Σατιρικό και ανατρεπτικό όργανο του κινήματος για την απελευθέρωση της Πάρου από τις μα....ες.(Κ.ΑΠ.ΠΑ.ΜΑ.) ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΕΞΟΥΣΙΑ!
Δευτέρα 11 Νοεμβρίου 2013
ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Πώς προήλθε το “Δεν σε κοιτάζω για να μη γελάσω!”
ΝΔ, ΟΠΟΥ Η ΤΡΕΛΑ, Η ΑΝΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ, Η ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑ, Η ΔΟΥΛΟΠΡΕΠΕΙΑ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΘΡΙΑΜΒΕΥΟΥΝ
ΚΑΙ ΜΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΔΗΛΩΝΟΥΝ ΟΤΙ ΘΑ ξαναψηφίσουν
το μόρφωμα ΝΔ-ΠΑΣΟΚ:
ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΟΤΙ ΑΥΤΟΙ ΜΕ ΤΟ ΗΘΟΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΑΠΑΤΕΩΝΩΝ ΠΟΥ ΔΙΑΘΕΤΟΥΝ, ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΦΤΑΣΑΝ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΑΠΟ ΤΟ 120% ΤΟΥ ΑΕΠ ΣΤΟ ΔΥΣΘΕΩΡΗΤΟ 200% ΚΑΙ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΤΟΝ ΕΛ. ΛΑΟ ΣΤΗΝ ΑΤΙΜΩΤΙΚΗ ΦΤΩΧΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ, ΘΑ ΜΑΣ ΒΓΑΛΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ;
You might also like:
Κυριακή 10 Νοεμβρίου 2013
ΣΤΟΥΡΝΑΡΑΣ: “ΝΕΟ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ ΠΡΟΤΥΠΟ”! Ο άνθρωπος απλώς κερδίζει εβδομάδες για να ολοκληρώσει το πλιάτσικο…
ΤΟΝ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΣΑΝ!
Οι επιχειρήσεις φεύγουν η μία μετά την άλλη. Όσες παραμένουν αντιμέτωπίζουν τεράστια προβλήματα, ενώ η πολιτική Στουρνάρα έχει ποινικοποιήσει το επιχειρείν. Ακόμα και η ΕΛΣΤΑΤ μιλά για αποβιομηχάνοποιηση, εξόντωση της πρωτογενούς παραγωγής, ύφεση που έχει ξεπεράσει ακόμα και αντίστοιχες εμπόλεμες καταστάσεις,
Ο άνθρωπος που προχθές υποσχέθηκε ως αλλαλάζων μπολσεβικος ότι “θα κλείσει στην φυλακή οσους επιχειρηματίες χρωστούν”, έχει σήμερα το θράσος να μιλά για ανάπτυξη.
Διότι όλοι γνωρίζουν πως δεν θα μπει φυλακή ούτε ο Μπόμπολας, ούτε ο Ψυχάρης, ούτε ο Βωβός. Θα μπει οποιοσδήποτε επιχειρεί στην Ελλάδα και δεν είναι κρατικοδίαιτος απατεώνας – βαλιτσάκιας της σημιτικής συμμορίας.
Η Ελλάδα έχει αποχωρήσει από το “αστικό τόξο” της παγκόσμιας οικονομίας, από την επίθεση των κρατικοδίαιτων, αγράμματων ιδεοληπτικών που δέχθηκε από το 1996 εως και σήμερα. Ας ελπίσουμε ότι κάποτε θα τιμωρηθούν. olympiada
Σάββατο 9 Νοεμβρίου 2013
Τρεις διαφορετικές θέσεις για την εθνική οικονομία και το ευρώ
Τρεις διαφορετικές στρατηγικές θέσεις για την κατεύθυνση που πρέπει να ακολουθήσει η εθνική οικονομία και το ευρώ και ταυτόχρονα τρεις διακριτούς άξονες πολιτικής συζήτησης συνθέτουν οι πρόσφατες τοποθετήσεις των Κώστα Σημίτη, Γιάννη Δραγασάκη και Κώστα Λαπαβίτσα.
Η στάση απέναντι στους δανειστές, η στρατηγική στη διαπραγμάτευση και η σχέση με την Ευρωζώνη είναι τα σημαντικότερα σημεία των επιχειρημάτων τους, έτσι όπως αυτά καταγράφηκαν στα ΜΜΕ την εβδομάδα που πέρασε.
(Κώστας Σημίτης Εφημερίδα των Συντακτών 03.11.2013, Γιάννης Δραγασάκης Ρ/Σ 9,84 03.11.2013, Κώστας Λαπαβίτσας Εφημερίδα των Συντακτών 09.11.2013).
Πρώτη δημοσίευση Εφημερίδα των Συντακτών 09.11.2013
“Ηρωϊκές έξοδοι” και “μικρά καλάθια”
Τι να κάνουμε με το ευρώ;
Η διαμάχη με την τρόικα και το καταφανές αδιέξοδο που αντιμετωπίζει η χώρα, ξανάφεραν στο προσκήνιο τη συζήτηση για το ευρώ. Έκαναν επίσης φανερή την έλλειψη εθνικού σχεδίου για να βγει η χώρα από την κρίση, καθώς το μόνο σχέδιο που ουσιαστικά υπάρχει είναι αυτό της τρόικας, δηλαδή τα μνημόνια.
Η απουσία εθνικού σχεδίου δεν είναι ούτε τυχαία, ούτε ένδειξη ελληνικής ανοργανωσιάς, αλλά συνδέεται άμεσα με την απόφαση να παραμείνει η χώρα στην ΟΝΕ. Αν το ευρώ είναι αδιαπραγμάτευτο, τότε το μόνο εφικτό σχέδιο είναι αυτό της τρόικας, έστω με μικρές παραλλαγές, ή χωρίς τα παιδαριώδη λάθη του πρώτου μνημονίου. Αν θέλουμε να υπάρξει ανεξάρτητο σχέδιο, ώστε να μπορέσει να διαπραγματευτεί η χώρα αποτελεσματικά με τους δανειστές της, το θέμα του νομίσματος θα μπει αναπόφευκτα στο τραπέζι.
Τρεις παρατηρήσεις έχουν απόλυτη σημασία στο σημείο αυτό.
Παρατήρηση πρώτη
Το ευρώ είναι βαθύτατα προβληματικό όχι μόνο ως προς τη Ελλάδα, αλλά ως προς ολόκληρη την ευρωζώνη. Το πρόβλημα δεν είναι δυστυχώς ‘τεχνικό’, όπως υποστηρίζουν όσοι θέλουν να διασώσουν το ευρώ με ευρωομόλογα, τραπεζικές ενώσεις, ενεργητική κεντρική τράπεζα, δημοσιονομικές μεταβιβάσεις και τα παρόμοια. Είναι βαθύτατα κοινωνικό: η Γερμανία έχει συμπιέσει την αμοιβή της εργασίας τόσο ώστε να αποκτήσει μεγάλο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα εντός της ευρωζώνης. Το γερμανικό πλεονέκτημα εμφανίστηκε αρχικά ως προς την περιφέρεια, αλλά τώρα έχει γίνει απαγορευτικό και ως προς την Ιταλία και τη Γαλλία.
