάνηκε τη βδομάδα αυτή. Στην προσπάθεια του να καταδείξει – και ορθώς – ότι η κρίση είναι ευρωπαϊκή, ο ΣΥΡΙΖΑ διαμόρφωσε ένα παράξενο θεωρητικό οικοδόμημα για αριστερό κόμμα, όπου για την κρίση δεν ευθύνεται το ίδιο το κοινό νόμισμα, αλλά η λανθασμένη αρχιτεκτονική του. Λες και οι αναλυτές του ΣΥΡΙΖΑ είχαν καλύτερη αντίληψη των θεσμικών απαιτήσεων του ευρώ από τα αστικά επιτελεία που το έφτιαξαν ... Επιθυμώντας να παρακάμψει τους εκβιασμούς των μνημονιακών - αντί να τους αντιμετωπίσει κατά μέτωπο - έψαξε να βρει λύση για την κρίση στην αναδιανομή του εισοδήματος, ή στην αλλαγή της πολιτικής της ΕΚΤ, αλλά πάντα μέσα στην ΟΝΕ. Το αποτέλεσμα ήταν σταδιακά να μετατρέψει το ευρώ σε ταμπού και για τον ίδιο, δίνοντας ένα εξαιρετικό όπλο στο μνημονιακό στρατόπεδο. Γιατί είναι ηλίου φαεινότερο ότι μια ριζοσπαστική πολιτική από αριστερή σκοπιά θα φέρει σύγκρουση με την ΟΝΕ και την ΕΕ.

Το θέμα του ευρώ στην πραγματικότητα συνεχίζει να υπάρχει και για τη χώρα μας και για την Ευρώπη γενικότερα. Δεν έχει όμως την οξύτητα που είχε το 2010-12, όταν ολόκληρο το οικοδόμημα της ΟΝΕ έτρεμε και η έξοδος ήταν πιεστικό ζήτημα για την Ελλάδα ώστε να αποφευχθεί η καταστροφή που επιφύλασσε η εσωτερική υποτίμηση. Με την άτεγκτη πολιτική λιτότητας της Γερμανίας η ΟΝΕ κατάφερε να επιβιώσει και η Ελλάδα παρέμεινε μέλος της. Έτσι σήμερα η ελληνική οικονομία βρίσκεται χωρίς ουσιαστικές προοπτικές ανάπτυξης και η ΟΝΕ έχει μετατραπεί σε μέγγενη που πνίγει τους ευρωπαϊκούς λαούς.

Το ζήτημα για την Ελλάδα είναι να υπάρξουν πολιτικές ανάπτυξης που θα βγάλουν την κοινωνία από το τέλμα και θα σώσουν τη χώρα από την ιστορική ανυπαρξία. Το ζήτημα για την Ευρώπη αντιστοίχως είναι να απαλλαγεί από το νομισματικό ζουρλομανδύα, να γλιτώσει από τη λιτότητα που συνδέεται άμεσα με την ΟΝΕ και να μπει σε πορεία που θα ευνοεί τον κόσμο της εργασίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να παίξει έναν ιστορικό ρόλο και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη που θα είναι τελείως δυσανάλογος με τα μεγέθη του ίδιου και της χώρας. Αλλά για να το πετύχει θα πρέπει να προτείνει ριζοσπαστικό πρόγραμμα για την Ελλάδα και ρηξικέλευθες ιδέες για την Ευρώπη. Κυρίως θα πρέπει να επιδιώκει την εξουσία με όρους των λαϊκών τάξεων.

Το ταμπού είναι μια απόλυτη απαγόρευση που συχνά έχει θρησκευτικά ή υπερφυσικά επακόλουθα. Ο Φρόυντ πίστευε ότι τα ταμπού της πατροκτονίας και της αιμομιξίας είναι η βάση του ανθρώπινου πολιτισμού. Στην Ελλάδα το ταμπού του ευρώ έχει αναδειχθεί σε βάση της πολιτικής ζωής. Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να σκοτώσει τις επιλεκτικές συγγένειες με το πλέγμα εξουσίας και να απαλλαγεί από το ταμπού του ευρώ.

