Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2026
ΑΝΤΙ ΝΑ ΑΠΟΛΟΓΟΥΝΤΑΙ ΚΟΥΝΑΝΕ ΚΑΙ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΟ
Αν δεν ήταν αηδιαστικό ως φαινόμενο, υπό ομαλότερες περιστάσεις θα μπορούσε να έβγαζε πολύ γέλιο η ικανότητα κάποιων δημόσιων παραγόντων να προσαρμόζονται ανάλογα με τις ειδικές συνθήκες και τα προτάγματά της και να μεταμορφώνονται Οβιδιακά ανάλογα με τις τάσεις της πολιτικής μόδας
Όταν η κατάσταση οδηγούσε προς την ΑΠΟΧΑΛΙΝΩΣΗ της τουριστικής ανάπτυξης, πέταγαν την σκούφια τους και υπερθεμάτιζαν, αναθεματίζοντας ταυτόχρονα εκείνους (τους λίγους εννοείται) που όρθωναν ανάστημα και προειδοποιούσαν για τις επερχόμενες συμφορές.
Εξυμνούσαν τα οφέλη που θα έφερνε το φαραωνικό έργο του Νέου Αεροδρομίου και συμβούλευαν τους Παριανούς να προμηθευτούν έγκαιρα "χρυσά κουτάλια" για την συμμετοχή τους στο φαγοπότι της Νέας Εποχής.
Μόνο που, φευ, στο φαγοπότι αυτό λίγοι μπόρεσαν και ολοένα και λιγότεροι ντόπιοι πλέον μπορούν να μετάσχουν, καλούμενοι οι συντριπτικά περισσότεροι να καταβάλουν το υπέρογκο τίμημα της Απαλλοτρίωσης του νησιού από πάσης φύσης και προέλευσης συμφέροντα.
Καλούνται να πληρώνουν προϊόντα και κυρίως υπηρεσίες με τεράστιο καπέλο σε σύγκριση με την υπόλοιπη χώρα, αφού η αγορά που διαμορφώθηκε τα τελευταία χρόνια με την χυδαία εκμετάλλευση κυρίως της στέγης από τα λαμόγια, έχει δημιουργήσει μια τερατώδη φούσκα, μέσα στην οποία μπορούν να επιβιώσουν μόνο τα μεγάλα βαλάντια.
Καλούνται να ζήσουν σε ένα περιβάλλον με προβλήματα υποβαθμισμένων γειτονιών Ασιατικών μεγαλουπόλεων (κυκλοφοριακό χάος, βρωμιά, θόρυβοι κλπ), την ίδια ώρα που ακούνε τους απίθανους αυτούς τύπους να μιλάνε για "ανάπτυξη με σεβασμό στην ταυτότητα του νησιού".
Οι πολιτικάντηδες αυτοί, λοιπόν, αντί να κάνουν την αυτοκριτική τους, αντί να ζητήσουν ταπεινά συγγνώμη για την ασύλληπτη ζημιά που προκάλεσαν με τις επιλογές τους, ασκούν κι από πάνω κριτική σε όσους άσκησαν εξουσία για τα όσα έκαναν στραβά, ή δεν έκαναν καθόλου, λες και δεν ήταν ΚΑΙ οι ίδιοι που μετείχαν και μάλιστα περιχαρείς στο γαϊτανάκι της καταστροφής.
Καλούν τους πολίτες "να σηκωθούν από τον καναπέ" και να "διεκδικήσουν".
Τι ακριβώς όμως να διεκδικήσουν, όταν τα πάντα έχουν πλέον χαθεί, δεν μας το διευκρινίζουν, αφήνοντας να αιωρείται η ψευδαίσθηση πως οι αγωνιστικές λιτανείες αποτελούν θεραπεία δια πάσαν νόσο και πάσαν μαλακία, αποτελούν πανάκεια για κάθε αρρώστια που προκαλεί ο Υπερτουρισμός.
Τα αποτελέσματα των κινητοποιήσεων του είδους που εισηγούνται οι τοπικοί παράγοντες και ,παραγοντίσκοι τα είδαμε σε περιπτώσεις όπως η διεκδίκηση(;) επιβολής του νόμου στις παραλίες, όπου μόλις αποχώρησαν οι "ευαίσθητοι" συμπολίτες μας, από την ίδια μέρα κιόλας οι περισσότεροι "επιχειρηματίες" επέστρεψαν στην γνωστή κανονικότητα, τοποθετώντας ξαπλώστρες και ομπρέλες ακόμα και μέσα στη θάλασσα!
Τρίτη 6 Οκτωβρίου 2026
ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗ ΑΠΑΤΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ
«Κάθε παρτίδα εμβολίου είχε διαφορετική σύνθεση.
Οι αριθμοί παρτίδας το αποδεικνύουν - Χαρτογράφηση 12.000 παρτίδων.
- Βασικό επίπεδο - σχεδόν μηδενικές ανεπιθύμητες ενέργειες.
Φυσιολογικό διάλυμα, εικονικό φάρμακο, επισημασμένο νερό.
- Ενδιάμεσο επίπεδο - μέτριες ανεπιθύμητες ενέργειες.
Κόπωση, μυοκαρδίτιδα, θρόμβοι, 300% πάνω από τον μέσο όρο.