Το Βερολίνο έχει αρνηθεί ουσιαστικές αλλαγές στην ΟΝΕ γιατί το μεγάλο γερμανικό κεφάλαιο έχει ωφεληθεί τα μέγιστα από την παρούσα κατάσταση. Δεν αποδέχθηκε καμία από τις έξυπνες ‘τεχνικές’ λύσεις που προτάθηκαν και επέβαλε λιτότητα μεταφέροντας το κόστος προσαρμογής εξ ολοκλήρου στην περιφέρεια. Η πολιτική αυτή είχε το μεγάλο πλεονέκτημα να εξυπηρετεί τα εθνικά συμφέροντα της Γερμανίας, ενώ παράλληλα απέφυγε την άμεση κατάρρευση της ευρωζώνης. Η μόνη χώρα για την οποία η συμμετοχή στην ευρωζώνη δε σημαίνει απουσία εθνικού σχεδίου είναι η Γερμανία, ακριβώς γιατί η ευρωζώνη εξυπηρετεί πλήρως τα γερμανικά συμφέροντα. Η γερμανική πολιτική είναι όμως κοντόφθαλμη. Δημιούργησε τρομακτικές κοινωνικές και πολιτικές εντάσεις στην περιφέρεια, ενώ δεν έλυσε το πρόβλημα ανταγωνιστικότητας της Ιταλίας και της Γαλλίας. Το ευρώ δεν είναι μακροπρόθεσμα βιώσιμο και η επόμενη ευρωκρίση είναι θέμα χρόνου.
Παρατήρηση δεύτερη
Η παραμονή στην ΟΝΕ με οποιοδήποτε κόστος οδήγησε στην ‘εσωτερική υποτίμηση’, τις ιδιωτικοποιήσεις και την απελευθέρωση των αγορών. Το μίγμα αυτό ήταν απόλυτα προβλέψιμο μέσα στο πλαίσιο της ΟΝΕ, όπως προβλέψιμα ήταν και τα επακόλουθά του. Αφού η Ελλάδα δεν είχε δικό της σχέδιο και υπάκουσε στις υποδείξεις των δανειστών που ήθελαν πρωτίστως να εξασφαλίσουν τα δικά τους συμφέροντα, ακολούθησε οικονομική καταστροφή και κοινωνικός Αρμαγεδδών. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη εθνική ζημία σε καιρό ειρήνης στην ιστορία της χώρας, καταγεγραμμένη πλέον σε όλους τους επίσημους ευρωπαϊκούς και παγκόσμιους δείκτες. Από την ιστορικά αποτυχημένη αυτή απόφαση, η χώρα θα χρειαστεί δεκαετίες και πολλές γενιές για να ανακάμψει.
Η Ελλάδα έπρεπε από το 2010 να είχε συντάξει ένα εθνικό σχέδιο για την οικονομία και να αποχωρήσει συντεταγμένα από την ΟΝΕ, προχωρώντας ταυτόχρονα σε στάση πληρωμών και διαγραφή του χρέους. Η ελληνική οικονομία δεν είχε ακόμη γονατίσει, ενώ το χρέος ήταν προς ιδιώτες και υπό ελληνική νομοθεσία. Θα ακολουθούσε μια δύσκολη περίοδος, αλλά όχι δυσκολότερη από την καταστροφή που τελικά συνέβη, την οποία ζούμε σήμερα και θα ζήσουμε για τις επόμενες γενιές. Η ύπαρξη εθνικού σχεδίου στη βάση συνειδητής ηγεσίας και κοινωνικής συσπείρωσης θα έβαζαν γρήγορα τη χώρα σε ανάκαμψη. Σε αυτές τις συνθήκες θα υπήρχε η δυνατότητα ουσιαστικής κοινωνικής αλλαγής υπέρ των εργατικών και λαϊκών στρωμάτων, καθώς και βαθιάς οικονομικής μεταρρύθμισης.
Παρατήρηση τρίτη
Το κενό ανταγωνιστικότητας έχει πλέον σχεδόν κλείσει ανάμεσα στην Ελλάδα και στη Γερμανία, γιατί έχουν συντριβεί οι μισθοί. Η προσαρμογή όμως έγινε μέσω τεράστιας ανεργίας και καταστροφής του οικονομικού και κοινωνικού ιστού και γι’ αυτό τα αποτελέσματά της θα είναι αναιμικά. Όταν τελειώσει η ύφεση, η Ελλάδα θα συνεχίζει να αντιμετωπίζει για χρόνια, χαμηλή κατανάλωση, χαμηλές δημόσιες δαπάνες, υψηλή φορολογία, προβληματικές ιδιωτικές επενδύσεις, υψηλή ανεργία, μετανάστευση των πλέον ειδικευμένων και φυσικά, τεράστιο χρέος. Παράλληλα θα υπάρχει απώλεια εθνικής κυριαρχίας, εξασθένιση της δημοκρατίας και εκρηκτικές κοινωνικές αντιθέσεις. Οι δυνατότητες εναλλακτικής πολιτικής μέσα στο ασφυκτικό θεσμικό πλαίσιο της ΟΝΕ είναι αμελητέες.
Τι πρέπει να γίνει, λοιπόν;
Μια απάντηση μας δίνει ο κ. Σημίτης. Αφού διαπιστώσει ότι η ευρωζώνη δε λαμβάνει ουσιαστικά μέτρα ανάπτυξης και αλληλεγγύης, μας πληροφορεί ότι η μονόπλευρη αποδέσμευση της Ελλάδας από τις υποχρεώσεις της όπως προτείνουν ‘ορισμένα ελληνικά κόμματα’, είναι εξωπραγματική, αν θέλουμε να παραμείνουμε στην ευρωζώνη. Η δε ‘ηρωική έξοδος’ θα έχει σοβαρότατες αρνητικές επιπτώσεις.
Συνεπώς: «Η μόνη δυνατή για την Ελλάδα στρατηγική είναι η υποβολή καλά επεξεργασμένων και πειστικών προτάσεων για την υπέρβαση του προβλήματος, η εκπόνηση πολιτικών για την ανάπτυξη με συγχρηματοδότηση της Ένωσης, η εφαρμογή διαρθρωτικών μέτρων για την αύξηση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας και η συνεχής επίμονη διαπραγμάτευση».
Αυτό το συνονθύλευμα - που στην πράξη είναι η πολιτική που ήδη ακολουθεί η κυβέρνηση Σαμαρά - είναι ότι έχει να προτείνει στην κατεστραμμένη Ελλάδα ο αυθεντικός εκπρόσωπος της κεντροαριστεράς. Χρειάζονται κι άλλες αποδείξεις ιστορικής χρεοκοπίας;
Μια άλλη απάντηση μας δίνει ο κ. Δραγασάκης. Το κόμμα του θα διαπραγματευτεί δυναμικά την ακύρωση του μνημονίου και την αναδιαπραγμάτευση της δανειακής σύμβασης, εξηγώντας στους απέναντι ότι η παρούσα πολιτική είναι καταστροφική. Θα διεκδικήσει αναπτυξιακή πορεία, έστω κι αν αυτό φέρει ρήξεις, οι οποίες όμως θα είναι εντός της ευρωζώνης. Αυτό που δεν εξηγεί σε μας είναι γιατί, αφού η παραμονή στην ευρωζώνη είναι η βασική του επιλογή, θα τα καταφέρει καλύτερα από τους προηγούμενους; Κάτι θα γνωρίζει όμως δεδομένου ότι προτείνει στον Σύριζα να κρατάει ‘μικρό καλάθι’. Μέσα στην ευρωζώνη μόνο τέτοιο είναι διαθέσιμο.
Στην πραγματικότητα η χώρα δεν έχει άλλο διαπραγματευτικό χαρτί από το να θέσει η ίδια θέμα εξόδου από την ΟΝΕ και παύσης πληρωμών. Μόνο με αυτό το ενδεχόμενο στο τραπέζι μπορεί η Ελλάδα να αποκτήσει ρόλο στη διαπραγμάτευση, αντί να άγεται και να φέρεται από τους δανειστές. Αλίμονό της όμως αν το κάνει χωρίς να το εννοεί και χωρίς να είναι προετοιμασμένη τεχνικά, πολιτικά και ψυχολογικά. Συνεπώς η ύπαρξη εθνικού σχεδίου για την οικονομία είναι σήμερα περισσότερο απαραίτητη από ποτέ για λόγους κοινωνικής και εθνικής επιβίωσης.