πηγή: Costas Lapavitsas   

Οι αυταπάτες σταμάτησαν στην Βούλτεψη

Σηκώνουμε τα χέρια ψηλά, μπροστά στους αυτοκτονικούς ιδεασμούς του Μαξίμου...

Όπως λέει και ο παιδικός μου φίλος , ο Σπύρος, η Δημοκρατία είναι σαν το σεξ. Ένας είναι μοναρχία, δύο είναι στείρος δικομματισμός. Από τρεις και πάνω δικαιώνεται ο λαός.
Οπότε μην παραπονείστε με την συγκυβέρνηση. Βρισκόμαστε σε πορεία δικαίωσης. Που θα πάει, θα βρεθεί κι ένας τρίτος για να συγκυβερνήσουν και να δικαιωθούμε κι εμείς.
“Χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο, αλλά δεν σπάει, ούτε ο τοίχος», λέει επίσης ο Σπύρος. Αυτό λέγεται αδιέξοδο. Όπως το να αγωνίζεσαι μια ζωή για τις ιδέες του Σαμαρά και στο τέλος να σε εκπροσωπεί στην Ελλάδα η...Βούλτεψη και στην Ευρωβουλή ο ...Κύρτσος
Μάλλον κάποιο λάθος πρέπει έγινε στην μετάφραση του μηνύματος των εκλογών από τον πρωθυπουργό.
Πως αλλιώς να εξηγήσεις μια κυβέρνηση που μόνο ιλαρότητα προκαλεί; Να φανταστείτε ότι γελάω ακόμα με το σχόλιο που διάβασα εκείνη την ημέρα εδώ στο antinews: «Πλάκα έχει η κυβέρνηση που ανακοίνωσε η Βούλτεψη, πότε θα ανακοινώσουν και την κανονική;»
Κάποτε γράφαμε : «Η καθεστωτική πολιτική του ΠΑΣΟΚ αντιπαλεύεται μόνο με κοινωνικό μέτωπο». Και φτάσαμε σήμερα να είναι αντιπρόεδρος μιας κυβέρνησης Σαμαρά ο Βενιζέλος, ενώ στενοί συνεργάτες του (του Σαμαρά) εργάζονται για την συνένωση ΝΔ- ΠΑΣΟΚ.
Δύο φορές η ΝΔ κυβέρνησε σαν πασοκικό κακέκτυπο επειδή δεν μπορούσε να υπερβεί το πράσινο κομματικό κράτος που παραλάμβανε (Μητσοτάκης-Καραμανλής). Τώρα συμβαίνει κάτι πιο δραματικό : Γίνεται η ίδια ΠΑΣΟΚ για να παραμείνει στην εξουσία.
Κάποτε γράφαμε επίσης (πόσα χρόνια πέρασαν άραγε από τότε;) ότι στηρίξαμε τον Σαμαρά για ηγέτη της ΝΔ, κόντρα σε προσωπικές πολιτικές πεποιθήσεις για το κόμμα αυτό, επειδή πιστεύαμε ότι αποτελούσε την τελευταία ελπίδα για την πατρίδα. Σε αντίθεση με τη Ντόρα που εκπροσωπούσε την καταστροφή της.
Και φτάσαμε να ξαναδούμε τη Ντόρα σε μια ταπεινωτική για τον Σαμαρά επιστροφή στη ΝΔ, να συζητιέται για Επίτροπος στην ΕΕ, τον αδελφό της σημαίνοντα υπουργό της κυβέρνησης και τον γιο της περιφερειάρχη της ΝΔ.
Και - το κερασάκι στην τούρτα- το δημιούργημα της Αγίας Οικογένειας, Σοφία Βούλτεψη, εκπρόσωπο της ΝΔ !!!
Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι θα φτάναμε εδώ μετά την σαρωτική νίκης του Α. Σαμαρά το 2009 κόντρα στις βαρονίες και την διαπλοκή; Ποιος θα φανταζόταν ότι θα πετάγονταν στα σκουπίδια σαν παλιόχαρτο η λαϊκή εντολή που δόθηκε τότε από την βάση της ΝΔ στον σημερινό πρωθυπουργό για πραγματική αλλαγή και καταδίκη των νοσηρών νοοτροπιών του παρελθόντος;
Δεν θα σταθώ στις οικονομικές επιτυχίες του Πρωθυπουργού. Τα γράψαμε και τα ξαναγράψαμε αυτά, αλλά δεν απέτρεψαν ούτε την εκλογική ήττα, ούτε τη σημερινή διαφαινόμενη καταστροφική πορεία. Ένα μόνο θα πω κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε. Ο Σαμαράς πρέπει να ξαναγίνει ο Σαμαράς που ξέραμε όχι μόνο επειδή αυτό είναι απαραίτητο για την παράταξη, αλλά επειδή δεν υπάρχει άλλος να σώσει την Ελλάδα. Και για να ξαναγίνει ο Σαμαράς που ξέραμε πρέπει να αρχίσει τις εκκαθαρίσεις από το άμεσο περιβάλλον του. Ξέρει αυτός...από εκείνους που θα τον εγκαταλείψουν πρώτοι.
Βασίλης Ζήσης
ΜΗ ΒΑΖΕΤΕ ΣΤΟΙΧΗΜΑ... ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΙΝΑΙ ΓΡΑΜΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟΝ Νο 1 ΤΟΥ «antinews» ΒΑΣΙΛΗ ΖΗΣΗ (FAKTOR-X) ΠΟΥ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΝΤΩΝΑΚΗ ΌΤΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕΣ!

