Διάλογος για την παιδεία...

Δημιουργική πραγματικότητα !!! (Ο Στουρνάρας ζει στη χώρα του ΣΚΑΪ)

Από το kartesios
Δημιουργική λογιστική: η χρήση παραπλανητικών, όχι όμως απαραιτήτως παράνομων, μεθόδων στη λογιστική
Δημιουργική πραγματικότητα: η χρήση παραπλανητικών, όχι όμως απαραιτήτως παράνομων, μεθόδων στην αλλοίωση της πραγματικότητας.
Ο Κωνσταντίνος Γ. Σημίτης ήταν καθηγητής Δημιουργικής λογιστικής. Περήφανος για τις γνώσεις και τις «επαφές» του, κατόρθωσε να χώσει την…Ελλάδα στην ΟΝΕ παρουσιάζοντας παραποιημένα στοιχεία για την οικονομική κατάσταση της χώρας.
Τα «παιδιά» του, τον έβγαλαν ασπροπρόσωπο. Σήμερα εξέλιξαν τη θεωρία του και έφτασαν στο σημείο να ασκούν τη Δημιουργική πραγματικότητα, πείθοντας τους Έλληνες ότι είναι προτιμότερο να μείνουμε στην ευρωζώνη, ακόμη κι αν καταστραφούμε ή πεθάνουμε.
Το αγαπημένο του «παιδί», ο υπουργός Οικονομικών και Θελημάτων, Γιάννης Στουρνάρας, δήλωσε σήμερα σε συνέντευξή του ότι, αν και το 72% του συνόλου των επαγγελμάτων είναι πλήρως απελευθερωμένο, πρέπει να ανοίξουν και όσα ανήκουν στο υπόλοιπο 28%. Αυτό πρέπει να συμβεί σύμφωνα με τον Στουρνάρα, διότι αμέσως «το ΑΕΠ της χώρας θα αυξηθεί κατά 15% από το άνοιγμα των επαγγελμάτων»!
Δε μπορώ να το καταλάβω, να το νιώσω, να το αντιληφθώ. Δεν καταλαβαίνω τι λέει. Ξέρω μονάχα πως λέει ασταμάτητα ψέματα. Δημιουργεί μια εικονική πραγματικότητα. Μια φούσκα αισιοδοξίας που όταν σκάσει, αυτός θα λείπει.
Σίγουρα, δε χρησιμοποιεί παράνομες μεθόδους στην αλλοίωση της πραγματικότητας. Όμως η αλλοίωση της πραγματικότητας είναι αδίκημα από μόνη της. Όπως δεν είναι παράνομο να χρησιμοποιείς ένα μαχαίρι της κουζίνας μέσα στην κουζίνα. Όμως αν με αυτό σκοτώσεις κάποιον στην κουζίνα, τότε είναι αδίκημα ο φόνος και όχι παράνομη η χρήση μαχαιριού κουζίνας μέσα σε κουζίνα.
Είναι ένοχος ο Στουρνάρας για δημιουργία ψευδαισθήσεων και παραπλάνηση του λαού, ακόμη κι αν ο λαός έχει τη λόξα να παραπλανιέται. Χρέος και όρκος των μελών μιας κυβέρνησης είναι να προστατεύουν ένα λαό. Έγκλημα είναι να τον χρησιμοποιούν εκμεταλλευόμενοι τις φοβίες του ή ακόμη και τη βλακεία του.
Ο Στουρνάρας δήλωσε στην ίδια συνέντευξή του ότι «για πρώτη φορά από το 1968 οι τιμές μειώθηκαν εφέτος. Οι τιμές πέφτουν πλέον στην Ελλάδα, αλλά η αλήθεια είναι ότι άργησαν να πέσουν».
Είναι προφανές ότι ο Στουρνάρας παρακολουθεί μόνο ΣΚΑΪ και πιστεύει τη διαφήμιση του σταθμού για το θαυματουργό σουτιέν «super bra» το οποίο από 39,99€ πωλείται τώρα μόνο 19,99€. Είναι πολύ πιθανόν, ο Στουρνάρας να αγόρασε και τέτοια σουτιέν για να έχει επάνω του την απόδειξη της μείωσης τιμών στην Ελλάδα.
Ο Στουρνάρας ζει στη χώρα του ΣΚΑΪ. Υποκρίνεται πως δεν έχει αντιληφθεί καν ότι από τα κέρδη που αποκόμισαν οι βιομήχανοι εξ αιτίας της μείωσης των αποδοχών των εργαζομένων τους, δεν μετακυλήθηκε ούτε μισό σεντ στο ράφι. Πήγαν όλα στις τσέπες τους κι έτσι ο μόνος ανταγωνισμός που αναπτύχθηκε στην Ελλάδα ήταν μεταξύ των εργοδοτών για το ποιος θα έχει μεγαλύτερα κέρδη.
Το γλέντι των βιομηχάνων δεν τους επέτρεψε να παραστούν έστω και τυπικά στη συνάντησή τους με την ΓΣΕΕ. Κρίμα! Εξέθεσαν τους καλύτερους συνεργάτες τους. Αυτούς που ρήμαξαν και το τελευταίο ίχνος εργατικού κινήματος στην Ελλάδα. Όχι ότι είναι κάτι περίεργο. Είναι γνωστό ότι τη ρουφιανιά όλοι την αγάπησαν, αλλά τον ρουφιάνο κανείς.
Βοήθησε τα μάλα η ΓΣΕΕ τις κυβερνήσεις των μνημονίων να φτιάξουν την Δημιουργική τους πραγματικότητα. Στήριξε όλες τις προσπάθειες τους. Είναι στο ίδιο κάδρο με τον Σημίτη ως τον Σαμαρά και τον Στουρνάρα ανεβασμένο στο σκαλί για να φαίνεται.
Ο Σαμαράς ταξιδεύει στην Κίνα. Το παλιό σύνθημα των τοίχων «Η καθαριότητα είναι μισή αρχοντιά, η άλλη μισή στην Κίνα βρίσκεται» επιτέλους βρίσκει τη θέση του σε πρωθυπουργικό μυαλό. Ο Σαμαράς πηγαίνει να καθαρίσει τη φάση. Να ξεκαθαρίσει τα πράγματα. Εφόσον δεν έρχονται οι Κινέζοι να επενδύσουν μόνοι τους, θα πάει ο Σαμαράς να τους φέρει. Να ζητήσει εξηγήσεις.
Στον Σαμαρά αρέσουν οι καθαρές κουβέντες. Όπως και στον Στουρνάρα. Η ανάπτυξη θα ξεκινούσε το πρώτο τρίμηνο του 2012. Όμως η ανάπτυξη είναι κινητή εορτή κι έτσι μετατέθηκε για το τέλος του 2012. Δε βόλευε την ανάπτυξη εκείνη η περίοδος, είχε να πάει αλλού, οπότε το ραντεβού μαζί της ανανεώθηκε για το πρώτο εξάμηνο του 2013. Επειδή όμως η τρικομματική ένιωσε μια ανασφάλεια σχετικά με το ότι δε θα είχε οργανωθεί άψογα η φιέστα, μετέθεσαν την άφιξη της ανάπτυξης για το δεύτερο εξάμηνο, αλλά επειδή ο Στουρνάρας δε θέλει ποτέ να πέφτει έξω στις προβλέψεις του, ζήτησε από την ανάπτυξη να φτάσει το 2014.
Λοιπόν, έχουμε και λέμε: Παρά τις προβλέψεις της Κομισιόν περί του εντελώς αντιθέτου, ο Στουρνάρας υπόσχεται ανάπτυξη το 2014 με ταυτόχρονη μείωση της ανεργίας. Επίσης βλέπει μειωμένες τιμές στα ράφια, αλλά και εκατοντάδες επενδυτές. Δεν ξέρω τι πίνει, αλλά απορώ που βρίσκει τόσο μεγάλες ποσότητες ώστε να δίνει από το ίδιο σε εκατομμύρια Έλληνες. Στην υγεία μας.

Επίκαιρα

*Η ανεργία αποκτά πλέον μετρήσιμες διαστάσεις και στο νησί μας.
Οι δυνατότητες εξεύρεσης εργασίας ειδικότερα για τους νέους συμπολίτες μας ολοένα και περιορίζονται.
Τυχεροί θεωρούνται όσοι/όσες διαδέχονται τους γονείς σε οικογενειακή προσοδοφόρα επιχείρηση.

*Πολλή βαβούρα γίνεται για την πολυκοσμία του Πάσχα.
Μερικοί τολμηροί προεξοφλούν μια ανάλογα καλή καλοκαιρινή τουριστική περίοδο.
Αναρωτιόμαστε αν όλοι αυτοί ζούνε στο νησί και αν αυτό συμβαίνει, κατά πόσο επικοινωνούν με το περιβάλλον.
Καλά χαμπάρι δεν πήρανε ότι τα περισσότερα καταλύματα ήταν κλειστά και θριάμβευσε το "έθιμο" της φιλοξενίας στις βίλες και τα εξοχικά φίλων και συγγενών;

*Κάτι πήγε να γίνει από πλευράς ελληνικής πολιτείας με το κάπνισμα, αλλά καθώς φαίνεται και οι προθέσεις και η νομιμότητα μείνανε στα χαρτιά.
Όπου σταθείς κι όπου βρεθείς το τσιγάρο πάει σύννεφο!
Σημειωτέον πως από το νόμιμο ναρκωτικό-νικοτίνη κάθε χρόνο χάνουν τη ζωή τους περισσότεροι από 22.000 άνθρωποι, ενώ από τα παράνομα ο αριθμός των θανάτων δεν υπερβαίνει τους 450 και από αυτούς οι περισσότεροι αποδίδονται στη νόθευσή τους κι όχι στις ίδιες τις ουσίες.
Κι ο νοών νοείτω...