Η έξοδος θα είναι βέβαια καλύτερα να γίνει με συμφωνία, όπως προσφέρθηκε στην Ελλάδα στο παρελθόν και αυτή την αρνήθηκε. Αλλά η Ελλάδα πρέπει να είναι έτοιμη και για μονομερείς ενέργειες γιατί πλέον είναι θέμα κοινωνικής και εθνικής επιβίωσης. Η επιλογή της “συντεταγμένης εξόδου” παραμένει και σήμερα απολύτως εφικτή και θα ήταν ευχής έργο να μη φτάσει η χώρα εκεί μετά από ακόμη βαθύτερη καταστροφή, με απρόβλεπτες κοινωνικές συνέπειες.
Η απουσία εθνικού σχεδίου δεν είναι ούτε τυχαία, ούτε ένδειξη ελληνικής ανοργανωσιάς, αλλά συνδέεται άμεσα με την απόφαση να παραμείνει η χώρα στην ΟΝΕ. Αν το ευρώ είναι αδιαπραγμάτευτο, τότε το μόνο εφικτό σχέδιο είναι αυτό της τρόικας, έστω με μικρές παραλλαγές, ή χωρίς τα παιδαριώδη λάθη του πρώτου μνημονίου. Αν θέλουμε να υπάρξει ανεξάρτητο σχέδιο, ώστε να μπορέσει να διαπραγματευτεί η χώρα αποτελεσματικά με τους δανειστές της, το θέμα του νομίσματος θα μπει αναπόφευκτα στο τραπέζι.
Τρεις παρατηρήσεις έχουν απόλυτη σημασία στο σημείο αυτό.
Παρατήρηση πρώτη
Το ευρώ είναι βαθύτατα προβληματικό όχι μόνο ως προς τη Ελλάδα, αλλά ως προς ολόκληρη την ευρωζώνη. Το πρόβλημα δεν είναι δυστυχώς ‘τεχνικό’, όπως υποστηρίζουν όσοι θέλουν να διασώσουν το ευρώ με ευρωομόλογα, τραπεζικές ενώσεις, ενεργητική κεντρική τράπεζα, δημοσιονομικές μεταβιβάσεις και τα παρόμοια. Είναι βαθύτατα κοινωνικό: η Γερμανία έχει συμπιέσει την αμοιβή της εργασίας τόσο ώστε να αποκτήσει μεγάλο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα εντός της ευρωζώνης. Το γερμανικό πλεονέκτημα εμφανίστηκε αρχικά ως προς την περιφέρεια, αλλά τώρα έχει γίνει απαγορευτικό και ως προς την Ιταλία και τη Γαλλία.
Το Βερολίνο έχει αρνηθεί ουσιαστικές αλλαγές στην ΟΝΕ γιατί το μεγάλο γερμανικό κεφάλαιο έχει ωφεληθεί τα μέγιστα από την παρούσα κατάσταση. Δεν αποδέχθηκε καμία από τις έξυπνες ‘τεχνικές’ λύσεις που προτάθηκαν και επέβαλε λιτότητα μεταφέροντας το κόστος προσαρμογής εξ ολοκλήρου στην περιφέρεια. Η πολιτική αυτή είχε το μεγάλο πλεονέκτημα να εξυπηρετεί τα εθνικά συμφέροντα της Γερμανίας, ενώ παράλληλα απέφυγε την άμεση κατάρρευση της ευρωζώνης. Η μόνη χώρα για την οποία η συμμετοχή στην ευρωζώνη δε σημαίνει απουσία εθνικού σχεδίου είναι η Γερμανία, ακριβώς γιατί η ευρωζώνη εξυπηρετεί πλήρως τα γερμανικά συμφέροντα. Η γερμανική πολιτική είναι όμως κοντόφθαλμη. Δημιούργησε τρομακτικές κοινωνικές και πολιτικές εντάσεις στην περιφέρεια, ενώ δεν έλυσε το πρόβλημα ανταγωνιστικότητας της Ιταλίας και της Γαλλίας. Το ευρώ δεν είναι μακροπρόθεσμα βιώσιμο και η επόμενη ευρωκρίση είναι θέμα χρόνου.
Παρατήρηση δεύτερη
Η παραμονή στην ΟΝΕ με οποιοδήποτε κόστος οδήγησε στην ‘εσωτερική υποτίμηση’, τις ιδιωτικοποιήσεις και την απελευθέρωση των αγορών. Το μίγμα αυτό ήταν απόλυτα προβλέψιμο μέσα στο πλαίσιο της ΟΝΕ, όπως προβλέψιμα ήταν και τα επακόλουθά του. Αφού η Ελλάδα δεν είχε δικό της σχέδιο και υπάκουσε στις υποδείξεις των δανειστών που ήθελαν πρωτίστως να εξασφαλίσουν τα δικά τους συμφέροντα, ακολούθησε οικονομική καταστροφή και κοινωνικός Αρμαγεδδών. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη εθνική ζημία σε καιρό ειρήνης στην ιστορία της χώρας, καταγεγραμμένη πλέον σε όλους τους επίσημους ευρωπαϊκούς και παγκόσμιους δείκτες. Από την ιστορικά αποτυχημένη αυτή απόφαση, η χώρα θα χρειαστεί δεκαετίες και πολλές γενιές για να ανακάμψει.
Η Ελλάδα έπρεπε από το 2010 να είχε συντάξει ένα εθνικό σχέδιο για την οικονομία και να αποχωρήσει συντεταγμένα από την ΟΝΕ, προχωρώντας ταυτόχρονα σε στάση πληρωμών και διαγραφή του χρέους. Η ελληνική οικονομία δεν είχε ακόμη γονατίσει, ενώ το χρέος ήταν προς ιδιώτες και υπό ελληνική νομοθεσία. Θα ακολουθούσε μια δύσκολη περίοδος, αλλά όχι δυσκολότερη από την καταστροφή που τελικά συνέβη, την οποία ζούμε σήμερα και θα ζήσουμε για τις επόμενες γενιές. Η ύπαρξη εθνικού σχεδίου στη βάση συνειδητής ηγεσίας και κοινωνικής συσπείρωσης θα έβαζαν γρήγορα τη χώρα σε ανάκαμψη. Σε αυτές τις συνθήκες θα υπήρχε η δυνατότητα ουσιαστικής κοινωνικής αλλαγής υπέρ των εργατικών και λαϊκών στρωμάτων, καθώς και βαθιάς οικονομικής μεταρρύθμισης.
Παρατήρηση τρίτη
Το κενό ανταγωνιστικότητας έχει πλέον σχεδόν κλείσει ανάμεσα στην Ελλάδα και στη Γερμανία, γιατί έχουν συντριβεί οι μισθοί. Η προσαρμογή όμως έγινε μέσω τεράστιας ανεργίας και καταστροφής του οικονομικού και κοινωνικού ιστού και γι’ αυτό τα αποτελέσματά της θα είναι αναιμικά. Όταν τελειώσει η ύφεση, η Ελλάδα θα συνεχίζει να αντιμετωπίζει για χρόνια, χαμηλή κατανάλωση, χαμηλές δημόσιες δαπάνες, υψηλή φορολογία, προβληματικές ιδιωτικές επενδύσεις, υψηλή ανεργία, μετανάστευση των πλέον ειδικευμένων και φυσικά, τεράστιο χρέος. Παράλληλα θα υπάρχει απώλεια εθνικής κυριαρχίας, εξασθένιση της δημοκρατίας και εκρηκτικές κοινωνικές αντιθέσεις. Οι δυνατότητες εναλλακτικής πολιτικής μέσα στο ασφυκτικό θεσμικό πλαίσιο της ΟΝΕ είναι αμελητέες.
