MIA AKOMH ΕΠΑΛΗΘΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΙΚΟΥ ΚΑΖΑΜΙΑ!!

Η μόνη "αστοχία" είναι στην ακριβή ημερομηνία της επίθεσης 

ΑΠΡΙΛΙΟΣ 

Ανακοίνωση έναρξης εργασιών κατασκευής του λιμανιού της Αλυκής εκδίδει το Λιμενικό Ταμείο και όλοι στο χωριό συνειδητοποιούν πως είναι πρωταπριλιά. 

Αποφασίζεται η ίδρυση ΑΣΚΕ στα πρότυπα εκείνης του νέου αεροδρομίου, για την στήριξη του προγράμματος σχολικής στέγης. 
Στο εταιρικό σχήμα συμμετέχουν ο Δήμος Πάρου, τα ΙΕΚ ΑΚΜΗ, ο Εκπαιδευτικός Όμιλος ΞΥΝΗ, Το Αμερικάνικο Κολέγιο και η Γερμανική Σχολή Αθηνών. 

Ανακοινώνουν την αποχώρησή τους από το ΠΑΣΟΚ άλλοι 5 βουλευτές, οι οποίοι προσχωρούν στο ΣΥΡΙΖΑ. 

Συρρικνώνεται η Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα, σε Άγιο Τριήμερο, κατόπιν υποδείξεων του κουαρτέτου. 
"Διαπραγματευόμαστε σκληρά και δεν θα παραδώσουμε γη και ύδωρ στους δανειστές όπως οι προκάτοχοί μας" δηλώνει ο Τσακαλώτος στη Βουλή. 

Συμμετοχή του Δήμου Πάρου στις τουριστικές εκθέσεις του Ισλαμαμπάντ, του Μοντεβιδέο, της Άνω Παταγονίας και των νησιών Γκαλαμπάγκος. 

Σε βομβαρδισμό του Βορείου Ιράκ προχώρησε η πολεμική αεροπορία των ΗΠΑ με απόφαση του Ν.Τραμπ. "Θα εδραιώσουμε την ειρήνη και την δημοκρατία στην περιοχή παρά τις αντιστάσεις των κακών" δήλωσε στο Κογκρέσο. 

Αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά των Β.Κυκλάδων από 24% σε 88%, αποφασίζει το ΥΠΟΙΚ. 
Σε δελτίο τύπου ο βουλευτής Κυκλάδων Ν.Μανιός θριαμβολογεί γιατί με τις "άοκνες προσπάθειές του" όπως σχετικά αναφέρει, απέτρεψε να ισχύσει το μέτρο και στις Νότιες. 
Μαίνεται ωστόσο ο πόλεμος μεταξύ των καθηγητών Γεωγραφίας σχετικά με την θέση της Σύρου στο χάρτη.

Έντονη φημολογία θέλει την ΚΕΠ-ΟΣΑ να τελεί υπό διάλυση.


ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 

Επιβάλλεται ΦΠΑ 22% στα κάλαντα κατόπιν απαιτήσεως των θεσμών. 
Το μέτρο όμως, καθησυχάζει η κυβέρνηση, θα εφαρμοστεί από τις γιορτές του 2018.

Στο χορό των εδαφικών διεκδικήσεων μπαίνει δυναμικά και η Ιορδανία, ισχυριζόμενη πως έχει κυριαρχικά δικαιώματα στο νησί της Πάρου. 
Συγκεκριμένα και με βάση το γεγονός πως υπάρχουν πολλοί κάτοικοι αυτού του νησιού με όνομα ή επίθετο Ιορδάνης, η κυβέρνηση αυτής της χώρας ισχυρίζεται πως έτσι πιστοποιείται-αποδεικνύεται η ιστορική σχέση Ιορδανίας-Πάρου. 
Ψυχραιμία συνιστά η κυβέρνηση. 

Με απόφαση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ ξεκινά βομβαρδισμός στη Συρία.
"Έφτασε επιτέλους η ώρα να φύγουν οι κακοί από την εξουσία και να επιβάλλουμε την Ειρήνη και τη Δημοκρατία", δήλωσε ο εκπρόσωπος του Λ.Οίκου. 

Αποχωρούν όλοι οι βουλευτές από την Ένωση Κεντρώων και προσχωρούν στο ΣΟΚ, το οποίο υπό το φως των εξελίξεων μετονομάζεται εκ νέου σε ΠΑΣΟΚ. 
Έξαλλος ο Β.Λεβέντης καλεί τον πρωθυπουργό να παραιτηθεί για να προχωρήσει ομόψυχα το πολιτικό σύστημα σε σχηματισμό οικουμενικής κυβέρνησης υπό τον Χαρίλαο Τρικούπη! 

Τη συνταγματική κατοχύρωση της νησιωτικότητας εξήγγειλε ο πρωθυπουργός σε διάγγελμά του από τις Οινούσσες. 
Στο πλαίσιο των δράσεων ανάδειξης της ιδιαιτερότητας των νησιών, ανακοίνωσε επίσης τη μείωση του ΦΠΑ κατά 1,03%% 


ακολουθεί όλη η ανάρτηση:

