Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2026

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΝΗΜΗΣ

 

Στις 5 Φλεβάρη 2026 συμπληρώθηκαν έξι χρόνια από το θάνατο του Παριανού συντρόφου μας Θύμιου Μαύρη. Ένας αγέρωχος άνθρωπος, ένας αλύγιστος κομμουνιστής, γέννημα της μεγάλης αντιστασιακής εποποιίας και του Κ.Κ.Ε. Παράλληλα φέτος συμπληρώνονται 80 χρόνια από την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Στην πόλεις και στα βουνά της χώρας άναψε κάτι που δεν έσβησε ποτέ. Η απόφαση να μην περάσει το άδικο, να ανατραπεί η εκμετάλλευση, να φτάσει ο αγώνας μέχρι τέλους.

Σε αυτήν τη μεγάλη ιστορική διαδρομή των αγώνων, μέσα σε συνθήκες βαθιάς τρομοκρατίας του αστικού κράτους και παρακράτους, επιθέσεων, δολοφονιών και διώξεων σε βάρος των αγωνιστών της ΕΑΜικής Αντίστασης και του εργατικού - λαϊκού κινήματος, ο Θύμιος Μαύρης αφιέρωσε τα καλύτερα χρόνια της ζωής του και ολόκληρη την ύπαρξή του, στρατευμένος σταθερά στην υπόθεση του κομμουνισμού, με πάθος για την επικράτηση της κοινωνικής απελευθέρωσης.

Με αφορμή αυτήν τη διπλή επέτειο, η Κομματική Οργάνωση Πάρου–Αντιπάρου του ΚΚΕ παίρνει την πρωτοβουλία να οργανώσει εκδήλωση μνήμης με τίτλο «Η μνήμη απέναντι στη λήθη – Θύμιος Μαύρης: Μια ζωή μέσα στον αγώνα», την Πέμπτη 19 Φλεβάρη, στις 19:30, στην αίθουσα Δημητρακόπουλου, με κεντρικό ομιλητή τον Αναστάση Γκίκα, στέλεχος του Κ.Κ.Ε. και Δημοτικό σύμβουλο της Λαϊκής Συσπείρωσης Πάρου. Η εκδήλωση φιλοδοξεί να αποτελέσει μια  συμβολή στη διατήρηση και ανάδειξη  της ιστορικής μνήμης απέναντι στην επιχείρηση παραχάραξης και αποσιώπησης των αγώνων του λαϊκού κινήματος. Μια αφορμή για συζήτηση πάνω σε σύγχρονα πολιτικά συμπεράσματα για τη δύναμη που έχει ο λαός να επιβάλει το δίκιο του απέναντι στο σύστημα της κρίσης και του πολέμου.

«Βροντάει ο Όλυμπος και πάλι…»

Ο Θύμιος Μαύρης γεννήθηκε στην Πάρο τον Αύγουστο του 1921 και μεγάλωσε στα Άνω Πετράλωνα της Αθήνας. Από πολύ μικρή ηλικία οργανώθηκε στο οργανωμένο κομμουνιστικό κίνημα. Σε ηλικία 14 ετών εντάχθηκε στην Ομοσπονδία Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδας (ΟΚΝΕ) και στη συνέχεια έγινε μέλος του ΚΚΕ. Το 1941 οργανώθηκε στο ΕΑΜ Νέων και με την ίδρυση της ΕΠΟΝ ανέλαβε καθοδηγητικές ευθύνες στον τομέα του Μεταξουργείου, συμμετέχοντας ενεργά στη μαζική οργάνωση της νεολαίας στην Αντίσταση.

Κατά την περίοδο της Κατοχής και στη συνέχεια στον εμφύλιο ταξικό πόλεμο βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της πάλης. Συλλαμβάνεται τον Μάρτη του 1947 και υφίσταται φρικτά βασανιστήρια. Μετά από 22 ημέρες απομόνωσης οδηγείται στις φυλακές Πειραιά και το 1948 εξορίζεται στη Μακρόνησο. Στο κολαστήριο της «Γλαροφωλιάς» συγκαταλέγεται στους αλύγιστους αγωνιστές που αρνήθηκαν να υπογράψουν δήλωση μετανοίας, πληρώνοντας βαρύ τίμημα για τη στάση τους.