Τι πρέπει να γίνει, λοιπόν;
Μια απάντηση μας δίνει ο κ. Σημίτης. Αφού διαπιστώσει ότι η ευρωζώνη δε λαμβάνει ουσιαστικά μέτρα ανάπτυξης και αλληλεγγύης, μας πληροφορεί ότι η μονόπλευρη αποδέσμευση της Ελλάδας από τις υποχρεώσεις της όπως προτείνουν ‘ορισμένα ελληνικά κόμματα’, είναι εξωπραγματική, αν θέλουμε να παραμείνουμε στην ευρωζώνη. Η δε ‘ηρωική έξοδος’ θα έχει σοβαρότατες αρνητικές επιπτώσεις.
Συνεπώς: «Η μόνη δυνατή για την Ελλάδα στρατηγική είναι η υποβολή καλά επεξεργασμένων και πειστικών προτάσεων για την υπέρβαση του προβλήματος, η εκπόνηση πολιτικών για την ανάπτυξη με συγχρηματοδότηση της Ένωσης, η εφαρμογή διαρθρωτικών μέτρων για την αύξηση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας και η συνεχής επίμονη διαπραγμάτευση».
Αυτό το συνονθύλευμα - που στην πράξη είναι η πολιτική που ήδη ακολουθεί η κυβέρνηση Σαμαρά - είναι ότι έχει να προτείνει στην κατεστραμμένη Ελλάδα ο αυθεντικός εκπρόσωπος της κεντροαριστεράς. Χρειάζονται κι άλλες αποδείξεις ιστορικής χρεοκοπίας;
Μια άλλη απάντηση μας δίνει ο κ. Δραγασάκης. Το κόμμα του θα διαπραγματευτεί δυναμικά την ακύρωση του μνημονίου και την αναδιαπραγμάτευση της δανειακής σύμβασης, εξηγώντας στους απέναντι ότι η παρούσα πολιτική είναι καταστροφική. Θα διεκδικήσει αναπτυξιακή πορεία, έστω κι αν αυτό φέρει ρήξεις, οι οποίες όμως θα είναι εντός της ευρωζώνης. Αυτό που δεν εξηγεί σε μας είναι γιατί, αφού η παραμονή στην ευρωζώνη είναι η βασική του επιλογή, θα τα καταφέρει καλύτερα από τους προηγούμενους; Κάτι θα γνωρίζει όμως δεδομένου ότι προτείνει στον Σύριζα να κρατάει ‘μικρό καλάθι’. Μέσα στην ευρωζώνη μόνο τέτοιο είναι διαθέσιμο.
Στην πραγματικότητα η χώρα δεν έχει άλλο διαπραγματευτικό χαρτί από το να θέσει η ίδια θέμα εξόδου από την ΟΝΕ και παύσης πληρωμών. Μόνο με αυτό το ενδεχόμενο στο τραπέζι μπορεί η Ελλάδα να αποκτήσει ρόλο στη διαπραγμάτευση, αντί να άγεται και να φέρεται από τους δανειστές. Αλίμονό της όμως αν το κάνει χωρίς να το εννοεί και χωρίς να είναι προετοιμασμένη τεχνικά, πολιτικά και ψυχολογικά. Συνεπώς η ύπαρξη εθνικού σχεδίου για την οικονομία είναι σήμερα περισσότερο απαραίτητη από ποτέ για λόγους κοινωνικής και εθνικής επιβίωσης.
Η έξοδος θα είναι βέβαια καλύτερα να γίνει με συμφωνία, όπως προσφέρθηκε στην Ελλάδα στο παρελθόν και αυτή την αρνήθηκε. Αλλά η Ελλάδα πρέπει να είναι έτοιμη και για μονομερείς ενέργειες γιατί πλέον είναι θέμα κοινωνικής και εθνικής επιβίωσης. Η επιλογή της “συντεταγμένης εξόδου” παραμένει και σήμερα απολύτως εφικτή και θα ήταν ευχής έργο να μη φτάσει η χώρα εκεί μετά από ακόμη βαθύτερη καταστροφή, με απρόβλεπτες κοινωνικές συνέπειες.
Παρασκευή 8 Νοεμβρίου 2013
Η προφητική δήλωση του Ανδρέα Παπανδρέου για την ΕΕ και τη Γερμανία (βίντεο)
«Βρίσκω ότι πάμε σ ένα είδος συρρίκνωσης της εθνικής δύναμης αλλά όχι στο βωμό μιας συλλογικής δημοκρατικής διαδικασίας. Στο βωμό των κρίσεων και των συμφερόντων. Συμφερόντων, το λέγω, ρητά… δεν θέλω ν” αποκαλύψω ονόματα. Σας λέγω όμως ότι εδώ…υπάρχει σαφές σχέδιο για τη μηδενοποίηση των εθνικών κυβερνήσεων οι οποίες δεν θα μπορούν να παίξουν δημοκρατικά αποτελεσματικό ρόλο, αλλά θα υπόκεινται στις κατευθύνσεις που μας δίνει το διευθυντήριο…», είχε σημειώσει χαρακτηριστικά.
18 χρόνια μετά τα λόγια του μοιάζουν να ναι βγαλμένα απο το παρόν. Ένα παρόν σκοτεινό, και δυσβάσταχτο για τους έλληνες πολίτες.
Πηγή iefimerida.gr
Δείτε το βίντεο
ΕΡΤ: Άλλη μία χαρακιά στο ρεβόλβερ του Βενιζέλου
Γράφει ο Γιώργος Ανανδρανιστάκης
Η αξία ενός πιστολέρο στα αμερικανικά γουέστερν αποδεικνυόταν από τις χαρακιές που είχε στην ξύλινη λαβή του περιστρόφου του. Όσο πιο πολλές οι χαρακιές, τόσο μεγαλύτερη η αξία, διότι κάθε χαρακιά αντιστοιχούσε και σε μια αποστολή που ο πιστολέρο είχε φέρει εις πέρας με επιτυχία. Αυτά στην οθόνη. Στην πραγματική ζωή, στο ελληνικό γουέστερν όπου συμμετέχουμε εκόντες άκοντες, τις πιο πολλές χαρακιές στη λαβή του ρεβόλβερ, μακράν περισσότερες από οποιονδήποτε άλλον, τις έχει ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο άνθρωπος των ειδικών αποστολών του καθεστώτος.
Νόμος περί ευθύνης υπουργών, να μια χαρακιά. Χρέη των ΠΑΕ, κι άλλη χαρακιά. Πολιτιστική Προϊούσα Θεσσαλονίκης, αυτή κι αν ήταν χαρακιά. Ολυμπιακοί Αγώνες, νομιμοποίηση του the Mall, παραχώρηση του Ακροπόλ στον Μπατατούδη του ΠΑΟΚ, επιχείρηση αθώωσης του Άκη, Proton Bank- Λαυρεντιάδης, Ναυπηγεία Σακαραμαγκά- Σάφα, Λίστα Λαγκάρντ, PSI, μικρομολογιούχοι, δεκάδες οι χαρακιές στο ρεβόλβερ του Βαγγέλη, η μια πιο βαθιά από την άλλη.
Οι χαρακιές δεν είναι ποτέ αρκετές, γι” αυτό ο Βαγγέλης έσπευσε να προσθέσει στο ρεβόλβερ του και την εισβολή στην ΕΡΤ. Ο Βενιζέλος την πήρε την απόφαση των χειροπέδων, εγώ με τον πρωθυπουργό, όπως θα έλεγε ο ίδιος.