*Όλο το χειμώνα την βγάλαμε με ενάμιση πλοίο.
Για πότε βρέθηκαν τα 8 πλοία για να καλύψουν την αυξημένη ζήτηση του Πάσχα, ούτε το υπουργείο δεν κατάλαβε...
Ε ρε δούλεμα που καταπίνουμε αμάσητο...

*Άντε πάλι με το αεροπλανάκι να ζητάμε εξιλαστήρια θύματα.
Κάποιοι επιμένουν να στρουθοκαμηλίζουν, παρακάμπτοντας το γεγονός ότι πρώτα το αγοράσαμε και το εγκαινιάσαμε εν χορδαίς και οργάνοις και μετά ψάχναμε τρόπους να το εντάξουμε στο μηχανισμό αεροδιακομιδών.
Η λέξη υποκρισία μάλλον λίγη πέφτει...

Όταν η SIEMENS κρατάει από τα αχαμνά τον Σαμαρά

                

Του  Παναγιώτη Αποστόλου

Ο Ελληνικός λαός σε μια ιστορικά τραγική περίοδο για την πατρίδα του, από τη στιγμή που ανεπαρκείς και εν πολλοίς δοσίλογοι πολιτικοί διαχειρίστηκαν τις τύχες του από το 1974, όπου τον χρεοκόπησαν και μοιράζουν τη γη των προγόνων του για ένα κομμάτι ψωμί, στους νεοφιλελεύθερους Γερμανούς νεοναζί, παρακολουθεί τις ατέρμονες και ανέξοδες κονταρομαχίες μεταξύ των μελών-βουλευτών της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής για το σκάνδαλο της περιβόητης λίστας Λαγκάρντ.

Ένας από τους υπόλογους της εγκληματικής προσπάθειας απόκρυψης αυτής της λίστας, είναι ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και μέλος της τρικομματικής-μνημονιακής κυβέρνησης, Ευάγγελος Βενιζέλος. Είναι αυτό το πολιτικό παχύδερμο το οποίο σοφίστηκε την αναθεώρηση του άρθρου 16 του 2001 και του νόμου περί ευθύνης Υπουργών. Στο νόμο αυτό ήταν ο εισηγητής και ο νόμος ψηφίστηκε το 2003. Αυτός ο ολίγιστος πολιτικός άνδρας θέσπισε διά νόμου την ατιμωρησία των πολιτικών, δίνοντας το δικαίωμα και την αρμοδιότητα μόνο στη Βουλή προκειμένου να ασκεί διώξεις κατά υπουργών, οι οποίοι διέπραξαν ποινικά αδικήματα κατά την άσκηση των θεσμικών καθηκόντων τους, αφαιρώντας έτσι, από το δικαστικό σώμα τον θεσμικό ρόλο του στην απονομή δικαιοσύνης.

Κατ΄ αυτό τον τρόπο δημιουργήθηκαν οι περιβόητες εξεταστικές επιτροπές της Βουλής, οι οποίες συνεδριάζουν επί σειρά μηνών και ποτέ δεν καταλήγουν σε ουσιαστικό συμπέρασμα και αποτέλεσμα. Αντίθετα, μέχρι σήμερα, για όλα τα πολιτικοοικονομικά σκάνδαλα που είδαν το φως της δημοσιότητας και για τα οποία συστήθηκαν επιτροπές για την εξιχνίασή τους, μάλλον οδήγησαν σε κουκούλωμα των υποθέσεων, παρά τις φώτισαν!

Ωστόσο, μια από αυτές τις επιτροπές της Βουλής και πιο συγκεκριμένα η Εξεταστική επιτροπή της Βουλής για το σκάνδαλο της γερμανικής πολυεθνικής εταιρείας Siemens, έφτασε σε αίσιο τέλος. Ήταν η μοναδική στα χρονικά ομόφωνη απόφαση και η οποία καταλόγιζε στη γερμανική εταιρεία υποχρέωση αποζημίωσης 2 δις ευρώ προς το Ελληνικό δημόσιο.

Δυστυχώς, όμως, πριν ακριβώς ένα χρόνο, το Μάρτιο του 2012, το Ελληνικό Δημόσιο μετά από πολύμηνες διαπραγματεύσεις με την πολυεθνική γερμανική εταιρεία Siemens ΑΕ, αρχικά με τον εκλεκτό του Γιώργου Παπανδρέου, Χάρη Παμπούκη, στη συνέχεια με τον εκλεκτό του Ευάγγελου Βενιζέλου, Ευγένιο Γιαννακόπουλοκαι ακολούθως με τους εκλεκτούς του κ. Σαμαρά, προχώρησαν σε μια συμβατική λύση διά μέσω του εξωδικαστικού συμβιβασμού της τάξεως των 200 εκ. ευρώ, απεμπολώντας ουσιαστικά κάθε ευκαιρία να διεκδικήσει το Ελληνικό Δημόσιο, έστω τη μοναδική αυτή ομόφωνη απόφαση της διακομματικής εξεταστικής επιτροπής της Βουλής.

Έτσι, ξαφνικά και με το έτσι θέλω, η απόφαση της αποζημίωσης προς τον Ελληνικό λαό των 2 δις της ομόφωνης απόφασης της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής, μετατράπηκε από τις μνημονιακές κυβερνήσεις Παπαδήμου και Σαμαρά σε αποζημίωση περί των 200 εκ. ευρώ, τα οποία δεν ήταν στο σύνολό τους σε μετρητά. Για τη σύναψη αυτού του εξωδικαστικού συμβιβασμού Ελληνικού Δημοσίου – Siemens ΑΕ, ο Πρωθυπουργός της χώρας, κ Σαμαράς λίγο πριν τις εκλογές της 17^ης Ιουνίου 2012, έδωσε συνέντευξη στο δημοσιογράφο Νίκο Χατζηνικολάου και στον ισότοπο e-nikos.gr όπου την χαρακτήρισε ως μεγάλη επιτυχία!!!. Όμως, παρ΄ότι η Siemens ΑΕ υπέγραψε αμέσως αυτόν τον συμβιβασμό που ήταν σε όφελός της σε σχέση με το ποσό της απόφασης της εξεταστικής επιτροπής, το Ελληνικό Δημόσιο δεν τον υπέγραφε. Τι ακριβώς φοβούνταν οι Ζανιάς, Σαχινίδης και Στουρνάρας και παραβίαζαν όρο του εξωδικαστικού συμβιβασμού που όριζε πως εντός 45 ημερών, όφειλαν τα αντισυμβαλλόμενα μέρη να τον υπογράψουν; Γιατί, τον υπέγραψε ο υπουργός οικονομικών της κυβέρνησης Σαμαρά, Γιάννης Στουρνάρας στις 23 Αυγούστου 2012, με καθυστέρηση πέντε μηνών και μια μέρα πριν την επίσημη συνάντηση στο Βερολίνο Μέρκελ-Σαμαρά (24/8/2012); Μήπως, ο Στουρνάρας υπέγραψε μια μέρα πριν το ταξίδι του Σαμαρά στο Βερολίνο, με το πιστόλι στον κρόταφο, μπροστά στην απειλή της ματαίωσης αυτού του ταξιδιού, όπου δηλώθηκε από τον Πρωθυπουργό μας η απόλυτη υποταγή στην Μέρκελ;

Όμως, ο υποτελής κ. Σαμαράς μας δηλώνει όπου βρεθεί και όπου σταθεί πως θα μας φέρει ανάπτυξη και θα πατάξει την ανεργία, η οποία καταγράφει στην πατρίδα μας το υψηλότερο ποσοστό όλης της Ευρώπης. Πως όμως, θα το επιτύχει αυτό, όταν και αυτός ο κακός εξωδικαστικός συμβιβασμός για τα συμφέροντα της χώρας, συνεχώς παραβιάζεται; Πιο συγκεκριμένα, στον εξωδικαστικό συμβιβασμό ρητώς οριζόταν πως η Siemens θα διέθετε εντός του 2012, 100 εκατ. ευρώ, ώστε να διασφαλιζόταν η συνεχιζόμενη παρουσία και δραστηριότητα της εταιρείας, η οποία απασχολούσε (την ημέρα υπογραφής του εξωδικαστικού) περισσότερους από 600 εργαζομένους και αυτή τη στιγμή επιτρέπει τις απολύσεις προσωπικού της, με αποτέλεσμα η Siemens σήμερα να έχει περί τους 350 εργαζόμενους; Επίσης, στον εξωδικαστικό συμβιβασμό οριζόταν πως θα πραγματοποιηθεί «επένδυση κατασκευής νέου εργοστασίου παραγωγής στην Ελλάδα, προϋπολογισμού άνω των 60 εκατ. ευρώ, που θα οδηγήσει στην απασχόληση άνω των 700 ατόμων». Μέχρι σήμερα τίποτα δεν έχει γίνει για τη δημιουργία αυτής της παραγωγικής μονάδας στην Ελλάδα. Και εύλογα ρωτάμε, γιατί παρ΄ ότι παρήλθε ένας χρόνος, η Siemens ΑΕ όχι μόνο δεν δείχνει καμιά διάθεση να επενδύσει σε κάτι για το οποίο, άλλωστε, έχει δεσμευθεί;

Για όλες τις παραπάνω ηθελημένες «αβλεψίες» της τρικομματικής-μνημονιακής κυβέρνησης Σαμαρά, πιστεύω πως αποδεικνύεται περίτρανα η εξαπάτηση της Ελληνικής Δημοκρατίας και στοιχειοθετείται το αδίκημα της απιστίας κατά του Ελληνικού Δημοσίου.  

