Με τον Πέτρο Αυλήτη εκτός από την διαπροσωπική, μας συνέδεε και μια παλαιά στέρεη οικογενειακή φιλία.
Όταν έπειτα από πολύχρονη απουσία στο εξωτερικό επέστρεψε στο νησί, ήδη γνώριζε τις προσπάθειές μου για την ίδρυση Ιστορικού Αρχείου στο πλαίσιο της Δημοτικής Βιβλιοθήκης και ζήτησε να συναντηθούμε προκειμένου να τον ενημερώσω σχετικά, πράγμα που έκανα και μάλιστα επεκτάθηκα και σε άλλα ζητήματα.
Στο πλαίσιο αυτής της συνάντησης πληροφορήθηκε την ύπαρξη του φωτογραφικού μου αρχείου, το οποίο ζήτησε να το συμπεριλάβει σ' ένα μεγάλο ολοκληρωμένο αρχείο με στόχο την πλήρη αποτύπωση της Νεώτερης Ιστορίας του νησιού κι εγώ φυσικά του το παραχώρησα.
Δυστυχώς, το νήμα της ζωής του κόπηκε πρόωρα και δεν πρόλαβε να δει υλοποιημένο το κοινό μας όνειρο, άφησε όμως σοβαρή παρακαταθήκη για τις επόμενες γενεές.
Καλό Ταξίδι Φίλε...