Ευρωπαϊκή Ημέρα Μουσικής 2014 στο Πάρκο Πάρου

Παρασκευή 20 Ιουνίου από 20:00 έως μετά τα μεσάνυχτα! - Γιορτάστε την Ευρωπαϊκή Ημέρα Μουσικής στις 20 Ιουνίου 2014 μαζί μας στο Πάρκο Πάρου.

Η Ευρωπαϊκή Ημέρα Μουσικής γιορτάζεται για 5η χρονιά στο Πάρκο Πάρου.

Ζωντανή μουσική για κέφι και χορό μέχρι αργά!

20:00 - Πέτρος Βεντουρής (Πάρος), Έντεχνο

20:40 - Sexy Christians (Πάρος), Jazz rock

21:30 - α’ θέλομε (Κρήτη), Παραδοσιακά Κρητικά

22:15 - Poza Nostra (Αθήνα), Rock & Roll/Stand-up comedy

23:30 - Afrotonic (Αθήνα), Αφρικάνικα Κρουστά

00:15 - Dead Poets Society (Αθήνα), Ροκ

Είσοδος ελεύθερη!

ΑΝΑΒΙΩΣΗ ΤΟΥ ΚΛΗΔΟΝΑ

Ο εργασιακός μεσαίωνας της διαπλοκής

Την 17η Ιουνίου του σωτηρίου έτους 2014 τα "Νέα" ανακάλυψαν ότι στην Ελλάδα υπάρχει εργασιακός μεσαίωνας. Το έγραψαν κιόλας, πήραν την καταραμένη φράση και την έβαλαν τίτλο στο κύριο άρθρο τους, όπου κακιά σκουριά δεν πιάνει. Οι θεματοφύλακες της εκσυγχρονιστικής ορθοδοξίας υιοθέτησαν ένα από τα εμβλήματα του εξτρεμιστικού λαϊκισμού, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο τη σωματική ακεραιότητα εκατοντάδων αναγνωστών τους. Η χαριστική βολή στο μεταρρυθμιστικό κοινό τους θα δοθεί όταν ανακαλύψουν και τις αυτοκτονίες της κρίσης, αν τους το επιτρέψει, βέβαια, ο Ψαριανός.
Τα "Νέα" ανακάλυψαν ότι στην Ελλάδα υπάρχουν 1.200.000 εργαζόμενοι που αμείβονται με καθυστέρηση από 3 έως 12 μήνες, ότι πολλοί εξ αυτών πληρώνονται σε είδος, με κουπόνια για τρόφιμα και δωρεάν διαμονή σε ξενοδοχεία, ότι οι εργοδότες δεν καταβάλουν το δώρο των Χριστουγέννων και του Πάσχα, ότι δίνουν 100 έως 200 ευρώ τον μήνα έναντι μισθών, ότι προσλαμβάνουν νέους κάτω των 25 ετών με μηνιαία σύμβαση απασχόλησης και αμοιβή 180 ευρώ. Ανακάλυψαν επίσης ότι τις πρακτικές αυτές τις υιοθετούν ακόμη και οι κερδοφόρες επιχειρήσεις, συμπεραίνοντας ότι «οι δυσκολίες της κρίσης αποτελούν άλλοθι για αυθαιρεσία».