Το ίδιο ακριβώς αδίκημα θα πρέπει να βαρύνει και την επιτροπή εταιρικής συμμόρφωσης του υπουργείου Οικονομικών, της οποίας επικεφαλής είναι η κ. Παγώνη, η οποία συστάθηκε προκειμένου να παρακολουθεί και να φροντίζει την υλοποίηση αυτού του εξωδικαστικού συμβιβασμού. Έτσι, είναι απορροίας άξιο να μας απαντήσουν οι της επιτροπής μετά από τόσους μήνες που έχει συσταθεί η επιτροπή τους, τη πρόοδο επέδειξε η πολυεθνική γερμανική εταιρεία στα υποσχεθέντα και υπογραφέντα; Γιατί δεν υπάρχει καμιά ενημέρωση μέσω του ηλεκτρονικού προγράμματος «Διαύγεια»; Όπως, βεβαίως, οφείλουν να απαντήσουν ο Πρωθυπουργός της χώρας καθώς και ο υπουργός Οικονομίας!!!.

Η "Άνοιξη" που έγινε βαρυχειμωνιά

*Όσοι μας διαβάζουν συστηματικά, ασφαλώς και θυμούνται την ανάλυσή μας για την περιβόητη "Αραβική Άνοιξη".
Γράφαμε τότε πως πίσω από το "αυθόρμητο" των εξεγέρσεων κρύβονταν επιμελέστατα το σχέδιο "αλλαγής φρουράς" στα δικτατορικά μορφώματα (φιλικά κατά τα άλλα με τη Δύση) και το "καθεστώς" ,όπως αποκαλούσαν το μόνο κράτος με δημοκρατικό πολίτευμα στην Αφρική, του αρχιτρελλάρα Καντάφι.
Και ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για να δικαιωθούμε πανηγυρικά:
Στην Αίγυπτο το αυταρχικό καθεστώς του Μουμπάρακ διαδέχθηκε καραχουντάρα Αργεντίνικου τύπου, με το στρατό να κτυπά αλύπητα κάθε λαϊκή συνάθροιση (επί Μουμπάρακ δεν άνοιξε μύτη σε ανάλογες κινητοποιήσεις με κάθετη άρνηση των ανώτατων αξιωματικών).
Στην Τυνησία η οποία έσυρε και το χορό, δημοκρατία  να δούν τα μάτια σας. Εκεί το καθεστώς εφαρμόζει μεθόδους που ακόμη κι ο Πινοτσέτ θα ζήλευε το 1973, προκειμένου να ξεφορτωθεί τους αντιρρησίες.
Για την  Αλγερία τηρείται σιγή ασυρμάτου...
Στην Συρία επειδή ο Μπασάρ αλ Άσαντ αποδείχθηκε σκληρό καρύδι δεν διστάζουν να χρησιμοποιούν κάθε είδους προβοκάτσια, ακόμη και χρήση τοξικών αερίων προκειμένου να ξεφορτωθούν τον βουτυρομπεμπέ διάδοχο του πάλαι ποτέ κραταιού Χαφέζ αλ Άσαντ και να ολοκληρωθεί το σχέδιο "αναμόρφωσης " του σκηνικού στη μέση ανατολή κατ' απαίτηση των Ισραηλινών και του πανίσχυρου Εβραϊκού λόμπυ της Αμερικής.
Στην ταλαίπωρη Λιβύη ο εμφύλιος ακόμη μαίνεται αλλά αυτό αποκρύπτεται συστηματικά από τα πουλημένα ΜΜΕ , όπως αποκρύπτεται συστηματικά και η κατάσταση στο Αφγανιστάν, όπου οι "νικητές" αμερικανοί ελέγχουν το πολύ πολύ  την περίμετρο 100 μέτρα από το προεδρικό μέγαρο.
Οι απειλές προς το Ιράν διαδέχονται η μια την άλλη, με πρόσχημα την ανάπτυξη πυρηνικής τεχνολογίας για πολεμικούς σκοπούς, στην οποία υποτίθεται πως έχει επιδοθεί ένα από τα εναπομείναντα κράτη τα οποία συγκροτούν τον κατά  Μπους άξονα του κακού...
Έτσι, εδραιώνεται η πεποίθηση πως τίποτα δεν μπορεί να αντισταθεί στην μοναδική υπερδύναμη σε στρατιωτικό επίπεδο και απαξάπαντες πρέπει να υποταχθούν στη μοίρα τους...
 

ΤΟ ΑΡΧΙΛΑΜΟΓΙΟ ΤΟΝ ΠΡΟΒΟΠΟΥΛΟ ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΕΧΕΙΣ ΑΠΟΞΩ, ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΟΜΙΖΕΙ ΤΟΝ ΑΕΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΣΑ ΤΟΥ;

Έτσι είναι: Τα συνταξιοδοτικά ταμεία των πολιτισμένων χωρών αγοράζουν αεροδρόμια…ενώ τα αντίστοιχα των τριτοκοσμικών προτεκτοράτων, αγοράζουν τοξικά ομόλογα κατ’ εντολή Προβόπουλων και ακόμα είναι έξω. Ας μην παραπονιέται ουδείς, ΟΥΔΕΙΣ, εάν σήμερα μειώνεται η σύνταξη, αφού αύριο δεν θα υπάρχει σύνταξη. Όσο ανεχόμαστε τα  κτήνη που κατέστρεψαν την Ελλάδα ατιμώρητους, ας μην σκούζουμε για τίποτα, είμαστε άξιοι της μοίρας μας.

olympiada

Σώπα καλέ...

''Το σχέδιο της Ευρώπης είναι να πεθάνει η Ελλάδα της πείνας", δήλωσε ο Κρίστοφερ Μαχόνι, πρώην αντιπρόεδρος της Moody's, υπεύθυνος στο ρίσκο κρατών, με τρεις δεκαετείες εμπειρία στη Wall Street.

Ο Κρίστοφερ Μαχόνι μίλησε στην εφημερίδα...

"Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία" και υποστήριξε πως οι τράπεζες έπρεπε να κρατικοποιηθούν γιατί όσο πιο πολλές υπάρχουν τόσο πιο πολλές οι πιθανότητες που οδηγούν σε κατάχρηση.

"Γιατί να έχουμε παρατεταμένη ύφεση πριν από τη μέρα της εξόδου, αν η έξοδος είναι αναπόφευκτη;", αναρωτιέται ο ίδιος  και υποστηρίζει, ότι το σχέδιο της τρόικας οδηγεί την Ελλάδα στην πείνα.

Ο Μαχόνι υπήρξε επί σειρά ετών αντιπρόεδρος στον οίκο αξιολόγησης Moody’s, υπεύθυνος για την παγκόσμια εταιρική χρηματοδότηση, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και το μακροοικονομικό κίνδυνο Δημοσίου στη Moody’s Investors Service.

"Δεν ζηλεύω καθόλου τις επιλογές που πρέπει να κάνουν η ελληνική, η κυπριακή και η πορτογαλική κυβέρνηση" τονίζει ο ίδιος.

"Η Ελλάδα δεν δύναται να επαναλάβει το λάθος που έκανε η Κύπρος, να αγνοήσει ή να κατασχέσει τραπεζικές καταθέσεις", υποστηρίζει ο πρώην επικεφαλής της Moody’s.

Ο Κρίστοφερ Μαχόνι θεωρεί πως: "Το σχέδιο της τρόικας για την Ελλάδα φαίνεται ιδιαίτερα ανησυχητικό, αν το αναλογιστεί κανείς. Με βάση τη νέα φιλοσοφία της Ευρώπης για αυτοχρηματοδοτούμενα bail-out, το σχέδιο για την Ελλάδα είναι, κατά πώς φαίνεται, να πεθάνει της πείνας, όπως η Ρουμανία τη δεκαετία του ’80. Η Κύπρος θα ακολουθήσει".

Πηγή:  defencenet.gr

Και ο Ιούδας κρεμάστηκε. Εσείς;

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου
Στις 7 Απριλίου 2004, ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Τάσος Παπαδόπουλος απευθύνει διάγγελμα προς τον Ελληνικό Κυπριακό λαό, εν όψει του δημοψηφίσματος που διενεργείται στη Μεγαλόνησο για το σχέδιο Ανάν, στις 24 Απριλίου 2004: «…Συνεκτιμώντας όλα τα δεδομένα με ψυχραιμία και αντικειμενικότητα αλλά και με πλήρη συναίσθηση της ιστορικότητας των στιγμών και το βάρος της ευθύνης που μου αναλογεί και μου έχετε αναθέσει, λυπούμαι ειλικρινά, γιατί δεν μπορώ να αποδεχτώ και να υπογράψω το σχέδιο Ανάν, όπως, τελικά διαμορφώθηκε. Παρέλαβα κράτος διεθνώς αναγνωρισμένο δεν θα παραδώσω κοινότητα χωρίς δικαίωμα λόγου διεθνώς και σε αναζήτηση κηδεμόνων… Ελληνικέ Κυπριακέ λαέ, στη ζυγαριά του ναι και του όχι, πολύ βαρύτερες και πολύ πιο επαχθείς θα είναι οι συνέπειες του ναι. Σε καλώ να απορρίψεις το σχέδιο Ανάν. Σε καλώ να πεις στις 24 του Απρίλη ένα δυνατό ΟΧΙ. Σε καλώ να υπερασπιστείς το δίκιο και με αξιοπρέπεια