Αυτός που υποτίθεται ότι ήταν κατά του μαύρου στην ΕΡΤ, που πήγε τον Ιούνιο να ρίξει την κυβέρνηση-καλά, μη γελάτε, λέμε και καμία μπιπ να περάσει η ώρα-, τώρα περηφανεύεται επειδή έβαλε τα ΜΑΤ να διαλύσουν με τη βία το πείραμα της ανεξάρτητης ενημέρωσης. Αποκαταστήσαμε τη νομιμότητα, λένε ο ΕΓΩ και τα παπαγαλάκια του, αν και μα την πίστη μου, το να υπερασπίζεται ο Βενιζέλος τη νομιμότητα, είναι σα να υπερασπίζεται ο Καλιγούλας την μονογαμία.
Όταν εκτελούσε τις ειδικές αποστολές επί παντοδυναμίας του ΠΑΣΟΚ, ο Ευάγγελος το έκανε με στυλ, με χάρη και με ευγλωττία που υπνώτιζε τους πρετεντέρηδες, όπως υπνωτίζει η φλογέρα τις κόμπρες και ζητώ συγγνώμη από τις κόμπρες. Τώρα που το ΠΑΣΟΚ οδεύει με μαθηματική ακρίβεια προς την εξαφάνιση του, καταπλακωμένο από τις πομπές και τις αμαρτίες του, ο Βαγγέλης έχει γίνει μπρουτάλ, φωνάζει, απειλεί, δείχνει με το δάχτυλο. Η δε ευγλωττία του, από φλογέρα έχει γίνει σφυρίχτρα της τροχαίας, παρόλο που οι πρετεντέρηδες εξακολουθούν ακόμα και τώρα να υπνωτίζονται. Και ζητώ συγγνώμη από τις κόμπρες.
Φωνάζει ο Βαγγέλης και τραβάει τις χαρακιές αβέρτα. Τώρα τις έχει ανάγκη τις χαρακιές, τώρα πρέπει να αυξήσει την παραγωγικότητά του ως ο άνθρωπος των ειδικών αποστολών του καθεστώτος, μπας και σωθεί ο ίδιος, γιατί το κόμμα του δεν σώζεται με τίποτα. Ευτυχώς.
Πηγή avgi.gr
Τον κάθε μεσαίωνα τον διαδέχεται πάντα μιά Νέα Αναγέννηση.
του Κρίτωνος
Ο θεός της τεχνολογίας Ήφαιστος ήτανε κουτσός και αποτελεί μία εξαιρετική αναπαράσταση στην Ελληνική Κοσμοθέαση που μόνο τυχαία δεν είναι.
Το σημαινόμενο είναι ότι, δεν μπορεί να υπάρχει πολιτισμός όταν υπάρχει μόνο τεχνολογία, ….. η τεχνολογία από μόνη της “κουτσαίνει” …..
Η τεχνολογία δεν προσφέρει στον πολιτισμό, από την στιγμή που δεν υπάρχει ποιότητα στους ανθρώπους, από την στιγμή που στους ανθρώπους απουσιάζει η ανθρωπιά ……
Είναι κάτι που σήμερα το βιώνουμε, όπου η τεχνολογία γίνεται επικίνδυνη όταν είναι στα χέρια συμφεροντολόγων ατόμων.
Τελικά ποιόν εξυπηρετεί σήμερα η τεχνολογία ?
Η τεχνολογία που προσεταιρίζονται οι έχοντες οικονομική δύναμη, εκεί όμως όπου κυριαρχεί η ιδιοτέλεια και που φυσικά γίνονται τα πρώτα θύματα γιατί είναι οι πρώτοι που γίνονται σκλάβοι ως.υπόδουλοι του χρήματος ……
Σε αυτή την τεχνολογία που χάρη του κέρδους ……. σκλαβώνουν ανθρώπους.
Το οικονομικό κέρδος από μόνο του ως βασικό κριτήριο είναι όνειδος και καταστροφικό για την ανθρώπινη κοινωνία.
Μιά κοινωνία που πολιτιστικά σήμερα οπισθοδρομεί …………..μιάς κοινωνίας απάνθρωπης, που εμπορεύεται την ανθρώπινη ζωή με σκηνοθετημένους πολέμους, μιάς κοινωνίας που εμπορεύεται τον ανθρώπινο πόνο, όπου υγεία υπάρχει μόνο για τους κατέχοντες.
Στον 21ο αιώνα της τεχνολογίας άνθρωποι πεθαίνουν αβοήθητοι, άνθρωποι πεινάνε, άνθρωποι που θυσιάζονται ως θυμιάματα στον βωμό της επιτυχίας των επενδυτών, των τραπεζιτών….
Αυτή η κοινωνία δεν έχει μέλλον διότι ήδη είναι βαθιά αρρωστημένη και η νέα τάξη έχει ήδη γεράσει πολύ, η νέα τάξη που ψυχορραγεί.
Το μέλλον ανήκει σε αυτούς που θα αποκαταστήσουν την υγεία στο κοινωνικό corpous.
Το μέλλον ανήκει σε αυτούς που θα ξαναχαρίσουν το χαμόγελο στους ανθρώπους.
Το μέλλον ανήκει σε αυτούς που θα αναζωογωνήσουνε πάλι τον ανθρώπινο πολιτισμό.
Το μέλλον τελικά ανήκει σε όλους τους ανθρώπους, το μέλλον ανήκει στην ανθρωπότητα.
Ένα μέλλον που έρχεται από τα ….. παλιά, που δεν είναι άλλο από το Ελληνικό Πνεύμα καινούργιο και ολοζώντανο προσαρμοσμένο στα νέα δεδομένα, για άλλη μιά φορά και πάλι στην Υπηρεσία της Ανθρωπότητος.
Είναι Φυσικός Νόμος άλλωστε, τον κάθε μεσαίωνα να τον διαδέχεται πάντα μιά Νέα Αναγέννηση
πηγη ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ
Ο θεός της τεχνολογίας Ήφαιστος ήτανε κουτσός και αποτελεί μία εξαιρετική αναπαράσταση στην Ελληνική Κοσμοθέαση που μόνο τυχαία δεν είναι.
Το σημαινόμενο είναι ότι, δεν μπορεί να υπάρχει πολιτισμός όταν υπάρχει μόνο τεχνολογία, ….. η τεχνολογία από μόνη της “κουτσαίνει” …..
Η τεχνολογία δεν προσφέρει στον πολιτισμό, από την στιγμή που δεν υπάρχει ποιότητα στους ανθρώπους, από την στιγμή που στους ανθρώπους απουσιάζει η ανθρωπιά ……
Είναι κάτι που σήμερα το βιώνουμε, όπου η τεχνολογία γίνεται επικίνδυνη όταν είναι στα χέρια συμφεροντολόγων ατόμων.
Τελικά ποιόν εξυπηρετεί σήμερα η τεχνολογία ?
Η τεχνολογία που προσεταιρίζονται οι έχοντες οικονομική δύναμη, εκεί όμως όπου κυριαρχεί η ιδιοτέλεια και που φυσικά γίνονται τα πρώτα θύματα γιατί είναι οι πρώτοι που γίνονται σκλάβοι ως.υπόδουλοι του χρήματος ……
Σε αυτή την τεχνολογία που χάρη του κέρδους ……. σκλαβώνουν ανθρώπους.
Το οικονομικό κέρδος από μόνο του ως βασικό κριτήριο είναι όνειδος και καταστροφικό για την ανθρώπινη κοινωνία.