ΣΑΤΙΡΙΚΟΣ ΚΑΖΑΜΙΑΣ 2017

Δυστυχώς Survivor

Και βεβαίως το Survivor είναι μια βαθιά πολιτική υπόθεση. Συνιστά μια προσομοίωση της κοινωνίας, έτσι όπως τη θέλει η εξουσία. Μιας κοινωνίας «ναυαγών» που αθλούνται στην πείνα.
Δύο ομάδες, που εναλλάξ η μία φυτοζωεί, η άλλη πεινάει. Δυο ομάδες ομοιότροπες, που δεν τις χωρίζει καμιά ιδεολογική ή πολιτική διαφορά (περίπου όπως τα κυρίαρχα κόμματα στη σημερινή Bουλή) και τις προσδιορίζει ο αγώνας για την καρύδα (όπως αντιστοίχως για την καρέκλα).
Η χόρτασή μου η πείνα σου, ο θάνατός σου η ζωή μου, είναι ο ύψιστος στόχος δύο ομάδων που συκοφαντούν κάθε έννοια συλλογικότητας, λογικής, ηθικής, πολιτικής και πολιτισμού. Δυο ομάδες ομοούσιες,
απολύτως υποταγμένες στους κανόνες του παιχνιδιού – στους κανόνες της εξουσίας. Δυο ευκαιριακές συνθέσεις ατόμων που πρέπει να αποδεικνύουν ότι δεν είναι πρόσωπα, ότι δεν έχουν χρώματα και σημαίες, ότι μπορούν να αλλάζουν φανέλες,
ότι προσαρμόζονται
και ότι με το παράδειγμά τους μπορούν να μας εθίσουν στο αξίωμα ότι η υποταγή οδηγεί στην επιβίωση.
Το «παιχνίδι» αυτό είναι ασφαλώς μια επικερδέστατη μπίζνα για το κανάλι που το προβάλλει (και οι φιλοδοξίες του ίσως να φθάνουν έως εκεί – στα φράγκα), αλλά η δομή του βασίζεται στην παθολογία που οι εξουσίες θέλουν να δημιουργούν στις κοινωνίες, ενώ η επιτυχία του ξεπερνά και τα πιο τρελά όνειρα αυτών των εξουσιών – πράγμα που
μεταθέτει την ευθύνη για αυτήν την επιτυχία στην κοινωνία. Κι αυτό δεν είναι οξύμωρο. Το Survivor δεν είναι μόνον ένας παραμορφωτικός καθρέφτης στον οποίον μεγεθύνονται κοινωνικές παθολογίες, αλλά και ένα κάτοπτρο μέσα στο οποίο μεγάλο μέρος της κοινωνίας βλέπει αυτά που συμβαίνουν στην ίδια. Και ταυτίζεται.
Θα έλεγε κανείς, αν ήταν προβοκάτορας, ότι μεγάλο μέρος της κοινωνίας είναι τόσο καταπτοημένο, ώστε να αρέσκεται πλέον να παρακολουθεί -υπό μορφήν θεάματος- τη λειτουργία των μηχανισμών που το αποβλακώνουν. Ενα Σύνδρομο της Στοκχόλμης σε μαζική κλίμακα.
Δεν είναι κάτι το καινοφανές, ούτε είναι η πρώτη φορά που οι άνθρωποι μιμούνται τους πιθήκους. Επίσης, δεν είναι η πρόθεσή μας στο σημείωμα αυτό να κρίνουμε τους παίκτες και τα κίνητρά τους, αλλά να παρατηρήσουμε πώς λειτουργούν τα πιόνια σε ένα παιγνίδι με τόσο μεγάλη κοινωνική απήχηση – που μόνον η αμηχανία μας (ή η αλαζονεία μας) θα μπορούσε να σνομπάρει. Οι πολίτες
που απεχθάνονται το Survivor είναι και πάλι μια μειοψηφία. Η πλειοψηφία ή ταυτίζεται με το παίγνιον, ή διασκεδάζει την ανία της, ή καταφεύγει σε μια «ξένη» μιζέρια για να ξεφύγει από τη δική της. Σε αυτό το παιχνίδι
δεν παίζουν κανονικοί ή κοινοί άνθρωποι, common people όπως λένε οι Αγγλοι, αλλά είδωλα μέσα απ’ τη ζωή των οποίων το lifestyle μάθαινε επί δεκαετίες τους κοινούς ανθρώπους να ζουν τη δική τους ζωή. Μπορεί σήμερα, μετά τον θάνατο του lifestyle, τα είδωλα αυτά να είναι συνήθως φθηνιάρικα, αλλά η συνταγή παραμένει η ίδια: να ψιμυθιώνει κανείς τα βάσανά του με το γκλάμουρ κατασκευασμένων όντων, με το photoshop μιας εικονικής πραγματικότητας, με ένα λαχείο που δεν θα σου κληρώσει ποτέ – ώσπου λήγοντα στον λήγοντα να λήξεις.
Αν συγκρίνει κανείς παλαιότερα ριάλιτυ σώου με το Survivor, θα τα βρει πιο ενδιαφέροντα, απόδειξη ότι η παρακμή χρόνο με τον χρόνο οδηγεί σε όλο και πιο ευτελή προϊόντα, σε όλο και πιο ανόητες καταστάσεις – με λείο εγκέφαλο.
Τι βλέπουμε στο Survivor; Εν πρώτοις, το «διαίρει και βασίλευε» με τον επιμερισμό των παικτών σε δύο αντιμαχόμενες (που θα μπορούσαν να ήταν σύμμαχες) ομάδες, σε δύο «σταυροφορίες χωρίς σταυρό». Ακριβώς όπως «πρέπει» να συμβαίνει στις κοινωνίες: για όσα σου κάνει ο αποπάνω να σου φταίει ο διπλανός. Ο διαρκής και βλακώδης διαχωρισμός. Σε «ιδιωτικούς» και «δημόσιους» υπαλλήλους, φέρ’ ειπείν. Οπου ο θάνατος της κατσίκας του γείτονα χορταίνει τον πρωτογονισμό όσων σκέφτονται μόνον με στερεότυπα.
Στον κόσμο του Survivor, που παραπέμπει σε μια επιστροφή (της ελεεινής μορφής) στη φύση (της ελεεινής μορφής) -σε ένα «εξωτικό νησί» βγαλμένο μέσα από τις σελίδες των περιοδικών και τις σκηνές τηλεοπτικών σειρών-,
δυο μπουλούκια κάνουν χύδην ψυχανάλυση το ένα στο άλλο, αγωνίζονται σε έναν γελοιωδέστατο «στίβο», που προσβάλλει κάθε είδους σχολή σωματικής αγωγής, ομιλούν τα ελληνικά των εκατό λέξεων, κακοποιούν τις λέξεις, τις έννοιες και το συντακτικό σε κάθε τους φράση, ενώ ταυτοχρόνως συνοδεύουν τα λεγόμενά τους με τηλεοπτικού τύπου χειρονομίες και άλλους πιθηκισμούς.
Δύο αξιοθρήνητα σύνολα, τα μέλη των οποίων αποδίδουν τα ίδια στον εαυτόν τους το «ηθικό πλεονέκτημα», διαθέτοντας ταυτοχρόνως και τον κυνισμό που χρειάζεται για να αναφέρονται στη δική τους ιδιοτέλεια – έναν κυνισμό που θεωρούν ειλικρίνεια,
και μια δολιότητα που αναγκαστικώς πρέπει να μετέλθουν για να «επιβιώσουν» ώστε να φθάσουν στην τελική φάση του παιχνιδιού. Στον κόσμο αυτό η «υποψηφιότητα» δεν παραπέμπει στην εκλογή αλλά στην απομάκρυνση, στον εξοστρακισμό. Οπου, μάλιστα, ο αποσυνάγωγος πρέπει να «δικαιώσει», να επαινέσει την καταδίκη του.
Ο εν δυνάμει παρίας μαρτυρά τον χρυσούν κανόνα της λειτουργίας των Στρατοπέδων Συγκέντρωσης, όπου πάντα υπάρχει ένας κατώτερος, όπου κάποιος οδεύει προς την εξάλειψη – άρα εμείς καλά είμαστε, τουλάχιστον για την ώρα. Ωσπου να ’ρθει η ώρα μας.
Θα μου πείτε: όλα αυτά στο Survivor; Ναι. Υποδορίως. Οπερ ακόμα πιο επικίνδυνο. Αυτά και άλλα πολλά. Που μου διαφεύγουν.
Αυτό το παιχνίδι, η επικοινωνιακή του διαχείριση, η κατασκευή (εκτός παιχνιδιού) γεγονότων που αφορούν τη διόγκωση του ενδιαφέροντος για το παιχνίδι, η έμμεση συμμετοχή σε αυτό των διαδικτυακών κερκίδων, συνιστούν μια επιτυχία κατά τον τρόπο που τα φράγκα και η ισχύς αντιλαμβάνονται την επιτυχία.
Το Survivor δεν είναι μια εμφανώς αισχρή κατάσταση – αν ήταν, η κοινωνία θα το απέρριπτε. Είναι μια κατάσταση αισχρή στο βάθος της, που μπορεί να εμφανίζει τον εαυτόν της ανώδυνον. Μια κατάσταση που στην επιφάνειά της περιέχει το γελοίο και το ανόητο σε δόσεις που μας κάνουν να νιώθουμε καλύτεροι -στον καναπέ μας- από τους φουκαράδες που τρώνε καρύδες (εμείς τις καρύδες τις ψωνίζουμε απ’ το σουπερμάρκετ). Νιώθουμε
επίσης ότι πρόκειται για πρόσωπα αναλώσιμα, ότι η δόξα τους είναι πεπερασμένη, ότι στο τέλος οι περισσότεροι θα καταλήξουν στα αζήτητα – στον ίδιον ορίζοντα μεταξύ κουζίνας-λίβινγκ ρουμ-κρεβατοκάμαρας που κινείται και η δική μας φτωχοζωή.
Αλλωστε και το ίδιο το παιχνίδι, παρά το όνομά του, πέπρωται να πεθάνει – ενώ τη συνταγή του κάποτε η κόπωση του κοινού θα καταβάλει. Αλλο τι, χειρότερο πιθανόν, θα το διαδεχθεί.
Σε μια χώρα που τα παιδιά στα σχολεία δεν βλέπουν με οπτικοακουστικά μέσα τη ζωή των ανθρώπων στην Αθήνα του 5ου π.Χ. αιώνα ή στην Πόλη του 11ου μ.Χ. αιώνα, που η κοσμογραφία είναι μάθημα της μιας ώρας, σε μια χώρα που ο Τσίπρας λέει ψέματα σαν να πίνει νερό, που ο Σόιμπλε χειρουργεί στα νοσοκομεία και το Σύνταγμα κρατείται στα υπόγεια της οδού Μπουμπουλίνας, γιατί να μην «ξεχνιόμαστε με ένα Survivor»;
Στάθης Σταυρόπουλος
*Πηγή: enikos.gr