για την ιστορία σου. Καλή Ανάσταση σε όλους»
Ο ελληνοκυπριακός λαός στο δημοψήφισμα της 24ης Απριλίου 2004 καταψήφισε με ποσοστό 76% το Σχέδιο Ανάν λαμβάνοντας σοβαρά υπόψη το περιεχόμενο του διαγγέλματος του Μεγάλου του ηγέτη. Έτσι, συμπορεύτηκε με τον πατριώτη Πρόεδρό του, Τάσο Παπαδόπουλο, αρνούμενος να συμβιβαστεί με το φιλότουρκο σχέδιο Ανάν και αποκήρυξε τους εσωτερικούς υποστηρικτές του, όπως ήταν ο Νίκος Αναστασιάδης, Πρόεδρος του ΔΗΣΥ, όπου τότε, σε έκτακτο Παγκύπριο Συνέδριο, το κόμμα του αποφάσισε με ποσοστό 77,6% την υπερψήφιση του σχεδίου Ανάν.
Μετά από εννέα χρόνια, δηλαδή στις 24 Φεβρουαρίου 2013 διεξήχθησαν οι προεδρικές εκλογές στην Κύπρο και ο Ελληνοκυπριακός λαός εξέλεξε Πρόεδρό του τον Νίκο Αναστασιάδη. Δηλαδή, εκείνον τον “πολιτικό εφιάλτη” που μανιωδώς το 2004 υπερασπιζόταν το εθνοπροδοτικό, για τον Ελληνισμό, σχέδιο Ανάν. Απεδείχθη, λοιπόν, για άλλη μια φορά, πως ο απανταχού Ελληνισμός έχει πολύ κοντή μνήμη και πολύ γρήγορα ξεχνά όλους εκείνους που αποδεδειγμένα επιβουλεύονται το κακό της πατρίδας και απλόχερα τους δίνει συγχωροχάρτι. Αναιτιολόγητα, έδειξε για άλλη μια φορά την επιπολαιότητά του και παρασύρθηκε από τις προεκλογικές υποσχέσεις του Αναστασιάδη, ο οποίος επικαλούμενος τους ισχυρούς δεσμούς με τους “Ευρωπαίους συμμάχους”, υποσχόταν πως σε σύντομο χρονικό διάστημα θα σώσει την Κύπρο από την οικονομική κατάρρευση και θα δημιουργήσει την οικονομική ανάταση στον τόπο και τον λαό.
Ωστόσο, πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις, λίγες μέρες μετά την εκλογή του, οι δήθεν ισχυροί δεσμοί με τους Ευρωπαίους συμμάχους, απεδείχθησαν φρούδες ελπίδες για την ευημερία της Κύπρου και του λαού της και ξαφνικά πριν το τριήμερο αργίας (16-18/3/2013), ανακοινώθηκε από την Ευρωζώνη η ληστρική απόφαση περί της φορολόγησης όλων των καταθέσεων στις τράπεζες της Κύπρου. Αυτή ήταν μια απόφαση διεθνών απατεώνων και κλεφτών, οι οποίοι φέρνουν ψευδεπίγραφους δημόσιους τίτλους προκειμένου να καθαγιάζεται η παλιανθρωπιά τους. Αυτή η απόφαση, ήταν μια τεραστίων διαστάσεων παλιανθρωπιά, από τη στιγμή που έβαλαν τα βρωμόχερά τους στις τσέπες των καταθετών και τους ξάφρισαν τα χρήματα. Στις τράπεζες οι καταθέτες εναποθέτουν τις οικονομίες τους για μεγαλύτερη ασφάλεια και στην προκειμένη περίπτωση η Κύπρος του Αναστασιάδη απεδείχθη ξέφραγο αμπέλι, ενώ οι ευυπόληπτοι Ευρωπαίοι φίλοι του απεδείχθησαν απατεώνες ολκής. Ο Κυπριακός λαός, δεν προβληματίστηκε και δεν παραδειγματίστηκε από τους λωποδύτες της ευρωζώνης, φίλους και της τρικομματικής κυβέρνησης της Ελλάδος, οι οποίοι επί τρία χρόνια λεηλατούν τους μισθούς, τις συντάξεις, τα ασφαλιστικά ταμεία, τις περιουσίες των Ελλήνων και διαμελίζουν την πατρίδα τους. Ένας από αυτούς τους αγύρτες, πρωτομάστορας των σχεδίων αρπαγής του ορυκτού πλούτου της Ελλάδος και της Κύπρου, ανυπολόγιστης αξίας, ο πολύς Γερμανός Υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, άδειασε τον «φίλο του» Αναστασιάδη, δηλώνοντας: «η απόφαση για κούρεμα σε καταθέσεις κάτω των 100.000 ευρώ ανήκε στην κυπριακή κυβέρνηση, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Το Βερολίνο ήθελε να τηρηθεί η εγγύηση τραπεζικών καταθέσεων σε ασφαλισμένες καταθέσεις μικρών αποταμιευτών». Ενώπιων αυτής της πολιτικής αγυρτείας της Γερμανικής κυβέρνησης, ο χαμηλοϋψής Αναστασιάδης, φοβισμένος και τρεμάμενος δήλωσε μέσω του διαγγέλματός του στον Κυπριακό λαό: «αποδέχτηκα τη συμφωνία καθώς απειλήθηκε με κατάρρευση το τραπεζικό σύστημα». Αλλά πόσες και πόσες φορές, εμείς οι Ελλαδίτες δεν έχουμε ακούσει αυτό το κακόγουστο παραμύθι εξαπάτησης των πολιτών από τους Παπανδρέου, Παπαδήμο, Σαμαρά, Βενιζέλο και Κουβέλη; Πόσες φορές δεν έχουμε κατατρομοκρατηθεί από τις βαθυστόχαστες ερμηνείες πτωχεύσεως της Ελλάδος μέσω της αποχώρησής μας από την ΕΕ και το ευρώ;
Έτσι, αποδεικνύεται για άλλη μια φορά πως οι κυβερνήσεις Ελλάδος και Κύπρου δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντα των χωρών τους, αλλά είναι φερέφωνα και πειθήνια όργανα της νεοναζιστικής πολιτικής της Μέρκελ και της Γερμανίας, σε μια προσπάθεια ποδηγέτησης όλου του Ευρωπαϊκού νότου. Πολύ σύντομα θα επιφέρουν τελειωτικά θανατηφόρα κτυπήματα και στις υπόλοιπες χώρες, όπως η Ισπανία, η Ιταλία, η Πορτογαλία και η Γαλλία. Τότε θα ολοκληρωθούν τα νεοναζιστικά σχέδιά τους, σχέδια που δεν κατάφεραν να ολοκληρώσουν στους δυο παγκόσμιους πόλεμους, που οι ίδιοι προκάλεσαν. Ο επεκτατισμός των κυριαρχικών τους δικαιωμάτων ήταν πάντα στο DNT τους και δεν τους ενδιαφέρει εάν για άλλη μια φορά θα δημιουργήσουν εκατόμβη θυμάτων. Η θηριωδία τους δεν είχε και δεν έχει όρια. Μες την ψυχή τους είναι βαθειά χαραγμένο το: Deutschland über alles.
Βέβαια, απαίτηση δική μας θα ήταν οι κυβερνήσεις Σαμαρά και Αναστασιάδη να διαχειρίζονταν την εξωτερική πολιτική επ΄ ωφελεία του Ελληνοκυπριακού Έθνους. Όμως, μετά και τις τελευταίες πολιτικές εξελίξεις είναι δυνατόν να πιστεύουμε πως αυτές οι κυβερνήσεις εισπράττουν αυτό το αποτέλεσμα ένεκα της ανικανότητάς τους, ανεπάρκειάς τους, αφέλειάς τους ή λόγω παραπλάνησης από τους Μερκελικούς;
Πως είναι δυνατόν, όμως, να συμβαίνει αυτό, αφού αμέσως μετά την εκλογή του, ο κ. Αναστασιάδης επισκέφτηκε την Αθήνα προκειμένου να έχει σειρά επαφών με την πολιτειακή και πολιτική ηγεσία της χώρας.
Στη συνάντησή του με τον κ. Σαμαρά τι ακριβώς συζήτησαν εν όψει και του Eurogroup που ακολουθούσε; Δεν γνώριζαν ή δεν εκτιμούσαν πως θα αποφασιζόταν από την Ευρωζώνη, η ακραία έως εχθρική ενέργεια της φορολόγησης όλων των καταθέσεων των τραπεζών της Κύπρου; Προσωπικά αδυνατώ να το πιστέψω και νομίζω πως πολύ σύντομα θα αποδειχτεί και η νέα προδοσία κατά του Έθνους, όπως ακριβώς έχει ήδη αποδειχτεί η Εσχάτη προδοσία υπαγωγής της Ελλάδος στα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις. Αυτή η νέα προδοσία θα αποδεικνυόταν, αρκεί και μόνο να δινόταν στη δημοσιότητα η εκροή καταθέσεων από τις Κυπριακές τράπεζες την τελευταία εβδομάδα πριν την απόφαση του Eurogroup. Τότε, πιστεύω θα διαπιστώναμε σημαντικές μεταφορές χρημάτων προς άλλους φορολογικούς παραδείσους.
Συνεπώς, για την ιστορία και μόνο: Ο Ιούδας, εισπράττοντας τα τριάκοντα αργύρια της προδοσίας του Χριστού, είχε το θάρρος και κρεμάστηκε μπροστά στις ενοχές του. Στην πατρίδα μας, αυτοί που πρόδωσαν το λαό και το Έθνος θα βρουν τη δύναμη της αυτοτιμωρίας, με την ελπίδα της ψυχικής κάθαρσης;

Για πόσο χρόνο ακόμη θα χαίρονται ο ψεύτης και ο κλέφτης;

Όταν οι αξιωματούχοι της ευρωζώνης λένε ανοησίες και στήνουν πανηγύρια, τότε ετοιμαστείτε για τα χειρότερα. Όταν λοιπόν βγαίνει το αρχέτυπο του εγκάθετου, που αν υπήρχε στοιχειωδώς αξιοκρατία ούτε θέση κλητήρα δεν θα κατείχε σε κάποιο ασήμαντο δήμο της πατρίδας του, ο κ. Όλι Ρεν και με την βαριά ιδιότροπη προφορά των αγγλικών του, η οποία φανερώνει το ανεπίδεκτο μάθησης που τον στοιχειώνει, και μας ανακοινώνει ότι η ευρωζώνη «πάει καλά» και η Ελλάδα «καλύτερα», τότε πρέπει να είσαι πολύ βλαμμένος, ή, ακόμη χειρότερα, πολύ καθηγητής της χρηματοοικονομικής για να τον πιστέψεις. «Σας παρακαλώ, σας παρακαλώ», όπως συνηθίζει να λέει ένας από τους χυδαιοδέστερους εκμαυλιστές της οικονομικής στα ελληνικά πανεπιστήμια, «τι είναι αυτά που λέτε, εδώ μιλά η επιστήμη, εδώ μιλάνε τα στοιχεία». Κι επειδή πολύς ντόρος έγινε με τις εαρινές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ας δούμε τα πράγματα ως έχουν.