Μιά κοινωνία που πολιτιστικά σήμερα οπισθοδρομεί …………..μιάς κοινωνίας απάνθρωπης, που εμπορεύεται την ανθρώπινη ζωή με σκηνοθετημένους πολέμους, μιάς κοινωνίας που εμπορεύεται τον ανθρώπινο πόνο, όπου υγεία υπάρχει μόνο για τους κατέχοντες.
Στον 21ο αιώνα της τεχνολογίας άνθρωποι πεθαίνουν αβοήθητοι, άνθρωποι πεινάνε, άνθρωποι που θυσιάζονται ως θυμιάματα στον βωμό της επιτυχίας των επενδυτών, των τραπεζιτών….
Αυτή η κοινωνία δεν έχει μέλλον διότι ήδη είναι βαθιά αρρωστημένη και η νέα τάξη έχει ήδη γεράσει πολύ, η νέα τάξη που ψυχορραγεί.
Το μέλλον ανήκει σε αυτούς που θα αποκαταστήσουν την υγεία στο κοινωνικό corpous.
Το μέλλον ανήκει σε αυτούς που θα ξαναχαρίσουν το χαμόγελο στους ανθρώπους.
Το μέλλον ανήκει σε αυτούς που θα αναζωογωνήσουνε πάλι τον ανθρώπινο πολιτισμό.
Το μέλλον τελικά ανήκει σε όλους τους ανθρώπους, το μέλλον ανήκει στην ανθρωπότητα.
Ένα μέλλον που έρχεται από τα ….. παλιά, που δεν είναι άλλο από το Ελληνικό Πνεύμα καινούργιο και ολοζώντανο προσαρμοσμένο στα νέα δεδομένα, για άλλη μιά φορά και πάλι στην Υπηρεσία της Ανθρωπότητος.
Είναι Φυσικός Νόμος άλλωστε, τον κάθε μεσαίωνα να τον διαδέχεται πάντα μιά Νέα Αναγέννηση
πηγη ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ
Πέμπτη 7 Νοεμβρίου 2013
ΛΗΣΤΕΨΑΝ ΔΟΛΙΑ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΙΔΟΥΝ…
Ιδού λοιπόν πως θα “πληρωνόντουσαν μισθοί και συντάξεις” και που θα “βρίσκονταν τα λεφτά”. Είχαν ήδη βρεθεί από την αφαίμαξη των Ελλήνων. Στόχος όμως ήταν η ολοκληρωτική παράδοση της χώρας στους απατεώνες τοκογλύφους που γέμισαν με δισεκατομμύρια τα ταμεία τους. Και ακόμα γεμίζουν…
Αυτό είναι το περιβόητο πρωτογενές πλεόνασμα το οποίο επικαλείται σήμερα η κυβέρνηση… Είχε επιτευχθεί από το 2011, με την μαζική αφαίμαξη του Ελληνικου λαού. Τα λεφτά όμως φορτώθηκαν σε βαλίτσες και έφευγαν έξω για την πληρωμή των τοκογλύφων, ενώ στο εσωτερικό υπήρχε η καραμέλα “που θα βρείτε τα λεφτά” και “αν βγούμε από το μνημόνιο θα πτωχεύσουμε”!
BBC Μια ειδηση που αποσιωπήθηκε παντελώς! Το δεύτερο εξάμηνο του 2011, η Ελλάδα κατέγραψε πρωτογενές πλεόνασμα 1,8 δις ευρώ, που σημαίνει ότι ήταν σε θέση να καλύψει τις εσωτερικές ανάγκες της οικονομίας της και ότι με τα δάνεια που λαμβάνει αποπληρώνει πια αποκλειστικά το… χρέος της!
Την ύπαρξη όμως αυτού του πλεονάσματος είχε παραδεχθεί ακόμα και η Λούκα Κατσέλη, στην διημερίδα του Interpost όπου είπε επί λέξη: “Έχουμε καταφέρει κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2011, να έχουμε όχι έλλειμμα αλλά πρωτογενές πλεόνασμα στον τακτικό προϋπολογισμό, ύψους 831 εκατ. ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι οι εσωτερικοί πόροι αρκούν, με πρόσθετες θυσίες, να καλύψουν τις δαπάνες μας για μισθούς και συντάξεις και για άλλες βασικές υπηρεσίες του δημοσίου!!!”
Αυτό δικαιώνει απόλυτα και όλους εμάς στο Ολυμπία που από την πρώτη στιγμή αποδείξαμε πως η Ελληνική οικονομία μπορούσε να σωθεί με απλά μέτρα, εσωτερικές αλλαγές και εντός των αγορών! Η συμμορία του μνημονίου όμως, με τους Τιτανικούς, τα Τ3 – Τ10 και την τρομολαγνεία εξόδου από το Ευρώ (μέγα ψέμμα), είχε ως μοναδικό σκοπό την εκποίηση του δημοσίου πλούτου που γέμισε τα ταμεία συγκεκριμένων συμφερόντων. Τα καθάρματα των CDS, το ΔΝΤ το οποίο παρέπεε πριν το μνημόνιο, της “πράσινης ανάπτυξης” και των Vulture Funds που ακόμα “πανε ταμείο” αποκομίζοντας δις από το αίμα του Ελληνικού λαού.
(ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Η περιβόητη δόση, δεν πληρώνει μισθούς και συντάξεις αλλά τα κοράκια του ΔΝΤ! ΑΚΟΥΡΕΥΤΑ ΟΜΟΛΟΓΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΤΟΚΟΓΛΥΦΩΝ!)
Το ότι αυτή η αναφορά του BBC αποκρύφθηκε παντελώς για να επικρατήσει το ψεύδος και η ληστεία του PSI, ενώ σήμερα το πρωτογενές πλεόνασμα εμφανίζεται ως “μεγάλη επιτυχία”, αποκαλύπτει ότι η συμμορία που πέταξε την Ελλάδα έξω από τις αγορές είναι συνεργός σε ένα έγκλημα, που δεν έχει γίνει στη νεώτερη ιστορία σε άλλη χώρα της Δύσης.
Γι’ αυτό και η εισαγγελική παραγγελία Πεπόνη με τις καταγγελίες Ρουμελιώτη, είναι ακόμα στα συρτάρια της βουλής…
Διαβάστε:
http://www.bbc.co.uk/news/business-16746455
Μεταβολή στην ισορροπία δυνάμεων γύρω από το διαπραγματευτικό τραπέζι για το Ελληνικό χρέος διαπιστώνει η οικονομική συντάκτης του BBC, Στέφανι Φλάντερς σε ανάλυσή της για την ιστοσελίδα του Βρετανικού δικτύου.Στην ανάλυσή της συντάκτριας του BBC τονίζεται ότι η χώρα πλήρωσε το 2011 περισσότερο τόκο κατά 23% περισσότερο σε σχέση με το 2010, παρά τα «φθηνά» δάνεια από τους Ευρωπαίους και το ΔΝΤ (σ.σ. ειρωνικά τα εισαγωγικά της συντάκτριας).
Η Στέφανι Φλάντερς σημειώνει ότι αν μελετήσει κανείς προσεκτικά τα οικονομικά αποτελέσματα του δεύτερου εξαμήνου του 2011 θα διαπιστώσει ότι η Ελλάδα κατέγραψε πρωτογενές πλεόνασμα 1,8 δις ευρώ, που σημαίνει ότι είναι σε θέση να καλύψει τις εσωτερικές ανάγκες της οικονομίας της και ότι με τα δάνεια που λαμβάνει αποπληρώνει πια αποκλειστικά το… χρέος της!!!Υπενθυμίζεται ότι το κεφάλαιο το έχουμε ξεπληρώσει με το παραπάνω 5-6 φορές και τώρα μας “φεσώνουν” με τους τόκους. Σημειώνεται επίσης, ότι το καθεστώς θέλει να εξομοιώσει την Ιταλία με την Ελλάδα επιβάλλοντας τη λογική ότι και οι άλλες Χώρες της Ευρώπης τα ίδια υφίστανται, επειδή δανείσθηκε πρόσφατα με επιτόκιο 1,9%…
Τετάρτη 6 Νοεμβρίου 2013
Ο Σαμαράς εξημερώνει τον Πρετεντέρη
Γράφει ο Γιώργος Ανανδρανιστάκης
Το είχαμε υποψιαστεί ότι ο πρωθυπουργός μας, ο Αντώνης ο Σαμαράς με τ΄ όνομα, είχε ιδιότητες ευεργετικές, ου μην αλλά και ιαματικές.