Οδηγήθηκε σε στρατοδικείο με κατηγορίες για δράση υπέρ του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Αν και προτάθηκε η θανατική του καταδίκη, καταδικάστηκε τελικά σε πολυετή φυλάκιση. Μετά την αποφυλάκισή του συνέχισε τη δράση του στην παρανομία, παραμένοντας σε στενή σύνδεση με το Κόμμα. Το 1956 συμμετείχε στην ίδρυση της Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς (ΕΔΑ).

Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής δικτατορίας συνελήφθη εκ νέου στα τέλη του 1967. Υπέστη απάνθρωπα βασανιστήρια στην Ασφάλεια Πειραιά, που άφησαν μόνιμες επιπτώσεις στην υγεία του, και εξορίστηκε στη Γυάρο, τον Ωρωπό και τη Λέρο για τρεισήμισι χρόνια. Μετά την αποφυλάκισή του συμμετείχε ενεργά στον ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου τον Νοέμβρη του 1973.

Μετά τη Μεταπολίτευση δούλεψε στις Κομματικές Οργανώσεις του ΚΚΕ στην Αθήνα και στις Κυκλάδες, συμβάλλοντας στην ανασυγκρότηση και ισχυροποίησή τους. Το 1982 ήταν υποψήφιος βουλευτής Κυκλάδων με το ΚΚΕ, ενώ συμμετείχε ενεργά στην τοπική αυτοδιοίκηση και στην ίδρυση πολιτιστικών και κοινωνικών συλλόγων στην Πάρο.

Ο Θύμιος Μαύρης παρέμεινε μέλος του ΚΚΕ μέχρι την τελευταία του στιγμή, παρών σε κινητοποιήσεις και αγώνες, με σεμνότητα, ιδεολογική συγκρότηση και σταθερή πίστη στη δύναμη της οργανωμένης πάλης. Ανήκει στη «δρακογενιά» των αλύγιστων αγωνιστών που αντιμετώπισαν φυλακές, εξορίες και βασανιστήρια χωρίς να υποχωρήσουν. Η ζωή και η δράση του αποτελούν πολύτιμη παρακαταθήκη για τις νεότερες γενιές αγωνιστών, ζωντανή απόδειξη ότι η μνήμη είναι όπλο στον αγώνα ενάντια στη λήθη και την υποταγή. Ένας κομμουνιστής την ζωή και την πείρα του οποίου αξίζει να γνωρίζει κάθε νέος και νέα της Πάρου.

Βαλκάνια, Μέση Ανατολή: Η «ευρωπαία» Ελλάδα αποσύρεται δίνοντας χώρο στην Τουρκία

Φωτιές καίνε δυνατά γύρω από τη χώρα… Από τα Βαλκάνια, μέχρι τη Μέση Ανατολή. Η Τουρκία αναδεικνύεται σε σκληρό παίκτη που διαπραγματεύεται σκληρά και «πουλά» ακριβά τη θέση της. Από την άλλη η Ελλάδα εκπέμπει την εικόνα κανονικής αμερικανικής αποικίας. «Αλώθηκε ο εγκέφαλος μας και η ψυχή μας», λέει στο militaire channel ο οικονομολόγος και πολιτικός επιστήμονας Ηλίας Παπαναστασίου.

 

Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2026

 

Τουρκία: Στο προσκήνιο οι εξαφανίσεις παιδιών λόγω των εγγράφων Επστάϊν, Όλγα Μαύρου

Τουρκία: Στο προσκήνιο οι εξαφανίσεις παιδιών λόγω των εγγράφων Επστάϊν

O ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΜΟΥ...

 Με τον Γ.Παναγόπουλο υπήρξαμε συνάδελφοι στην Ε.Τ.Ε. εκείνος εργάζονταν αρχικά στο Κ.Μ, αργότερα κλητήρας και στη συνέχεια λογιστικός υπάλληλος, όπως κι εγώ.