Τι μας είπε λοιπόν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή; Μικρή ανάκαμψη της ευρωπαϊκής οικονομίας από την παρατεταμένη ύφεση. Η οικονομία εκτιμάται ότι θα επανέλθει σε αναπτυξιακούς ρυθμούς το δεύτερο εξάμηνο του 2013. Ωστόσο, το ετήσιο ΑΕΠ προβλέπεται να μειωθεί κατά 0,1% στην ΕΕ και κατά 0,4% στην Ευρωζώνη.

Μετά την ύφεση του 2012, η οικονομία της ΕΕ προβλέπεται ότι θα σταθεροποιηθεί το πρώτο εξάμηνο του 2013. Το ΑΕΠ αναμένεται να αρχίσει να αυξάνεται εκ νέου το δεύτερο εξάμηνο του έτους, με αργό ρυθμό στην αρχή, αλλά με μεγαλύτερη ταχύτητα το 2014.

Με άλλα λόγια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έταξε ανάκαμψη το πρώτο εξάμηνο του 2013, αλλά με ένταση της ανεργίας. Μάλιστα ο κ. Όλι Ρεν έβγαλε τον γνωστό επικήδειο για τους ανέργους της ευρωζώνης: «Πρέπει να καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για να υπερβούμε την κρίση της ανεργίας που πλήττει την Ευρώπη, η οποία είναι συνέπεια της παρατεταμένης ύφεσης. Το σύνολο των πολιτικών που εφαρμόζονται στην Ευρώπη εστιάζονται στη βιώσιμη ανάπτυξη και τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης. Η δημοσιονομική εξυγίανση συνεχίζεται, αλλά ο ρυθμός της επιβραδύνεται. Παράλληλα, οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις πρέπει να ενταθούν για να ελευθερώσουν την ανάπτυξη στην Ευρώπη.» Τι είχες Παντελάκη μου, τι είχα πάντα!

Πόσο αξιόπιστες είναι οι προβλέψεις του Όλι Ρεν και της συμμορίας του; Παντελώς αναξιόπιστες. Ας δούμε τις εαρινές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής πριν ένα χρόνο, δηλαδή το 2012: «Ως επακόλουθο της συρρίκνωσης της παραγωγής τους τελευταίους μήνες του 2011, εκτιμάται ότι η οικονομία της ΕΕ ευρίσκεται τώρα σε ήπια ύφεση. Ενώ εξακολουθεί να υφίσταται έντονη αβεβαιότητα ως προς τις οικονομικές και χρηματοοικονομικές προοπτικές, οι αποφασιστικές δράσεις στην άσκηση πολιτικής και οι μείζονες πρόοδοι στο ενωσιακό θεσμικό πλαίσιο απέφεραν χαλάρωση των εντάσεων στις χρηματαγορές στις αρχές του 2012 και προσωρινή σταθεροποίηση της εμπιστοσύνης, που αναμένεται να ενισχυθεί περαιτέρω στο διάστημα για το οποίο διατυπώνονται οι προβλέψεις. Μαζί με την αναμενόμενη επιτάχυνση της μεγέθυνσης της παγκόσμιας οικονομίας, προβλέπεται ότι από το δεύτερο εξάμηνο του έτους και εφεξής θα αποκατασταθεί η ανάκαμψη με βραδύ ρυθμό. Για το 2012 επιβεβαιώνεται σε αδρές γραμμές η εικόνα που σκιαγραφείται στις ενδιάμεσες προβλέψεις του Φεβρουαρίου, με προβαλλόμενη στασιμότητα του πραγματικού ΑΕΠ της ΕΕ και συρρίκνωσή του κατά -0,3% στην ευρωζώνη. Για το 2013 προβλέπεται οικονομική μεγέθυνση με ποσοστό 1,3% στην ΕΕ και 1,0% στην ευρωζώνη. Αναμένεται ότι η ανεργία θα παραμείνει υψηλή, σε ποσοστό 10% στην ΕΕ και 11% στην ευρωζώνη κατά την περίοδο που καλύπτεται από τις προβλέψεις.»

Ο δε Όλι Ρεν δήλωνε: «Η ανάκαμψη είναι μπροστά μας, η οικονομική όμως κατάσταση παραμένει εύθραυστη, επειδή εξακολουθούν να υφίστανται μεγάλες ανισότητες μεταξύ κρατών μελών. Είμαστε μάρτυρες μιας εξελισσόμενης προσαρμογής των δημοσιονομικών και διαρθρωτικών ανισορροπιών που διαμορφώθηκαν πριν και μετά την έναρξη της κρίσης, και επιδεινώθηκαν από το εισέτι ασθενές οικονομικό κλίμα. Ωστόσο, εάν δεν αναληφθούν περαιτέρω αποφασιστικές ενέργειες, μπορεί να παραμείνει ο βραδύς ρυθμός οικονομικής μεγέθυνσης στην ΕΕ. Προϋπόθεση για οικονομική ανάπτυξη διαρκείας αποτελούν τα υγιή δημόσια οικονομικά, αξιοποιώντας δε το νέο ισχυρό πλαίσιο οικονομικής διακυβέρνησης οφείλουμε να στηρίξουμε την προσαρμογή επιταχύνοντας την άσκηση πολιτικών σταθερότητας και ενίσχυσης της οικονομικής μεγέθυνσης.»

Πέρα από την απίστευτη ευρωθεσμική μπουρδολογία που περιλαμβάνουν οι επίσημες εκτιμήσεις της ΕΕ, το γεγονός είναι ένα: Αντί για ανάκαμψη της τάξης του 1% στην ευρωζώνη που εκτιμούσε για το 2013 η περυσινή εαρινή εκτίμηση της ΕΕ, η φετινή εκτιμά πτώση κατά 0,4% και αναβάλει την προβλεπόμενη για φέτος ανάκαμψη για του χρόνου το 2014. Η δε ανεργία ξεπέρασε το 11% μέσα στο 2012, ενώ για το 2013 προβλέπεται ότι θα ανέβει στο 12,4% για να αρχίσει οριακά να μειώνεται με μαγικό τρόπο στο 12,1% μέσα στο 2014.

Να θυμηθούμε επίσης και τις εαρινές προβλέψεις της ΕΕ του 2011; Γιατί όχι. Να τι προέβλεπε η ΕΕ: «Η οικονομία της ΕΕ αναμένεται ότι θα εδραιώσει περαιτέρω τη σταδιακή ανάκαμψή της, ενώ οι προοπτικές για το 2011 εμφανίζονται ελαφρώς καλύτερες από τις προβλέψεις του φθινοπώρου. Το ΑΕΠ προβλέπεται ότι θα αυξηθεί κατά περίπου 1¾% φέτος και κατά περίπου 2% το 2012. Η προοπτική αυτή ενισχύεται από τις καλύτερες προοπτικές για την παγκόσμια οικονομία και τη συνολική αισιόδοξη γνώμη των επιχειρήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο πληθωρισμός, ωστόσο, αυξάνεται ταχύτερα, αντικατοπτρίζοντας την αύξηση των τιμών των εμπορευμάτων. Ο μέσος όρος του επίσημου πληθωρισμού προβλέπεται ότι θα ανέλθει σε σχεδόν 3% στην ΕΕ και 2½% στη ζώνη του ευρώ το τρέχον έτος, ενώ στη συνέχεια θα μειωθεί σε περίπου 2% και 1¾% αντίστοιχα το 2012. Εν τω μεταξύ, οι συνθήκες στην αγορά εργασίας αναμένεται να βελτιωθούν με βραδύτερο ρυθμό μέσα στο χρονικό ορίζοντα των προβλέψεων. Το ποσοστό ανεργίας αναμένεται να μειωθεί κατά ½ εκατοστιαία μονάδα και να φθάσει σε λίγο περισσότερο από 9% και σε 9 ¾ % στην ΕΕ και στη ζώνη του ευρώ μέχρι το 2012. Η δημοσιονομική εξυγίανση προχωρεί, ενώ το δημόσιο έλλειμμα προβλέπεται να μειωθεί σε περίπου 3¾% του ΑΕΠ μέχρι το 2012. Ωστόσο, οι προοπτικές εξακολουθούν να παρουσιάζουν αισθητές διαφορές για τα επιμέρους κράτη μέλη.»

Ο Επίτροπος της ΕΕ, αρμόδιος για τις Οικονομικές και Νομισματικές Υποθέσεις, Όλι Ρεν, δήλωνε τότε τα εξής: «Το κύριο μήνυμα των προβλέψεών μας είναι ότι η οικονομική ανάκαμψη στην Ευρώπη είναι σταθερή και συνεχίζεται, παρά τις πρόσφατες εξωτερικές αναταραχές και τις εντάσεις στην αγορά δημόσιου χρέους. Τα δημόσια ελλείμματα μειώνονται σαφώς. Σήμερα είναι επιτακτική ανάγκη να ενισχυθούν αυτές οι τάσεις ανάπτυξης και εξυγίανσης και να εξασφαλιστεί επίσης ότι θα οδηγήσουν σε περισσότερες και καλύτερες θέσεις εργασίας. Αυτό επιβάλλει τη συνέχιση της δημοσιονομικής εξυγίανσης και την αποφασιστική εφαρμογή των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που βοηθούν τη δημιουργία θέσεων εργασίας και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των οικονομιών μας.»