Το νοιώθαμε στο πετσί μας, που εσχάτως έχει γίνει απαλό σαν του μωρού (της Ρόζμαρι), το ανεμιζόμαστε στην ψυχούλα μας, που είναι σαν να την ξεπλένουν κάθε πρωί τα δάκρυα των αγγέλων. Ακόμη κι εκείνοι που αυτοκτονούν, το κάνουν πια με το χαμόγελο στα χείλη, ένας άνεργος λιγότερος, για την πατρίδα και τις στατιστικές, ρε γαμώτο.
Το είχαμε καταλάβει ότι ο Σαμαράς είναι κάτι ανάμεσα στην εχινάτσια και την βαλεριάνα, αλλά ότι θα φτάσει μέχρι του σημείου να θεραπεύσει, έστω και για δύο ώρες, τον Ιωάννη Βαπτιστή Πρετεντέρη από την ανίατη ασθένεια της Σκατοψυχίας, ε αυτό δεν το είχαμε φανταστεί ούτε στα πιο τρελά όνειρά μας.
Τι Πρετεντέρης ήταν αυτός χθες το βράδυ, θεέ μου. Τι γλύκα, τι τρυφερότητα, τι καλλιέπεια, τι προσήνεια, τι ευπροσηγορία. Η καλοσύνη ανάβλυζε από κάθε πόρο του κορμιού του, σαν να είχε καταπιεί την Μητέρα Τερέζα και τον Μαχάτμα Γκάντι ταυτοχρόνως. Και πάνω απ΄ όλα το πρόσωπο.
Αυτό το άκαμπτο, πέτρινο πρόσωπο, που το έχουν κτίσει οι μάστορες του Γιοφυριού της Άρτας και που κάποτε θα αποκαλυφθεί ότι στα θεμέλιά του είναι χτισμένη η Όλγα Τρέμη, η άνκορ γούμαν του Πρωτομάστορα. Όσο πέρναγε η ώρα, τα λιθάρια έπεφταν ένα- ένα και το πρόσωπο του Ιωάννη γλύκαινε και γλύκαινε και γλύκαινε, σαν σιρόπι από μπακλαβά είχε γίνει εκεί κατά τις δώδεκα.
Δεν είναι μόνο οι ιαματικές ιδιότητες του Αντώνη, είναι και η οικειότητα που έχει κτισθεί από τις αλλεπάλληλες επισκέψεις του Πρετεντέρη στο Μαξίμου. Ο Ιωάννης μπαινοβγαίνει στο Μέγαρο πιο συχνά κι από τον ντελιβερά με το σούσι κι εκείνο που δεν έχω καταλάβει είναι γιατί μπαίνει από την πίσω πόρτα και όχι από την κυρία είσοδο. Γιατί τέτοια μυστικότης; Ποιος ντρέπεται για ποιον; Ο Ιωάννης που πάει να δει τον Αντώνη ή ο Αντώνης που πάει να τον δει ο Ιωάννης;
Η άφατη γλύκα του Ιωάννη δεν πήγε στράφι, αντιθέτως παρήγαγε αποτελέσματα εντυπωσιακά. «Οι νέοι, απογοητευμένοι από τις δυσκολίες και την ανεργία, έχουν φτάσει, δυστυχώς, να αμφισβητούν τη Δημοκρατία», ρώτησε ο Πρετεντέρης, οποίος προφανώς ταυτίζει τη Δημοκρατία με τον εαυτό του και τον Σαμαρά.
Για να λάβει από τον πρωθυπουργό την εξής καταπληκτική απάντηση: «Κύριε Πρετεντέρη, σε ένα χρόνο από σήμερα θα έχουμε σε ολόκληρη την Ελλάδα δωρεάν Wi-Fi», τουτέστιν δωρεάν ασύρματο ίντερνετ. Άλλως ειπείν, τι κάνεις Γιάννη, κουκιά σπέρνω, από την πόλη έρχομαι και στην κορφή καν” έλα, ό, τι του φανεί του λωλοστεφανή. Με το που θα το δούνε το δωρεάν ίντερνετ οι νέοι, θα την λατρέψουν τη Δημοκρατία του Πρετεντέρη και του Σαμαρά. Θα της κάνουνε χιλιάδες like στο facebook, θα μπούνε στο Google και θα κατεβάσουνε τον «Επιτάφιο» του Περικλέους σε greeglish, θα γράψουν στο twitter ευχαριστίες του στυλ «μας έφερε το Wi-Fi κι ας έχει τη φάτσα του Ποπάι, μας έχει βάλει στο top ten κι ας φέρνει λίγο στον Πετέν».
Είπανε, είπανε, είπανε, μέχρι που φτάσανε στο ψητό, στο λόγο για τον οποίο έγινε αυτή η συνέντευξη. «Από αυτά που λέτε, κύριε Πρόεδρε, βγάζω το συμπέρασμα ότι είστε καχύποπτος σχετικά με στάση που κρατάει ο ΣΥΡΙΖΑ στο θέμα της βίας», ρώτησε ο Ιωάννης. «Ναι, είμαι καχύποπτος», απάντησε ο Αντώνης κι έπεσε βαθειά σιωπή στο παλιό μας δάσο, πώς να σε ξεχάσω που σε πήρε η γης. Μετά οι δύο άνδρες σηκώθηκαν από τις καρέκλες τους, έσφιξαν τα χέρια και πήγαν ομού στην κρεαταγορά να φάνε πατσά. Ωμό.
Τρίτη 5 Νοεμβρίου 2013
Στο νοσοκομείο ο Μανώλης Γλέζος
Στο 251 Γενικό Νοσοκομείο Αεροπορίας μεταφέρθηκε το απόγευμα της Τρίτης ο Μανώλης Γλέζος. Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, αισθάνθηκε αδιαθεσία και μεταφέρθηκε στο ιατρείο της Βουλής, απ” όπου τον παρέλαβε ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ. Σύμφωνα με πληροφορίες δεν πρόκειται για κάτι σοβαρό, ωστόσο το ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς υποβάλλεται σε εξετάσεις, προκειμένου να εντοπιστεί το πρόβλημα.
Έως το ασθενοφόρο συνόδευσαν τον κ. Γλέζο η γιατρός της Βουλής, ο πρόεδρος της Βουλής Ευάγγελος Μεϊμαράκης και ο πρώην πρόεδρος της Βουλής Απόστολος Κακλαμάνης, o ο οποίος του φώναξε: «Μανώλη σε περιμένουμε αύριο στη συνεδρίαση».
Από το ΚΟΥΤΙ ΤΗΣ ΠΑΝΔΩΡΑΣ
Έως το ασθενοφόρο συνόδευσαν τον κ. Γλέζο η γιατρός της Βουλής, ο πρόεδρος της Βουλής Ευάγγελος Μεϊμαράκης και ο πρώην πρόεδρος της Βουλής Απόστολος Κακλαμάνης, o ο οποίος του φώναξε: «Μανώλη σε περιμένουμε αύριο στη συνεδρίαση».
