Όπως γνωρίζουν οι περισσότεροι μόνιμοι κάτοικοι αλλά και οι επισκέπτες της Πάρου, εδώ και λίγους μήνες έχει έρθει κλιμάκιο αστυνομικών από την Αθήνα, οι οποίοι διενεργούν τροχονομικούς ελέγχους σε καθημερινή βάση.
Μόνο που οι έλεγχοι είναι επιλεκτικοί ή για την ακρίβεια μονοθεματικοί*.
Τα πρόστιμα πέφτουν βροχή για ασήμαντες* παραβάσεις (μη χρήση κράνους, ζώνης κλπ) οι οποίες αφορούν σε αυτούς καθεαυτούς τους "παραβάτες" και ελάχιστοι ή καθόλου για ζητήματα πολύ σοβαρής παραβατικότητας, όπως η χρήση αλκοόλ κατά την οδήγηση, υπερβολική ταχύτητα, παράνομες-επικίνδυνες προσπεράσεις κ.α. της ίδιας συνομοταξίας, που αποτελούν πληγή και μάστιγα και απειλούν αθώους και ανύποπτους ανθρώπους που θα τύχουν στο δρόμο των εν δυνάμει εγκληματιών.
Προχθές βίωσα κι εγώ την "εμπειρία" να δεχθώ για πρώτη φορά στη ζωή μου (διανύω αισίως την έβδομη δεκαετία) πρόστιμο (365ΕΥΡΏ) για τροχαία παράβαση και μάλιστα για μη χρήση κράνους, επειδή διένυσα μια απόσταση 300 μέτρων (από το σπίτι μου στο σπίτι της πεθεράς μου) προκειμένου να πάρω κλειδιά για να μπω στο σπίτι μου επειδή απουσίασε εκτάκτως η συζυγός μου λόγω ανωτέρας βίας κι επειδή επιπλέον υπήρχε μεγάλη χρονική πίεση και δυστυχώς επέλεξα, αντί του αυτοκινήτου, για ευκολία το παπάκι!
Παρά την έκτακτη συνθήκη και παρά τις διαμαρτυρίες μου πως δεν μπορούν να "τιμωρούν" με τέτοιο δυσβάστακτο πρόστιμο μαζί με την αφαίρεση της άδειας οδήγησης για ένα μήνα, έναν πολίτη ο οποίος από το 1982 χρησιμοποιεί το κράνος (διαθέτω 2 για την ιστορία), όχι γιατί το απαιτεί ο νόμος (ο νόμος ήρθε πάρα πολύ αργότερα!) αλλά διότι αυτό είναι το εργαλείο που με προφυλάσσει από ένα μέρος* του κινδύνου που διατρέχω ως αναβάτης δικύκλου (παπάκι) και παρά την ένσταση και το διάβημά μου στον τοπικό διοικητή, το μόνο που κατάφερα ήταν να μου επιστραφεί η άδεια οδήγησης έπειτα από 5 και όχι 30 ημέρες!
Κάποιοι νομίζουν πως με την ισοπεδωτική και τυφλή "τιμωρητική" συμπεριφορά έναντι δικαίων και αδίκων και για ψύλλου πήδημα και "καταπίνοντας την κάμηλον και διυλίζοντας τον κώνωπα", θα παιδαγωγήσουν την κοινωνία και θα επιτύχουν κάποιο αποτέλεσμα στο πεδίο της κυκλοφορίας των τροχοφόρων.
Δεν θα πλατειάσω. Απλά για την ιστορία παραθέτω δύο γεγονότα που συνέβησαν το ένα την παραμονή το απόγευμα και το άλλο το επόμενο απόγευμα μετά την συνάντηση-διάβημα προς τον αξιότιμο κκ.Διοικητή του Α.Τ.Πάρου.
Στην πρώτη περίπτωση επιστρέφοντας στο σπίτι μου λίγο πριν σουρουπώσει, αυτοκίνητο που οδηγούσε αλλοδαπός υπήκοος, λίγο έλλειψε να με πάρει παραμάζωμα, γιατί είχε παραβιάσει την προτεραιότητα (STOP) και βρέθηκε μόλις λίγα εκατοστά η μάσκα του από την μπροστινή ρόδα του παπιού μου.Ο άνθρωπος αυτός ήταν ολοφάνερο πως βρίσκονταν υπό την επήρεια ουσιών, πιθανότατα αλκοόλ...
Την επομένη, περίπου την ίδια ώρα, στο 7 χλμ της οδού Παροικίας-Αλυκής, ένα τζιποειδές κινούμενο με ασύλληπτη ταχύτητα, πέρασε ξυστά-δίπλα μου και λίγο έλλειψε μόνο και μόνο με την περιδίνηση να με πετάξει έξω από το οδόστρωμα, με απρόβλεπτες συνέπειες για την σωματική μου ακεραιότητα.
Θα μπορούσα να παραθέσω δεκάδες παρόμοια περιστατικά μόνο το τελευταίο διάστημα, αλλά νομίζω πως πολλοί από σας θα έχουν να διηγηθούν ανάλογες εμπειρίες.
Το συμπέρασμα λοιπόν είναι πως ο Ελληνικό κράτος ενώ πέτυχε να "προστατέψει" την ακεραιότητά μου από τον "κακό" μου εαυτό, αδυνατεί ή μάλλον αδιαφορεί παντελώς κι επιδεικτικά να πατάξει τις εγκληματικές συμπεριφορές στους αυτοκινητόδρομους.
*στη ζωή τα πάντα είναι σχετικά
**μύθος η "ασφάλεια", εφόσον ο καθείς μπορεί να μείνει ανάπηρος ή και να σκοτωθεί χωρίς να έχει γρατσουνιά στο κεφάλι του, αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση.
*** τα έγραφα προ ημερών