Τι απέγινε; Το 2011 η ευρωζώνη είχε αύξηση του ΑΕΠ κατά 1,4% που οφείλεται κατά κύριο λόγο στο 3% ανόδου της Γερμανίας, το οποίο στηρίχθηκε κατά κύριο λόγο στα εμπορικά, νομισματικά και χρηματοδοτικά κέρδη που εξασφάλισε η Γερμανία από την κρίση των χωρών του ευρωπαϊκού νότου. Το 2012 το ΑΕΠ της ευρωζώνης έπεσε κατά -0,6% με την Γερμανία να σημειώνει οριακή άνοδο κατά 0,7%. Το 2013 η Γερμανία εκτιμάται από την ΕΕ ότι μόλις που θα κατορθώσει να πιάσει το 0,4% άνοδο στο ΑΕΠ της και κατά περίεργο τρόπο αναμένεται το 2014 να εκτοξευθεί το ΑΕΠ κατά 1,8%. Μόνο και μόνο για να φανεί αληθοφανής η πρόβλεψη για το 2014 που εκτιμά την άνοδο του ΑΕΠ κατά 1,2%.

Όσο για την πρόβλεψη της ανεργίας τι να πει κανείς. Το 2011 η ΕΕ εκτιμούσε ότι η ανεργία θα πέσει κατά 1% έως το 2012, ενώ στην πραγματικότητα αυξήθηκε κατά 1% μέσα στο 2011. Έτσι το 2011 έφτασε στο 10,2% και το 2012 στο 11,4% επίσημα. Κατά τ’ άλλα ο Ολί Ρεν χρόνο με το χρόνο δήλωνε τα ίδια και τα ίδια: η ανάκαμψη σταθεροποιείται, όπου να ‘ναι έρχεται, του χρόνου πάντως θα είναι καλύτερα!

Θέλετε να δούμε και τις αντίστοιχες εαρινές εκτιμήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και για το 2010; Χαρείτε: «Οι εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής επιβεβαιώνουν ότι έχει αρχίσει η οικονομική ανάκαμψη στην ΕΕ. Αφού γνώρισε τη σοβαρότερη ύφεση στην ιστορία της, η οικονομία της ΕΕ προβλέπεται να αναπτυχθεί με ρυθμό 1% το 2010 και 1¾% το 2011. Τα στοιχεία αυτά συνεπάγονται αναθεώρηση προς τα πάνω κατά ¼ της ποσοστιαίας μονάδας για το τρέχον έτος σε σχέση με τις φθινοπωρινές προβλέψεις της Επιτροπής, δεδομένου ότι οι χώρες της ΕΕ επωφελούνται από το πιο ευνοϊκό εξωτερικό περιβάλλον. Ωστόσο, η ασθενής εγχώρια ζήτηση εξακολουθεί να αναχαιτίζει την περαιτέρω ενδυνάμωση της ανάκαμψης. Η ταχύτητα της ανάκαμψης προβλέπεται ότι θα παρουσιάσει αποκλίσεις μεταξύ των διαφόρων κρατών μελών, αντανακλώντας τις συνθήκες που επικρατούν στις επιμέρους χώρες, καθώς και τις ασκούμενες πολιτικές. Οι συνθήκες στην αγορά εργασίας έχουν παρουσιάσει πρόσφατα ορισμένες ενδείξεις σταθεροποίησης, και το ποσοστό της ανεργίας αναμένεται να κορυφωθεί σε επίπεδο το οποίο, όμως, θα είναι χαμηλότερο σε σχέση με τις προηγούμενες προβλέψεις, πλησιάζοντας εντούτοις το 10% στην ΕΕ.»

Όσο για τον Όλι Ρεν, αυτός τον χαβά του: «Οι βελτιωμένες προοπτικές όσον αφορά την οικονομική ανάπτυξη κατά το τρέχον έτος, αποτελούν θετικό στοιχείο για την Ευρώπη. Τώρα πρέπει να εξασφαλίσουμε ότι η ανάπτυξη δεν θα εκτροχιαστεί εξαιτίας κινδύνων που σχετίζονται με την χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Η διατηρήσιμη ανάπτυξη απαιτεί αποφασιστικότητα στις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης και μεταρρυθμίσεις που θα βελτιώσουν την παραγωγικότητα και την απασχόληση.»

Την εποχή εκείνη, δηλαδή το 2010, τα μέτρα που βύθιζαν τις τρεις οικονομίες υπό χρεοκοπία σε βαθειά παρατεταμένη ύφεση, με την Ισπανία να υποχωρεί κατά 0,1%, την Ελλάδα κατά 3,5% και την Ιρλανδία κατά 0,4% αντισταθμίστηκε από μια εικονική ανάκαμψη της Γερμανίας, της οποίας το ΑΕΠ ανέβηκε κατά 4,2%. Η μετανάστευση κεφαλαίων από τον χρηματοπιστωτικό τομέα των χωρών υπό χρεοκοπία στην Γερμανία, οι καλύτεροι όροι δανεισμού της δεύτερης λόγω του βουλιάγματος των κρατικών ομολόγων των υπό χρεοκοπία χωρών της ευρωζώνης, καθώς και το μεγαλύτερο άνοιγμα των πιο προβληματικών οικονομιών στα Γερμανικά κεφάλαια, δημιούργησε συνθήκες προσωρινής ανόδου του ΑΕΠ. Η αύξηση της ανεργίας το 2010 στο 10,1% και στο ίδιο επίπεδο για το 2011 οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι η Γερμανία εμφάνισε μια εντυπωσιακή πτώση του επίσημου δείκτη ανεργίας της από 7,1% στο 5,9%. Τα επόμενα χρόνια η εκτίναξη της ανεργίας στις υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης εκτίναξαν το γενικό δείκτη στο 12,1% τον Μάρτιο του 2013.

Στις εαρινές εκτιμήσεις του 2010 η ΕΕ έλεγε: «Η οικονομική ύφεση σταμάτησε στην ΕΕ το τρίτο τρίμηνο του 2009, σε μεγάλο βαθμό χάρη στα έκτατα μέτρα για την αντιμετώπιση της κρίσης που θεσπίστηκαν στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού σχεδίου για την ανάκαμψη της οικονομίας, αλλά χάρη και σε ορισμένους άλλους προσωρινούς παράγοντες. Πέρα από την αρχική ανοδική μεταστροφή, η ανάκαμψη αποδεικνύεται περισσότερο βαθμιαία από ό,τι οι παρελθούσες ανοδικές φάσεις της οικονομίας. Αυτό δεν προκαλεί έκπληξη λόγω του εξαιρετικού χαρακτήρα της πρόσφατης επιβράδυνσης της οικονομικής δραστηριότητας. Οι κυκλικές ανακάμψεις μετά από οικονομικές κρίσεις είναι συνήθως βραδύτερες από ό,τι υπό άλλες συνθήκες. Όπως και άλλες ανεπτυγμένες χώρες, η ΕΕ θα πρέπει να αγωνιστεί για αρκετό καιρό ακόμη για να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της κρίσης.»

Δηλαδή τον Μάιο του 2010 η ΕΕ ανακοίνωνε επισήμως ότι η ύφεση στην ευρωζώνη θεωρείται λήξασα και το μόνο θέμα που έμενε ήταν να αντιμετωπιστούν μόνο οι συνέπειες της κρίσης. Τον Μάιο φέτος (2013) η ΕΕ εκτιμά: «Η ανάκαμψη της οικονομικής δραστηριότητας αναμένεται να είναι υπερβολικά αργή για να μπορέσει να μειώσει την ανεργία. Προβλέπεται ότι η ανεργία θα φτάσει στο 11% στην ΕΕ και στο 12% στη ευρωζώνη το 2013 και ότι θα σταθεροποιηθεί σε αυτά τα επίπεδα το 2014, ενώ οι διαφορές μεταξύ των κρατών μελών αναμένεται ότι θα εξακολουθήσουν να είναι πολύ μεγάλες. Η απασχόληση προβλέπεται να μειωθεί περαιτέρω το 2013, καθώς ο ετεροχρονισμένος αντίκτυπος της ύφεσης του 2012 θα εξακολουθήσει να είναι αισθητός. Έως το 2014, ωστόσο, αναμένεται ότι η πιο δυναμική αύξηση του ΑΕΠ θα ξεκινήσει να ενεργοποιεί την απασχόληση.»

Με άλλα λόγια η ύφεση όχι μόνο δεν έληξε τότε που έλεγε η ΕΕ, αλλά συνεχίζεται και η (προβλεπόμενη) ανάκαμψη «αναμένεται να είναι υπερβολικά αργή για να μπορέσει να μειώσει την ανεργία». Βέβαια, το αν και κατά πόσο θα υπάρχει ανάκαμψη έστω και αργή, έστω και με τους όρους του υπάρχοντος συστήματος, στην ευρωζώνη θα πρέπει να είσαι πολύ ιδιώτης με την αρχαιοελληνική έννοια του όρου για να το πιστέψεις.

