Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2026
Περί Ψυχολογίας & Παροχής Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας στην Σύγχρονη Ελλάδα
Της Ευγενίας Σαρηγιαννίδη
Στην καθημερινή κλινική πράξη ως ψυχολόγος, αλλά και ως μέλος αυτής της κοινωνίας έρχομαι αντιμέτωπη, όπως ενδεχομένως ερχόμαστε όλοι μας, με διάφορες κοινωνικές ιστορίες που σκιαγραφούν μια κοινωνική πραγματικότητα θραυσματικού τύπου, όπου τα άτομα (αλλά και οι συλλογικότητες), νιώθουν κατακερματισμένα, αδυνατούν να «ενώσουν τα κομμάτια τους», ώστε να δημιουργήσουν ένα αποτέλεσμα στη δική τους ζωή και των συνανθρώπων τους. Τα άτομα αυτά συχνά ταλανίζονται από διάφορες ψυχικές διαταραχές, (εντός και εκτός εισαγωγικών), βιώνουν συναισθήματα δυσφορίας, μελαγχολίας, απουσίας νοήματος, έλλειψης ικανοποίησης, έλλειψης ενδιαφέροντος κλπ. Παράλληλα, συχνά αισθάνονται ένα γνωστικό και ταυτόχρονα συναισθηματικό χάος και υπαρξιακό κενό, μοναξιά, αδυναμία στοχοθεσίας, απουσία προσανατολισμού, δυσκολία στη λήψη απόφασης. Μοιάζουν πολλές φορές να νιώθουν ή να είναι λίγο ή πολύ «εκτός τόπου και χρόνου». Συγχρόνως, τα άτομα αυτά αποτελούν τμήματα ενός λαού που υφίσταται το ένα σοκ μετά το άλλο και βιώνουν σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο μια πολυδιάστατη κρίση.
Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2026
NA ΣΕ ΚΑΨΩ ΓΙΑΝΝΗ ΝΑ Σ' ΑΛΕΙΨΩ ΛΑΔΙ...
Ένα θέμα που απασχόλησε την δημοσιότητα τις τελευταίες μέρες είναι αυτό της σταδιακής συρρίκνωσης του αλιευτικού τομέα στο νησί μας και όχι μόνο.
Οι αιτίες είναι πολλές, αλλά ως κυριότερη αναγνωρίζεται η επικράτηση της "βαριάς βιομηχανίας" του Τουρισμού ως υποκατάστατο του συνόλου της παραγωγικής διαδικασίας στη χώρα μας.
Υπό αυτό το πρίσμα, προκαλεί τουλάχιστον απορία η στάση πολιτικών παραγόντων οι οποίοι συνέβαλαν καθοριστικά δια πράξεων (ή και δια παραλείψεων) σε αυτή την εξέλιξη, να εμφανίζονται ως "συμπαραστάτες" και "συνοδοιπόροι" στον αγώνα των ψαράδων για επιβίωση!
Η μικροπολιτική αντίληψη που θέλει αυτούς τους παράγοντες να συμπλέουν με τους πάντες και τα πάντα, εφόσον αυτό αποφέρει ψηφαλάκια, έχει καταστεί πλέον κρατούσα ιδεολογία και σταθερός κανόνας συμπεριφοράς των εκπροσώπων της.
Έτσι μπορούμε να καμαρώσουμε αυτούς που αποφάσιζαν επί της ουσίας την καταστροφή του πρωτογενή τομέα δια της δημιουργίας των προυποθέσεων της απόλυτης επικράτησης του τουρισμού ως κυρίαρχη οικονομική δραστηριότητα να φωτογραφίζονται "πρώτη μούρη" στις κινητοποιήσεις των θυμάτων που αυτοί προκάλεσαν είτε λόγω σκοπιμότητας υπηρετώντας συμφέροντα, είτε λόγω αφροσύνης....
Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2026
Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2026
ΕΦΤΑΣΕ Ο ΚΟΜΠΟΣ ΣΤΟ ΧΤΕΝΙ!
Όταν εγκαινιάστηκε το "αλιευτικό καταφύγιο" της Αλυκής ήμουν ίσως ο μοναδικός από όσους αρθρώνουν δημόσιο λόγο που αντιμετώπισα το γεγονός με σκεπτικισμό και επιφυλάξεις.
Κι αυτό, διότι, όπως είχα τότε επισημάνει, θεωρούσα πως ήταν ζήτημα χρόνου η "επιδρομή" των "επιχειρηματιών" του θαλάσσιου τουρισμού και η υποκατάσταση ή καλύτερα ο εκτοπισμός των αλιευτικών σκαφών από τα διάφορα αντίστοιχα δικά τους σκάφη.
Η στάση μου αυτή ενόχλησε πολλούς, τόσο στον λόφο της Αγ.Άννας, όσο και στις τάξεις των καταληψιών του καταφυγίου, το οποίο θυμίζω αποτελούσε όραμα και επιδίωξη όλων των ψαράδων της περιοχής για πάνω από 50 χρόνια.
Δυστυχώς, από τη μια η μοιρολατρία και η παθητικότητα, από την άλλη η μικροπολιτική όλων ανεξαιρέτως των παρατάξεων, επέτρεψαν να θεριέψει το φαινόμενο του παραγκωνισμού των ψαράδων από τους σφετεριστές του λιμανιού, με αποτέλεσμα να φτάσουμε στο μη παρέκει για να ξεσηκωθούν οι ψαράδες και να διεκδικήσουν το δικαίωμα στη ζωή.
Τώρα, δυστυχώς, που έφτασε ο κόμπος στο χτένι!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)