Ξύπνα μαμά! Κατουρήθηκα!

Eleni Andriopoulou

Τώρα με τον δεύτερο καφέ θυμήθηκα και το όνειρο που είδα:
Βγήκαν λέει κάτι καινούργια γυαλιά με πολυεστιακούς φακούς που τα φόρεσε ο Λαφαζάνης και επιτέλους είδε μπροστά του, είδε και μακρύτερα τη Ζωή που περνούσε μονολογώντας "τι εννοείτε πως μπορείτε να ζήσετε και χωρίς εμένα;" ενώ αμόλαγε καλούμπα στην Ραχήλ. Και άξαφνα κάτι σύντροφοι από το...

πουθενά μου φώναξαν "Ελένηηηηη!!! Επιτέλους!!! Τον συντονίσαμε τον Κουτσούμπα σε αυτόν τον αιώνααααα!!!" κουνώντας τη σημαία με το σφυροδρέπανο απάνω στο Ράιχσταγκ.
Ή μήπως ήταν η Ακρόπολη;
Θα σας γελάσω.
Ξύπνησα γιατί εκεί που ο Σόιμπλε χόρευε με τον Βαρουφάκη αργεντίνικο τανγκό, ο μικρός φώναξε μέσα στο αυτί μου:
"Ξύπνα μαμά! Κατουρήθηκα!"...

Έπεσε και το τελευταίο φύλλο συκής για τη δημοσιογραφία και τις σχέσεις της με τις μυστικές υπηρεσίες

Η "επίθεση με χημικά στη Συρία" απέδειξε πως ο βασιλιάς είναι γυμνός. Η δημοσιογραφία αυτοκτόνησε κι έχασε την... όποια "αξιοπιστία" της είχε απομείνει. Πιστοποίησε πως είναι το μακρύ χέρι των μυστικών υπηρεσιών, της "νέας τάξης", της παγκοσμιοποίησης.