Τελικά οι εκτιμήσεις που κάνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι copy paste της προηγούμενης. Βλέπετε ακολουθεί την τελευταία λέξη στην επιστήμη της μαντικής: Βυθίζουμε σκόπιμα τις οικονομίες στην ύφεση με στόχο κάποια στιγμή να πιάσουν πάτο. Και μόλις πιάσουν πάτο, ε, τότε το μόνο που έχουν να κάνουν είναι να αρχίσουν ν’ ανεβαίνουν. Επομένως η συμμορία του Όλι Ρεν που επισήμως ονομάζεται Ευρωπαϊκή Επιτροπή, δεν έχει παρά να βγαίνει κάθε χρόνο – ειδικά την εαρινή περίοδο – και να αναγγέλλει ότι κάπου εδώ η ύφεση τελειώνει και από του χρόνου αρχίζει η ανάκαμψη. Σου λέει, κάποια χρονιά δεν θα το πετύχω; Τι στο καλό, είναι δυνατό να βαθαίνει η ύφεση εσαεί;

Κι όμως, όσο κι αν δεν το πιστεύετε, έτσι σκέφτονται οι περισσότεροι καθηγητές οικονομικής, μαζί και τα επιτελεία της ευρωζώνης, του ΔΝΤ, του ΟΟΣΑ και όλων των άλλων ευαγών ιδρυμάτων της οικονομικής θεολογίας. Αν δεν σκέφτονταν έτσι τότε θα ήταν αναγκασμένοι να τους απασχολήσει το εξής ερώτημα: Μα αν αποτυχαίνουν οι προβλέψεις για την απόδοση των μέτρων προσαρμογής και η ύφεση επανακάμπτει κάθε φορά που ανακοινώνεται ότι ξεπεράστηκε, τότε δεν πρέπει να επανεξεταστεί το αποτυχημένο μίγμα πολιτικής. Αν το κυνήγι του πρωτογενούς ελλείμματος ως πρώτη προτεραιότητα έχει οδηγήσει σε βάθεμα της ύφεσης, τότε δεν πρέπει να το ξανασκεφτούμε; Αν οι διαρθρωτικές αλλαγές και το άνοιγμα της αγοράς εργασίας αντί να περιορίζουν το φαινόμενο της ανεργίας το δυναμώνουν σε πρωτοφανές βαθμό, αντί να αυξάνουν τις επενδύσεις τις περιορίζουν τότε δεν πρέπει να αναθεωρηθούν ριζικά αυτές οι πολιτικές; Όχι βέβαια! Απλά δεν πήραν ακόμη οι οικονομίες και οι λαοί την θανατηφόρα δόση. Δεν έχουν υποτιμηθεί η εργασία και η οικονομία τους σε τόσο χαμηλά επίπεδα ώστε να υπάρξει ανάκαμψη. Έτσι σκέφτονται οι ιερείς του θεολογικού δόγματος της οικονομίας που υπηρετεί το τραπεζικό καρτέλ της ευρωζώνης.

Τέλος, αν ίσχυε έστω η κοινή λογική, από την οποία οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι η σύγχρονη οικονομική που διδάσκεται με όρους λοβοτομής στις οικονομικές σχολές σήμερα ώστε να παράγουν πνευματικά μουνουχισμένους, ή ενσυνείδητους απατεώνες του κοινού ποινικού δικαίου ικανούς για καθηγητικές έδρες και νόμπελ οικονομίας, θα βρίσκαμε πολλούς να αναρωτιούνται το εξής απλό: Αν το ευρώ είναι καλό για τις οικονομίες και τους δίνει μεγαλύτερες δυνατότητες από τις άλλες εκτός ευρώ, τότε γιατί οι οικονομικές επιδόσεις ακόμη και των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης των 27 είναι συγκριτικά καλύτερες από ότι των χωρών της ευρωζώνης σ’ όλους σχεδόν τους βασικούς δείκτες;

Γι’ όλα αυτά δεν επιτρέπεται να αναρωτιέται κανείς. Η συμμορία του ευρώ θα συνεχίσει να εκτιμά τα ίδια και τα ίδια, έστω κι αν δεν έχουν καμιά σχέση με την πραγματικότητα. Οι δημοσιογράφοι της στημένης ειδησιογραφίας θα φροντίζουν κάθε φορά να εμφανίζουν τις μπαρούφες ως μέγιστο γεγονός για τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης και φυσικά η απάντηση στο γιατί διαψεύδονται οι συμμορίτες και τα επιτελεία του ευρώ είναι πάντα η ίδια: Δεν πάρθηκαν αρκετές από τις ίδιες πολιτικές, δεν ισοπεδώθηκαν αρκετά οι λαοί και οι οικονομίες για χάρη του ευρώ, ώστε κάποτε να έρθει η ανάκαμψη. Αν όχι του χρόνου, σίγουρα του παραχρόνου, ή του χρόνου μετά, κανείς δεν ξέρει. Αρκεί να συνεχίζεται απρόσκοπτα η δολοφονία εν ψυχρώ λαών και οικονομιών. Κι όταν θα έχουν πεθάνουν όλοι, όταν η κρίση θα έχει γεννήσει ένα νέο ακόμη μεγαλύτερο κραχ, όταν το ευρώ θα έχει αφήσει πίσω του μόνο ερείπια, όταν η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία θα έχει εξαλείψει από την Ευρώπη τα πιο αδύναμα κράτη και τους πιο ραγιάδες λαούς με μεθόδους πιο αποτελεσματικές από τα παλιά κρεματόρια, ακόμη και τότε θα μας λένε: όλα αυτά έγιναν γιατί πολύ απλά οι συνταγές της καταστροφής δεν εφαρμόστηκαν με την αρμόζουσα συνέπεια. Ζήτω το ευρώ!

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ

Καβδιανά δίκρανα

Του Γιάννη Τριάντη

Εντάξει. Η Νέα Δημοκρατία του Σαμαρά δεν έχει κατορθώσει να απαλλαγεί από τη μικροπολιτική αντίληψη του παρελθόντος. Εκείνη που συνέδεε την άσκηση της εξουσίας -και τη διαιώνισή της- με την εξάρτηση ικανού μέρους του πληθυσμού.

Η τακτική γνωστή: ρουσφέτια, διορισμοί, μικροδιευκολύνσεις και άλλα συναφή...

Τελευταίο αποτύπωμα της λογικής αυτής ήταν η αποπομπή του κ. Κικίλια από τον ΟΑΕΔ, με στόχο τον πλήρη έλεγχο της ροής των ρουσφετιών...

Εντάξει, η Ν.Δ. δεν μπορεί να ξεχάσει τον γνωστό εαυτό της. Αλλά η προοδευτική ξυνωρίς* του κυβερνώντος σχήματος; Τι κάνει το δήθεν μεταμορφωμένο ΠΑΣΟΚ και πώς συμπεριφέρεται το αγλάισμα της «εκσυγχρονισμένης» Αριστεράς, η ΔΗΜΑΡ;

Φεύ! Το ΠΑΣΟΚ, διαπιστώνοντας ότι λίγο απέχει από το να καταστεί συνιστώσα της Ν.Δ., είτε λαϊκίζει και λαϊκολογεί ασυστόλως, όπως στην περίπτωση του ΦΠΑ, είτε προβάλλει ενστάσεις όταν υποβαθμίζεται η συμμετοχή του στη νομή των ρουσφετιών (περίπτωση ΟΑΕΔ). Αποθέωση της φτηνής αυτής πολιτικής συνιστά η τροπολογία Βενιζέλου, που επαναφέρει τον αλήστου μνήμης θεσμό του stage, με ουσιαστική παράκαμψη του ΑΣΕΠ.

Η έμπνευση του κ. Βενιζέλου -δωράκι του κ. Σαμαρά προς τον χειμαζόμενο της ξυνωρίδος- αποθεώνει την φαυλότητα του παρελθόντος (εδώ, έχει δίκιο ο Ραγκούσης) πετώντας ψίχουλα στους ενδεείς, οι οποίοι πρέπει να περάσουν από τα καβδιανά δίκρανα της κομματικής εξάρτησης για εποχική δουλειά με γλίσχρες απολαβές.

Και η ΔΗΜΑΡ; Χαράζει κόκκινες γραμμές στον αέρα, φλυαρεί ακαταπαύστως στα κανάλια -σοβαροφανής και επηρμένη-, κόβει κορδέλες λαϊκισμού στα «μεγάλα έργα», μάχεται για το δικό της ξεροκόμματο εξουσίας και παστρικά ψηφίζει ό,τι εντέλλεται η τρόικα. Ο Σαμαράς έχει κάθε λόγο να πανηγυρίζει για τη στήριξη εκ μέρους της προοδευτικής ξυνωρίδος.

Πηγή:  enet.gr

Λαφοντέν: Επιστροφή στη δραχμή, τη λιρέτα, το μάρκο…

«Πρέπει να υπάρξει πάλι δυνατότητα δραχμής, λιρέτας και πεσέτας», υποστήριξε ο Όσκαρ Λαφοντέν, ζητώντας την επιστροφή στο «πρώην Ευρωπαϊκό Νομισματικό Σύστημα».

Μιλώντας στην εφημερίδα Saarbrücken, ο ιστορικός ηγέτης της...

Γερμανικής Αριστεράς (Die Linke), ο οποίος ήταν υποστηρικτής του ευρώ για πολλά χρόνια, πρότεινε την επανέκδοση εθνικών νομισμάτων σε χώρες της Ευρωζώνης, καθώς το ευρώ απέτυχε, όπως ο ίδιος διαπίστωσε.

Η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, σύμφωνα με τον Λαφοντέν, θα επιτρέπει ευελιξία στις «αμοιβαίες συμφωνίες» και τις νομισματικές ισοτιμίες, ενώ παράλληλα μίλησε θετικά για το νέο κόμμα «Εναλλακτική για την Γερμανία», που αντιτάσσεται στο ευρώ («Alternative fuer Deutschland», AfD) και του οποίου τα ποσοστά σημειώνουν αύξηση στις τελευταίες δημοσκοπήσεις.

Πηγή: lykavitos.gr

Η τέχνη της εθελόδουλης υποταγής

 

 

 

 

 

Ήταν προειλημμένη η απόφαση του Eurogroup για την Κύπρο, δήλωσε ο Πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης σε συνέντευξη στην εκπομπή NETWEEK της Νέας Ελληνικής Τηλεόρασης στις 30/4. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας σημείωσε πως η Κύπρος ήταν το πειραματόζωο για τον τρόπο με τον οποίο θα αντιμετωπίζονται οι προβληματικές τράπεζες στην ευρωζώνη. Προσθέτει παράλληλα ότι σημασία έχει η πειθαρχημένη διαχείρισης της κρίσης. «Ήταν μια καλοστημένη απόφαση, η οποία είχε προηληφθεί και η οποία θα έπρεπε να επιβληθεί και ήταν ένα μοντέλο διαχείρισης των κινδύνων που διατρέχουν κάποιες τράπεζες γιατί ο Σόιμπλε το είχε επαναλάβει...... Το πειραματόζωο θα έπρεπε να είναι μία μικρή χώρα για να μην επηρεάζει συστημικά το υπόλοιπο της ευρωζώνης», δήλωσε ο Πρόεδρος.