Από το ΚΟΥΤΙ ΤΗΣ ΠΑΝΔΩΡΑΣ
Παν μέτρον ...άχρηστον!!!
Η απουσία μέτρου στα τοπικά πολιτικά δρώμενα ασφαλώς δεν είναι καινοφανής.
Πολλές φορές σωματεία, σύλλογοι, δημοτικές παρατάξεις, κομματικές οργανώσεις, αλλά και μεμονωμένοι παράγοντες της δημόσιας ζωής προβαίνουν σε αμετροεπείς τοποθετήσεις.
Γνώμονα αυτών των τοποθετήσεων δεν συνιστά η επιδίωξη για την καλύτερη και πειστικότερη προώθηση των απόψεων του εκφέροντα, αλλά η μέγιστη δυνατή "βαβούρα" περί αυτήν μετά τη δημοσιοποίησή της.
Ενίοτε η ακρότητα αγγίζει τα όρια της φαιδρότητας, αφού η σπουδή για εντυπωσιακή και παταγώδη παρέμβαση, τσαλαπατάει κάθε έννοια αυτονόητου.
Αυτονόητου που βιάζεται κατά συρροήν και κατ' εξακολούθηση ακόμα κι από εκείνους που θα έπρεπε να συμπεριφέρονται ως τιμητές κι εγγυητές του.
Πολλά αυτονόητα συλλήθηκαν το τελευταίο διάστημα στη Πάρο.
Το αυτονόητο δικαίωμα-καθήκον (κάθε) μέλους του Ελληνικού κοινοβουλίου για ΕΛΕΓΧΟ των κυβερνητικών πράξεων, αντιμετωπίστηκε ως casus beli από μερίδα τοπικών φορέων.
Το αυτονόητο δικαίωμα κάθε πολίτη να προσφεύγει (ακόμη κι η υποψία να το κάνει) στα δικαιοδοτικά όργανα, προασπιζόμενος έννομο συμφέρον του, αντιμετωπίζεται ως αφορμή και αιτία για κοινωνική κατακραυγή και όχι μόνον.
Το αυτονόητο καθήκον του Συντονιστικού να δραστηριοποιηθεί επιτέλους προς την κατεύθυνση να καταστρώσει στρατηγικό σχέδιο δράσης και όχι να αναλώνεται σε εσωστρέφεια και τακτικισμούς, χάθηκε (προσωρινά;) εν μέσω ανταλλαγής εκατέρωθεν βολών για διαδικαστικά ταπεινά και αδιάφορα για τον πολύ κόσμο ζητήματα.
Η αυτονόητη υποχρέωση να προβούν σε ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ όλοι εκείνοι που χρημάτισαν στα τοπικά κέντρα λήψης αποφάσεων για τις χαμένες ευκαιρίες της Πάρου, επισκιάσθηκε από πολεμικές κραυγές και απειλές σε υπαρκτούς και ανύπαρκτους-φανταστικούς εχθρούς της Πάρου.
Αλήθεια, πότε θα θεωρήσουν κάποιοι πως έφτασε πλέον ο καιρός να κάνουν την αυτοκριτική τους, να πληροφορήσουν υπεύθυνα τους πολίτες σχετικά με το ΤΙΣ ΠΤΑΙΕΙ και έργα υποδομής όπως π.χ. το αεροδρόμιο, χρειάστηκε να περάσουν αρκετά χρόνια μέχρι να προκύψουν νέες δυνατότητες για την κατασκευή του;
Εξέλιπαν πλέον οι συνθήκες για επανάληψη ανάλογων καταστάσεων;
Είμαστε σίγουροι ότι για όσα κακά μας κατατρέχουν φταίνε όλοι οι άλλοι εκτός από εμάς;
Κι αν ναι, αυτό μας δίνει αυτομάτως το δικαίωμα να ασελγούμε σε βάρος του αυτονόητου, καταστρατηγώντας κάθε αυτοπεριορισμό που επιβάλλει η θεμελιώδης ελληνική φιλοσοφική αρχή περί του ΜΕΤΡΟΥ;
Πολλές φορές σωματεία, σύλλογοι, δημοτικές παρατάξεις, κομματικές οργανώσεις, αλλά και μεμονωμένοι παράγοντες της δημόσιας ζωής προβαίνουν σε αμετροεπείς τοποθετήσεις.
Γνώμονα αυτών των τοποθετήσεων δεν συνιστά η επιδίωξη για την καλύτερη και πειστικότερη προώθηση των απόψεων του εκφέροντα, αλλά η μέγιστη δυνατή "βαβούρα" περί αυτήν μετά τη δημοσιοποίησή της.
Ενίοτε η ακρότητα αγγίζει τα όρια της φαιδρότητας, αφού η σπουδή για εντυπωσιακή και παταγώδη παρέμβαση, τσαλαπατάει κάθε έννοια αυτονόητου.
Αυτονόητου που βιάζεται κατά συρροήν και κατ' εξακολούθηση ακόμα κι από εκείνους που θα έπρεπε να συμπεριφέρονται ως τιμητές κι εγγυητές του.
Πολλά αυτονόητα συλλήθηκαν το τελευταίο διάστημα στη Πάρο.
Το αυτονόητο δικαίωμα-καθήκον (κάθε) μέλους του Ελληνικού κοινοβουλίου για ΕΛΕΓΧΟ των κυβερνητικών πράξεων, αντιμετωπίστηκε ως casus beli από μερίδα τοπικών φορέων.
Το αυτονόητο δικαίωμα κάθε πολίτη να προσφεύγει (ακόμη κι η υποψία να το κάνει) στα δικαιοδοτικά όργανα, προασπιζόμενος έννομο συμφέρον του, αντιμετωπίζεται ως αφορμή και αιτία για κοινωνική κατακραυγή και όχι μόνον.
Το αυτονόητο καθήκον του Συντονιστικού να δραστηριοποιηθεί επιτέλους προς την κατεύθυνση να καταστρώσει στρατηγικό σχέδιο δράσης και όχι να αναλώνεται σε εσωστρέφεια και τακτικισμούς, χάθηκε (προσωρινά;) εν μέσω ανταλλαγής εκατέρωθεν βολών για διαδικαστικά ταπεινά και αδιάφορα για τον πολύ κόσμο ζητήματα.
Η αυτονόητη υποχρέωση να προβούν σε ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ όλοι εκείνοι που χρημάτισαν στα τοπικά κέντρα λήψης αποφάσεων για τις χαμένες ευκαιρίες της Πάρου, επισκιάσθηκε από πολεμικές κραυγές και απειλές σε υπαρκτούς και ανύπαρκτους-φανταστικούς εχθρούς της Πάρου.
Αλήθεια, πότε θα θεωρήσουν κάποιοι πως έφτασε πλέον ο καιρός να κάνουν την αυτοκριτική τους, να πληροφορήσουν υπεύθυνα τους πολίτες σχετικά με το ΤΙΣ ΠΤΑΙΕΙ και έργα υποδομής όπως π.χ. το αεροδρόμιο, χρειάστηκε να περάσουν αρκετά χρόνια μέχρι να προκύψουν νέες δυνατότητες για την κατασκευή του;
Εξέλιπαν πλέον οι συνθήκες για επανάληψη ανάλογων καταστάσεων;
Είμαστε σίγουροι ότι για όσα κακά μας κατατρέχουν φταίνε όλοι οι άλλοι εκτός από εμάς;
Κι αν ναι, αυτό μας δίνει αυτομάτως το δικαίωμα να ασελγούμε σε βάρος του αυτονόητου, καταστρατηγώντας κάθε αυτοπεριορισμό που επιβάλλει η θεμελιώδης ελληνική φιλοσοφική αρχή περί του ΜΕΤΡΟΥ;
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