 
Tου Νίκου Κλειτσίκα

Η "είδηση" στην ωμότητα της: "Περίπου 60 άτομα σκοτώθηκαν στη Συρία κι ειδικότερα στην επαρχία της Ιντλίμπ, μετά από βομβαρδισμούς με χημικά όπλα".
Αυτή η "είδηση" μεταδίδεται από τις τρομοκρατικές οργανώσεις που δρουν ακόμη στη Συρία και από τους "αλληλέγγυους ακτιβιστές" των τρομοκρατών, που είναι ένας και μοναδικός άνθρωπος κι έχει στο σπίτι του έναν υπολογιστή και αυτοαποκαλείται διευθυντής του "Συριακού Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων", ο Rami Abdul Rahman, που χαρακτηρίζεται “one man band” από τους New York Times. Τι κι αν η πρώτη αποκάλυψη έγινε από τους New York Times, τον Απρίλη του 2013, ο Rami Abdul Rahman, αυτός ο σκοτεινός τύπος, καταδικασμένος σε μικρές ποινές φυλάκισης στη Συρία, για ποινικά αδικήματα, ζει εδώ και δεκαπέντε χρόνια στο πολυτελές σπίτι του στο Coventry, την κοντέα (τσιφλίκι, για να συνεννοούμαστε) West Midlands , στο κέντρο του Ηνωμένου Βασιλείου (Αγγλία, για να συνεννοούμαστε), μπαινοβγαίνει στο υπουργείο των Εξωτερικών της Αγγλίας ως μόνιμος ένοικος του και αποτελεί το ανεξήγητο σημείο αναφοράς στρατιωτικών και πολιτικών αναλυτών της Ουάσινγκτον, αλλά και του ΟΗΕ, όπως έχουμε επισημάνει εδώ, από το Νοέμβρη του 2015.
Τώρα, όλοι γνωρίζουν -με εξαίρεση εκείνα τα ελεγχόμενα και χρηματοδοτούμενα με μαύρα δολάρια ΜΜΕ- ότι πρόκειται για μία απλή ηλεκτρονική ιστοσελίδα, με έναν και μοναδικό διαχειριστή-ιδιοκτήτη: Rami Abdel Rahman, ένας απατεώνας του κοινού ποινικού δικαίου, που όμως χρηματοδοτείται αδρά από την Ευρωπαϊκή Ένωση, την αγγλική κυβέρνηση κι αναζητούνται οι λοιποί “χρηματοδότες”.
Η διάδοση της "είδησης", των "φωτογραφιών" και του "βίντεο" δεν έγινε από κανένα δημοσιογραφικό πρακτορείο, ή ανεξάρτητο δημοσιογράφο. Αρχικά, για τον βομβαρδισμό με χημικά όπλα υπεύθυνοι ήταν οι κακοί Ρώσοι και σε δεύτερη φάση οι ένοπλες δυνάμεις του Αραβικού στρατού της Συρίας.
Αυτομάτως, όλα τα ΜΜΕ του κόσμου -και τα ελληνικά- διαδίδουν ως "μοναδική αλήθεια" το σχετικό υλικό και είδηση που διοχετεύει ο πράκτορας των δυτικών μυστικών υπηρεσιών.
Που βρίσκεται η "δημοσιογραφική δεοντολογία";
Ποιος δημοσιογράφος, ποιο δημοσιογραφικό πρακτορείο διασταύρωσε ή διαπίστωσε την "είδηση";
Απλώς, έχουμε μία ακόμη επιβεβαίωση πως σήμερα τα ΜΜΕ κι η δημοσιογραφία έχουν στρατευτεί στις μυστικές υπηρεσίες και το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα, χωρίς ΚΑΜΙΑ αμφιβολία!
Επισημαίνει σκωπτικά με σημερινό του άρθρο ο αγαπημένος φίλος, ο Ιταλός Γερουσιαστής Fernando Rossi: Αεροπλάνα της Συριακής κυβέρνησης χρησιμοποίησαν χημικά, εναντίον τρομοκρατών που ακόμη κατέχουν περιοχές της Συρίας; (AEREI DEL GOVERNO SIRIANO HANNO USATO GAS CONTRO I TERRORISTI CHE ANCORA OCCUPANO TERRITORI SIRIANI ?)
...και μεταξύ άλλων, σημειώνει για τα ΜΜΕ και τους δημοσιογράφους, τη στράτευσή τους: "στις παιδόφιλες - πετροδολαρίων μοναρχίες του Κόλπου, που τις διαχειρίζονται οι πετρελαϊκές πολυεθνικές, ιδιοκτησίας των οικογενειών του μεγάλου χρηματοπιστωτικού συστήματος που κατέχουν τα ΜΜΕ, των μασονικών στοών, της Λέσχης Bilderberg, της Trilaterale και μύριων ιδρυμάτων και ΜΚΟ, με καθήκοντα υποστήριξης της παγκοσμιοποίησης της εξουσίας τους...".
Κανένα ΜΜΕ δεν επαλήθευσε την πηγή του τσαρλατάνου πράκτορα των μυστικών υπηρεσιών Rami Abdel Rahman. Όλα τα ΜΜΕ, σε έναν θαυμάσιο συντονισμό που χρειαζόταν ένας μαέστρος συμφωνικής ορχήστρας, μίλησαν για ομάδες αντί-Άσαντ, που δρουν στην περιοχή. Κανένα ΜΜΕ δεν ανέφερε πως αυτές οι "ομάδες" είναι η Αλ Κάιντα, το χαλιφάτο (ισλαμικό κράτος), τρομοκράτες, τζιχαντιστές...
"Ο βασιλιάς είναι γυμνός"... Η δημοσιογραφία, με αυτή την τελευταία επιχείρησή της, στην κυριολεξία αποκαλύφθηκε για τον ρόλο της. Δεν υπάρχουν δικαιολογίες, δεν υπάρχουν μεμονωμένες φωνές αντίδρασης και οι παγκόσμιες δημοσιογραφικές ενώσεις -ειδικότερα η ΕΣΗΕΑ- απέδειξαν ότι εξυπηρετούν συγκεκριμένες εντολές.
"Ελεύθερη αγορά" έχουμε στη δύση και τα ΜΜΕ εξυπηρετούν τους πάτρωνες τους. Όμως, το ΑΠΕ, ο κύριος Ψύλλος, πληρώνεται από το υστέρημα του ελληνικού λαού, όπως κι η ΕΡΤ και μάλιστα πληρώνονται πολύ καλά. Αυτοί με ποιο δημοσιογραφικό δικαίωμα, ή δεοντολογία, μας δηλητηριάζουν το μυαλό και την ψυχή; Η ΕΣΗΕΑ ποια δεοντολογία και πράσινα άλογα υπηρετεί;
Ο χασάπης, το κτήνος... είναι πάντα ο δημοκρατικά εκλεγμένος κι αγαπημένος του λαού, ο πρόεδρος Άσαντ. Σε τίποτα δεν στάθηκαν αξιοπρόσεκτες οι κατηγορηματικές διαψεύσεις του στρατού της Συρίας, που τόνισε: "Δεν διαθέτουμε χημικά όπλα και δεν χρησιμοποιήσαμε ποτέ αυτά τα όπλα...".
Στην αλήθεια της Δαμασκού, ας προσθέσουμε και μια άλλη αλήθεια, αυτή της Ρωσίας που υποστηρίζεται με δορυφορικές φωτογραφίες απολύτου ακριβείας (όλοι, πλέον, οι στρατιωτικοί αναλυτές γνωρίζουν ότι και σ' αυτό τον τομέα η Ρωσία είναι αξεπέραστη από τη δύση): "Δεν υπήρξε επίθεση με χημικά όπλα από την Συριακή πολεμική αεροπορία. Τα χημικά βρισκόταν σε αποθήκες-οπλοστάσια των τρομοκρατών και κτυπήθηκαν από επίθεση αεροπλάνου της Δαμασκού".
Κανένα ΜΜΕ και δημοσιογράφος δεν έλαβε υπόψη τις δηλώσεις και τα στοιχεία του εκπροσώπου τύπου, του υπουργείου Άμυνας της Ρωσίας, του στρατηγού Igor Konashenkov, που μάλιστα περιλαμβάνονται στο πρακτορείο ειδήσεων Tass, γνωστά από καιρό σε όλους τους δημοσιογράφους και ειδησιογραφικά πρακτορεία, τουλάχιστον σ' όσους ασχολούνται έστω και λίγο με την κατάσταση στη Συρία και συνοδεύονται με αδιάψευστα ντοκουμέντα: Στην περιοχή της Ιντλίμπ, ακόμη στα χέρια των τρομοκρατών, παράγονται χημικά όπλα.
Ο Ρώσος στρατηγός Igor Konashenkov, τόνισε χθες, παρουσιάζοντας αδιάψευστα ντοκουμέντα: “Σύμφωνα με τις ρωσικές καταγραφές του εναέριου χώρου της Συρίας, χθες μεταξύ 11:30 και 12:30, η Συριακή Πολεμική Αεροπορία, σε επίθεσή της στην ανατολική περιφέρεια της Khan Sheikhun, κτύπησε με ακρίβεια μια σημαντική αποθήκη-οπλοστάσιο και εργοστάσιο παραγωγής όπλων, που μάλιστα παράγουν και σφαίρες με τοξικά υλικά”.
Ευρωπαίοι ηγέτες, όπως ονομάζονται οι πλασιέ εμπόρων όπλων και υπάλληλοι τραπεζών, έκαναν δηλώσεις για τον "χασάπη Άσαντ".
Για να "δέσει η κομπόστα", δεν απουσίασε η γνωστή πλασιέ εμπόρων όπλων, η "αριστερή" ανεπάγγελτη Federica Mogherini: “Το καθεστώς Άσαντ έχει την ευθύνη για την επίθεση με χημικά στη Συρία” κι ευτυχώς που δεν είναι υπουργός ο Ευάγγελος Βενιζέλος, γιατί ήδη θα είχαμε στείλει στρατεύματα για να προστατεύσουν τους τζιχαντιστές. Ας θυμηθούμε... τότε... Αύγουστος 2013, που κι ο Βενιζέλος καλούσε τη δύση σε στρατιωτική επέμβαση εναντίον της Συρίας.
Προκαλεί η ανεπάγγελτη Mogherini, όταν ως αρμόδια για την εξωτερική πολιτική και την ασφάλεια τη Ε.Ε., κάνει τέτοιες δηλώσεις με βάση ένα βίντεο που έχει διαδοθεί στο διαδίκτυο από την ίδια την Αλ Κάιντα. Φαντάζει σουρεαλιστικό, αλλά έχουμε μια θεσμική νομιμοποίηση μιας τρομοκρατικής οργάνωσης, που υποτίθεται προκαλεί τρομοκρατικές επιθέσεις και στην ίδια την Ευρώπη (Τα κροκοδείλια δάκρυα... της Federica Mogherini)
Οι εικόνες που διαδόθηκαν μέσω του διαδικτύου, δείχνουν ανθρώπους με τα ίδια συμπτώματα δηλητηρίασης πολιτών στο Χαλέπι, από τα χημικά των τζιχαντιστών, που έκαναν τα πάντα να διασώσουν τα δυτικά ΜΜΕ κι οι "ανθρωπιστικές" οργανώσεις των δυτικών μυστικών υπηρεσιών. Γεγονός που επιβεβαίωσε κι ο Ρώσος στρατηγός Konashenkov.
Το 2013, έκθεση του ίδιου του ΟΗΕ που πραγματοποιήθηκε μετά από επίσημη αποστολή ειδικών στη Συρία, καθόρισε με σαφήνεια πως η κυβέρνηση Άσαντ δεν διέθετε πλέον χημικά όπλα.
Επίσης, τα Sukhoi Su22 της Πολεμικής Αεροπορίας της Συρίας (που επιχείρησαν στην περιοχή κι είναι καταγραμμένα ακόμη και δορυφορικά, δεν μπορούν να μεταφέρουν, να εξοπλιστούν με χημικά όπλα.
Αν η δημοσιογραφία στο σύνολό της δεν ήταν στρατευμένη από τις μυστικές υπηρεσίες... Αν ένας έστω δημοσιογράφος έκανε ρεπορτάζ και δεν ήταν όργανο μυστικών υπηρεσιών, θα αναρωτιόταν το αυτονόητο, αλλά πολύ σημαντικό: Η κυβέρνηση της Συρίας πολεμάει για έξι ολόκληρα χρόνια (τώρα διανύουμε τον έβδομο χρόνο) την τρομοκρατία των τζιχαντιστών, δέχεται επικοινωνιακό πόλεμο για όλα αυτά τα χρόνια και τώρα που καθαρίζει τη χώρα από τους μισθοφόρους τρομοκράτες, αποφασίζει να σκοτώσει μικρά παιδιά;
Σ' αυτή τη φάση του πολέμου εναντίον της τρομοκρατίας, τώρα που η κυβέρνηση της Συρίας έχει και τη συναίνεση των δύο υπερδυνάμεων κι ανακτά καθημερινά εδάφη κατεχόμενα από τους τρομοκράτες, θα χρησιμοποιούσε χημικά όπλα;
Όταν πριν λίγες ημέρες ο Rex Tillerson, ο νέος Γραμματέας του Κράτους των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής του Τραμπ, προσχώρησε στις θέσεις του προέδρου Άσαντ και δήλωσε πως "είναι απόφαση του λαού της Συρίας αν θα εξαποστείλει τον Άσαντ, ή θα τον διατηρήσει πρόεδρο", θα προχωρούσε η Συρία, που νικηφόρα απελευθερώνει τα εδάφη της, σε χρήση χημικών όπλων;
Το μεγάλο ψέμα της επίθεσης με χημικά από τη νόμιμη κυβέρνηση της Συρίας, ο συγχρονισμός των ΜΜΕ και των δημοσιογράφων όλου του κόσμου, πιστοποίησαν πως ένα από τα μεγάλα όπλα της παγκοσμιοποίησης είναι η λεγόμενη "δημοσιογραφία" και δεν υπάρχει αμφιβολία ή αμφισβήτηση!
Όσο για το "έργο" της οργάνωσης ΜΚΟ της Cia, με την επωνυμία "white helmets", που συν επικουρεί και τροφοδοτεί τη δημοσιογραφική πορνεία, περιγράφεται από τον "Ριζοσπάστη": Λευκά Κράνη... ιμπεριαλιστών και έχουμε ασχοληθεί εκτεταμένα τα τελευταία χρόνια:

Ο "διασωθείς Σύρος πολίτης", δεν ήταν τόσο άμαχος πολίτης, αλλά και δεν ήταν καθόλου τραυματισμένος. Είναι ένας απλός μισθοφόρος-φονιάς του λεγόμενου "ελεύθερου συριακού στρατού", της τρομοκρατικής οργάνωσης που στηρίζουν οι ΗΠΑ, η Ε.Ε., το Ισραήλ, η Τουρκία, Κατάρ και Σαουδική Αραβία, που στη φωτογραφία τον βλέπουμε με τα σύμβολα των τρομοκρατών (3 κόκκινα αστερια), αλλά και χαμογελαστό μαζί με τους "εθελοντές διασώστες" της
"white helmets". Ο τρομοκράτης πρόσφερε και υπηρεσίες υποκριτικής στο σκηνοθετημένο βίντεο. (Νοέμβρης 2016)

πηγή: www.press-gr.com

Τι οφείλουμε να κάνουμε με το δημόσιο χρέος;

Τελευταία έχει ανοίξει έντονα η συζήτηση περί εθνικού νομίσματος. Αρκετοί πλέον είναι αυτοί που υποστηρίζουν τη μετάβαση σε μια νέα δραχμή. Ακούμε πολλές περί διαγραμμάτων προτάσεις, που στον αδαή φαντάζουν πολύ περισπούδαστες, αλλά δεν ακούμε λέξη για τα πιο κορυφαία ζητήματα.

Τι θα κάνουμε με το χρέος της χώρας; Το δημόσιο χρέος δεν είναι ένα απλό δημοσιονομικό μέγεθος. Αντίθετα είναι το βασικό μέσο καθυπόταξης της χώρας και επιβολής ενός καθεστώτος που επίσημα στη διεθνή νομολογία χαρακτηρίζεται ως καθεστώς κατοχής. Πώς μπορούμε να πάμε σε ένα νέο εθνικό νόμισμα, σε μια νέα δραχμή, αν πρώτα και κύρια δεν ξεμπερδέψουμε με το χρέος;

Στο ερώτημα αυτό άλλοι, όπως το ΚΚΕ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ απαντάνε με απλά συνθήματα (διαγραφή του χρέους) χωρίς να κάνουν τον κόπο να απαντήσουν στο πώς. Προφανώς ονειρεύονται ότι μια νέα επίθεση στα χειμερινά ανάκτορα θα τους λύσει το πρόβλημα. Ή απλά δεν τους καίγεται καρφί γιατί ούτε που διανοούνται ότι οφείλουν να θέσουν άμεσα ζήτημα εξουσίας.

Άλλοι πάλι, όπως ο κ. Χιόνης - προσφάτως "δραχμιστής" κι αυτός - το ξεπερνά λέγοντας ότι θα αντιμετωπιστεί μέσα από διαπραγμάτευση με την ΕΚΤ. Τώρα το τι σόι διαπραγμάτευση μπορείς κανείς όταν το κράτος σου δεν είναι καν κυρίαρχο υπό το καθεστώς των δανειακών συμβάσεων και των μνημονίων, ανήκει στη σφαίρα της φαντασιοπληξίας.

Υπάρχει βέβαια και η άποψη που συμμερίζονται τόσο ο κ. Λαμπαβίτσας, όσο κι ο κ. Τόλιος της ΛΑΕ ότι φεύγοντας από το ευρώ μπορείς να διαπραγματευθείς με τους δανειστές τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους. Το υπόλοιπο θα το πληρώσεις με νέες δραχμές.