- Κρίσιμο επίπεδο - καταστροφικό.
Τα €μVόλια κατά της Covid ήταν ουσιαστικά ρώσικη ρουλέτα!
Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2026
ΓΙΑ ΤΟΥΣ "ΑΛΛΟΥΣ" ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ;
Κάποιοι εδώ και καιρό προσπαθούν να εγκλωβίσουν την συζήτηση για το σοβαρότατο πρόβλημα εύρεσης στέγης αποκλειστικά στον χώρο των δημοσίων υπαλλήλων.
Μάλιστα ακόμα και σ' αυτούς γίνεται διάκριση ανάμεσα στους "προνομιούχους" εκπαιδευτικούς και υγειονομικούς από τη μια και τους "λοιπούς" από την άλλη!
Το στεγαστικό πρόβλημα όμως αφορά σε όλους όσοι δεν διαθέτουν ιδιόκτητη στέγη και γίνεται ιδιαίτερα αφόρητο όταν μιλάμε για χαμηλόμισθους εποχικούς εργαζόμενους.
Ο εγκλωβισμός αυτός γίνεται συνειδητά προκειμένου να δημιουργηθεί η εντύπωση πως αφορά μια μικρή μερίδα πολιτών και δεν έχει προσλάβει χαρακτηριστικά γενικευμένου κοινωνικού προβλήματος, κάτι που θα έπρεπε να οδηγήσει σε αναζήτηση ριζικών λύσεων και όχι μεροληπτικές δράσεις εμβαλωματικού χαρακτήρα προκειμένου να εκτονωθεί έστω και προσωρινά η κατάσταση...
Συμπληρώματα Διαστροφής
Κάπου στην περιοχή της Κυψέλης υπήρξε προσφάτως μια «ωραία πολυπολιτισμική ατμόσφαιρα». Με ανήλικα παιδιά που πάσχουν από σύφιλη και ένα κατεψυγμένο μωρό με πολλαπλά τραύματα στην πλάτη. Με άλλα λόγια, μια από τα ίδια. Αφού τέτοια έχουμε ξαναδεί και σίγουρα θα ξαναδούμε.
Η ιδεολογική δυσανεξία στις ιδέες της ιστορικής συνέχειας και της πολιτισμικής συνεκτικότητας που συγκροτούν την πεμπτουσία των λαών και των εθνικών τους συνειδήσεων, είναι ως γνωστό χαρακτηριστική της φιλελεύθερης γκλομπαλιστικής ιδεοληψίας. Τα ιδεολογήματα της διαφορετικότητας, δηλαδή της πολιτικά ορθής απεριόριστης ανεκτικότητας σε όλες τις διαφορές και επιτρεπτικότητας σε όλες τις παρεκκλίσεις από τους καθιερωμένους ηθικούς κανόνες που οργάνωναν την κανονική κοινωνική ζωή των πολιτών, αποτελούν σήμερα κάτι σαν ιδεολογικό συμπλήρωμα διατροφής της πολιτικά ορθής σκέψης όλων των κατά φαντασίαν πολιτών του κόσμου που ορκίζονται στο όνομα μιας παγκόσμιας συμπεριληπτικής κοινωνίας ομιλούντων διπόδων, με την αίσθηση μάλιστα ότι έτσι γίνονται και φαίνονται «προοδευτικοί» ή /και «αριστεροί»…
Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2026
Περί Ψυχολογίας & Παροχής Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας στην Σύγχρονη Ελλάδα
Της Ευγενίας Σαρηγιαννίδη
Στην καθημερινή κλινική πράξη ως ψυχολόγος, αλλά και ως μέλος αυτής της κοινωνίας έρχομαι αντιμέτωπη, όπως ενδεχομένως ερχόμαστε όλοι μας, με διάφορες κοινωνικές ιστορίες που σκιαγραφούν μια κοινωνική πραγματικότητα θραυσματικού τύπου, όπου τα άτομα (αλλά και οι συλλογικότητες), νιώθουν κατακερματισμένα, αδυνατούν να «ενώσουν τα κομμάτια τους», ώστε να δημιουργήσουν ένα αποτέλεσμα στη δική τους ζωή και των συνανθρώπων τους. Τα άτομα αυτά συχνά ταλανίζονται από διάφορες ψυχικές διαταραχές, (εντός και εκτός εισαγωγικών), βιώνουν συναισθήματα δυσφορίας, μελαγχολίας, απουσίας νοήματος, έλλειψης ικανοποίησης, έλλειψης ενδιαφέροντος κλπ. Παράλληλα, συχνά αισθάνονται ένα γνωστικό και ταυτόχρονα συναισθηματικό χάος και υπαρξιακό κενό, μοναξιά, αδυναμία στοχοθεσίας, απουσία προσανατολισμού, δυσκολία στη λήψη απόφασης. Μοιάζουν πολλές φορές να νιώθουν ή να είναι λίγο ή πολύ «εκτός τόπου και χρόνου». Συγχρόνως, τα άτομα αυτά αποτελούν τμήματα ενός λαού που υφίσταται το ένα σοκ μετά το άλλο και βιώνουν σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο μια πολυδιάστατη κρίση.
Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2026
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)