Τα "Νέα" ανακάλυψαν με καθυστέρηση δύο - τριών ετών εκείνα που γνωρίζαμε όλοι οι άλλοι, εκείνα που γνώριζαν κυρίως όσοι τα ζούσαν καθημερινά στο πετσί τους. Κάλιο αργά παρά ποτέ, θα έλεγε ο καλοπροαίρετος. Η πρώτη σε κυκλοφορία εφημερίδα ενώνει τη φωνή της με όσους αγωνίζονται για να μη διαλυθεί εντελώς ο κοινωνικός ιστός και τούτο είναι καλό νέο. Όχι, δεν υπάρχουν καλά νέα, δεν υπάρχει συγχώρεση για τους πρωτεργάτες της καταστροφής. Τα "Νέα" δεν καθυστέρησαν απλώς να περιγράψουν τον εργασιακό μεσαίωνα, δεν απέκρυψαν απλώς τον εργασιακό μεσαίωνα, τα "Νέα" συνέβαλαν καθοριστικά στην εγκατάσταση του εργασιακού μεσαίωνα.
Ο ζόφος που περιγράφεται στο πρωτοσέλιδο δεν θα υπήρχε χωρίς την εργασιακή νομοθεσία των Μνημονίων, δεν θα υπήρχε κυρίως χωρίς το κλίμα του τρόμου που επεβλήθη στα χρόνια των Μνημονίων. Τα "Νέα" συνέβαλαν τα μέγιστα και στην ψήφιση των νόμων και στην κατατρομοκράτηση όσων αμφισβήτησαν τους νόμους. Ακόμη ηχούν στα αυτιά μας οι κραυγές περί λαϊκισμού, περί καθυστερημένων στρωμάτων της κοινωνίας, περί εκείνων που δεν αντιλαμβάνονται, ίσως και να μη θέλουν, το καλό της πατρίδας.
Τα "Νέα" συνέβαλαν στην εγκατάσταση του εργασιακού ζόφου με κάθε δυνατό τρόπο, με πρωτοσέλιδα, με κύρια άρθρα, με σχόλια, με παραπολιτικά, με σκίτσα και δεν μετάνιωσαν γι' αυτό. Αν είχαν μετανιώσει, θα είχαν βγάλει το χθεσινό θέμα πριν από τις ευρωεκλογές, τότε που τα πρωτοσέλιδά τους ήταν γεμάτα με ειδήσεις για τους επενδυτές που επιθυμούν να έρθουν στην Ελλάδα, αλλά φοβούνται την πολιτική αστάθεια και με σχεδόν απειλητικές προτροπές προς τους ψηφοφόρους, που έπρεπε να σώσουν οπωσδήποτε τον Βενιζέλο, για να μη χαθεί η φύτρα του μεγάλου ανδρός.
Διότι, εκτός από τον εργασιακό μεσαίωνα, υπάρχει και ο επικοινωνιακός.
Πηγή: avgi.gr

ΠΑΙΔΙΑ ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ

ΠΑΙΔΙΑ ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ στην ΠΑΡΟ - ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ
                           ΣΤΟ 1ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΑΡΟΙΚΙΑΣ

                                                 ΕΙΣΟΔΟΣ ΔΩΡΕΑΝ

Σάββατο 21 και Κυριακή 22 ΙΟΥΝΙΟΥ

Περιβάλλον και βυθός: Γνωριμία των παιδιών με το θαλάσσιο περιβάλλον.