Καταρχάς, οι καλοί μας φίλοι δεν μας εξηγούν πόσο από το υφιστάμενο δημόσιο χρέος μπορεί να συνεχίσει να εξυπηρετεί ο Έλληνας εργαζόμενος και η οικονομία. Πόσο; 10%; 30%; Μήπως 5% ή 1%; Γιατί δεν μας λένε, ώστε να μάθουν οι εργαζόμενοι πόσους νέους φόρους θα κληθούν να πληρώσουν για την εξυπηρέτηση του εναπομείναντος χρέους. Εκτός κι αν εννοούν ότι θα μπουν σε διαπραγματεύσεις και όπου καθίσει η μπάλα. Ότι δηλαδή έκανε κι ο ΣΥΡΙΖΑ το πρώτο εξάμηνο του 2015.

Όσοι από εμάς ασχολούμαστε με το άθλημα να προτείνουμε λύσεις, οφείλουμε να γνωρίζουμε ότι σήμερα το μέσο διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών στην Ελλάδα υστερεί κατά 20% από το αναγκαίο εισόδημα που οφείλει να διαθέτει προκειμένου να καλύψει τις βασικές καταναλωτικές δαπάνες. Και μια οικονομία δεν ανακάμπτει χωρίς να υπάρχει διαθέσιμο εισόδημα που, αφενός, να καλύπτει πλήρως τις βασικές καταναλωτικές δαπάνες και, αφετέρου, να δημιουργεί και οριακή αποταμίευση. Δηλαδή να αφήνει και κάτι στην άκρη για τον μεσομακροπρόθεσμο οικονομικό προγραμματισμό του νοικοκυριού.

Τι προτείνουν λοιπόν οι καλοί μας φίλοι; Σε συνθήκες ανυπαρξίας εισοδήματος ακόμη και για βασικές καταναλωτικές δαπάνες, να καλέσουν τα νοικοκυριά να συνεχίσουν να εξυπηρετούν μέρος του χρέους. Αυτό σε απλά ελληνικά σημαίνει: είτε νέος δανεισμός, είτε νέες φοροεπιδρομές και λιτότητα.

Όσο για τη δραχμοποίηση του χρέους, τι να πει κανείς. Το χειρότερο αποτέλεσμα δεν θα είναι ο πληθωρισμός, αλλά η έκθεση της νέας δραχμής στις άγριες επιθέσεις των κερδοσκόπων στη διεθνή συναλλαγματική αγορά με μόνο σκοπό να εξαναγκάσουν τη νέα Τράπεζα της Ελλάδος να εξαντλήσει τα όποια συναλλαγματικά της διαθέσιμα στην υποστήριξη του εθνικού νομίσματος. Αυτό έκαναν για πάνω από μια δεκαετία στην Αργεντινή της Φερνάντεζ.

Έτσι η νέα ΤτΕ θα αναγκαστεί να αναζητήσει νέο συνάλλαγμα με δανεισμό από τις διεθνείς αγορές. Και μόλις το κάνει αυτό, η Ελλάδα θα ξαναμπεί στο φαύλο κύκλο της χρεοκοπίας. Όπως συμβαίνει σήμερα με την Αργεντινή, η οποία βγήκε στις αγορές για δανεισμό και έχασε ότι είχε πετύχει με τη διαγραφή του 70% του χρέους της.

Επομένως τι κάνουμε; Οφείλουμε ευθύς εξαρχής να μην αναγνωρίσουμε το δημόσιο χρέος. Στο σύνολό του. Να το καταγγείλουμε ως παράνομο, καταχρηστικό και απεχθές. Όχι με επιτροπές λογιστικού ελέγχου, αλλά ως προϊόν και πολιτικό μέσο επιβολής καθεστώτος κατοχής της Ελλάδας και κατάλυσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του ελληνικού λαού με πρώτο το δικαίωμα της ελεύθερης αυτοδιάθεσης. Μόνο έτσι μπορεί να σβήσει το σύνολο του χρέους, χωρίς κανείς να μπορεί να το επαναφέρει. Ταυτόχρονα φυσικά με την έξοδο της χώρας από το ευρώ και την ΕΕ. 

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ

Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών, 30 Μαρτίου 2017

Κάνε το καλό και ρίξτο στο ...facebook!!*

 
 Αξία έχει η προσφορά σου προς τον αναξιοπαθούντα, όταν προστατεύεις την αξιοπρέπειά του!

Μεγαλύτερη ακόμα αξία αυτή αποκτά όταν διατηρείς την ανωνυμία σου, ως ευεργέτης!

Προσφορά που διαφημίζεται -ενίοτε πριν υλοποιηθεί- δεν είναι προσφορά, είναι απλώς επένδυση!



*Κοινωνικό μήνυμα με πολλούς αποδέκτες...



 

Η χώρα της κοροϊδίας

Jo Di

Ας αρχίσουν οι χοροί!..

     Έχοντας υπ' όψη πως το ευρώ είναι το όργανο, το μέσον με το οποίο οι χώρες-σκλάβοι της Ευρωπαϊκής 'Ένωσης" παραμένουν αλυσοδεμένες με μνημόνια και εξαρτημένες από άτυπες πηγές εξουσίας: eurogroups κλπ,
     ..και έχοντας κατά νου πως η επιστροφή μας σε
εθνικό νόμισμα δεν είναι φετίχ ούτε κανενός είδους εκδίκησης, παρά το εργαλείο με το οποίο θα επιχειρήσουμε την επιστροφή στην ανάπτυξη,
     ..μιά ανάπτυξη κανονική, υγιή, και όχι πλασματική ανάπτυξη των επιδοτήσεων, των χωματερών, των σε μιά νύχτα διπλασιασμό μισθών και συντάξεων, των θαλασσοδανείων,
     ..ας απαιτήσουμε να ανοίξει η κουβέντα για την εθελοντική και όχι αναγκαστική επιστροφή σε εθνικό νόμισμα.

     Είναι η συζήτηση-ταμπού που με λύσσα και με κάθε τρόπο προσπαθεί το σύστημα να καταπνίξει,
     ..γιατί το συμπέρασμα που θα βγεί από αυτή είναι σίγουρο πως είτε θα αντιτίθεται, είτε απλώς θα αναδεικνύει την μεγάλη προδοσία που έχει συντελεστεί εις βάρος του λαού και σε όφελος της ίδιας της εξουσίας και των εκτελεστών της.
     Το blog παραθέτει εδώ ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο, απλοϊκό ίσως αλλά κατατοπιστικό και τέλος πάντων αφυπνιστικό όσον αφορά το θέμα της επιστροφής σε εθνικό νόμισμα.
     Προέρχεται από την ιστοσελίδα: "Οδός Δραχμής" και οι υπογραμίσεις καθώς και τα σχόλια στις παρενθέσεις είναι δικές μας:

     " Σε πολλά πάνελ και δημόσιες συζητήσεις, οι ευρωραγιάδες προβάλλουν μια εντελώς αμφιλεγόμενη και μάλλον ανύπαρκτη πρόσφατη δημοσκόπηση της εταιρείας Μetron Analysis, η οποία αποτελεί παραμάγαζο του αποθανόντος Mega Channel. Στη «δημοσκόπηση» αυτή, συμπεραίνεται ότι οι υποστηρικτές της δραχμής ανέρχονται μόνο σε 30%. Αντίθετα, οι ευρωραγιάδες που ελέγχουν τα κεντρικά ΜΜΕ, κρύβουν την επίσης πρόσφατη δημοσκόπηση της Alco όπου οι δραχμηστές μετά απο αφαίρεση των αναποφάσιστων, ανέρχονται σε 61% έναντι 39% των υποστηρικτών του ευρώ.