Το μοτίβο είναι το ίδιο με τους πολιτικούς στην Ελλάδα. Μας κάνουν με το έτσι θέλω πειραματόζωο, μας εκβιάζουν ανοικτά, αλλά τι μπορούμε να κάνουμε; Να τα βάλουμε με τους εταίρους μας; Όχι βέβαια. Να υπερασπιστούμε την αξιοπρέπεια της χώρας και του λαού της; Γιατί; Πότε διέθεταν αξιοπρέπεια όλοι αυτοί που ελέω οργανικής διαπλοκής και διαφθοράς κυβερνάνε την Ελλάδα και την Κύπρο ως δικό τους πολιτικό και οικονομικό φέουδο. Γι’ αυτό και ο ενδοτισμός εμφανίζεται ως στάση ευθύνης. Η αποδοχή της ήττας πριν καν δοθεί η μάχη, η ατίμωση της χώρας και του λαού, θεωρείται μέγιστη πολιτική αρετή.

Η εθνική μειοδοσία, η εσχάτη προδοσία, ο δοσιλογισμός που κάποτε οι λαοί, τα έθνη και τα κράτη θεωρούσαν ως υπέρτατο αμάρτημα, σήμερα θεωρείται τόσο κοινή πρακτική που κανέναν δεν απασχολεί σε δεξιά και αριστερά. Πρόκειται για το αναγκαίο προϊόν της κατάλυσης του έθνους κράτους και της επιβολής μιας δοτής «διεθνοποίησης» που στην πράξη και στην ιδεολογία της ταυτίζεται με την επικράτηση των ανοιχτών συνόρων, των ανοιχτών αγορών και των ανοιχτών κοινωνιών στην ασυδοσία του κεφαλαίου σε παγκόσμιο επίπεδο. Τα πάντα έχουν πια την ανταλλακτική τους αξία στον κόσμο των κεφαλαιαγορών, ακόμη και η προσωπική τιμή μαζί με την αξιοπρέπεια. Δεν υπάρχουν δικαιώματα και επομένως δεν υπάρχουν διεκδικήσεις. Ούτε ανάγκη για αγώνες. Υπάρχει μόνο ο νόμος της πυγμής και της ισχύος. Σ’ έναν κόσμο όπου δεν αναγνωρίζονται δικαιώματα στους λαούς, δεν αναγνωρίζεται το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης και της δημοκρατικής κυριαρχίας, τότε δεν έχει κανένα νόημα και η προδοσία. Αυτό που οι δωσίλογοι σήμερα εμφανίζουν ως στάση ευθύνης, οι δήθεν επαναστάτες αριστεροί δικαιολογούν με το γνωστό «είναι ο καπιταλισμός, ηλίθιε!»

Η αλήθεια όμως είναι πολύ πιο απλή. Και θα αφήσουμε να την διηγηθεί ένας μετρ εκείνης της πολιτικής και της ιδεολογίας που σήμερα συνεπαίρνει δεξιά και αριστερά, ο Αδόλφος Χίτλερ:

«Η ιστορία έχει αποδείξει ότι τα έθνη που καταθέσαν τα όπλα χωρίς να εξαναγκαστούν απόλυτα, προτιμούν κατόπι να δεχτούν τις χειρότερες ταπεινώσεις και να κάνουν τις πιο ταπεινωτικές υποχωρήσεις παρά να προσπαθήσουν ν’ αλλάξουν την τύχη τους με μια νέα προσφυγή στη βία. Αυτό εξηγείται ανθρώπινα. Ένας συνετός νικητής, όποτε είναι δυνατόν, δεν θα θελήσει να επιβάλλει τις αξιώσεις του στον ηττημένο παρά μόνο σε δόσεις. Μπορεί τότε να είναι σίγουρος ότι ένα έθνος το οποίο έχει χάσει τη δύναμη του χαρακτήρα του και τέτοιο είναι κάθε ένα που υποτάσσεται εθελοντικά, δεν πρόκειται να βρει κανένα επαρκή λόγο σε κάθε μία από αυτές τις λεπτομερείς καταπιέσεις ώστε να καταφύγει στα όπλα για μια ακόμη φορά. Έτσι, όσο περισσότερους εκβιασμούς κάνει με χαρά αποδεκτούς, τόσο λιγότερο φαίνεται δικαιολογημένη στα μάτια του λαού η προσπάθεια να υπερασπιστεί τον εαυτό του από μια νέα, προφανώς απομονωμένη, αν και πραγματικά διαρκώς επαναλαμβανόμενη, καταπίεση. Ειδικά όταν, μετά από μια ολόκληρη σειρά τέτοιων ενεργειών, τόσο περισσότερες και μεγαλύτερες δυστυχίες έχει υποφέρει ήσυχα και με ανεκτικότητα χωρίς να αντιδράσει. Η πτώση της Καρχηδόνας είναι η φρικτή εικόνα μιας τέτοιας αργής, αυτοεκπληρούμενης εκτέλεσης ενός έθνους. Κατά συνέπεια, Clausewitz, στο έργο του ‘Drei Bekenntnissen’, επίσης, ξεχωρίζει αυτή τη σκέψη με τον δικό του ασύγκριτο τρόπο και για πάντα, όταν λέει: «Η κηλίδα μιας δειλής υποταγής δεν πρόκειται ποτέ να εξαλειφθεί»^. Ότι αυτή η σταγόνα του δηλητηρίου στο αίμα ενός έθνους περνά στην αιωνιότητα και θα ακρωτηριάσει και θα αποδυναμώσει την θέληση των επόμενων γενεών^. Ότι, σε σύγκριση με αυτό, «ακόμη και η εξαφάνιση της ελευθερίας μετά από έναν αιματηρό και έντιμο αγώνα εξασφαλίζει την αναγέννηση ενός έθνους και είναι ο σπόρος της ζωής από τον οποίο ένα νέο δέντρο κάποια μέρα θα αποκτήσει γρήγορα ρίζες ». Φυσικά, ένα έθνος που έχει ατιμαστεί και έχει χάσει τη δύναμη χαρακτήρα του δεν νοιάζεται γι’ αυτό το είδος της διδασκαλίας. Μιας και όποιος την καλλιεργεί είναι σίγουρο ότι δεν μπορεί να βυθιστεί τόσο χαμηλά, ενώ καταρρέει μόνο αυτός που την ξεχνά, ή δεν θέλει πλέον να τη γνωρίζει. Έτσι, δεν πρέπει κανείς να αναμένει ότι οι εκπρόσωποι αυτής μικρόψυχης υποταγής θα μετανοήσουν ξαφνικά, προκειμένου, βάσει των δεδομένων και την ανθρώπινη εμπειρία, να ενεργήσουν διαφορετικά από ό,τι μέχρι σήμερα. Αντίθετα, αυτοί οι ίδιοι οι άνθρωποι θα κρατούν κάθε τέτοιο μάθημα σε απόσταση μέχρι το έθνος είτε μια για πάντα να εθιστεί στο ζυγό της δουλείας του, είτε μέχρις ότου να αναδειχθούν καλύτερες δυνάμεις στην επιφάνεια για να αρπάξουν την εξουσία από τα χέρια των κυβερνώντων αυτής της διαβόητης διαφθοράς. Στην πρώτη περίπτωση, αυτοί οι κυβερνώντες καταφέρνουν να μην αισθάνονται καθόλου άσχημα, αφού όχι σπάνια τους έχει ανατεθεί από τους νικητές το γραφείο επιστασίας των δούλων, που στη συνέχεια αυτοί οι αχαρακτήριστοι τύποι ασκούν πάνω στο δικό τους έθνος με μια σκληρότητα πολύ πιο ανελέητη από κάθε αλλοδαπό θηρίο που θα τοποθετούσε ο ίδιος ο εχθρός στην νικημένη χώρα.»[1]

Τα σημερινά επιτελεία της ευρωζώνης, του ΔΝΤ και της παγκόσμιας αγοράς έχουν σπουδάσει σε βάθος την τέχνη που περιγράφει ο Χίτλερ. Δεν θέλουν να ρισκάρουν μια ευθεία αντιπαράθεση με έναν λαό γιατί γνωρίζουν πολύ καλά ότι όσο μικρός κι αν είναι αυτός ο λαός, κανείς δεν μπορεί να τον καταστείλει όταν αποφασίσει να υπερασπιστεί τα δίκαια και την αξιοπρέπειά του. Γι’ αυτό προσπαθούν να δηλητηριάσουν τον χαρακτήρα και την συγκρότηση ενός λαού με την ατίμωση, με τον εθισμό στην ατίμωση. Επιχειρούν να εθίσουν ολόκληρο τον λαό στην υποταγή, στην ηθική της υποτέλειας και της ατίμωσης, ώστε να αποδεχτεί συνειδητά την εθελοδουλία και τον ραγιαδισμό. Αυτός είναι κι ο λόγος που στον αγώνα της για δημοκρατία κάθε αυθεντικά πατριωτική δύναμη δεν μπορεί παρά να διεκδικεί ως ένα από τα πρώτιστα παλλαϊκά αιτήματα το να δικαστούν επί εσχάτη προδοσία όλοι οι πρωτεργάτες και συνεργάτες πολιτικοί, δικαστές, αξιωματούχοι, δημοσιογράφοι στο καθεστώς κατοχής και δουλοποίησης του ελληνικού λαού. Αλλιώς δεν μπορεί να γλυτώσει ο ελληνικός λαός από το δηλητήριο της εθελόδουλης ατίμωσης που του έχουν επιβάλλει ως στάση πολιτικής ευθύνης και αρετής.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ

---

[1] Adolf Hitler, Mein Kampf, New York: Reynal & Hitchcock, 1941, p. 968-970.