1)      Προβολή ενός εκπαιδευτικού ντοκιμαντέρ και animation.

2)      Διαδραστικά παιχνίδια και δραστηριότητες.

Για όλες τις τάξεις του δημοτικού
Ώρες έναρξης εργαστηρίων: 10:00πμ, 11:00πμ, 12:00πμ, 13:00μμ
 Εμψυχωτές: Ομάδα Αρχιπέλαγος

(Το συγκεκριμένο εργαστήριο θα πραγματοποιηθεί 21 και 22 Ιουνίου)

 Ανακύκλωση: Τα παιδιά δημιουργούν κατασκευές με ανακυκλώσιμα προϊόντα.

Για όλες τις τάξεις του δημοτικού.
Ώρα έναρξης εργαστηρίου: 11:00πμ
Εμψυχωτές: Γκαμπριέλλα Πανιώρα, Σίσσυ Μουριάδου (Εικαστικοί)

(Το συγκεκριμένο εργαστήριο θα πραγματοποιηθεί 21 και 22 Ιουνίου)

 Εκπαιδευτικό δράμα: «Παρέα με τα 7 κατσικάκια λίγο πριν έρθει ο Λύκος»: η μαμά-κατσίκα ετοιμάζεται να φύγει για τη δουλειά της αλλά τι θα κάνει με τα κλειδιά του σπιτιού της; Θ τα εμπιστευτεί στα κατσικάκια της ενώ ο λύκος κυκλοφορεί εκεί γύρω; Τα παιδιά μπαίνουν σε ρόλους και παρεμβαίνουν στην εξέλιξη της ιστορίας.

Ηλικίες: 6 εως 8 ετών
Ώρα έναρξης εργαστηρίου: 10:00πμ
Εμψυχωτές:  Κώστας Αμοιρόπουλος (Εκπαιδευτικός/Δάσκαλος Δράματος), ‘Έφη Βλαχογιάννη (θεατρολόγος, ηθοποιός) και Ιουλία Πύρρου ( Ιστορικός, θεατροπαιδαγωγός)

(Το συγκεκριμένο εργαστήριο θα πραγματοποιηθεί 21 και 22 Ιουνίου)


Εκπαιδευτικό δράμα:«Παιδιά της ίδιας γης»: ‘Ένα εργαστήριο με πολύ παιχνίδι. Τα παιδιά μπαίνουν σε ρόλους και μέσα από την ιστορία εξερευνούν το φαινόμενο του ρατσισμού.

Ηλικίες: 9 εως 12 ετών.Ώρα έναρξης εργαστηρίου: 12:30μμ
Εμψυχωτές: Έφη Βλαχογιάννη, Ιουλία Πύρρου

(Το συγκεκριμένο εργαστήριο θα πραγματοποιηθεί 21 και 22 Ιουνίου)



Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας: Μέσα από δραστηριότητες και παιχνίδια τα παιδιά μαθαίνουν πως να εξοικονομούν ενέργεια και πώς να την παράγουν με φιλικό τρόπο για το περιβάλλον.

Ηλικίες: παιδιά, Πέμπτης και Έκτης τάξης  ΔημοτικούΏρες έναρξης εργαστηρίων: 10:00πμ, 12:00πμ

Εμψυχωτές: ομάδα CPD σε συνεργασία με το Ενεργειακό Γραφείο Αιγαίου

(το συγκεκριμένο εργαστήριο θα πραγματοποιηθεί μόνο στις 22 Ιουνίου.)


Ο αριθμός των παιδιών σε κάθε εργαστήριο είναι περιορισμένος.

 Οι εγγραφές ξεκινούν από τις 9:00

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ : ΔΗΜΟΣ ΠΑΡΟΥ - Κ.Δ.Ε.Π.Α.Π.

Υπευθυνη Διοργάνωσης : Έφη Βλαχογιάννη