Περίπου μοιρασμένες είναι οι απόψεις σε πρόσφατη δημοσκόπηση της Palmos Analysis (ευρώ 48%, δραχμή 47%), ενώ οι δραχμηστές πλειοψηφούν ελαφρώς σε δημοσκοπήσεις της Public Issue όπως και του In.gr του ΔΟΛ, ενός κατ’ εξοχήν συστημικού μέσου. Το ίδιο ισχύει και σε λίγο παλαιότερη δημοσκόπιση της Gallop International που έχει κρυφτεί κάτω απο το χαλί.

Ενδεικτικό του γεγονότος ότι, η δραχμή έχει αποκτήσει πλέον πλειοψηφική δυναμική είναι ότι, σε πολλές δημοσκοπήσεις διάφορων εταιρειών που δημοσιοποιούνται, το ερώτημα δραχμή ή ευρώ είτε δεν τίθεται ή έχει τεθεί και το τελικό συμπέρασμα αποκρύβεται, γιατί δεν ικανοποιεί τους παραγγελιοδόχους.Προφανώς, οι δημοσκοπικές εταιρείες αποφεύγουν να εκτεθούν αλιώνοντας τα ευρύματα πέραν ενός ανεκτού ορίου, όπως μπορεί να κάνουν συχνά. Επισημαίνεται εδώ ότι, σε όλες τις διαδικτιακές δημοσκοπήσεις, οι υποστηρικτές της δραχμής ξεπερνούν κατά πολύ τους ευρω-ψεκασμένους.

Φυσικά η άποψη της δραχμής ελάχιστα εκπροσωπείται στα κεντρικά κατοχικά ΜΜΕ. Πρόσφατα, ένας μνημονιακός δημοσιογράφος-παπαγάλος του συστήματος, αιτιολόγησε αυτή την φασιστική πρακτική λέγοντας ότι, «δεν καλούνται οι εκφραστές της άποψης για τη δραχμή στα κεντρικά ΜΜΕ, γιατί έχει εκτιμηθεί (έχει "εκτιμηθεί" κατά την έννοια που η χούντα "εκτιμούσε" και λογόκρινε από κείμενα μέχρι ανθρώπους) ότι, η άποψη αυτή κάνει κακό στη χώρα (αντίθετα με τα μνημόνια που "είναι ευλογία"). Κάτι ανάλογο κάνουμε και για τους εκπροσώπους της Χρυσής Αυγής που δεν τους καλούμε στα τηλεοπτικά πάνελ», είπε ο άθλιος Φιρφιρίκος του κατοχικού καθεστώτος !

Με μονόλογο ασύστολων ψεμάτων και στρεβλώσεων ψεκάζουν, αποκοιμίζουν, φοβίζουν τους πολίτες και συγκρατούν όσο τους είναι δυνατό το σαρωτικό κύμα του ευρωσκεπτικισμού και της ευρωμνημονιακής ανατροπής. Πουλάνε ψέματα και φόβο και αγοράζουν υπομονή. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση, το όλο σύστημα, ξεπουλάει τη τη χώρα για να διαμοιράζονται τις καρέκλες της εξουσίας. Αλλά η εναλλαγή των «σωτήρων» μέσα στο ευρωκατοχικό καθεστώς έχει ημερομηνία λήξης. Είναι προφανές ότι η ήττα των ευρωραγιάδων θα ήταν καταλυτική, αν υπήρχε στοιχειώδης ισορροπία στην ενημέρωση των πολιτών και απο τις δύο πλευρές. Και θα είναι καταλυτική όταν «κατακαθήσει ο κουρνιαχτός και μετρηθεί τ’ ασκέρι» όπως θα έλεγε ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης.

Αλλά ακόμα και αν υποτεθεί πως οι απόψεις ανάμεσα στους υποστηρικτές του ευρώ και της δραχμής είναι περίπου μοιρασμένες, ή ακόμα και αν ανέρχονται σε 30% του συνόλου όπως υποστηρίζουν οι Φιρφιρίκοι, το μεγάλο ερώτημα που τίθεται είναι γιατί δεν εκπροσωπούνται στο κοινοβούλιο οι εκπρόσωποι των τελευταίων;Πόσο πραγματικά δημοκρατικό είναι αυτό; (γι αυτό όμως δεν φταίει κανείς άλλος από τον ίδιο τον αντιμνημονιακό χώρο, καθώς και απ' τον λαό-ψηφοφόρο) Και πόσο θα συνεχίσει η τραγωδία της χώρας απο μέσα από το «πάση θυσία στο ευρώ» και τους διαχειριστές του;

Το πλειοψηφικό ρεύμα της δραχμής βρίσκεται σε αναμονή της πολιτικής του έκφρασης. Αυτή η μεγάλη σαρωτική έκφραση ανατροπής και ανάστασης της χώρας, η σωτηρία της πατρίδας με δημοκρατικές διαδικασίες και μέσο το εθνικό νόμισμα είναι πολύ κοντά. "



     Υ.Γ  Δεν είναι ανάγκη να συμφωνήσουμε σε όλα με όλους για να συμπτύξουμε ένα αντιμνημονιακό μέτωπο.
             Γι αυτό και τα όποια σχόλια υπάρξουν ας μην είναι επικριτικά για την άποψη του άλλου, αλλά συνθετικά και ενωτικά.
Κώστας Μαντατοφόρος

AΦΙΕΡΩΜΕΝΟ

Σε όλους όσους είτε αφελώς (οι πολλοί) είτε δολίως (οι ολίγοι) ισχυρίζονται πως "κριτήριο πολιτισμού είναι η συμπεριφορά μας απέναντι στα ζώα"!
Άρα: πας φιλόζωος πολιτισμένος και πας μη φιλόζωος βάρβαρος!
Οι δύο πρώτοι (από τους τρεις) άνωθεν εικονιζόμενοι αποτελούν ένα ελάχιστο, ελαχιστότατο δείγμα επώνυμων φιλόζωων που "τίμησαν" με τις πράξεις τους (εκατοντάδες χιλιάδες νεκροί και τραυματίες από πολέμους, αποκλεισμούς, εμπάργκο και άλλα θεάρεστα) τον σύγχρονο πολιτισμό...
Ο τρίτος ονόματι ΚΑΡΛ ΧΕΚΕΡ "διετέλεσε" στο Αουσβιτς και υπήρξε όπως και άλλοι συνάδελφοί του φανατικός λάτρης των σκυλιών.
Η ιστορία τον κατέταξε στους υπηρέτες των πιο υψηλών ιδανικών, όπως π.χ. "η αγάπη για τον πλησίον"...





Υ.Γ. οι απλουστεύσεις είναι εξαιρετικά επικίνδυνες για όλους και για κείνους που τις παράγουν και για κείνους που τις υιοθετούν!
  