Η γνωριμία μας ξεκίνησε την δεκαετία του '80 όταν διετέλεσα επικεφαλής του Νομαρχιακού Παραρτήματος του Σ.Υ.Ε.Τ.Ε. στον νομό Κυκλάδων κι εκείνος ήταν μέλος της διοίκησης παράταξης (ΔΗΣΚ) του συνδικάτου.

Ο Παναγόπουλος ενταγμένος εξαρχής στην παράταξη του ΠΑΣΟΚ ήταν τότε στέλεχος δεύτερης γραμμής μέχρι την ριζική ανατροπή (με αφορμή την νοθεία στις εκλογές το 1985) στα ενδοπαραταξιακά της ΔΗΣΚ (παράταξη του ΠΑΣΟΚ), οπόταν η πλευρά Πρωτόπαπα, στην οποία ανήκε, πήρε τον έλεγχο της παράταξης κι έκτοτε κυριάρχησε στον συνδικαλισμό τόσο σε σωματειακό όσο και σε διακλαδικό επίπεδο.

Ο Πρωτόπαπας υπήρξε επί σειρά ετών, από τη μια το μεγάλο αφεντικό στον συνδικαλιστικό χώρο (πρόεδρος ΣΥΕΤΕ, πρόεδρος ΟΤΟΕ, πρόεδρος ΓΣΕΕ, υπουργός Εργασίας) κι από την άλλη "ο λύων και δένων" στην Ε.Τ.Ε. , με τον Παναγόπουλο να τον ακολουθεί κατά πόδας.

Ο Παναγόπουλος θα έπρεπε να έχει συνταξιοδοτηθεί προ δεκαπενταετίας, αλλά σε πείσμα των ισχυόντων, σε πείσμα της κοινής λογικής, ένας άνθρωπος που φέτος διανύει 50 χρόνια "εργασιακού" βίου, εξακολουθεί να κρατάει τον ρόλο του εργατοπατέρα, με τεράστιες απολαβές, εκτός των καταχρασθέντων.

Κανένας μέχρι σήμερα δεν τόλμησε να αγγίξει τον φαύλο βίο της "ισόβιας" ηγεσίας της ΓΣΕΕ.

Η ίδια η κυβέρνηση, συμπράττουσα στο τεράστιο σκάνδαλο της διασπάθισης εκατομμυρίων ευρώ των Προγραμμάτων Κατάρτισης, με αντάλλαγμα την "εργασιακή ειρήνη" ανέχεται την διαιώνιση του καθεστώτος Καμόρας στον συνδικαλισμό.

Η διαφθορά στο χώρο του τραπεζικού συνδικαλισμού δεν αποτελεί είδηση.

Ειδικότερα στην Ε.Τ.Ε. υπάρχει το σχετικά πρόσφατο προηγούμενο της καθαίρεσης του επί σειρά ετών προέδρου του σωματείου (Γ.Γιαννακόπουλος) για ιδιοτέλεια, χωρίς να υπάρξει ο ανάλογος θόρυβος στα ευαίσθητα κατά τα άλλα ΜΜΕ!! 

Η ίδια η τράπεζα, αναγνωρίζοντας τις "υπηρεσίες" των επαγγελματιών συνδικαλιστών που "προήχθησαν" σε βουλευτές, υφυπουργούς, υπουργούς και στη συνέχεια απέτυχαν να επανεκλεγούν, τους αντάμειψε καταχρηστικά με βαθμούς πάνω από την επετηρίδα (βαθμούς υποδιευθυντών και διευθυντών) με ανάλογες αποδοχές, διπλάσιες και τριπλάσιες από εκείνες ενός μέσου υπαλλήλου με εικοσαετή υπηρεσία, χωρίς να υπάρξει μεγάλη αντίδραση, εκτός από μια μικρή μειοψηφία συνδικαλιστών και των ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ. 

Θα μπορούσα να παραθέσω πολλά προσωπικά βιώματα από την τριβή μου στον τραπεζικό συνδικαλισμό και την σχέση μου με τον ισοβίτη πρόεδρο Παναγόπουλο.

Κορυφαίο όλων ήταν η πρόταση που μου έκανε δια ζώσης (συναντηθήκαμε στην Αντίπαρο όπου είχε έρθει για διακοπές και με κάλεσε σε συνάντηση) να ενταχθώ στην παράταξή του με αντάλλαγμα την αναίρεση όλων των επιπτώσεων από τις διώξεις που είχα μέχρι τότε υποστεί εκ μέρους της τράπεζας. 