Ο μανατζαράκος

Θυμάστε τους εκσυγχρονιστές; Ποιους απ όλους θα μου πείτε. Τον Σημίτη, τον Πρωτόπαπα, τη Διαμαντοπούλου, το Στουρνάρα; Μήπως τον Παπαντωνίου, τον Μαντέλλη, τον Τσουκάτο;

Του Κώστα Βαξεβάνη
Αυτούς λοιπόν. Τους μετεμψυχωτές του θαύματος του νεοέλληνα, που έφτιαξαν χρηματιστήρια, δρόμους και γιοφύρια, εξοπλιστικά προγράμματα, μας εκσυγχρόνισαν με SIEMENS , μας ανέπτυξαν με τηλεοπτικά σήριαλ και οικονομικές εκπομπές που παρουσίαζαν το μπόι του Σημίτη σαν του Δράκου των Ασιατικών αγορών. Που έφτιαξαν Κωστόπουλους στους οποίους έδινε συνεντεύξεις ο Κώστας Σημίτης δίπλα στις αναλύσεις του γελωτοποιού Θέμου Αναστασιάδη, που δημιούργησαν νέα τζάκια που κάπνιζαν μπόχα μέσα στα μούτρα της κοινωνίας, που με τις ευλογίες τους άρπαξαν, έκλεψαν, ξανάκλεψαν αλλά κυρίως είχαν το θράσος να λένε πως όποιος έχει στοιχεία να πάει στον εισαγγελέα.
Αυτοί λοιπόν, που λίγο αργότερα, σήκωσαν το δάχτυλο λέγοντας πως καλά πάθαμε γιατί ζούσαμε με δανεικά και πάνω από τις δυνατότητές μας. Πως πρέπει να μπούμε σε επιτροπεία, να αφήσουμε τη χώρα κάτω από το στιβαρό και γιατί όχι τιμωρητικό χέρι του Σόιμπλε ο οποίος θα μας οδηγήσει στο μέλλον. Πως χρειαζόμαστε φτώχεια, μικρούς μισθούς και πενιχρές συντάξεις γιατί αυτό μας αξίζει.
Οι εκσυγχρονιστές λοιπόν, ζουν ανάμεσά μας. Δεν ζουν μόνο, μιλάνε κιόλας, ζητάνε τα ρέστα, νουθετούν και δείχνουν με το δάχτυλο (αχ αυτό το δάχτυλο) τους φταίχτες που επί δύο ολόκληρα χρόνια κατέχουν την εξουσία , άρα ευθύνονται για την καταστροφή.
Ο εθνικός μανατζαράκος δίνει συνεντεύξεις για να πει πόσο καλά τα έκανε όλα και δεν νοιώθει λίγη ντροπή ο δημοσιογράφος που τον ακούει ώστε να ρωτήσει «ποιο απ όλα; Το Γιάννο,το Χρηματιστήριο, την ανάπτυξη που τελικώς ήταν δανεικά; Το ευρώ που ήταν ένα πουκάμισο αδειανό ή την ΟΝΕ που ήταν παλτό ολόκληρο; Ποιο; Το πείραγμα του χρέους, τους ψεύτικους δείκτες της ανάπτυξης, τους ακόμη πιο ψεύτικους της τιμιότητας και του εκσυγχρονισμού;».
Τσιμουδιά οι δημοσιογράφοι. Κορδωμένος ο μανατζαράκος της διαπλοκής και της καταστροφής, των εργολάβων και των εμπόρων όπλων, έβλεπε τη σκιά του από τους προβολείς στο φιλικό στούντιο και νόμιζε πως είναι το μπόι του. Ο πρωθυπουργός που έβλεπε τις μίζες να περνούν, ξανάγινε μέντορας και εκσυγχρονιστής για όσο (τηλεοπτικό) χρόνο ήταν προστατευμένος. Ζήτησε μέχρι και εκλογές και αναθάρρεψε η σημιτική χλωρίδα που αναπτύχθηκε στο κοπριζόμενο έδαφος της διαφθοράς.
Κορδώθηκε ο Στουρνάρας, θυμήθηκε παλιές καλές εποχές με δραχμή αλλά καλό μεροκάματο ο Θεοδωράκης, συμφώνησε με τον εαυτό του και ο Κυριάκος πως έχει μέλλον αφού είχε μέχρι και ο λογιστής του αέρα του κοπανιστού.

Ο Κώστας Σημίτης δεν κινείται από φιλαυτία ή υστεροφημία. Λειτουργεί με μικρότητα. Θέλει μια Ελλάδα στα μέτρα του για να μπορεί να είναι μανατζαράκος. Αυτός και η παρέα του.

Η ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΣΚΑΙ

Προκλητικότατα προσβλητική υπήρξε η εκπομπή eco* news απέναντι στην Παριανή κοινωνία, στην δεοντολογία και στην νομιμότητα.
Το πόσο λογαριάζουν τα διαπλεκόμενα εργαλεία της εγχώριας και παγκόσμιας τοκογλυφίας τους πολίτες και την ίδια την χώρα, το έχουμε ζήσει βάναυσα στο πετσί μας, ιδιαίτερα τα τελευταία 8 μνημονιακά χρόνια.
Εκεί που ξεπερνούν και τον εαυτό τους, είναι στα διαδικαστικά θέματα, για την τήρηση και τον σεβασμό των οποίων το περιβόητο ΕΣΡ "ποιεί την νίσα" συστηματικά.
Εντάξει, θα δεχθώ πως δικαιούται ο (κάθε) ΣΚΑΙ να μας χαρακτηρίζει Ούγκανους.
Το δικαίωμά μας να παραθέσουμε τα αντεπιχειρήματά μας, που συνιστά και θεσμική υποχρέωση του σταθμού ποιος το προστατεύει;
Μήπως η επιτροπή αγώνα θα πρέπει να περάσει στην αντεπίθεση με όλα τα προσφερόμενα μέσα; 


*(;)
 

KOYIZ ΓΙΑ ΠΡΟΧΩΡΗΜΕΝΟΥΣ

Ποιος εξέφρασε αυτή την "τεκμηριωμένη" θέση/ανάλυση σχετικά με το ενδεχόμενο μετάβασης σε εθνικό νόμισμα;


”στην περίπτωση αλλαγής νομίσματος στη χώρα μας το λαϊκό εισόδημα θα εξανεμιστεί μέσω της υποτίμησης του νέου νομίσματος, της αισχροκέρδειας, της ραγδαίας πτώσης της αγοραστικής δύναμης, καθώς και μέσω της μεγάλης ανατίμησης των εισαγόμενων εμπορευμάτων, στα οποία στηρίζεται όχι μόνο η κατανάλωση αλλά και η βιομηχανία. Επίσης, θα χτυπηθεί και ένα μεγάλο μέρος αυτοαπασχολούμενων, φτωχών αγροτών, δανειοληπτών. Το μεγάλο κεφάλαιο είναι αυτό που θα βγει και σε αυτήν την περίπτωση κερδισμένο. Ιδιαίτερα μάλιστα ορισμένα τμήματα του κεφαλαίου θα βγουν ωφελημένα, γι’ αυτό και στήριξαν και στηρίζουν άμεσα ή έμμεσα την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη”

Ο Τσίπρας, ο Μητσοτάκης, ο Θεοδωράκης, Η Φώφη, ο Πορδοσάλτες, ο Τζήμερος, ή κάποιος άλλος;


Η απάντηση προσεχώς...