Η απάντησή μου ήταν φυσικά αρνητική κι έκτοτε και λόγω της ολοκλήρωσης της θητείας μου στο Νομαρχιακό της Ο.Τ.Ο.Ε. και της απόφασής μου να μην συνεχίσω την συνδικαλιστική μου δράση, δεν ξαναείδα τον Παναγόπουλο.

Ωστόσο πληροφορούμουν τα έργα και τις ημέρες των ημετέρων εργατοπατέρων και πάντοτε αναρωτιόμουν γιατί δεν υπάρχει παρέμβαση τουλάχιστον της δικαιοσύνης σε όλο αυτό το απαράδεκτο καθεστώς...

 

 

 


ΝΑ ΦΡΕΣΚΑΡΟΥΜΕ ΛΙΓΟ ΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΑΥΤΟΛΟΒΟΤΟΜΗΜΕΝΩΝ

 ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

ΜΙΑ EΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ


 

Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2026

ΠΩΣ ΣΧΕΤΙΖΕΤΑΙ Ο ΚΟΡΟΪΔΟΪΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΧΙΑΝΩΜΑΛΑΡΑ ΕΠΣΤΑΙΝ;

ΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΜΙΑ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΟΙ ΔΗΜΟΤΙΚΟΙ ΜΑΣ ΑΡΧΟΝΤΕΣ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΝ ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΠΑΤΗΣΗΣ ΠΟΥ ΣΥΝΤΕΛΕΙΤΑΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ!

Εδώ και δέκα τουλάχιστον ημέρες λόγω της παρατεταμένης φουσκοθαλασσιάς και σε συνδυασμό με τους δυνατούς ανέμους (λεβάντηδες, σορόκοι, όστριες, γαρμπήδες) η θάλασσα έχει καταπιεί ολόκληρα τμήματα από τις παραλίες του νησιού, ιδιαίτερα εκείνες που βρίσκονται από τη μέση γραμμή και κάτω.

Στα κεντρονότια σημεία δηλαδή, όπου δρουν κυρίως οι άνεμοι τέτοιων διευθύνσεων.

Στην περίπτωση της Χρυσής Ακτής η θάλασσα έχει εισβάλει μέσα σε "ιδιοκτησίες" και κάποιες άλλες τις πολιορκεί ασφυκτικά.

Είναι να γελά και να κλαίει κανείς με την κατάντια του Ελληνικού κράτους, που έκανε τα στραβά μάτια απέναντι σε κάποιους ασυνείδητους οι οποίοι μετέτρεψαν τις αμμουδιές σε οικοδομήσιμα οικόπεδα.

Είναι όμως και μια καλή ευκαιρία για τους δημοτικούς μας άρχοντες να επισκεφθούν αυτές τις παραλίες, όχι για να πάρουν κάποια μέτρα (αστεία πράγματα...) αλλά για να δουν με τα ίδια τους τα μάτια την καθόλου κολακευτική και γι αυτούς πραγματικότητα.


ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΥΣ ΑΥΤΟΛΟΒΟΤΟΜΗΜΕΝΟΥΣ...

Ευχαριστώ τον φίλο και σταθερό επισκέπτη του Αριστοφάνη Γ.Κ. για την πρότασή του να δημοσιεύσω το βίντεο αυτό!


 

Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2026

Η ΣΩΣΤΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΩΝ


 

Τραγική ειρωνεία. Να ζητά ο εκπρόσωπος της Αριστεράς που Προσκύνησε, το μειράκιον της Ιστορίας Τσίπρας, να σωθούν τα τεκμήρια για τους ήρωες που απροσκύνητοι και θαρραλέοι πορεύτηκαν προς τον θάνατο. Στην τυμβωρυχία πρώτος και καλύτερος

Δικτατορία στις Βρυξέλλες – Το ύπουλο σχέδιο της ΕΕ με το Ουκρανικό για να τσακίσει τις εθνικές οικονομίες και να τις ελέγξει